Ο λόφος του Λυκαβηττού σήμερα, με το εκκλησάκι του Αη-Γιώργη και τη μεσίστια
σημαία του, από το άλσος της Σχολής Ευελπίδων (8 Σπετ. 2021)
Κλαίνε τ’ άστρα κι η μυρτιά…
Συντάκτης: kimintenia
Ο «Ανδρέας» του Μίκη Θεοδωράκη
Ο «Ανδρέας» είναι ένα τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη, που γράφτηκε για τον αγωνιστή Ανδρέα Λεντάκη (1935-1997), ο οποίος κατά τη διάρκεια της επταετίας κρατήθηκε στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών και βασανίστηκε φρικτά στην ταράτσα του κτηρίου της οδού Μπουμπουλίνας 18. Όντας κρατούμενος κατήγγειλε τη βαναυσότητα της χούντας στον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, ενώ η περίπτωσή του έγινε θέμα συζήτησης και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Η δράση, οι αγώνες του και η αντοχή του ενέπνευσαν στον συγκρατούμενό του, στο διπλανό κελί, Μίκη Θεοδωράκη, μερικά από τα ωραιότερα επαναστατικά τραγούδια του.
ΣυνέχειαΑποχαιρετισμός στην Αστυπάλαια
François Le Diascorn, Χαιρετισμός στην Αστυπάλαια, δεκ. ’80
Μὲ τὴν πρώτη σταγόνα τῆς βροχῆς σκοτώθηκε τὸ καλοκαίρι
Μουσκέψανε τὰ λόγια που εἴχανε γεννήσει ἀστροφεγγιές
Ὅλα τὰ λόγια που εἴχανε μοναδικό τους προορισμόν Ἐσένα!
Κατὰ ποῦ θ’ ἁπλώσουμε τὰ χέρια μας τώρα ποὺ δέ μᾶς λογαριάζει πιὰ ὁ καιρὸς
Κατὰ ποῦ θ’ ἀφήσουμε τὰ μάτια μας τώρα ποὺ οἱ μακρινές γραμμές ναυάγησαν στὰ σύννεφα
Τώρα ποὺ κλείσανε τὰ βλέφαρά σου ἀπάνω στὰ τοπία μας
Κι εἴμαστε -σὰ νὰ πέρασε μέσα μας ἡ ὁμίχλη-
Μόνοι ὁλομόναχοι τριγυρισμένοι ἀπ’ τὶς νεκρές εἰκόνες σου.
Λογοκρισία, προπαγάνδα και αντίσταση στη δικτατορία των Συνταγματαρχών
Το καθεστώς, που έμεινε γνωστό ως «Δικτατορία των Συνταγματαρχών» ή ως «Χούντα* των Συνταγματαρχών» ή «Επταετία», προχώρησε από τις πρώτες ώρες της 21ης Απριλίου 1967 σε κήρυξη στρατιωτικού νόμου για αόριστο χρονικό διάστημα, καθώς επίσης και σε απαγόρευση κάθε πολιτικής δραστηριότητας και στην καθιέρωση αυστηρής λογοκρισίας. Κάθε άρθρο εφημερίδας, κάθε έργο τέχνης, έπρεπε να έχει την έγκριση των αξιωματικών της αρμόδιας επιτροπής που έδρευε στο Υπουργείο Τύπου, επί της οδού Ζαλοκώστα.
ΣυνέχειαΕίμαστε προσκυνητές σε αυτή τη γη
2 Σεπτεμβρίου
Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ
«Είμαστε προσκυνητές σε αυτή τη γη
και δεν υπάρχει τίποτα μόνιμο για μας εδώ»
Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ
Τρεις απλές αρχές ζωής που έμαθα από τον ιερομόναχο Σεραφείμ Ρόουζ
Ο π. Αλέξιος θυμάται τρεις απλές αρχές ζωής που έμαθε από τον π. Σεραφείμ. «Τις έμαθα» λέει, «όχι τόσο πολύ από τα βιβλία του π. Σεραφείμ όσο από αυτά που μου είπε σε διάφορες ομιλίες κατά τα χρόνια που πέρασαν. Η πρώτη από αυτές τις αρχές είναι:
ΣυνέχειαΣ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! – Το μεγάλο αντίο στον Μίκη Θεοδωράκη
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών ο Μίκης Θεοδωράκης, μία από τις σημαντικότερες και πιο πολυσυζητημένες προσωπικότητες της νεότερης Ελλάδας. Συνθέτης, στιχουργός, ποιητής, πεζογράφος, πολιτικός, ακτιβιστής και αγέραστος αγωνιστής της ζωής και της δημοκρατίας, ο Μίκης συμπυκνώνει την ιστορία της Ελλάδας από την Κατοχή έως σήμερα.
ΣυνέχειαΟ χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας
Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας
του φθινοπώρου μήνας, χελιδονάκι, γεια!
Γιάννης Ξανθούλης
(φωτογραφία: Κίρα Αλεξάκου)
ΣυνέχειαΜύριζε φύκι και αστρολούλουδο…
Sir John William Waterhouse, The Lady of Shalott, 1888 (Tate Britain, London)
«Μ’ αν είναι να ξαναφανεί, να μας θυμίσει πάλι πως υπάρχει,
θα ‘ναι με τίποτε αστραπές, με τίποτε βροχούλες,
και αν θελήσει να δείξει ότι μας αγαπά,
θα ‘ναι με κάνα κυματάκι στα πόδια μας,
με καμιά ψιχάλα στα μάγουλά μας
ή μ’ ένα ψάρι της θάλασσας στο ψαροκόφινό μου …»
Jean Giraudoux, «Ondine», 1938, μτφρ. Οδ. Ελύτης, 1973
Στο εξοχικό
Με τη Νάντια… Πάσχα 1978
Την εποχή που περιγράφει το άρθρο, τέλη της δεκαετίας του 1970, είχαμε κι εμείς ένα εξοχικό σπίτι στην Κινέττα. Ένα μεγάλο δωμάτιο με μια δροσερή βεράντα που κοιτούσε τη θάλασσα και στο βάθος ένα κιτρινωπό κουζινάκι και το λουτρό. Στο σπίτι εκείνο, όπως και στα εξοχικά φίλων και συγγενών, ανάμεσα σε ένα πλήθος από ξαδέρφια, θείες, θείους, παππούδες και γιαγιάδες, κουμπάρους, συμπεθέρους, βαφτιστήρια, γείτονες και συγχωριανούς, περάσαμε με την αδερφή μου πολλά από τα παιδικά μας καλοκαίρια, Πασχαλινές διακοπές, Σαββατοκύριακα και τις περισσότερες αργίες του χρόνου.
Κάθε αργία και κάθε εορταστικό τριήμερο ήταν ένα κάλεσμα για γενική σύναξη της οικογένειας υπό ευρεία έννοια! Θυμάμαι το μεγάλο τραπέζι από όπου περνούσαν όλοι και παρατεταγμένα τα λαχταριστά ταψιά με τα φαγητά φτιαγμένα με αγάπη από τα χέρια της κάθε μαμάς. Την αξέχαστη σπανακόπιτα της γιαγιάς και τους μεζέδες που ετοίμαζαν με υπομονή και καλό κρασάκι οι άντρες, συναγμένοι γύρω από μια αυτοσχέδια ψησταριά. Το γέλιο που αντηχούσε από παντού, τα αστεία, τα μασκαρέματα, τα πολιτικά, τα κουτσομπολιά, τις διηγήσεις, τις αναμνήσεις και τις συγκινήσεις. Πως ανταμώναμε με λαχτάρα και χαιρετιόμασταν με περισσή χαρά, γεμάτοι από την παρουσία των άλλων.
Για τα σημερινά δεδομένα, αποτελεί ένα θαύμα πώς με μόνο τον μισθό ενός ιδιωτικού υπαλλήλου που ήταν τότε ο πατέρας μου, οι γονείς μου κατάφερναν να συντηρούν σπίτι στην πόλη, εξοχικό, αυτοκίνητο, δύο μικρά παιδιά, βοηθώντας και τους γέροντες γονείς, χωρίς ποτέ να μας λείψει τίποτα και το κυριότερο: χωρίς άγχος, απολαμβάνοντας την καθημερινότητά τους και μια ζωή που τους επέτρεπε να είναι δημιουργικοί αλλά και να βρίσκονται κοντά στην οικογένειά τους και να απολαμβάνουν κάθε τόσο τη χαρά της εξοχής!
Στη φωτογραφία με τη Νάντια, στο κτήμα του εξοχικού σπιτιού της νονάς μου στην Τράπεζα Αιγιαλείας, το Πάσχα του 1978. Τα χρόνια που όλη η οικογένεια θεωρούσε δεδομένο ότι θ’ ανταμώσει και θα μοιραστεί χαρές και λύπες, χωρίς ιδιαίτερες προσκλήσεις, χωρίς καθόλου ανέσεις, χωρίς καν πολλά λεφτά, μόνο και μόνο για εκείνο το γλυκό κι ευλογημένο μεταξύ μας «μοίρασμα» που τα έκανε όλα τόσο υπέροχα και μαγικά… Μετά χαθήκαμε ψάχνοντας όλοι για «ποιότητα ζωής»…
Σμύρνη, 26 Αυγούστου 1922 – Η αρχή του κακού…
Αργά τη νύχτα κουρασμένοι οι Έλληνες αποσύρονται από την προκυμαία στα σπίτια τους απελπισμένοι. Τα επίτακτα πλοία δεν δέχονται να τους παραλάβουν. Είχε δώσει αυστηρές εντολές ο Στεργιάδης να μην παραλαμβάνουν πολίτες. Κι όμως, χιλιάδες θα μπορούσαν να σωθούν γιατί πολλά ήσαν τα επίτακτα πλοία που μπορούσαν σε λίγες ώρες να τους μεταφέρουν στη Χίο και τη Μυτιλήνη. Το απόγευμα της ίδιας μέρας τρία, από τα επίτακτα πλοία που είχαν παραλάβει στρατιώτες απέπλεαν από την πόλη. Είχαν φτάσει στο Ξώκαστρο κι οι μαύρες τουλίπες καπνού που τις απομάκρυνε πίσω ο μπάτης, έμοιαζαν με τρία στίγματα, τρεις κουκίδες, τρία αποσιωπητικά της μεγάλης τραγωδίας..
ΣυνέχειαΆγιος Αλέξανδρος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
30 Αυγούστου
Πολλοί άγιοι ιεράρχες λάμπρυναν με την προσωπικότητά τους και το έργο τους την πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως στη δισχιλιόχρονη ιστορική της πορεία. Ένας από αυτούς είναι και ο Άγιος Αλέξανδρος, ο οποίος έβαλε τη δική του σφραγίδα στην Εκκλησία του Χριστού σε μια εποχή κρίσιμη.
ΣυνέχειαΦίλησέ με θάλασσα προτού σε χάσω
Άη Γιάννης Σχίνος στην Άνδρο
Σε αυτό το κάτασπρο ερημοκκλήσι, τον «Άη Γιάννη το Σχίνο», όπως το αποκαλούν οι Ανδριώτες, εορτάζεται σήμερα στην Άνδρο η μνήμη της αποτομής της κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Βρίσκεται στα ανατολικά της Βουρκωτής στον δρόμο προς τα Άχλα και ανήκει στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Άνδρου. Μονάχο του κι απέριττο στέκει αγέρωχο στην ερημιά, όπως έζησε και ο μεγάλος άγιός του, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής, που το σκέπει από τα αγριοκαίρια και τ’ αγιάζι.
ΣυνέχειαΑποχαιρετώντας το καλοκαίρι στο νησί
Το κείμενο αυτό γράφτηκε τον Αύγουστο του 2015 και δημοσιεύτηκε στο τεύχος 27/2017 του περιοδικού «Αιγιναία», στο πλαίσιο αφιερώματος για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ζωγράφου μας Γιάννη Μόραλη, που έζησε και δημιούργησε στην Αίγινα.
ΣυνέχειαΟ Άγιος Φανούριος στη λίμνη Δόξα
Η τεχνητή λίμνη Δόξα βρίσκεται στην ορεινή περιοχή του Φενεού Κορινθίας. Περιμετρικά της λίμνης υψώνονται δασωμένες βουνοκορφές, που αντικατοπτρίζονται στα νερά της δημιουργώντας ένα τοπίο ονειρικό!
ΣυνέχειαΆγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς και θαυματουργός
27 Αυγούστου
Ο Άγιος Φανούριος είναι ένας από τους πλέον αγαπητούς αγίους της Πίστεώς μας. Μια νεανική, μαρτυρική μορφή που ξεχωρίζει με τον δικό του τρόπο ανάμεσα στο πλήθος των Αγίων της χριστιανοσύνης και που δεν τιμάται σε μια μόνον ημερομηνία αλλά, μέσω του ευρύτατα διαδεδομένου εθίμου της «Φανουρόπιτας», σε πολλές ακόμα περιστάσεις του βίου των πιστών που ευλαβούνται την χάρη Του, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Συνέχεια
