Λόγος στὸν Πάγκαλο Ἰωσήφ (Οσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σῦρου)

Είσοδος στην Εβδομάδα των Παθών και οι Πατέρες της Εκκλησίας στρέφουν την προσοχή μας στον Πάγκαλο Ιωσήφ, ο οποίος αποτελεί προτύπωση, μία προφητική και αλληγορική δηλαδή απεικόνιση του Κυρίου. Μια ιστορία από την Παλαιά Διαθήκη. Ο Ιωσήφ, ο αγαθός ενδέκατος γιος του Ιακώβ και ο πιο αγαπημένος, πουλήθηκε απ’ τα αδέρφια του ως δούλος σε κάποιον αξιωματούχο του Φαραώ στην Αίγυπτο, τον Πετεφρή. Εκεί συκοφαντήθηκε από τη σύζυγό του, όταν ο Ιωσήφ δεν συγκατατέθηκε στις ερωτικές της επιθυμίες και με αυτόν το τρόπο κατέληξε στην φυλακή. Η ικανότητα του Ιωσήφ να ερμηνεύει όνειρα όμως, μέχρι και του ίδιου του βασιλιά, με φώτιση Θεού, το ήθος του, του χάρισαν όχι την ελευθερία απλά, αλλά και το ανώτατο αξίωμα του Πρωθυπουργού. Στα επόμενα χρόνια, που ήταν δύσκολα λόγω έλλειψης σιταριού, τα αδέρφια του Ιωσήφ κατέφυγαν στην Αίγυπτο, σε αναζήτηση βοήθειας από τον δίκαιο πρωθυπουργό της. Εκείνος συγχώρεσε τα αδέρφια του και η ιστορία, μας δείχνει τον «τύπο Χριστού» που πρέπει να εκφράζει ο άνθρωπος σε όλες τις εποχές. Τον τύπο Χριστού λοιπόν, προτείνουν οι Πατέρες σε αυτήν την είσοδο μας στην Εβδομάδα των Παθών.

Συνέχεια

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος γεννήθηκε πιθανότατα το 523 μ.Χ., στη Συρία. Ήταν γιος πλούσιας και ευσεβούς οικογένειας. Σε νεαρή ηλικία παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως, ώστε να διακρίνεται ανάμεσα στους συνομήλικούς του. Εκείνος όμως ενδιαφερόταν περισσότερο για την προσευχή, τις θεολογικές μελέτες, τη συγγραφική εργασία και την άσκηση.

Συνέχεια

Η Αναμαρτησία της Παναγίας (Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ο Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου
(βημόθυρο Ι.Ν. Αγίας Μαρίνης Καραβά Πειραιώς)

Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινού, Καθηγουμένου Ι.Μ. Βατοπαιδίου

Στα ευαγγέλια μόνο λίγα μας αποκαλύπτονται για τη ζωή της Παναγίας μας. Πολλά όμως άλλα, όπως και την σημασία και έννοια των ευαγγελικών αναφορών, τα διδάσκει το Άγιο Πνεύμα με την Παράδοση της Εκκλησίας μας και τα αποκαλύπτει, πολλές φορές, η ίδια η Θεοτόκος στους πιστούς δούλους Της, στους Πατέρες της Εκκλησίας. Τούτοι μαρτυρούν εν Πνεύματι Αγίω ότι «η Θεοτόκος ουδέποτε ήμαρτεν, ουδέ διά σκέψεως». Ο Χριστός δεν αμάρτησε, γιατί ως θεία Υπόσταση δεν μπορούσε να αμαρτήσει. Είχε την απόλυτη και κατά φύση αναμαρτησία. Το «ουδείς αναμάρτητος, ει μη ο Θεός» αναφέρεται σε αυτήν την κατά φύση αναμαρτησία της Αγίας Τριάδος, και φυσικά του Χριστού ως δευτέρου προσώπου Της. Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε, αν και μπορούσε να αμαρτήσει. Δεν ήταν αναμάρτητη κατά φύση αλλά κατά θέληση. Διακηρύττουν επίσης οι Άγιοι Πατέρες ότι ακόμα και αν, υποθετικώς, όλοι οι άνθρωποι και τα λοιπά κτίσματα ήθελαν να καταστούν κακά, η Κυρία Θεοτόκος θα ήταν ικανή από μόνη Της να ευχαριστήση τον Θεό και ότι όλος ο νοητός και αισθητός κόσμος έγινε κατατείνοντας σε Εκείνην, δηλαδή στην Κυρίαν Θεοτόκον, αλλά και η Κυρία Θεοτόκος έγινε για τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν. Με την Χάρη του Θεού ο γέρων Εφραίμ Βατοπαιδινός αναπτύσσει αυτό το τόσο λεπτό και σημαντικό θέμα, που άπτεται του προσώπου της Παναγίας μας, αλλά έχει σχέση και με τη δική μας πνευματική ζωή.

Συνέχεια

Για τη νηστεία (Οσίου Εφραίμ του Σύρου)

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

Πόθησε τη φτώχεια του Χριστού, για να αποκτήσεις σε αυτήν ως πλούτο τη θεότητά του.

Πόθησε την ωραιότατη νηστεία, το πολύτιμο και θεάρεστο αγαθό.

Η νηστεία είναι όχημα που ανεβάζει στον ουρανό.

Συνέχεια

Λόγος περί του Αγίου Πνεύματος (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Ο λα’ Λόγος είναι ο σπουδαιότερος από τους Θεολογικούς Λόγους του Αγίου Γρηγορίου. Εκφωνήθηκε στο ναό της Αγίας Αναστασiας στην Κωνσταντινούπολη, το 380 μ.Χ., πιθανόν κατά το διάστημα μεταξύ Ιουλίου και Νοεμβρίου. Είναι η πρώτη φορά που σε ειδική πραγματεία, αφιερωμένη στο Άγιο Πνεύμα, ομολογείται και καταδεικνύεται η θεότητα και το ομοούσιο του Αγίου Πνεύματος. Ο Άγιος Γρηγόριος διακηρύσσει την ορθή πίστη της Εκκλησίας ότι: «εκ φωτός του Πατρός φως καταλαμβάνοντες τον Υιόν εν φωτί τω Πνεύματι» (§ 3). Καταρρίπτει, στη συνέχεια, τους συλλογισμούς των αιρετικών Πνευματομάχων με θεολογικά επιχειρήματα (§ 4-21) και τέλος, απαντώντας στο επιχείρημα ότι στην αγία Γραφή δεν δηλώνεται ρητά η θεότητα του Πνεύματος, παραθέτει πλήθος χωρίων, όπου υποδεικνύεται η θεότητα του Πνεύματος (§ 29-30). Αλλά και το ίδιο το Πνεύμα τώρα, σύμφωνα με το Γρηγόριο, φανερώνει στούς αξίους βαθύτερα και σαφέστερα ότι είναι Θεός, ένα από τα τρία πρόσωπα της μίας θεότητας (§ 26).

Συνέχεια

Οι τρεις παγίδες κατά τον Άγιο Αντώνιο

Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, ο ασκητής της ερήμου, έλεγε ότι υπάρχουν τρεις παγίδες του Σατανά που κλέβουν τη χαρά και την ειρήνη:

1) Ενοχές για το παρελθόν
2) Φόβος για το μέλλον
3) Αχαριστία για το παρόν.

Η αντίδοτη στάση, κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας, είναι η μετάνοια (για το παρελθόν), η εμπιστοσύνη (για το μέλλον) και η δοξολογία (για το παρόν).

Χρόνια πολλά, αναστάσιμα, χαρούμενα, ελπιδοφόρα και φωτεινά! (Ιγνάτιος Δημητριάδος)

«Τήν ἀνάστασίν σου, Χριστέ Σωτήρ, Ἄγγελοι ὑμνοῦσιν ἐν οὐρανοῖς, καί ἡμᾶς τούς ἐπί γῆς καταξίωσον ἐν καθαρᾷ καρδία σέ δοξάζειν»

Συνέχεια

Η πάλη του Ιακώβ με τον Άγγελο

Σε μια από τις πιο συγκλονιστικές σκηνές του Βιβλίου της Γένεσης, ο Ιακώβ παλεύει όλη νύχτα μέσα σε μια σπηλιά με έναν μυστηριώδη ξένο (32: 24-32). Ο Ιακώβ βρίσκεται σε μια κρίσιμη φάση της ζωής του. Επιστρέφει στη μητρική γη ύστερα από απουσία είκοσι ετών. Διακατέχεται από μεγάλο φόβο και αγωνία στην ιδέα πως θα συναντήσει ξανά τον μεγαλύτερο αδερφό του, τον Ησαύ, τον οποίο είχε αδικήσει πριν από μια εικοσαετία, αποσπώντας με δόλο από τον τυφλό πατέρα τους, Ισαάκ τα «πρωτοτόκια», δηλαδή την πατροπαράδοτη ευχή που έδινε ο Εβραίος πατέρας στον μεγαλύτερο ηλικιακά γιό του, καθιστώντας τον πρώτο στην τάξη της ιεραρχίας της οικογένειας και μεταβιβάζοντάς του την πλειονότητα των ζώων που κατείχε ο ίδιος, για να τα διατρέφει στη συνέχεια ο πρωτότοκος και να καρπώνεται τα αγαθά τους. Την ευχή αυτή κανονικά εδικαιούτο να λάβει ο Ησαύ, ως μεγαλύτερος γιος του Ισαάκ, όμως η μητέρα τους Ρεβέκκα, έχοντας αδυναμία στον μικρότερο γιό της, τον Ιακώβ, τον βοήθησε να εξαπατήσει τον πατέρα του, αδικώντας τον Ησαύ, που γι’ αυτό ορκίστηκε να σκοτώσει τον Ιακώβ και να πάρει εκδίκηση για το κακό που του έγινε. Η Ρεβέκκα έπεισε τότε τον Ιακώβ να φύγει μακριά, για να γλιτώσει από την οργή του αδερφού του.

Συνέχεια

Η νίκη της οδυνώμενης αγάπης

Κάλλιστος Ware, Επίσκοπος Διοκλείας

Κ. Γουέαρ

Ο θάνατος του Χριστού πάνω στον Σταυρό δεν είναι μια αποτυχία που αποκαταστάθηκε κάπως μετά την Ανάστασή του. Ο ίδιος ο θάνατος πάνω στον Σταυρό είναι μια νίκη. Νίκη τίνος; Μόνο μια απάντηση μπορεί να υπάρξει: Η νίκη της οδυνώμενης αγάπης. «Κραταιά ως θάνατος αγάπη… ύδωρ πολύ ου δυνήσεται σβέσαι την αγάπην» (Άσμα Ασμ. 8, 6-7). Ο Σταυρός μας δείχνει μιαν αγάπη που είναι δυνατή σαν το θάνατο, μιαν αγάπη ακόμη πιο δυνατή.

Συνέχεια

Οι Άγιοι Τρεις Ιεράρχες

Η Αγία Μητέρα Ορθόδοξος κατ’ Ανατολάς Εκκλησία του Χρστού την 30ή Ιανουαρίου εορτάζει τους τρεις μεγίστους φωστήρας της τρισηλίου Θεότητος, Βασίλειον τον Μέγα, Γρηγόριον τον Θεολόγον και Ιωάννην τον Χρυσόστομον. Οι τρεις Ιεράρχες και Οικουμενικοί διδάσκαλοι υπήρξαν κατά την εποχή τους όντως Πανεπιστήμονες και πολυγραφότατοι θεολογικοί συγγραφείς. Εθεράπευσαν με την μελέτη και τα πνευματικά πονήματά τους, τόσον την εκκλησιαστική, όσον και την θύραθεν παιδεία και γι’ αυτό η πολιτεία ανεγνώρισε αυτούς ως προστάτες των Γραμμάτων. Οι τρεις Ιεράρχες έλαβαν πλήρη και πολύπλευρη φιλοσοφική και θεολογική μόρφωση, συνάμα όμως έλαβαν γνώση και όλων των τότε γνωστών και ολοκληρωμένων επιστημών, όπως της ιατρικής, της νομικής, της ρητορικής, της αστρονομίας κ.ά.

Συνέχεια

Όλοι πεινούν και διψούν για Αγάπη (Οσία Γαβριηλία)

Έλεγε ότι αυτό που μετράει πιο πολύ είναι το ποσόν και το ποιόν της αγάπης που δίνεις στους άλλους χωρίς διακρίσεις! Όλοι την ρωτούσαν πώς ήταν δυνατόν ν’ αγαπάει τόσο πολύ ακόμα και τους αγνώστους, να κάνει υπακοή σε όλον τον κόσμο και να ταξιδεύει για να βοηθήσει έστω κι έναν μόνον άνθρωπο. Δίκαια η ζωή της χαρακτηρίζεται ως «η ασκητική της αγάπης!»

Συνέχεια

Να γνωρίσεις τον εαυτό σου (Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής)

Φωνή αύρας λεπτής…

«Θά βγεῖς αύριο», λέει ο Θεός στον προφήτη Ηλία,
«καί θά σταθεῖς ἐνώπιον Κυρίου στό βουνό.
Τότε θα περάσει ἀπό μπροστά σου ὁ Κύριος.
Θά σηκωθεῖ ἄνεμος δυνατός,
ἀλλά δέν θά εἶναι ἐκεῖ ὁ Κύριος.
Θά ἀκολουθήσει σεισμός, ὕστερα φωτιά,
ἀλλά οὔτε ἐκεῖ θά εἶναι.
Καί μετά τό πῦρ φωνή αὔρας λεπτῆς,
εκεί θα είναι ο Κύριος» (Γ’Βα 19,11-12)

Συνέχεια

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: Πάντα να λες «καλώς ήλθες αρρώστια, καλώς ήλθες αποτυχία, καλώς ήλθες μαρτύριο»

Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας, Άγιον Όρος

Όποιος μιλά για τον άλλο χωρίς να πονά, χωρίς να αγαπά, χωρίς η καρδιά του να νιώθει γλυκασμό γι’ αυτόν, όταν αποκαλύπτει με φθόνο πόσο κακός είναι ο άλλος και πόσο ψεύδεται, ο άνθρωπος αυτός ζει μέσα στα τείχη του εγωισμού του. Είναι δυστυχέστατος, αποτυχημένος. Δεν έχει την ελάχιστη πληροφορία μέσα του ότι υπάρχει Θεός. Αν είχε, θα ήξερε πως ο Θεός είναι ο πλησίον και δεν θα ήταν δυνατόν να ατιμάσει τον Θεό στο πρόσωπο του αδερφού του.

Συνέχεια

Ο Άγιος Παΐσιος για τα χαρίσματα

Άγιος Παΐσιος: Όποιος θάβει τα δικά του χαρίσματα, αρχίζει και ζηλεύει τους άλλους και βασανίζεται…

Συνέχεια

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και η πνευματική κληρονομιά του

14 Ιουλίου

Ὁ ταπεινὸς μοναχὸς πού ἀναδείχθηκε ὁ πολυγραφότερος Ἁγιορείτης καὶ πιθανότατα ὁ πολυγραφότερος ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς 2ης μ.Χ. χιλιετίας. Ἡ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Νικοδήμου ζωογόνησε τὸν λαὸ μὲ τὰ νάματα τῆς παραδόσεώς μας καί τὸν ἐνίσχυσε ν᾿ ἀντέξει τὸ ὑπόλοιπο τῆς Τουρκοκρατίας -ὄχι μόνο νὰ μὴ χάσει τὴν πίστη του, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴ ζήσει βαθύτερα.

Συνέχεια