Αρχή της Ινδίκτου στη Βάλια Κάλντα

Από την Ιερά Μητρόπολη Γρεβενών ανακοινώθηκε ότι με αφορμή την «Ημέρα Προστασίας του Περιβάλλοντος», που θεσπίστηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, θα τελεστεί Θεία Λειτουργία στον Εθνικό Δρυμό Βάλιας Κάλντα, την Τρίτη 1/9/2026, ώρα 9.00 π.μ.

Συνέχεια →

Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών

Στο βάθος μιας κατάφυτης χαράδρας στις Σέρρες, βρίσκεται η Μονή του Τιμίου Προδρόμου. Η Μονή κτίσθηκε το 1270 μ.Χ. και παρά τις αλλεπάλληλες καταστροφές αποτελεί σήμερα εκπληκτικής ομορφιάς μνημείο και Μουσείο Βυζαντινής Τέχνης. Πρώτος κτήτωρ της Μονής ήταν ο Ιωαννίκιος ο οποίος διετέλεσε και επίσκοπος Εζεβών.

Συνέχεια →

Να ζητήσουμε από τον Άγιο Φανούριο όχι όσα χάσαμε, αλλά όσα χάθηκαν μέσα μας

Αγαπητοί μου

Ήρθε η μέρα να εορτάσουμε τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Φανούριο.

Εύχομαι φέτος να μην του ζητήσουμε μόνο να μας φανερώσει όσα χάσαμε, αλλά όσα χάθηκαν μέσα μας, χωρίς να το καταλάβουμε.

Συνέχεια →

Σύναξη της Παναγίας «Άξιον Εστί»

11 Ιουνίου

«ᾞσας Γαβριὴλ πρὶν τὸ Χαῖρε τῇ Κόρῃ.
ᾌδεις δὲ καὶ νῦν, Ἄξιόν σε ὑμνέειν»

Η εικόνα της Παναγίας το «Ἄξιον ἐστι», είναι μια από τις περίφημες εικόνες του Αγίου Όρους. Βρίσκεται στον ιερό ναό του Πρωτάτου, στις Καρυές του Αγίου Όρους, θεωρούμενη ως «κοινή εφέστιος προστάτις» εικόνα όλων των Αγιορείτικων Μονών, φέρουσα στο πλαίσιό της τις σφραγίδες και των 20 Μονών. Το παρακάτω ιστορικό της ιεράς εικόνος Παναγίας το «Ἄξιον ἐστι» γράφηκε ως υπόμνημα από τον ιερομόναχο Σεραφείμ τον Θυηπόλο, το 1548, ο οποίος υπήρξε και Πρώτος του Αγίου Όρους, το διέσωσε δε ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης:

Συνέχεια →

Κυριακή των Μυροφόρων

«…Πρῶτον λοιπόν ζήτημα ἔχομεν πόσες ἦταν οἱ Μυροφόρες γυναῖκες οἱ ὁποῖες ἐπῆγαν εἰς τόν Τάφον τοῦ Χριστοῦ μέ τά μύρα; Καί λέγομεν εἰς αὐτό ὅτι πολλές καί διάφοροι εἶναι αἱ Μυροφόρες πλήν οἱ κυριώτερες Μυροφόρες γυναῖκες ἦταν ἑπτά. Αὐτές δέ ἦταν οἱ ἑξῆς:

Συνέχεια →

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου

Το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας. Ψάλλεται το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης ανάμεσα στο Πέμπτο και το Έκτο Ευαγγέλιο, κατά την Ακολουθία των Παθών και το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, στην Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών, ενώπιον του Εσταυρωμένου:

Συνέχεια →

Λόγος στὸν Πάγκαλο Ἰωσήφ (Οσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σῦρου)

Είσοδος στην Εβδομάδα των Παθών και οι Πατέρες της Εκκλησίας στρέφουν την προσοχή μας στον Πάγκαλο Ιωσήφ, ο οποίος αποτελεί προτύπωση, μία προφητική και αλληγορική δηλαδή απεικόνιση του Κυρίου. Μια ιστορία από την Παλαιά Διαθήκη. Ο Ιωσήφ, ο αγαθός ενδέκατος γιος του Ιακώβ και ο πιο αγαπημένος, πουλήθηκε απ’ τα αδέρφια του ως δούλος σε κάποιον αξιωματούχο του Φαραώ στην Αίγυπτο, τον Πετεφρή. Εκεί συκοφαντήθηκε από τη σύζυγό του, όταν ο Ιωσήφ δεν συγκατατέθηκε στις ερωτικές της επιθυμίες και με αυτόν το τρόπο κατέληξε στην φυλακή. Η ικανότητα του Ιωσήφ να ερμηνεύει όνειρα όμως, μέχρι και του ίδιου του βασιλιά, με φώτιση Θεού, το ήθος του, του χάρισαν όχι την ελευθερία απλά, αλλά και το ανώτατο αξίωμα του Πρωθυπουργού. Στα επόμενα χρόνια, που ήταν δύσκολα λόγω έλλειψης σιταριού, τα αδέρφια του Ιωσήφ κατέφυγαν στην Αίγυπτο, σε αναζήτηση βοήθειας από τον δίκαιο πρωθυπουργό της. Εκείνος συγχώρεσε τα αδέρφια του και η ιστορία, μας δείχνει τον «τύπο Χριστού» που πρέπει να εκφράζει ο άνθρωπος σε όλες τις εποχές. Τον τύπο Χριστού λοιπόν, προτείνουν οι Πατέρες σε αυτήν την είσοδο μας στην Εβδομάδα των Παθών.

Συνέχεια →

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος γεννήθηκε πιθανότατα το 523 μ.Χ., στη Συρία. Ήταν γιος πλούσιας και ευσεβούς οικογένειας. Σε νεαρή ηλικία παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως, ώστε να διακρίνεται ανάμεσα στους συνομήλικούς του. Εκείνος όμως ενδιαφερόταν περισσότερο για την προσευχή, τις θεολογικές μελέτες, τη συγγραφική εργασία και την άσκηση.

Συνέχεια →

Η Αναμαρτησία της Παναγίας (Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ο Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου
(βημόθυρο Ι.Ν. Αγίας Μαρίνης Καραβά Πειραιώς)

Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινού, Καθηγουμένου Ι.Μ. Βατοπαιδίου

Στα ευαγγέλια μόνο λίγα μας αποκαλύπτονται για τη ζωή της Παναγίας μας. Πολλά όμως άλλα, όπως και την σημασία και έννοια των ευαγγελικών αναφορών, τα διδάσκει το Άγιο Πνεύμα με την Παράδοση της Εκκλησίας μας και τα αποκαλύπτει, πολλές φορές, η ίδια η Θεοτόκος στους πιστούς δούλους Της, στους Πατέρες της Εκκλησίας. Τούτοι μαρτυρούν εν Πνεύματι Αγίω ότι «η Θεοτόκος ουδέποτε ήμαρτεν, ουδέ διά σκέψεως». Ο Χριστός δεν αμάρτησε, γιατί ως θεία Υπόσταση δεν μπορούσε να αμαρτήσει. Είχε την απόλυτη και κατά φύση αναμαρτησία. Το «ουδείς αναμάρτητος, ει μη ο Θεός» αναφέρεται σε αυτήν την κατά φύση αναμαρτησία της Αγίας Τριάδος, και φυσικά του Χριστού ως δευτέρου προσώπου Της. Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε, αν και μπορούσε να αμαρτήσει. Δεν ήταν αναμάρτητη κατά φύση αλλά κατά θέληση. Διακηρύττουν επίσης οι Άγιοι Πατέρες ότι ακόμα και αν, υποθετικώς, όλοι οι άνθρωποι και τα λοιπά κτίσματα ήθελαν να καταστούν κακά, η Κυρία Θεοτόκος θα ήταν ικανή από μόνη Της να ευχαριστήση τον Θεό και ότι όλος ο νοητός και αισθητός κόσμος έγινε κατατείνοντας σε Εκείνην, δηλαδή στην Κυρίαν Θεοτόκον, αλλά και η Κυρία Θεοτόκος έγινε για τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν. Με την Χάρη του Θεού ο γέρων Εφραίμ Βατοπαιδινός αναπτύσσει αυτό το τόσο λεπτό και σημαντικό θέμα, που άπτεται του προσώπου της Παναγίας μας, αλλά έχει σχέση και με τη δική μας πνευματική ζωή.

Συνέχεια →

Το Θεοτοκάριον

Ἓνα ἀπό τά πλέον ἀγαπητά λειτουργικά βιβλία στίς Ἱερές Μονές τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀλλά καί ἐκτός αὐτοῦ εἶναι τό Θεοτοκάριο πού ψάλλεται κάθε ἡμέρα κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ.

Συνέχεια →

Λουλούδια της Μεγάλης Εβδομάδας

Η περίοδος του Πάσχα και της Μεγάλης Εβδομάδας συμπίπτει με μια από τις πιο έντονες περιόδους ανθοφορίας της άνοιξης, όταν ύπαιθρος, αυλές και κήποι γεμίζουν λουλούδια. Η φύση συνυπάρχει στα έθιμα και τις συνήθειες της τόσο ιδιαίτερης αυτής εποχής του έτους και τα ανοιξιάτικα λουλούδια έχουν έντονη παρουσία στην κατανυκτική ατμόσφαιρα των ημερών.

Συνέχεια →

Άγιος Αλέξανδρος ο εν Πύδνη

Οι Άγιοι του Θεού ήταν άνθρωποι, όπως και εμείς. Όμως διαφέρουμε στο ότι εκείνοι απαρνήθηκαν τον κόσμο, δηλαδή το κοσμικό φρόνημα. Αρνήθηκαν υλικά αγαθά, κοσμικές δόξες και τιμές. Αγωνίστηκαν και με θάρρος ομολόγησαν τον Χριστό. Όπου χρειάστηκε επεσφράγισαν την ομολογία τους με το μαρτύριο.

Συνέχεια →

Όταν ο άνθρωπος έχη πίστη δεν παθαίνει τίποτε. Και στην θάλασσα να τον ρίξουν θα βγη…

Η Χαρίκλεια Πουρσανίδου γεννήθηκε στις 2/2/1912 στο χωριό Εϊράπ της πόλεως Τοκάτ του Νομού Σεβάστειας της Μικράς Ασίας. Όταν η Χαρίκλεια ήταν έξι ετών, οι Τούρκοι σκότωσαν τον πατέρα της Ηλία Υφαντίδη, έναν αδελφό της και τον γαμπρό της, μαζί με 70 άλλους χωριανούς. Την ίδια, μαζί με την μητέρα της Ελένη και τα τέσσερα αδέλφια της, τους πήραν εξορία. Καθ’ οδόν πέθανε ο ένας αδελφός της και μέσα στο πλήθος η μικρή Χαρίκλεια με την αδελφή της Ευγενία έχασαν τη μητέρα τους με τον αδελφό τους. Έμειναν περίπου δύο χρόνια εξόριστοι στο Κουρδιστάν και η Χαρίκλεια για δύο μήνες μόνη της με μία Κούρδισσα. Κάποια μέρα την έστειλε στη βρύση να ποτίση ένα μοσχαράκι και εκεί συνάντησε τη μητέρα της.

Συνέχεια →

Για τη νηστεία (Οσίου Εφραίμ του Σύρου)

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

Πόθησε τη φτώχεια του Χριστού, για να αποκτήσεις σε αυτήν ως πλούτο τη θεότητά του.

Πόθησε την ωραιότατη νηστεία, το πολύτιμο και θεάρεστο αγαθό.

Η νηστεία είναι όχημα που ανεβάζει στον ουρανό.

Συνέχεια →

Λόγος περί του Αγίου Πνεύματος (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Ο λα’ Λόγος είναι ο σπουδαιότερος από τους Θεολογικούς Λόγους του Αγίου Γρηγορίου. Εκφωνήθηκε στο ναό της Αγίας Αναστασiας στην Κωνσταντινούπολη, το 380 μ.Χ., πιθανόν κατά το διάστημα μεταξύ Ιουλίου και Νοεμβρίου. Είναι η πρώτη φορά που σε ειδική πραγματεία, αφιερωμένη στο Άγιο Πνεύμα, ομολογείται και καταδεικνύεται η θεότητα και το ομοούσιο του Αγίου Πνεύματος. Ο Άγιος Γρηγόριος διακηρύσσει την ορθή πίστη της Εκκλησίας ότι: «εκ φωτός του Πατρός φως καταλαμβάνοντες τον Υιόν εν φωτί τω Πνεύματι» (§ 3). Καταρρίπτει, στη συνέχεια, τους συλλογισμούς των αιρετικών Πνευματομάχων με θεολογικά επιχειρήματα (§ 4-21) και τέλος, απαντώντας στο επιχείρημα ότι στην αγία Γραφή δεν δηλώνεται ρητά η θεότητα του Πνεύματος, παραθέτει πλήθος χωρίων, όπου υποδεικνύεται η θεότητα του Πνεύματος (§ 29-30). Αλλά και το ίδιο το Πνεύμα τώρα, σύμφωνα με το Γρηγόριο, φανερώνει στούς αξίους βαθύτερα και σαφέστερα ότι είναι Θεός, ένα από τα τρία πρόσωπα της μίας θεότητας (§ 26).

Συνέχεια →

Οι τρεις παγίδες κατά τον Άγιο Αντώνιο

Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, ο ασκητής της ερήμου, έλεγε ότι υπάρχουν τρεις παγίδες του Σατανά που κλέβουν τη χαρά και την ειρήνη:

1) Ενοχές για το παρελθόν
2) Φόβος για το μέλλον
3) Αχαριστία για το παρόν.

Η αντίδοτη στάση, κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας, είναι η μετάνοια (για το παρελθόν), η εμπιστοσύνη (για το μέλλον) και η δοξολογία (για το παρόν).