Πήλιος Γούσης: Ο ήρωας που θεωρήθηκε αδίκως ως προδότης

Μία ημέρα σαν σήμερα, στις 10 Απριλίου 1826, σκοτώθηκε ο Πήλιος Γούσης που έμεινε στην ιστορία ως προδότης αν και μόνο κάτι τέτοιο δεν ήταν. Συνώνυμο της προδοσίας. Βρισιά. Κατάρα. Κάπως έτσι έμεινε στην Ιστορία το ονοματεπώνυμο του Πήλιου Γούση. Ακόμα και σήμερα, αν κάποιος θέλει να κατηγορήσει τον άλλο για προδοσία, το όνομα του Γούση θα επικαλεστεί καθώς υποτίθεται ότι εκείνος ήταν που έβαλε τους Τούρκους μέσα στο ηρωικό Σούλι αποκαλύπτοντας στο στρατό του Πασά ένα μυστικό πέρασμα. Στην πραγματικότητα, όμως, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι αλήθεια και στην περίπτωση του Πήλιου Γούση ισχύει το «καλύτερα να σου βγει το μάτι, παρά το όνομα».

Συνέχεια

Οι επτά Βλάχες ηρωίδες (Μάρτιος 1878)

Το Μνημείο των επτά Βλάχων ηρωίδων στο Σέλι Ημαθίας

Το 1878 ο Ελληνικός πληθυσμός της Κεντροδυτικής Μακεδονίας ξεσηκώθηκε εναντίον των Τούρκων δυναστών του. Η εξέγερση αυτή είναι η πιο σημαντική από αυτές που έγιναν στην περιοχή της Μακεδονίας τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, μετά το μεγάλο ξεσηκωμό του Γένους το 1821. Οι διεθνείς συγκυρίες κατά το έτος 1878, επέτρεψαν στους υπόδουλους Έλληνες της Μακεδονίας να κινηθούν επαναστατικά εναντίον της Τουρκίας, η οποία ήδη από την περασμένη χρονιά, το 1877 δηλαδή βρίσκονταν σε πόλεμο με τη Ρωσία.

Συνέχεια

Λιμποβίτσι: Το χωριό του Κολοκοτρώνη

Πάει πια πολύς καιρός που το Λιμποβίτσι δεν κατοικείται. Αλλά το γεγονός ότι ήταν το χωριό του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη του χάρισε μοναδική αίγλη, χάρη στην οποία μπόρεσε και κρατήθηκε ζωντανό στο διάβα των καιρών.

Συνέχεια

Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου: Το αριστούργημα του Ντελακρουά έφτασε στην Ελλάδα

Ο εμβληματικός πίνακας του κορυφαίου γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» (La Grèce sur les ruines de Missolonghi) παρουσιάζεται στο Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσολογγίου, τιμώντας τα 200 χρόνια από την ηρωική Έξοδο των Μεσολογγιτών κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης. Το έργο παραχωρήθηκε στην Ελλάδα από το Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπορντό και θα εκτίθεται στη χώρα μας έως τον Νοέμβριο του 2026.

Συνέχεια

Αίγινα: πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδος

Αίγινα – Το Κυβερνείον

Πολλοί πιστεύουν ότι το Ναύπλιο ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδος. Στην πραγματικότητα όμως η Αίγινα ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους το 1826, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για την πορεία της Επανάστασης και τη συγκρότηση της πολιτικής οργάνωσης του έθνους. Η επιλογή του νησιού δεν έγινε τυχαία, αλλά αντανακλούσε την ανάγκη για έναν τόπο ασφαλή, πολιτικά ουδέτερο και λειτουργικά κατάλληλο για τη δημιουργία δομών εξουσίας από το μηδέν.

Συνέχεια

Το Πανηγύρι του Άη-Συμιού στο Μεσολόγγι

Με έντονο παραδοσιακό χρώμα η Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου τιμάει και φέτος το ιστορικό και συμβολικό πανηγύρι του Άη-Συμιού, από το Σάββατο 7 έως και την Τρίτη 10 Ιουνίου 2025. Ένα έθιμο ενταγμένο από το 2018 στο Εθνικό Μητρώο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, που κρατά ζωντανή τη μνήμη της Εξόδου και τιμά τις ρίζες του τόπου με τη συμμετοχή χιλιάδων πανηγυριστών, ντόπιων και επισκεπτών. Οι εορτασμοί ξεκινούν το Σάββατο 7 Ιουνίου με τον καθιερωμένο σημαιοστολισμό και τη φωταγώγηση της πόλης. Το ίδιο βράδυ, οι παρέες των αρματωμένων και καβαλλαραίων αναβιώνουν τα στεκιανά γλέντια, προετοιμάζοντας το κλίμα.

Συνέχεια

Τα κύματα στο Παραπόρτι

«Αγάπη κι έρωτας καλού τα σπλάχνα τους τινάζουν·
τα σπλάχνα τους κι η θάλασσα ποτέ δεν ησυχάζουν…»

Συνέχεια

Εμείς οι μαύροι Κλέφτες…

Θεόδωρος Βρυζάκης, Το καραούλι, 1855

Όταν μένουμε ολοένα και πιο μόνοι στον αγώνα για όσα αγαπάμε και πιστεύουμε, ενώ εκείνοι που θεωρούσαμε «φίλους» προσκυνούν το σύστημα και μισεύουν πατώντας τους όρκους που άλλοτε δίναμε μαζί……

Συνέχεια

Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Γέρος του Μοριά

4 Φεβρουαρίου 1843

«Έφιππος χώρει γενναίε στρατηγέ ανά τους αιώνας
διδάσκων τους λαούς πώς οι δούλοι γίνονται ελεύθεροι»

Η γενναία ψυχή του Γέρου του Μοριά άφησε τον κόσμο αυτό σαν σήμερα, στις 4 Φεβρουαρίου του 1843. Λίγο μετά την επιστροφή του στο σπίτι του από δεξίωση στα Ανάκτορα, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και πέρασε στην αιωνιότητα. Η καρδιά που έκλεισε μέσα της ολάκερη τη σκλαβωμένη Ρωμιοσύνη, με όλους της τους καημούς, τις πίκρες και τα βάσανα και την οδήγησε στο φως και στη λευτεριά, έπαψε να χτυπά… Ο ηρωικός αρχιστράτηγος όλων των Ελλήνων, που αναγνωρίστηκε από την ιστορία ως η ύψιστη στρατιωτική ιδιοφυΐα του Μεγάλου Αγώνα, αλλά δέχθηκε και τις διώξεις, τις φυλακίσεις και τις καταδίκες από τον ίδιο τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας, αναπαύτηκε για πάντα ανάμεσα στους αγίους και τους δικαίους του Θεού. Στο τίμιο λείψανό του υποκλίθηκε ευλαβικά ολόκληρη η Ελλάδα. Στην αιώνια δόξα που τον στεφανώνει στεκόμαστε σήμερα κι εμείς σιωπηλοί, με την ψυχή μας να γεμίζει από τα κύματα της ευγνωμοσύνης, της πιο αγνής αγάπης, της περηφάνιας και του παντοτινού θαυμασμού για τον Άγιο της καρδιάς και της πατρίδας μας!

Συνέχεια

Η μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας (26-30 Ιανουαρίου 1821)

Αναπαράσταση της Συνέλευσης της Βοστίτσας
από τον Σύλλογο Ιστορικής Αναβίωσης «Βοστίτσα 1821»

Στις 26 Γενάρη του 1821 συναντήθηκαν στη Βοστίτσα (Αίγιο) οι πρόκριτοι των Ελλήνων για να αποφασίσουν το μέλλον του αγώνα. Η Συνέλευση πραγματοποιήθηκε στο Αίγιο επειδή εκεί υπήρχαν σχετικά λίγοι Τούρκοι και υπήρξε καθοριστικής σημασίας για την έναρξη του αγώνα. Η συγκέντρωση των προεστών κράτησε τέσσερις ημέρες και σε αυτήν έλαβαν μέρος πολλοί κληρικοί από όλη την Πελοπόννησο και πρόκριτοι από τρεις επαρχίες της Αχαΐας: Πατρών Βοστίτσας και Καλαβρύτων, ενώ απείχε η τέταρτη επαρχία της Γαστούνης.

Συνέχεια

Ιωάννης Καποδίστριας: Η δολοφονία του και η αντίδραση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Διονύσιου Τσόκου, Η δολοφονία του Καποδίστρια

Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831, ο Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας με τεράστια προσφορά στον αγώνα της για ελευθερία και ανεξαρτησία, δολοφονείται στο Ναύπλιο, από τον Κωνσταντίνο και τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη. Γράφει ο Κώστας Καιροφύλας στο «Ελεύθερον Βήμα» της 25ης Σεπτεμβρίου 1931:

Συνέχεια

Ο Κήπος Ηρώων στο Μεσολόγγι

«Μόλις έπαυσε το σάλπισμα ο Αράπης, μία μυριόφωνη βοή ακούεται εις το εχθρικό στρατόπεδο, και η βίγλα του κάστρου, αχνή σαν το Χάρο, λέει των Ελλήνων: “Μπαίνει ο εχθρικός στόλος”. Το πυκνό δάσος έμεινε ακίνητο εις τα νερά, όπου η ελπίδα απάντεχε να ιδεί τα φιλικά καράβια. Τότε ο εχθρός εξανανέωσε την κραυγή, και εις αυτήν αντιβόησαν οι νεόφθαστοι μεσ’ από τα καράβια. Μετά ταύτα μία ακατάπαυτη βροντή έκανε τον αέρα να τρέμει πολλή ώρα».

Συνέχεια

Τιμώντας τη Μάχη των Δολιανών (18 Μαΐου 1821)

Λαμπαδηφορία πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 18 Μαΐου 2024, στα Άνω Δολιανά, με αφορμή την επέτειο της νικηφόρας μάχης των Δολιανών, που έλαβε χώρα στις 18 Μαΐου 1821, και στην οποία διακρίθηκε ο αρχηγός της Νικηταράς, καταφέρνοντας να κατατροπώσει, με μόλις 200 άντρες, 6.000 Τούρκους που επιτίθεντο με πυροβολικό.

Συνέχεια

Οι Άγιοι πέντε Νεομάρτυρες της Σαμοθράκης

Οι Άγιοι πέντε Νεομάρτυρες Μανουήλ Παλογούδας, Θεόδωρος Δημητρίου, Γεώργιος Κουρούνης και ο νεότερος Γεώργιος Καλακίκος κατάγονταν από τη Σαμοθράκη, ο δε Μιχαήλ από την Κύπρο, και μαρτύρησαν στη Μάκρη Αλεξανδρούπολης, τη Δευτέρα του Θωμά, 6 Απριλίου 1835. Η μνήμη τους τιμάται κάθε χρόνο την Κυριακή του Θωμά.

Συνέχεια

Η ηρωική θυσία του Αθανασίου Διάκου (24 Απριλίου 1821)

Αθανάσιος (Διάκος) Μασσαβέτας
(Άνω Μουσουνίτσα Φωκίδος, 4 Ιανουαρίου 1788 – Λαμία, 24 Απριλίου 1821)

Ο Αθανάσιος Διάκος υπήρξε ένας από του επιφανέστερους Έλληνες ήρωες – οπλαρχηγούς του πρώτου έτους της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1788 στην Άνω Μουσουνίτσα, ένα πανέμορφο χωριό στις πλαγιές των Βαρδουσίων που, με το ΦΕΚ Α’ 5/7.1.1959, μετονομάστηκε προς τιμήν του ήρωα: «Αθανάσιος Διάκος». 

Συνέχεια

Το Ολοκαύτωμα της Νάουσας (22 Απριλίου 1822)

Νάουσα, πόλη ηρωική, κτισμένη σ’ ένα ψηλό αντέρεισμα του Ανατολικού Βερμίου, σχηματισμένο από το άνοιγμα δύο άγριων φαραγγιών που χαμηλώνουν απότομα προς τον κάμπο της Ημαθίας, στα σύνορα Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Στεριώνει τις πλάτες της στο δασωμένο Βέρμιο, ενώ μπροστά της απλώνονται καταπράσινες πλαγιές και κάμπος γεμάτος αμπέλια, ροδακινιές και μηλιές. Δεξιά και αριστερά της πόλης κυλούν με βρόντο σκουρόχρωμα νερά που έχουν τις φλέβες τους στην καρδιά του Βερμίου.

Συνέχεια