Στις 3 Νοεμβρίου, στα κρασοχώρια της Κρήτης, το νέο κρασί ανοίγεται και ευλογείται την ημέρα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή
ΣυνέχειαΆγιος Γεώργιος ο Μεθυστής
Κρήτη
Ο Άγιος Νικήτας στον Αχεντριά
Ο τόπος όπου εκάρη μοναχός ο Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης
Το ιερό προσκύνημα του αγίου Νικήτα στον Αχεντριά, αφιερωμένο στον άγιο Μεγαλόμαρτυρα Νικήτα, αποτελούσε παλαιό ερημητήριο στην περιφέρεια του εν λόγω χωριού, κοντά σε φοινικόδασος. Πρόκειται για σπηλαιώδη ναό, ο οποίος, κατά τον Paul Faure, χρονολογείται από το 17ο αιώνα (1640 μ.Χ.).
ΣυνέχειαΟ Τρύγος της Μνήμης
Ιωάννα Ξέρα, Τρύγος
Από τον Καμαριώτη στα αμπέλια του Γαζίου κι ύστερα πάλι πίσω στο βουνό
Ο τρύγος στα παιδικά μας χρόνια δεν ήταν απλώς μια αγροτική εργασία. Ήταν ένα ολόκληρο κεφάλαιο του καλοκαιριού μας. Είχε τον δικό του χρόνο, τη δική του τάξη, τις μυρωδιές, τους κόπους και τις χαρές του. Και για εμάς τους Καμαριωτιανούς είχε και τη δική του γεωγραφία: άρχιζε στο Γαζί και τελείωνε στον Καμαριώτη.
ΣυνέχειαΚρητική ταχινόσουπα
Η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας είναι η πιο αυστηρή νηστεία του χρόνου. Ακόμη και όσοι δεν τηρούν τις υπόλοιπες νηστείες, τούτη τη βδομάδα δεν τρώνε «λεριά». Λεριά λέμε στην Κρήτη τα μη νηστίσιμα τρόφιμα. Παλαιότερα τα πιάτα της Μεγάλης εβδομάδας ήταν λιτά και ταπεινά. Με εξαίρεση τη Μεγάλη Τρίτη και τη Μεγάλη Πέμπτη που κάποιοι έτρωγαν λαδωμένο φαγητό (χαρακτηριστικά είναι τα ντολμαδάκια της Μεγάλης Πέμπτης), τις υπόλοιπες ημέρες ήταν επιβεβλημένη η αποχή και από το λάδι. Η ταχινόσουπα είναι ένα από αυτά τα παλαιά απλούστατα Μεγαλοβδομαδιάτικα πιάτα. Δυο υλικά όλα κι όλα κι όμως είναι νόστιμη και χορταστική. Ειδικά για βράδυ είναι ιδανική. Την συνήθιζαν τη Μεγάλη Τετάρτη ή τη Μεγάλη Παρασκευή ή και για δείπνο της παραμονής της ημέρας που θα κοινωνούσαν.
ΣυνέχειαΤο Χρονικό μιας Πολιτείας (Παντελής Πρεβελάκης)
«Τέτοιαν ώρα νυχτερινή κι ανοιξιάτα, στα πωρικά μυρισμένη, βάνω κι εγώ στο νου μου το Ρέθεμνος και γυρίζω κοντά του…
Έβγαλα από τον πόνο του τούτο εδώ το χρονικό που, αν και λυπητερό, παραμύθησε την ψυχή μου στην ξενιτιά, και του το φέρνω. Το κρατώ σαν τάμα πάνω στην καρδιά μου, δεν ξέρω πώς να το χωριστώ και να του το χαρίσω.
Θάθελα νάναι κι αυτό λουλουδισμένο, μυρισμένο απ’ ό,τι καλύτερο έχω στα στήθη μου, και δυνατό μέσα στον καιρό. Θα τόθελα να ζει σήμερα κι αύριο και πάντα, και να μη χάσει τη δροσεράδα του. Θα τόθελα ακατάλυτο κι αμάραντο, για να πάει ενάντια στη μοίρα του Ρεθύμνου και της κάθε πολιτείας πούναι καμωμένη από πέτρες και ξύλα…».
Παντελής Πρεβελάκης, «Το Χρονικό μιας Πολιτείας» (1938)
Το πρώτο αλμυρίκι του Κερατοκάμπου
Κερατόκαμπος, δεκαετία του ’40. Άγονος τόπος, με ελάχιστους κατοίκους, που σιγά σιγά έπαιρναν τη γενναία απόφαση να κατηφορίσουν προς την παραλία, γοητευμένοι τόσο από την παρθένα ακρογιαλιά της περιοχής αλλά και από τις εμπορικές δυνατότητες που πρώτοι διέκριναν.
ΣυνέχειαΓεώργιος Ανυφαντάκης: Ο μεγάλος άγνωστος Κισσαμίτης φωτογράφος
Κατέγραψε μοναδικά την παραδοσιακή ζωή στην Κρήτη μέσα από τις εμβληματικές φωτογραφίες του
Παρά τη σπουδαία συνεισφορά του στη φωτογραφική αποτύπωση της Κρήτης, ο Γεώργιος Ανυφαντάκης (Ανυφαντής) παραμένει άγνωστος στους περισσότερους. Με έδρα το Καστέλι, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς φωτογράφους του νησιού, καταγράφοντας πτυχές της παραδοσιακής ζωής, της καθημερινότητας και του φυσικού τοπίου.
ΣυνέχειαΟ Δρακόγελως και οι Μοσκοκούζουλες
Ο Δρακόγελως και οι Μοσκοκούζουλες
Ζωή Δικταίου
Στο Οροπέδιο, εδώ στο απάνω δώμα της γης κάθε διαδρομή, κάθε μονοπάτι είναι μια νέα πρόκληση, μια ανοιχτή σελίδα που σε περιμένει να την διαβάσεις. Η ανάγνωση αυτή αποτελεί λειτουργία θεραπευτική και δεν είναι μόνο ο καθαρός αέρας που κατεβαίνει φουριόζος από τις κορυφογραμμές και οι χιλιάδες μυρωδιές, δεν είναι η ένταση στα χρώματα της φύσης που ξυπνούν όλες τις αισθήσεις, είναι που βρίσκει τρόπο ο παλιός καιρός να ξανακαινουργιώνει στην ψυχή, είναι που ανεβαίνει γρήγορος ο παλμός της καρδιάς στα χείλη και προλαβαίνεις να ψιθυρίσεις με ευγνωμοσύνη, «ευχαριστώ».
ΣυνέχειαΤι γυρεύει ένα «κρητικό» χωριό στη Νάξο;
Η Νάξος, πέρα από τις υπέροχες παραλίες της, την κυκλαδίτικη αύρα της και τα γραφικά παραθαλάσσια ψαροχώρια της, φημίζεται και για τα εξίσου όμορφα ορεινά χωριά της. Κι ένα από αυτά, είναι χωρίς αμφιβολία, η Απείρανθος. Πρόκειται για το μεγαλύτερο στην ενδοχώρα του νησιού αλλά και ένα από τα πιο παραδοσιακά χωριά της Νάξου, ενώ η ιστορία του ταξιδεύει ακόμη και στην αγαπημένη Κρήτη.
ΣυνέχειαΑπόδραση στο Νότο
Λουτρό Σφακίων
Από τη Χώρα Σφακίων, στο Λουτρό και στο Φαράγγι της Ίμβρου
Ο νότος των Χανίων προσφέρει πανέμορφες παραλίες, καταπράσινα φαράγγια, γραφικά χωριά, ιστορικά μνημεία, υπέροχο φαγητό και διαδρομές για εξερεύνηση. Εδώ που η Ελλάδα συναντά την αύρα του Λιβυκού, εδώ που η αυθεντική φύση του Νότου δημιουργεί τις δικές της ισορροπίες. Βρισκόμαστε στη νότια Κρήτη, στο νομό Χανίων και απολαμβάνουμε τις πιο όμορφες παραλίες, τα καταπράσινα φαράγγια, τις διαδρομές, τα μονοπάτια, τους φιλόξενους ανθρώπους. Κατεβαίνοντας τον φιδωτό δρόμο, φτάνουμε στη Χώρα Σφακίων, έναν οικισμό που συμπυκνώνει όλη τη μαγεία του Νότου και ταυτόχρονα δίνει επιλογές και λειτουργεί ως ορμητήριο για την γύρω περιοχή, για πανέμορφες παραλίες, για το Λουτρό, αλλά και τη Γαύδο.
Η Χώρα Σφακίων, τα Σφακιά όπως επίσης τα αναφέρουμε, βρίσκονται στο φαράγγι του Ίμπρου, εκεί που τα Λευκά Όρη, συναντούν τη θάλασσα. Το τοπίο είναι άγριο αλλά ταυτόχρονα και μυστηριωδώς δίνει την αίσθηση της φιλοξενίας, και θες να εξερευνήσεις κάθε γωνιά του. Στην παραλία που βρίσκεται στα δυτικά, θα απολαύσετε τα υπέροχα νερά με τις πρασινογαλάζιες αποχρώσεις, ενώ αξίζει να αφιερώσετε χρόνο στα όμορφα μαγαζιά, καφέ και ταβέρνες, που λειτουργούν στον οικισμό με νόστιμο φαγητό με παραδοσιακές τοπικές συνταγές. Και δεν θα μείνετε μόνο στο παραθαλάσσιο τμήμα, αλλά αν πάτε στην πάνω γειτονιά, θα έχετε την ευκαιρία να δείτε τα ερείπια του ενετικού κάστρου, αλλά και μία υπέροχη θέα.
Λουτρό Σφακίων
Στο Φραγκοκάστελο
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό ενετικό κάστρο το οποίο βρίσκεται πάνω από την παραλία των Σφακίων και χτίστηκε το 1371. Εδώ έγινε η ιστορική μάχη το Μάιο του 1866 ανάμεσα στους στρατιώτες του Μουσταφά πασά και 338 επαναστατών του Ηπειρώτη αρχηγού Χατζημιχάλη Νταλιάνη. Αυτή η μάχη, οδήγησε στην ισοπέδωσή του.
Στο γειτονικό Λουτρό
Με αφετηρία τη Χώρα Σφακίων, φτάνουμε με το καραβάκι στο γειτονικό Λουτρό, ένα πανέμορφο μικρό ήρεμο φυσικό λιμανάκι. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά, με τα μικρά διακριτικά σπιτάκια και την απλή καθημερινότητα, να αποτελούν κυρίαρχη παράμετρο για χαλάρωση και ηρεμία.
Στην ενδοχώρα
Ξεκινώντας από τη Χώρα Σφακίων μέχρι την Ανώπολη, τα μάτια δεν ξεκολλάνε από την καταπληκτική θέα στο Λιβυκό. Δοκιμάζουμε τα πεντανόστιμα σφακιανά παξιμάδια με γλυκάνισο, και φροντίζουμε να αγοράσουμε και μερικά για να πάρουμε μαζί μας στην επιστροφή. Στην Ανώπολη, επισκεπτόμαστε την Αγία Αικατερίνη και τα απομεινάρια των κυκλώπειων τειχών που περιέβαλαν την πόλη. Στεκόμαστε εδώ και θαυμάζουμε την πανοραμική θέα προς το Λουτρό. Η γέφυρα της Αράδαινας ενώνει τις δύο πλευρές του φαραγγιού, με ύψος που φτάνει τα 138 μ.
Φαράγγι Ίμπρου
Στα μονοπάτια
Εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μονοπάτια της Νότιας Κρήτης και ξεκινάει από τη Χώρα Σφακίων φτάνοντας μέχρι το Λουτρό και στη συνέχεια, την Αγία Ρουμέλη. Αποτελεί τμήμα του Ε4 και έχει μήκος 20 χλμ. Ανάλογα με τη φυσική σας κατάσταση μπορείτε να το περπατήσετε ολόκληρο ή ένα τμήμα του.
Φαράγγι της Ίμβρου
Ένα εμβληματικό σημείο της περιοχής, αποτελεί το φαράγγι της Ίμβρου (ή Ίμπρου) το οποίο αποτελεί μία μοναδική εμπειρία για όσους λατρεύουν την πεζοπορία. Τα τοιχώματα του φαραγγιού σε κάποια σημεία έρχονται πολύ κοντά μεταξύ τους κάνοντας το περπάτημα μέσα στο φαράγγι μία μοναδική εμπειρία.
Κάταστρο γιασεμί και μυ- και μυ-
και μυστικέ μου Αποσπερίτη
Πάρτε με πάρτε με στην Κρήτη
και μη και μη, και μη ρωτάτε το γιατί…
Ελύτης
Πηγή: news247.gr
10.000 ανεμόμυλοι από τον Werner Herzog για το Οροπέδιο Λασιθίου
Οροπέδιο Λασιθίου: Το απόλυτο θαύμα της οικοδιαχείρισης, πλήρως ενταγμένο στο τοπίο και με μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Μια μορφή αληθινά φιλικής προς το περιβάλλον οικονομίας που διαμόρφωσε ένα τοπίο μοναδικό, εκεί όπου η φύση συναντιέται και πορεύεται αρμονικά με τη ζώσα παράδοση, τον καθημερινό μόχθο και το όραμα των απλών ανθρώπων και όπου η ανάπτυξη ξεκινάει από την τοπική κοινωνία, υπάρχει προς το συμφέρον της και επιστρέφει τα οφέλη της σε αυτήν.
Ένα μοναδικής αξίας φιλμ ντοκιμαντέρ με τίτλο: «10.000 ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ» -με αφορμή την ταινία του σκηνοθέτη του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου Werner Herzog «Signs of Life» του 1968- μέρος ενός ευρύτερου, διεπιστημονικού ερευνητικού εγχειρήματος για τις πρακτικές διαχείρισης του νερού στο Οροπέδιο Λασιθίου Κρήτης, για την τεχνογνωσία των αντλητικών ανεμόμυλων, ως προτύπου μελέτης των μετασχηματισμών και των διαδικασιών μετάβασης από τη συλλογική διαχείριση των κοινών πόρων στην παραγωγική και πολιτισμική συγκρότηση της τοπικής κοινωνίας και του τοπίου γύρω από αυτήν.
ΣυνέχειαΛουδοβίκος των Ανωγείων – Μια φορά… ένας Ανωγειανός
«Σαν παραμύθι» είναι μια σειρά εκπομπών του Νίκου Παπαθανασίου που παρουσιάζει σημαντικές στιγμές, γεγονότα και ξεχωριστές ανθρώπινες ιστορίες, μέσα από την αφήγηση των πρωταγωνιστών τους. Το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι αφιερωμένο στα Ανώγεια της Κρήτης με τις υπέροχες αφηγήσεις ενός σπουδαίου Ανωγειανού, του Γιώργου Δραμουντάνη που δεν είναι άλλος από τον πολυαγαπημένο μας Λουδοβίκο των Ανωγείων.
ΣυνέχειαΦλεβάρης 1979: Η εξέγερση του Ηρακλείου για τα αρχαία
Χιλιάδες πολίτες ακύρωσαν τα σχέδια του Κωνστ. Καραμανλή
Είναι πιθανώς από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις που έκανε ποτέ ο λαός του Ηρακλείου στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Επί σχεδόν μία εβδομάδα, τις τελευταίες ημέρες του Φλεβάρη του 1979, χιλιάδες Ηρακλειώτες είχαν ζώσει το Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης τους, περιφρουρώντας με τον τρόπο αυτό τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, ώστε να μην μεταφερθούν στην Αμερική, όπως είχε αποφασίσει η τότε κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο φόβος ήταν μήπως τα αρχαία δεν επιστρέψουν ποτέ στην Κρήτη.
ΣυνέχειαΣυμβολισμοί και παραδόσεις για το κρητικό κεφαλομάντηλο
Toni Schneiders, Σφακιανός (1958)
Στην εποχή του Μεσοπολέμου, οι Κρητικοί, αντί για το σημερινό «σαρίκι», όπως αποκαλείται το γνωστό πλεκτό Κρητικό κεφαλομάντηλο, φορούσαν το σπαστό κόκκινο φέσι με τη μακριά φούντα το οποίο καμία απολύτως σχέση δεν είχε με το φέσι των Τούρκων. Γύρω όμως από το σπαστό κόκκινο φεσάκι, που φορούσαν τότε οι Κρητικοί, τύλιγαν ένα μεγάλο μαντίλι, το σημερινό σαρίκι. «Σαρίκι» είναι λέξη τουρκικής προέλευσης. Πριν λάβει αυτή την ονομασία, στην Κρητική διάλεκτο το αποκαλούσαν «πέτσα».
Συνέχεια44 χρόνια που έφυγε ο Αρχάγγελος της Κρήτης
Νίκος Ξυλούρης
(Ανώγεια, 7 Ιουλίου 1936 – Πειραιάς, 8 Φεβρουαρίου 1980)
8 του Φλεβάρη 1980. Η μέρα που η μοίρα «έβαλε σημάδι» τον αρχάγγελο της Κρήτης, Νίκο Ξυλούρη… Τραγούδησε την ξαστεριά, όμως η ξαστεριά ήταν στη φωνή του. Στο βλέμμα του. Τραγούδησε για τη λευτεριά και η λευτεριά ήταν φωλιασμένη στην καρδιά του. Σαν σήμερα πριν από 44 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο αξεπέραστος Νίκος Ξυλούρης.
ΣυνέχειαΤα βόδια της Φάτνης μιλούν το βράδυ των Χριστουγέννων!
Μια δοξασία της παλιάς Κρήτης, δια χειρός Ιωάννη Κονδυλάκη…
Μια δοξασία που υπήρχε κάποτε στην Κρήτη, σύμφωνα με την οποία τη νύχτα των Χριστουγέννων τα βόδια, που ζέσταναν τον νεογέννητο Χριστό, έπαιρναν ανθρώπινα στοιχεία και μιλούσαν, μας μεταφέρει σε χρονογράφημά του ο Ιωάννης Κονδυλάκης. Σύμφωνα με αυτήν, τα βόδια μιλάνε το βράδυ των Χριστουγέννων, καθώς είναι από τα ευνοημένα τετράποδα, αφού ένα από αυτό παρέστη στη γέννηση του Χριστού στη φάτνη της Βηθλεέμ!
Συνέχεια
