Η Νηστεία των Χριστουγέννων

Μπήκε και φέτος ο Νοέμβριος με τα πρώτα κρύα του, τις βροχές, τις έντονες συννεφιές του. Τα φύλλα των δέντρων στρώνουν παντού το χαλκοκίτρινο χαλί τους και η ατμόσφαιρα μυρίζει από τα ξύλα που καίμε στο τζάκι και στις σόμπες για ζεστασιά.

Συνέχεια →

Άγιος Γεώργιος ο Μεθυστής

Συνέχεια →

Αγία Χρυσή, μια ηλιαχτίδα στα χρόνια της σκλαβιάς

Μια ταινία για την αληθινή ιστορία του μαρτυρίου της Αγίας Χρυσής, μιας νεαρής χριστιανής κοπέλας που έζησε στα Σλάτενα της Αλμωπίας (σημερινό χωριό «Χρυσή»), στα τέλη του 18ου αιώνα μ.Χ. Η υπόθεση της ταινίας διαδραματίζεται το 1795, στο χωριό της.

Συνέχεια →

Βρέθηκαν τα ιερά λείψανα της Αγίας Χρυσής

Συνέχεια →

Αρχή της Ινδίκτου στη Βάλια Κάλντα

Από την Ιερά Μητρόπολη Γρεβενών ανακοινώθηκε ότι με αφορμή την «Ημέρα Προστασίας του Περιβάλλοντος», που θεσπίστηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, θα τελεστεί Θεία Λειτουργία στον Εθνικό Δρυμό Βάλιας Κάλντα, την Τρίτη 1/9/2026, ώρα 9.00 π.μ.

Συνέχεια →

Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών

Στο βάθος μιας κατάφυτης χαράδρας στις Σέρρες, βρίσκεται η Μονή του Τιμίου Προδρόμου. Η Μονή κτίσθηκε το 1270 μ.Χ. και παρά τις αλλεπάλληλες καταστροφές αποτελεί σήμερα εκπληκτικής ομορφιάς μνημείο και Μουσείο Βυζαντινής Τέχνης. Πρώτος κτήτωρ της Μονής ήταν ο Ιωαννίκιος ο οποίος διετέλεσε και επίσκοπος Εζεβών.

Συνέχεια →

Η Αγία Παρασκευή του Μετσόβου

Ο ναός της αγίας Παρασκευής βρίσκεται στο κέντρο της παραδοσιακής πόλεως του Μετσόβου. Είναι ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής, τρισυπόστατος. Γραπτές μαρτυρίες για την αρχική κτίστη του ναού δεν υπάρχουν. Η ύπαρξη κελιών δείχνει ότι αρχικά η αγία Παρασκευή ήταν μοναστήρι.

Συνέχεια →

Η υπόσχεση της Παναγίας μας για το Άγιον Όρος

Η Κυρία Θεοτόκος, η Παναγία μας, όταν φανερώθηκε στον πρώτο ερημίτη του Άθωνα, τον Άγιο Πέτρο (655-681) και μετά από τέσσερις ως πέντε αιώνες στον ηγούμενο της Μεγίστης Λαύρας Νικόλαο και στον ένα και στον άλλο είπε:

Συνέχεια →

Οὐ φθόνος οὐδὲ χρόνος περιμήκετος

Ο ναός της Παναγίας Σκριπούς, του έτους 873/4, όπως
σώζεται σήμερα· ο τρούλος ανακατασκευάστηκε τον 20ό αι.

«Καὶ καινὸν οὐδέν, εἰ λαλεῖ σοι καὶ τάφος· ἡ γὰρ γραφὴ κράζοντας οἶδε τοὺς λίθους»: οι στίχοι αυτοί του Θεόδωρου Πρόδρομου, του Βυζαντινού ποιητή του 12ου αιώνα, μας θυμίζουν ότι ο γραπτός λόγος έχει τη δύναμη να κάνει ακόμα και τις πέτρες να μιλούν. Η αρχαιότητα μας κληροδότησε χιλιάδες επιγραφές σε λίθο, με ποικίλο περιεχόμενο. Κατά τους χρόνους της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της κοινώς γνωστής ως Βυζάντιο, ο αριθμός τους μπορεί να μειώθηκε αισθητά, δεν έπαυσαν όμως να είναι παρούσες και δεν υστερούν ούτε ως ιστορικά τεκμήρια, ούτε ως μνημεία της γλώσσας και της λογοτεχνίας της περιόδου.

Συνέχεια →

Κυριακή των Μυροφόρων

«…Πρῶτον λοιπόν ζήτημα ἔχομεν πόσες ἦταν οἱ Μυροφόρες γυναῖκες οἱ ὁποῖες ἐπῆγαν εἰς τόν Τάφον τοῦ Χριστοῦ μέ τά μύρα; Καί λέγομεν εἰς αὐτό ὅτι πολλές καί διάφοροι εἶναι αἱ Μυροφόρες πλήν οἱ κυριώτερες Μυροφόρες γυναῖκες ἦταν ἑπτά. Αὐτές δέ ἦταν οἱ ἑξῆς:

Συνέχεια →

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου

Το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας. Ψάλλεται το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης ανάμεσα στο Πέμπτο και το Έκτο Ευαγγέλιο, κατά την Ακολουθία των Παθών και το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, στην Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών, ενώπιον του Εσταυρωμένου:

Συνέχεια →

Το Θεοτοκάριον

Ἓνα ἀπό τά πλέον ἀγαπητά λειτουργικά βιβλία στίς Ἱερές Μονές τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀλλά καί ἐκτός αὐτοῦ εἶναι τό Θεοτοκάριο πού ψάλλεται κάθε ἡμέρα κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ.

Συνέχεια →

Λουλούδια της Μεγάλης Εβδομάδας

Η περίοδος του Πάσχα και της Μεγάλης Εβδομάδας συμπίπτει με μια από τις πιο έντονες περιόδους ανθοφορίας της άνοιξης, όταν ύπαιθρος, αυλές και κήποι γεμίζουν λουλούδια. Η φύση συνυπάρχει στα έθιμα και τις συνήθειες της τόσο ιδιαίτερης αυτής εποχής του έτους και τα ανοιξιάτικα λουλούδια έχουν έντονη παρουσία στην κατανυκτική ατμόσφαιρα των ημερών.

Συνέχεια →

Εζ-Βασίλη, το κατανυκτικό προσκύνημα στο σπήλαιο του Αγίου Βασιλείου

Ο Μέγας Βασίλειος έζησε στην Καππαδοκία και αφιέρωσε την ζωή του στην βοήθεια προς τον συνάνθρωπο. Θεωρείται στην παγκόσμια ιστορία ως ο εμπνευστής και δημιουργός της οργανωμένης φιλανθρωπίας. Σπούδασε ρητορική και φιλοσοφία στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα. Η 1η Ιανουαρίου 379 μ.Χ., ημέρα της κηδείας του, διατηρούμενη στην παράδοση, θεωρήθηκε απ’ όλους τους χριστιανικούς λαούς ότι φέρνει ευλογία και καλή τύχη στη νέα χρονιά.

Συνέχεια →

Ο Άγιος Δημήτριος των Όπλων

Σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες και πολύβουες γειτονιές της Αθήνας στη συνοικία των Κάτω Πατησίων, το γκρίζο και αφιλόξενο αστικό τοπίο που συνθέτουν οι τόνοι από μπετόν και τα εκατοντάδες αυτοκίνητα που διέρχονται καθημερινά τη λεωφόρο Στρατηγού Καλλάρη, με κατεύθυνση είτε προς τη λεωφόρο Πατησίων είτε προς τον κόμβο «Τρεις Γέφυρες», διασπάει η ήρεμη και όμορφη εικόνα του ιερού ναού που μαγνητίζει τη ματιά και ξυπνά νοσταλγικά τη συλλογική μνήμη… Ενός ναού που φέρει ένα όνομα μοναδικό σε ολόκληρο τον Χριστιανικό κόσμο και αποτελεί εδώ και αιώνες αέναη πηγή Ορθόδοξης λατρευτικής παράδοσης και αγιοπνευματικής ζωής, αλλά και λίκνο που έθαλψε μερικές από τις πιο ένδοξες και σημαντικές πτυχές της ιστορίας αυτής της πόλης. Ο «Άγιος Δημήτριος των Όπλων» είναι σίγουρα ένα προσκύνημα ξεχωριστό για κάθε πιστό.

Συνέχεια →