Η πορεία προς το μέτωπο (Οδυσσέας Ελύτης)

Οδυσσέας Ελύτης

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χιμάρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σκεδόν οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο.

Συνέχεια →

Οδυσσέας Ελύτης

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χιμάρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σκεδόν οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο.

Συνέχεια →

Θεσσαλονίκη, αιώνια αγαπημένη…!

Από την ίδρυσή της από τον Κάσσανδρο η Θεσσαλονίκη υπήρξε μια ακμάζουσα πολυπολιτισμική πόλη. Με τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων και την ενσωμάτωσή της στο σύγχρονο Ελληνικό Κράτος, η Θεσσαλονίκη αποτελεί τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Ελλάδας. Κοσμοπολίτικη, αρχοντική, μποέμικη, ερωτική… Η Θεσσαλονίκη ξέρει να μαγεύει τον επισκέπτη της και να τον κρατά στην αγαπημένη της αγκαλιά παντοτινά!

Συνέχεια →

Ο Άγιος Δημήτριος το παλικάρι της Χριστιανοσύνης (Φώτης Κόντογλου)

O άγιος Δημήτριος μαζί με τον άγιο Γεώργιο, είναι τα δυο παλληκάρια της χριστιανοσύνης. Aυτοί είναι κάτω στη γη, κ’ οι δυο αρχάγγελοι Mιχαήλ και Γαβριήλ είναι απάνω στον ουρανό. Στα αρχαία χρόνια τους ζωγραφίζανε δίχως άρματα, πλην στα κατοπινά τα χρόνια τους παριστάνουνε αρματωμένους με σπαθιά και με κοντάρια και ντυμένους με σιδεροπουκάμισα. Στον έναν ώμο έχουνε κρεμασμένη την περικεφαλαία και στον άλλον το σκουτάρι, στη μέση είναι ζωσμένοι τα λουριά που βαστάνε το θηκάρι του σπαθιού και το ταρκάσι πόχει μέσα τις σαγίτες και το δοξάρι.

Συνέχεια →

Επισκέψιμο για το κοινό το Ανάκτορο του Οδυσσέα

Άποψη της πυργοειδούς κατασκευής των Ελληνιστικών
χρόνων στο Άνω Άνδηρο από τα βόρεια

Ένας φροντισμένος επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος προβλέπεται να διαμορφωθεί στη θέση «Άγιος Αθανάσιος – Σχολή Ομήρου» στην Ιθάκη. Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) γνωμοδότησε ομόφωνα θετικά στη σχετική μελέτη που προβλέπει ουσιαστικά τη δημιουργία ενός αρχαιολογικού πάρκου μέσα σε ένα κατάφυτο φυσικό περιβάλλον, χαρακτηριστικό των Ιονίων Νήσων, γεμάτο ελιές και άλλα δέντρα, αλλά και ξερολιθιές που δημιουργούν άνδηρα.

Συνέχεια →

Οδοιπορικό στο κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα

Το Κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα και στο βάθος
η Κερύνεια και η Λάπηθος

Εκεί που σμίγει ο θρύλος με την ιστορία χτίστηκε το Κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα κατά τη βυζαντινή περίοδο, στα τέλη του 11ου αι., όπως και τα κάστρα της Καντάρας και του Βουφαβέντο. Τα τρία αυτά κάστρα της οροσειράς του Πενταδάκτυλου συνέβαλαν στην άμυνα των βορείων ακτών της Κύπρου από τις θαλάσσιες επιδρομές και συνδέθηκαν με πλήθος θρύλων.

Στην Κύπρο σμίγει ο θρύλος με την ιστορία και η παράδοση με τα γεγονότα, πολλές φορές σε βαθμό που είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος πού τελειώνει το ένα και πού ξεκινά το άλλο. Τα ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία είναι διάσπαρτα παντού και καταμαρτυρούν την πολυπολιτισμικότητα τούτου του τόπου. Από την Αφροδίτη στην Παναγία, από τους Ακρίτες στους Ενετούς, από τους Φράγκους στους Οθωμανούς και τους Εγγλέζους.

Συνέχεια →

Άγιος Ιωάννης ο Μονεμβασιώτης

21 Οκτωβρίου

Στίς ὑπηρεσίες τοῦ ἀλλόθρησκου ἀφεντικοῦ του ὁ Ἰωάννης φανερώνει τό ἀκμαῖο φρόνημα καί τήν ἀμετάπειστη εὐλάβειά του στόν ἀληθινό Θεό. Τά βασανιστήρια κράτησαν δυό μῆνες και την 21η Ὀκτωβρίου 1773 ἄφησε τήν τελευταία πνοή του, τήν πίστη του ὅμως δέν τήν ἄφησε ποτέ. Ἡ συγκλονιστική καί σύντομη ζωή τοῦ μικροῦ Ἰωάννη, ποῦ ἦταν ἕνα ἥσυχο παιδί καί κατέληξε νά γίνει ἕνας μεγάλος νεομάρτυρας.

Συνέχεια →

Πέτα ψηλά μικρούλα Μιλού!

Για τους λάτρεις των ζώων η Μιλού ήταν ένα από τα πιο αξιαγάπητα σκυλιά. Ο «μπαμπάς» της Γρηγόρης Κορπίδης φρόντιζε να ανεβάζει τα κατορθώματα της μικροσκοπικής σκυλίτσας, που αγαπήθηκε πολύ από το κοινό, συνεχώς στα social media δείχνοντας την αγάπη της για το… τραγούδι και τη θάλασσα.

Συνέχεια →

Η Απελευθέρωση της Έδεσσας (18 Οκτωβρίου 1912)

Στις 5 Οκτωβρίου 1912 η Ελλάδα κήρυξε τον πόλεμο κατά του Οθωμανικού κράτους. Ο Ελληνικός στρατός μετά τη νίκη του στη μάχη του Σαρανταπόρου στις 9-10 Οκτωβρίου, προελαύνει στην πεδιάδα της κεντρικής Μακεδονίας και απελευθερώνει διαδοχικά τη Βέροια και τη Νάουσα. Οι μεν Έλληνες περιμένουν με ανυπομονησία τον Ελληνικό στρατό, ενώ οι Τούρκοι αισθάνονται αγωνία για τη ζωή και τις περιουσίες τους, μιας και ο τουρκικός στρατός εγκατέλειψε την πόλη και κατευθύνθηκε προς την πεδιάδα των Γιαννιτσών, για να δώσει εκεί μια από τις πλέον αποφασιστικές μάχες του πολέμου, στις 19-20 Οκτωβρίου 1912.

Συνέχεια →

Οκτώβρης σποριάς

«Κι είν’ η μεγάλη προσμονή σπόρος
που σκίζει όλο το χώμα για να βρει την άνοιξη»
Οδυσσέας Ελύτης

Camil Ressu, La arat

Η καλλιέργεια των δημητριακών ήταν από τα πολύ παλιά χρόνια η βασική γεωργική ασχολία που έτρεφε ανθρώπους και ζώα. Ανατρέχοντας στην Παλαιά και Καινή διαθήκη καταλαβαίνουμε αμέσως το μέγεθος, τη σημασία και τον τελετουργικό χαρακτήρα που δινόταν στα αρχαία χρόνια στη σπορά. Από νωρίς το φθινόπωρο και αμέσως μετά τα πρωτοβρόχια και μόλις η γη ξεδιψούσε, ήταν έτοιμη δηλαδή να οργωθεί, οι ζευγολάτες έζεγναν τα «βούθκια» τους με το πρωτόγονο άροτρο (το υνί) και πριν ο ήλιος γεννηθεί άρχιζαν όργωμα (ζευγάρι), για ν’ ανασάνει το χωράφι αλλά και για να αναμιχθεί και η κοπριά που συνήθως ετοποθετήτο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Όταν τελείωναν με το άροτρο έζεγναν ξανά τα βούθκια με τη σβάρνα και σβάρνιαζαν το οργωμένο χωράφι ισιώνοντας τη γη και ετοιμάζοντάς τη για τη σπορά. Ακολουθούσε η σπορά που γινόταν με το χέρι και σαράκλισμα της γης για να λιώσουν οι σβόλοι και να χωθεί ελαφριά στο χώμα ο σπόρος.

Συνέχεια →

Άγιος Θεράπων – Ένα όμορφο χωριό της Κύπρου

Ο Άγιος Θεράπων βρίσκεται στην οροσειρά του Τροόδους. Είναι χωριό κτισμένο σε υψόμετρο 570 μ. Ανήκει στη γεωγραφική περιφέρεια των κρασοχωρίων. Στα νότια συνορεύει με τις Πάνω Κυβίδες και με την κοινότητα Σούνι – Ζανατζιά, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Αμβρόσιο, στα δυτικά και νοτιοδυτικά με το Βουνί, στα ανατολικά και νοτιανατολικά με τη Λόφου και στα βορειοανατολικά με την Άλασσα.

Συνέχεια →

Αγία Χρυσή, μια ηλιαχτίδα στα χρόνια της σκλαβιάς

Μια ταινία για την αληθινή ιστορία του μαρτυρίου της Αγίας Χρυσής, μιας νεαρής χριστιανής κοπέλας που έζησε στα Σλάτενα της Αλμωπίας (σημερινό χωριό «Χρυσή»), στα τέλη του 18ου αιώνα μ.Χ. Η υπόθεση της ταινίας διαδραματίζεται το 1795, στο χωριό της.

Συνέχεια →

Αναστάσιος Ορλάνδος, ο ρεμβαστής

Αναστάσιος Ορλάνδος

Στις 6 Οκτωβρίου 1979 απεβίωσε στην Αθήνα, πλήρης ημερών, ο ακαδημαϊκός Αναστάσιος Ορλάνδος, εξέχουσα προσωπικότητα της ελληνικής αρχιτεκτονικής και αρχαιολογίας με διεθνές κύρος. Ο Αναστάσιος Ορλάνδος, απόγονος του πολιτικού της Επανάστασης του 1821 Ιωάννη Oρλάνδου, αλλά και της οικογένειας των Κουντουριώτηδων (εκ μητρός), είχε γεννηθεί στην Αθήνα στις 23 Δεκεμβρίου 1887.

Συνέχεια →