kimintenia

Αγαπητοί μου

Ήρθε η μέρα να εορτάσουμε τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Φανούριο.

Εύχομαι φέτος να μην του ζητήσουμε μόνο να μας φανερώσει όσα χάσαμε, αλλά όσα χάθηκαν μέσα μας, χωρίς να το καταλάβουμε.

Την ειρήνη που έγινε άγχος.
Την αγάπη που έγινε παράπονο.
Τη συγχώρεση που αναβάλλαμε.
Την καρδιά που σκλήρυνε.
Την προσευχή που ατόνησε.
Τον Χριστό που, μέσα στη βιασύνη της ζωής, αφήσαμε στην άκρη.

Και κάτι ακόμη:
Μη φοβάστε αν κάποτε αισθανθείτε ξεχασμένοι και ασήμαντοι.
Μπορεί να μην βλέπει κανείς τον αγώνα σας, αλλά τον βλέπει ο Θεός.
Ο Άγιος Φανούριος έμεινε άγνωστος στους ανθρώπους, αλλά ποτέ άγνωστος στον Θεό.

Όταν πάρουμε στα χέρια μας την φανουρόπιτα να μας την διαβάσει ο παπάς, ας είναι αυτή τη φορά η προσευχή μας διαφορετική:
«Άγιε Φανούριε, μη μου φανερώσεις μόνο αυτά που έχασα.
Φανέρωσε μου αυτό που πρέπει να αλλάξω.
Φανέρωσε μου να βρω εμένα.
Φανέρωσε μου να ξάνα βρω τον Χριστό».

Την πατρική μου ευχή και αγάπη

π. Κάλλιστος Γουέαρ
Μητροπολίτης Διοκλείας