Κλαίνε τ’ άστρα κι η μυρτιά…

Ο λόφος του Λυκαβηττού σήμερα, με το εκκλησάκι του Αη-Γιώργη και τη μεσίστια
σημαία του, από το άλσος της Σχολής Ευελπίδων (8 Σπετ. 2021)

Κι ενώ η Αθήνα ζούσε ακόμα στους ρυθμούς ενός από τα πιο ζεστά καλοκαίρια των τελευταίων ετών, σήμερα από το πρωί ο ήλιος της κρύφτηκε και μια πυκνή συννεφιά κάλυψε τον ουρανό της. Το μεσημέρι καθώς η γη της Αττικής αποχωριζόταν το πελώριο κορμί του Μίκη Θεοδωράκη, οι πρώτες φθινοπωρινές ψιχάλες έκαναν -ακριβώς την ώρα εκείνη- την εμφάνισή τους, δείχνοντας πως ακόμα και τα φυσικά στοιχεία συμμετείχαν στο μεγάλο αντίο προς τον αγαπημένο μας συνθέτη…

Έφυγες και κλαίει ο άνεμος, το κύμα. Κλαίνε τ’ άστρα κι η μυρτιά… και όσα ύμνησες…

Καλό ταξίδι… Καλή ανάπαυση…

kimintenia.wordpress.com

Σχολιάστε