Έμβρυο πιο φωτεινής επιτυχίας
-μέρα λαξεμένη με κόπο
πάνω στ’ αχνάρια του αγνώστου.
Όσο πληρώνεται το δάκρυ
ξεφεύγει απ’ τον ήλιο.
Κι εσύ που μασάς τις ώρες σου
σαν πικροδάφνη
γίνεσαι οιωνός τρυφερού ταξιδιού
μέσ’ στην αθανασία.
Έμβρυο πιο φωτεινής επιτυχίας
-μέρα λαξεμένη με κόπο
πάνω στ’ αχνάρια του αγνώστου.
Όσο πληρώνεται το δάκρυ
ξεφεύγει απ’ τον ήλιο.
Κι εσύ που μασάς τις ώρες σου
σαν πικροδάφνη
γίνεσαι οιωνός τρυφερού ταξιδιού
μέσ’ στην αθανασία.
Έμβρυο πιο φωτεινής επιτυχίας
-μέρα λαξεμένη με κόπο
πάνω στ’ αχνάρια του αγνώστου.
Όσο πληρώνεται το δάκρυ
ξεφεύγει απ’ τον ήλιο.
Κι εσύ που μασάς τις ώρες σου
σαν πικροδάφνη
γίνεσαι οιωνός τρυφερού ταξιδιού
μέσ’ στην αθανασία.
Έμβρυο πιο φωτεινής επιτυχίας
-μέρα λαξεμένη με κόπο
πάνω στ’ αχνάρια του αγνώστου.
Όσο πληρώνεται το δάκρυ
ξεφεύγει απ’ τον ήλιο.
Κι εσύ που μασάς τις ώρες σου
σαν πικροδάφνη
γίνεσαι οιωνός τρυφερού ταξιδιού
μέσ’ στην αθανασία.
Έμβρυο πιο φωτεινής επιτυχίας
-μέρα λαξεμένη με κόπο
πάνω στ’ αχνάρια του αγνώστου.
Όσο πληρώνεται το δάκρυ
ξεφεύγει απ’ τον ήλιο.
Κι εσύ που μασάς τις ώρες σου
σαν πικροδάφνη
γίνεσαι οιωνός τρυφερού ταξιδιού
μέσ’ στην αθανασία.

Έμβρυο πιο φωτεινής επιτυχίας
-μέρα λαξεμένη με κόπο
πάνω στ’ αχνάρια του αγνώστου.
Όσο πληρώνεται το δάκρυ
ξεφεύγει απ’ τον ήλιο.
Κι εσύ που μασάς τις ώρες σου
σαν πικροδάφνη
γίνεσαι οιωνός τρυφερού ταξιδιού
μέσ’ στην αθανασία.

Το χωριό Zalipie, στην Πολωνία, μπορεί να είναι μικρό και απομονωμένο αλλά δεν παύει να είναι διάσημο τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων. Ο λόγος; Η ζωγραφική που κάνουν οι γυναίκες του χωριού στους τοίχους, που αποτελεί πραγματικό αριστούργημα. Όλα τα σπίτια, κάθε τετραγωνικό τσιμέντου, σοβά ή ασβέστη, είναι ζωγραφισμένα στο χέρι, τόσο περίπλοκα που εκπλήσσουν τον επισκέπτη.
Συνέχεια
Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι νὰ γίνουμε τέλειοι καὶ ἅγιοι. Νὰ ἀναδειχθοῦμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἂς προσέξουμε μήπως, γιὰ χάρη τῆς παρούσας ζωῆς, στερηθοῦμε τὴ μέλλουσα, μήπως, ἀπὸ τὶς βιοτικὲς φροντίδες καὶ μέριμνες, ἀμελήσουμε τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας.
Συνέχεια
Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως ο Θαυματουργός (1846-1920)
Το Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα αποτελεί ένα από τα ιερότερα προσκυνήματα της πατρίδας μας. Χιλιάδες πιστοί συρρέουν σε αυτό καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου για να προσκυνήσουν, να λάβουν την ευλογία και τη χάρη του αγίου μας, να ενδυναμωθούν στους αγώνες τους και στην πνευματική τους πορεία, να αναπαυθούν ψυχικά, να θεραπευθούν. Κανείς από όσους με πίστη προσήλθαν στη μονή δεν έφυγε χωρίς τα πολύτιμα δώρα του Αγίου Νεκταρίου, την ειρήνη, την αγάπη του, την ίαση παντοδαπών νοσημάτων, την παρηγορία.
ΣυνέχειαΘέατρο REX – Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» από 02.12.2021

Η «Αιολική Γη» ξεπηδάει από τις ρίζες των δέντρων της Ανατολής, από τα βουνά της Μικρασίας που τα λένε «Κιμιντένια» και ταξιδεύει από το κτήμα του παππού και της γιαγιάς στα κύματα του Αιγαίου. Έτσι όπως ταξιδεύει και η ψυχή του μικρού Πέτρου, που παρέα με την αγαπημένη αδελφή του, ακούει τις μυστικές φωνές της φύσης, τα καλέσματα των σπηλιών και των φαραγγιών και αφουγκράζεται τους ήχους της γης και του νερού. Κοντά στα τσακάλια, τα αγριογούρουνα, τις αρκούδες και τους αετούς ο Πέτρος θα γνωρίσει μαζί με τα παραμύθια της γιαγιάς, τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα. Θα γνωρίσει την τραχιά και άγρια φύση του τόπου και των ανθρώπων και θα μάθει για τους προγόνους του, που ξεχέρσωσαν την άγονη γη κάνοντάς τη ζωή και πεπρωμένο τους.
Συνέχεια
Το παραδοσιακό κεραμοποιείο του αειμνήστου Νεκταρίου Γκαρή, Μεσαγρός Αίγινα
Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω,
λουίζα και βασιλικό,
μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω,
και τι να πρωτοθυμηθώ.

Στην είσοδο του παλιού χωριού Καρυώτη, ριζωμένοι εδώ και αιώνες, στέκονταν οι προστάτες του, οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ. Ως ενοριακός και κοιμητηριακός ναός, οι Ταξιάρχες ήταν μία από τις πέντε εκκλησίες του χωριού η οποία κτίστηκε από την οικογένεια Σκιαδά. Στο εσωτερικό της υπήρχαν οι τάφοι των κτητόρων της, όπως επιβεβαιώνεται από τη διαθήκη του Στάθη Σκιαδά, γιου του Θεοδόση, στις 29 Σεπτεμβρίου 1730 ο οποίος ζητά να ενταφιαστεί μέσα στον ναό των Ταξιαρχών στον τάφο που είναι θαμμένο ένα του παιδί.[1]
ΣυνέχειαΈνα αριστούργημα της Βυζαντινής Τέχνης και σύμβολο της Παγκόσμιας Ειρήνης

Στον «πολιτιστικό κήπο» του κόσμου η Σερβία κατέχει τη δική της ξεχωριστή θέση με τα ιδιαίτερου κάλλους ορθόδοξα χριστιανικά μοναστήρια της και τις τοιχογραφίες τους, που ανάγονται στα μεσαιωνικά χρόνια. Αν και οι τοιχογραφίες αυτές έγιναν με βάση τη βυζαντινή τεχνοτροπία, στην οποία δεν επιτρέπονταν νεωτερισμοί, οι καλλιτέχνες που τις δημιούργησαν κατάφεραν να προσφέρουν στην ανθρωπότητα αριστουργήματα, όπως τον περίφημο Λευκό Άγγελο που κοσμεί την ιστορική μονή της Μιλέσεβα και είναι η πρώτη εικόνα που μεταδόθηκε μέσω δορυφόρου από την Ευρώπη στην Αμερική!
Συνέχεια
Λυγμός αγγέλων
Έχεις ακούσει λυγμό αγγέλων
ξημερώματα Δευτέρας
στην άκρη της καρδιάς μου;
Θρηνούν την Κυριακή
που πέρασε απούσα
εν μέσω χορών ολονυκτίων,
με άδεια φτερά να κόβουν βόλτες
στο κλειστό παράθυρό σου.

Λυγμός αγγέλων
Έχεις ακούσει λυγμό αγγέλων
ξημερώματα Δευτέρας
στην άκρη της καρδιάς μου;
Θρηνούν την Κυριακή
που πέρασε απούσα
εν μέσω χορών ολονυκτίων,
με άδεια φτερά να κόβουν βόλτες
στο κλειστό παράθυρό σου.

Οι άγιοι άγγελοι μετέχουν στη Θεία μακαριότητα και τρέφονται με τη διαρκή θέα του προσώπου του Θεού. Ως νοερές δυνάμεις δεν συνάγουν τη θεία γνώση από τις αισθήσεις ή αναλύσεις λογισμών, αλλά μένοντας καθαροί από κάθε υλικό στοιχείο συλλαμβάνουν τα νοητά νοερώς και αΰλως. Η αθανασία τους δεν πηγάζει από τη φύση τους, αλλ’ επειδή μετέχουν «κατά χάριν» στην αγιότητα του Θεού. Έργο των αγγέλων είναι η ακατάπαυστη δοξολογία του Θεού, η διακονία στη Θεία Οικονομία και η σωτηρία των ανθρώπων.
Συνέχεια
Οι ρίζες της αρχιτεκτονικής των αρχοντικών της Δυτικής Μακεδονίας χάνονται στα βάθη των αιώνων. «Αν εξετάσει κάποιος με προσοχή τα αρχοντικά της Δυτικής Μακεδονίας μπορεί να καταλάβει πάρα πολλά για τον τρόπο ζωής των κάτοικων της Μακεδονίας σε αυτά του υψηλού κάλλους και αισθητικής κτίσματα, που κτίσθηκαν μετά τον 17ο αιώνα», κατά τον ομότιμο καθηγητή της Αρχιτεκτονικής σχολής του ΑΠΘ Νικόλαο Μουτσόπουλο.
Συνέχεια
Ήσυχα λόγια της βροχής
Ήσυχα λόγια της βροχής
μπορεί και να θυμίσουν
το μοσκοβόλημα της γης
της γης που βρέχεται
κι απορροφά κ’ υπομένει
και πρααίνεται
και λουλουδίζει μια μέρα αναπάντεχα
-μια μυρωδιά καρτερίας, απαλή και μεγάλη
που διαστέλλει τα μάτια μας
μες στ’ όνειρο σαν να τα κλείνει…
Γιάννης Ρίτσος, «Το χώμα κάτω απ’ τη βροχή»
(φωτ. Ντίνα Βιτζιλαίου, Μέρες βροχερές)
4 Νοεμβρίου

«Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά Χριστιανοί,
πρέπει να ακολουθήσουμε τα χνάρια του Χριστού μας.
Ο κόσμος έχει φύγει από την αθωότητα κι από την καλωσύνη»
Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης
Ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης γεννήθηκε στη Γεωργία της πρώην Σοβιετικής Ενώσεως. Από μικρό παιδί γνώρισε θλίψεις και πόνους στη ζωή του. Άλλος στη θέση του θα απογοητευόταν, θα παραπονιόταν και θα λογάριαζε ως συνυπεύθυνο για τον φόρτο της δοκιμασίας του τον Ύψιστο. Ο Όσιος Γεώργιος όμως, μέσα από πρωτόφαντους διωγμούς προσφυγιάς, σωματικούς τραυματισμούς, στερήσεις και πόνους, δεν έπαυσε να αγαπά και να δοξολογεί τον Εσταυρωμένο Λυτρωτή μέσα από την καρδιά του. Τριών χρόνων έμεινε πεντάρφανος. Έξι χρόνων τον κατεδίωξε βάναυσα ο αδελφός του. Έφυγε, εξορίστηκε σε μια σπηλιά γεμάτη χιόνι. Αλλά δεν βγήκε από το στόμα του λέξη βλάσφημη.
ΣυνέχειαΟ Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, σαν σήμερα, 2 Νοέμβρη του 1911

Πρώτη φορά σ’ ενός νησιού τα χώματα
δύο του Νοεμβρίου ξημερώματα
βγήκα να δω τον κόσμο και μετάνιωσα
τα «ζόρικα» που λεν αμέσως τα ‘νιωσα.
Για το Περιβάλλον και τα Δάση
Για το Περιβάλλον και τα Δάση
ΙΔΕΕΣ. ΚΡΙΤΙΚΗ. ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.
τα βιβλία, η μουσική, οι τέχνες, οι καλλιτέχνες, η πολιτική & ο ορθός λόγος, τα social media
Iconography and Hand painted icons
Αγιογράφος - Συγγραφέας - Δάσκαλος Αγιογραφίας
Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]
Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι
Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …
«Συμβαίνει. Απλώς συμβαίνει η αγάπη. Όπως συμβαίνει η θάλασσα». (Παντελής Μπουκάλας, "Ρήματα")
Just another WordPress.com weblog
κατ' ευφημισμόν
dragatis.gr ■ Λόγος | Εικόνα | Επικοινωνία
ιστολόγιο του συγγραφέα βασίλειου χριστόπουλου
το blog του Κωστή Παπαϊωάννου περί ανέμων και δικαιωμάτων
:: notes from a notebook's backyard ::
Μια προσπάθεια ανθολόγησης του παγκόσμιου ποιητικού λόγου.
Ιστορίες από την Επανάσταση του 1821, τον αγώνα των Ελλήνων για Ανεξαρτησία
«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)
A blog on stories about people and Greek Songs by Avi Nishri
kefalonia-Ionian Island / Tο e-mail μας είναι: paliavlahata2010@hotmail.com Κλικ στην ενότητα "BLOG"
Μια άλλη ματιά στη πόλη των θρύλων και των παραδόσεων
Ανεξάρτητη ενημέρωση
Ασημίνα Ντέλιου/ Asimina Nteliou συγγραφέας/writer
το νησί που πάει παντού, όπως ο Πέτρος Χαριτάτος
για τα παλιά και τα καινούργια
Μυθολογικά, Ἀρχαιολογικά, Ἱστορικὰ & Λαογραφικὰ γιὰ τὴν Θράκη.