Συντάκτης: kimintenia

Νύμφη του κύματος και των αφρών… Η Κωνσταντινούπολη του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη

kimintenia1 σχόλιο

«Την είδον τόσαις φοραίς. Και την εκαμάρωσα. Νύμφη του κύματος και των αφρών, και νύμφη των κήπων και των λειμώνων. Αναδυομένην εκ των κυμάτων, την ώρα την γλυκείαν της αυγής, με ένα βαθύχρουν τεφρόν πέπλον σκεπασμένην, τον οποίον σιγά σιγά επανεγείρει η Ανατολή με τας ροδίνους αβράς χείρας της, ίνα αναφανή εις τον κόσμον το υπερφυές θέαμα ναών και παλατίων … αναμμένην θαρρείς, εν θεατρική φωταγωγία εορτής, εις τα υαλώματα και τους χρυσούς ορόφους, επί των οποίων προσήναψε πυρσούς χαράς ο ήλιος. Και πλέουν τότε μέσα εις το πέλαγος φωτός, εξαισίως πανηγυρικού, συνοικισμοί απέραντοι, λόφοι κεκαλυμμένοι με κατοικίας, και ακταί με παλάτια βασιλικά και μέγαρα αρχόντων».

Συνέχεια →

Ο Άγιος Μώκιος ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Αμφιπόλεως

kiminteniaΣχολιάστε

11 Μαΐου

«Μωκώμενόν σε δεισιδαίμονα πλάνην,
Οἱ δυσσεβεῖς κτείνουσι Μώκιε ξίφει.
Μώκιος ἑνδεκάτῃ κεφαλὴν τμήθη ἀγαθόφρων»

Φως, μέσα στο ειδωλολατρικό σκοτάδι της Ρώμης, ήταν ο Ευφράτιος και η Ευσταθία (επί Διοκλητιανού, 284-304 μ.Χ.). Οι ευσεβείς αυτοί γονείς μεταλαμπάδευσαν το φως αυτό του Ευαγγελίου και στον γιο τους, Μώκιο. Γι’ αυτό από μικρή ακόμα ηλικία ο Μώκιος είχε μεγάλο πόθο να υπηρετήσει την Εκκλησία. Και ο Θεός τον αξίωσε να εκπληρώσει τον Ιερό αυτό πόθο του. Αφού σπούδασε με ιδιαίτερη επιμέλεια τα Ιερά γράμματα και καταρτίσθηκε, όπως έπρεπε, στη γνώση και μετάδοση των θρησκευτικών αληθειών, σε κατάλληλη ηλικία έγινε κληρικός. Αργότερα, οι άριστες υπηρεσίες του στην Εκκλησία τον ανέβασαν στο αξίωμα του Επισκόπου Αμφιπόλεως (Θράκης).

Συνέχεια →

Το γενέθλιον της Κωνσταντινουπόλεως (11 Μαΐου 330 μ.Χ.)

kiminteniaΣχολιάστε

«Tην αυτή ημέρα, επιτελείται η ανάμνησις των γενεθλίων, ήτοι Eγκαινίων της θεοφυλάκτου και θεομεγαλύντου Kωνσταντινουπόλεως, της εξαιρέτως ανακειμένης τη προστασία της Παναχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Mαρίας, και αυτής διασωζομένης».

Συνέχεια →

Η παραμυθένια Ζάχολη και ο Άη Γιώργης

kiminteniaΣχολιάστε

Κυριακάτικο πρωινό του Μαΐου, έχοντας αφήσει πίσω μας το Δερβένι, ξεκινάμε την ανάβαση προς το χωριό Ευρωστίνη ή Ζάχολη Κορινθίας, που κρατά ακόμη πολλά στοιχεία της παλαιάς μορφής του, με τις βρύσες, τα αλώνια και τα ξωκλήσια του, μα πιο πολύ από όλα με τον υπέροχο ναό του Αγίου Γεωργίου με τους δεκαεπτά τρούλους του, που δεσπόζει πάνω από το χωριό μέσα σε πυκνά δάση και άφθονα τρεχούμενα νερά.

Συνέχεια →

Σύκα, η υπερτροφή των αρχαίων Ελλήνων

kiminteniaΣχολιάστε

Τα σύκα είναι το φρούτο που οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ως «υπερτροφή» και παραμένει πολύτιμο για την ανθρώπινη υγεία, σύμφωνα και με τη σύγχρονη επιστήμη. Θεωρούνται ένα ιδιαίτερα θρεπτικό φρούτο, πλούσιο σε βιταμίνες και φυτικές ίνες, με μηδενική περιεκτικότητα σε λίπος και ποικίλες ευεργετικές ιδιότητες.

Συνέχεια →

Ο Άγιος Οσιομάρτυς Νικόλαος ο εν Βουνένοις

kiminteniaΣχολιάστε

9 Μαΐου

«Γόνε Ἀσίας Ἑλλάδος κλέος
Πολλὰς ὑποστὰς Νικόλαε βασάνους,
Χαίρων ἀνῆλθες ἐν πόλῳ μάκαρ τάχος.
Ἀμφ’ ἐνάτη Νικόλαον ἑῷον γῆθεν ἄειραν»

Ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος γεννήθηκε στα μέρη της Ανατολής από γονείς ευσεβείς και ενάρετους. Το συναξάριο του Αγίου αναφέρει πως καταγόταν από τα μέρη της Ανατολής, χωρίς ωστόσο ν’ αναφέρει συγκεκριμένο τόπο. Από μικρό παιδί παρουσιάζεται ως παιδαριογέρων, δηλαδή μικρός στην ηλικία αλλά με φρόνηση, σοφία και ευλάβεια ωρίμου ανδρός. Όταν ενηλικιώθη, κατετάγη στις τάξεις του στρατού, όπου διέπρεπε σε ανδρεία και φρόνηση. Για τον λόγο αυτό ο Αυτοκράτορας Λέων ο Στ’ ο Σοφός του απένειμε το αξίωμα του Δουκός και τον όρισε διοικητή της Θεσσαλίας. Ο Άγιος γύμναζε τους στρατιώτες του στο να είναι γενναίοι και ατρόμητοι πολεμιστές, κυρίως όμως τους νουθετούσε και τους δίδασκε να πιστεύουν στον Θεό, να προσεύχονται, να μην αδικούν ποτέ κανέναν και να ζητούν από τον Χριστό να τους δίνει δύναμη για να πολεμούν τους εχθρούς.

Τα Βούναινα Θεσσαλίας (Δήμος Κιλελέρ Ν. Λαρίσης)

Συνέχεια →

Η μάχη στο Χάνι της Γραβιάς (8 Μαΐου 1821)

kiminteniaΣχολιάστε

Καθοριστική σημασία είχε η Μάχη της Γραβιάς για την επανάσταση του 1821, καθώς εμπόδισε την είσοδο τουρκικών στρατευμάτων στην Πελοπόννησο

Συνέχεια →

Το Φωτόδεντρο (Οδυσσέας Ελύτης)

kiminteniaΣχολιάστε

Έφερνα γύρους κι έβγαζα φως κοκκινωπό από το να ‘χω παιδευτεί
και από το να ‘μαι μόνος..
Κι ούτε που μου άνοιγε κανείς να ξαναδώ σε τι μεριές μεγάλωσα,
σε τι μεριές με μάλωνε η μητέρα μου
Πού πρωτοφύτρωσε και για ποιανού τη χάρη το φωτόδεντρο..
Από κάπου ο καπνός περνούσε ..ίσως πέμπονταν το μήνυμα
ότι τα δεινά μας καλώς έχουν κι η τάξη δεν πρόκειται ν’ ανατραπεί.
Αχ πού ‘σαι τώρα καημένο μου φωτόδεντρο, πού ‘σαι φωτόδεντρο,
παραμιλούσα κι έτρεχα.
Τώρα σε θέλω, τώρα που έχασα ως και τ’ όνομά μου
Που πια κανένας δεν πενθεί τ’ αηδόνια κι όλοι γράφουν ποιήματα.

Συνέχεια →

Οι μάχες στο Καστράκι και στο Μέγα Σπήλαιο (5-7 Μαΐου 1826)

kiminteniaΣχολιάστε

Η άγρια λεηλασία της Πελοποννήσου από τον Ιμπραήμ και το «άγνωστο Ζάλογγο»

Το μνημείο της Μάχης στο Καστράκι

Την επομένη της πυρπολήσεως της Αγίας Λαύρας, ο Ιμπραήμ χωρίς να συναντήσει καμία αντίσταση, έφτασε με τη βοήθεια ενός Τούρκου Καλαβρυτινού στα Κλουκινοχώρια της Αιγιαλείας (Αγρίδι, Αγία Βαρβάρα, Ζαρούχλα, Σόλο, Περιστέρα), στους πρόποδες του όρους Χελμού τα οποία ο Οθωμανός πασάς επίσης κατέκαψε και λεηλάτησε. Οι οπλαρχηγοί Αναγνώστης Καλογριάς, Νικόλαος Σολιώτης και Γκολφίνος Πετμεζάς οχυρώθηκαν στη θέση Καστράκι μαζί με 8.000 γυναικόπαιδα και περίμεναν τον εχθρό. Οι Τουρκοαιγύπτιοι του Ιμπραήμ μαζί με τους Τουρκαλβανούς των Πατρών επιτέθηκαν με σφοδρότητα και μετά από φοβερή μάχη οι Έλληνες υποχώρησαν αφήνοντας στο έλεος του εχθρού πολλά από τα ανυπεράσπιστα γυναικόπαιδα και στο πεδίο της μάχης πάνω από 300 νεκρούς.

Συνέχεια →

Η άγνωστη «συνέντευξη» του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

kiminteniaΣχολιάστε

Ναύπλιο 1825

Ο πολυθρυλούμενος «Γέρος του Μοριά», Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, φέρεται να έχει δώσει συνέντευξη το 1825 σε Ιταλό δημοσιογράφο – περιηγητή. Πρόκειται για τον Ιωσήφ Πέκκιο (Giuseppe ή Joseph Pecchio, 1785-1837) ο οποίος είχε μόλις φτάσει στην Ελλάδα και συνομίλησε με τον μεγάλο Στρατηγό καταγράφοντας όσα του διηγήθηκε. Ο Πέκκιο ήταν ένας από τους ξένους περιηγητές της εποχής που επεδίωκαν να δουν από κοντά τις θρυλικές φυσιογνωμίες του μεγάλου Αγώνα.

J. Pecchio
Συνέχεια →

Αγία Ξενία εκ Καλαμών

kiminteniaΣχολιάστε

3 Μαΐου

«Ξενίας ὤφθης ἐργάτις ὦ Ξενία,
Ξενίαν σεμνή, οὐρανῶν σὺ ποθοῦσα.
Ξενία τρίτῃ καμίνῳ βλήθη τμηθεῖσα»

Μπορεί να μην είναι είναι ευρέως γνωστή η Αγία Ξενία, όμως η χάρη της όλο και περισσότερο φέρνει κοντά της τους πιστούς. Η Θαυματουργός Αγία Ξενία είναι προστάτιδα των καρδιοπαθών αλλά και ανθρώπων όπου υποφέρουν από έργα του κακού. Βοηθάει όποιον την πιστέψει και όλα από τη μια στιγμή στην άλλη μπορούν να αλλάξουν και να ειρηνεύσουν.

Συνέχεια →

Το ολάνθιστο τεύχος των «Πειραϊκών Γραμμάτων»

kiminteniaΣχολιάστε

Τον Ιανουάριο του 1940 ξεκίνησε να εκδίδεται στον Πειραιά το περιοδικό «Πειραϊκά Γράμματα». Αποτελούσε εκδοτικό έργο του δραστήριου, εκείνη την περίοδο, Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιώς. Διευθυντές του ανέλαβαν οι λογοτέχνες Ισιδώρα Καμαρινέα και Κλέαρχος Στ. Μιμίκος. Απέβλεπε, κατά κύριο λόγο, στην παρουσίαση της συγγραφικής εργασίας δημιουργών, που ζούσαν στην πόλη του Πειραιά, συνεχίζοντας τη μακρά παράδοση, που είχε η πόλη στην έκδοση λογοτεχνικών εντύπων.

Συνέχεια →

Η αγία νεομάρτυς Μαρία η Μεθυμοπούλα

kiminteniaΣχολιάστε

1η Μαΐου

Η αγία νεομάρτυς Μαρία η Μεθυμοπούλα γεννήθηκε από ευσεβείς γονείς στο χωριό Κάτω Φουρνή της Επαρχίας Μεραμβέλλου Νομού Λασιθίου Κρήτης, στα δύσκολα και πικρά χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς. Διακρινόταν για τη σεμνότητα και τη σωματική ομορφιά της. Από πολύ μικρή υπάκουε στους γονείς της και ήταν επιμελής και πρόθυμη στις αγροτικές εργασίες και στο νοικοκυριό. Μελετούσε την Αγία Γραφή, τους βίους των Αγίων, εκκλησιαζόταν και προσευχόταν με πίστη. Όλοι την αγαπούσαν και την εκτιμούσαν.

Συνέχεια →

Αλέκος Παναγούλης (1939-1976)

kiminteniaΣχολιάστε

Ο Αλέξανδρος (Αλέκος) Παναγούλης (2 Ιουλίου 1939 – 1 Μαΐου 1976) υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Έγινε παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν τη σύλληψη και τη φυλάκισή του. Στη μεταπολίτευση εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.).

Συνέχεια →

Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και της αγάπης… (Οδ. Ελύτης)

kimintenia1 σχόλιο

Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας
καί, μ’ ακούς; Της αγάπης
Μια για πάντα το κόψαμε
Και δεν γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς;
Σ’ άλλη γη, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς;
Δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας
που αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ ακούς;

Και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς
από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς;
Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς;
Μες στη μέση της θάλασσας
από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ’ ακούς;
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς;
με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου…

Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει -ακούς;
Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω, μ’ ακούς;
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς;…

Οδυσσέας Ελύτης, «Το Μονόγραμμα»