kimintenia

Η αληθινή αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρο-Ουγγαρίας έζησε στη Βαυαρία, στη Βιέννη και στην Κέρκυρα και δολοφονήθηκε σαν σήμερα, στις 10 Σεπτεμβρίου του 1898. Περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, η Σίσσυ απέκτησε μια δεύτερη ζωή… Αυτή τη φορά στη μεγάλη οθόνη, μέσα από την οποία η ιστορία της έμελλε να αποτυπωθεί στη συλλογική μνήμη χάρη στην αξέχαστη ερμηνεία της σπουδαίας Αυστριακής ηθοποιού Ρόμι Σνάιντερ, που μεσουράνησε στο διεθνές κινηματογραφικό στερέωμα.

Η Ελισάβετ της Αυστρίας έγινε σύμβολο ομορφιάς και ελευθερίας, αγαπήθηκε από τις θρυλικές ταινίες για τη ζωή της και άφησε το αποτύπωμά της στην Κέρκυρα. Πίσω όμως από τη «Σίσσυ» της Ρόμι Σνάιντερ κρυβόταν μια γυναίκα με δύσκολο γάμο, προσωπικές τραγωδίες και βίαιο τέλος.

Η αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας, ευρύτερα γνωστή ως «Σίσσυ», έζησε μια ζωή πολύ διαφορετική από τον ειδυλλιακό κινηματογραφικό μύθο που δημιουργήθηκε για εκείνη. Παρά την εξωτερική της λάμψη, η Ελισάβετ αντιμετώπισε δυσκολίες προσαρμογής στο αυστηρό αυλικό πρωτόκολλο, βιώνοντας βαθιά μελαγχολία και προσωπικές τραγωδίες, όπως τον θάνατο των παιδιών της.

Η αυτοκράτειρα έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για την Ελλάδα, επιλέγοντας την Κέρκυρα ως καταφύγιό της και ανεγείροντας εκεί το «Αχίλλειο» ανάκτορο. Η ζωή της τερματίστηκε βίαια το 1898, στη Γενεύη, γεγονός που ενίσχυσε τον θρύλο της. Η εικόνα της όμως ταυτίστηκε για πάντα με την ηθοποιό Ρόμι Σνάιντερ, η οποία την υποδύθηκε στην κινηματογραφική τριλογία της δεκαετίας του 1950.

Από τη Βαυαρία στον αυτοκρατορικό θρόνο

Υπάρχουν ιστορικά πρόσωπα που κάποια στιγμή ξεφεύγουν από τα βιβλία και γίνονται μύθος. Η αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας είναι ίσως ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα. Για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο ήταν και παραμένει απλώς η Σίσσυ: η πανέμορφη πριγκίπισσα με τα μακριά μαλλιά, τα εντυπωσιακά φορέματα και το χαμόγελο της Ρόμι Σνάιντερ στις ταινίες που σημάδεψαν τη δεκαετία του 1950. Η πραγματική Ελισάβετ όμως έζησε μια ζωή πολύ διαφορετική από το κινηματογραφικό παραμύθι.

Τα μακριά μαλλιά της Σίσσυ που έγιναν θρύλος

Η Ελισάβετ θεωρήθηκε μία από τις ωραιότερες γυναίκες της εποχής της. Τα περίφημα μαλλιά της έφθαναν σχεδόν μέχρι τους αστραγάλους της και η περιποίησή τους απαιτούσε ατέλειωτες ώρες. Πρόσεχε εξαιρετικά το βάρος και τη σιλουέτα της, διατηρώντας σε όλη τη ζωή της το βάρος της σταθερό στα 47 κιλά. Γυμναζόταν συστηματικά, έκανε πολύωρους περιπάτους και ήταν άριστη ιππέας. Θεωρήθηκε ως η αυτοκράτειρα που έκανε την ομορφιά εμμονή. Μεγαλώνοντας ωστόσο απέφευγε όλο και περισσότερο να φωτογραφίζεται και να εμφανίζεται δημόσια. Ήθελε, κατά κάποιον τρόπο, να παγώσει στη συλλογική μνήμη την εικόνα της νεαρής και πανέμορφης αυτοκράτειρας.

Η λάμψη του παλατιού που έγινε φυλακή

Αυτό είναι και το σημείο όπου ο κινηματογραφικός μύθος αρχίζει να απομακρύνεται από την πραγματικότητα. Η ζωή στο παλάτι δεν ήταν ένα ατελείωτο παραμύθι. Η Σίσσυ δυσκολεύτηκε αφάνταστα να προσαρμοστεί στην αυστηρή αυλική εθιμοτυπία. Ιδιαίτερα τραχειά και δύσκολη υπήρξε και η σχέση της με την πεθερά της, αρχιδούκισσα Σοφία, μια εξαιρετικά ισχυρή και αυταρχική προσωπικότητα της αυτοκρατορικής αυλής.

Η Ελισάβετ αισθανόταν ότι έχανε την προσωπική της ελευθερία. Τα ταξίδια έγιναν σταδιακά ένας τρόπος διαφυγής από τη Βιέννη. Με τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τη Σοφία, τη Γκιζέλα, τον Ροδόλφο και τη Μαρία Βαλέρια.

Ο γιος της Ελισάβετ και διάδοχος του θρόνου Ροδόλφος και το χωριό Μάγιερλινγκ της Αυστρίας

Η πρώτη μεγάλη τραγωδία ήρθε πολύ νωρίς. Η πρωτότοκη κόρη της Σίσσυ, η Σοφία, πέθανε το 1857 σε πολύ μικρή ηλικία, μόλις δύο ετών. Ακολούθησε ο Ροδόλφος και η τραγωδία του Μάγιερλινγκ, αναμφίβολα το μεγαλύτερο και πλέον καθοριστικό πλήγμα της ζωής της, που ήρθε το 1889, όταν ο μοναχογιός της και διάδοχος του Αυστρο-ουγγρικού θρόνου, αρχιδούκας Ροδόλφος, αν και παντρεμένος με την πριγκίπισσα Στεφανία του Βελγίου, βρέθηκε νεκρός στο αυτοκρατορικό κυνηγετικό περίπτερο του δάσους του Μάγιερλινγκ μαζί με την 17χρονη ερωμένη του βαρόνη Μαρία Βετσέρα, ελληνικής καταγωγής.

Η υπόθεση του Μάγιερλινγκ παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο πολυσυζητημένες τραγωδίες της Ευρωπαϊκής βασιλικής ιστορίας και οι ιστορικοί δεν έχουν καταλήξει, αν επρόκειτο για διπλή αυτοκτονία του παράνομου ζευγαριού, όπως φάνηκε, ή για δολοφονία με πολιτικά κίνητρα καθώς ο Ροδόλφος, ως φορέας φιλελεύθερων ιδεών, εθεωρείτο ως ο επικείμενος ανανεωτής της μοναρχίας και ότι με την άνοδό του στον θρόνο θα παραχωρούσε ελευθερίες και δικαιώματα στον λαό. Ο πρόωρος θάνατός του ωστόσο έθεσε και την ταφόπλακα σε κάθε σκέψη για εκδημοκρατισμό του πολιτεύματος, ενώ ο πατέρας του, στα χρόνια που ακολούθησαν το τραγικό τέλος του παιδιού του, διακυβέρνησε ακόμα πιο αυταρχικά και συντηρητικά.

Για την Ελισάβετ πάντως ο θάνατος του μοναχογιού της σήμανε την προσωπική της συντριβή και καταστροφή. Η άλλοτε απαστράπτουσα βασίλισσα κατέρρευσε ψυχολογικά, ντυνόταν πλέον μονίμως στα μαύρα και απομακρύνθηκε τελείως από τη δημόσια ζωή.

Το Αχίλλειο και ο Θνήσκων Αχιλλεύς

Η Σίσσυ, η Ελλάδα και το καταφύγιο της Κέρκυρας

Η Ελλάδα κατείχε ξεχωριστή θέση στην καρδιά της Ελισάβετ που θαύμαζε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, ενδιαφερόταν για την ελληνική γλώσσα και ταξίδευε συχνά στη χώρας μας, αφού άλλωστε ήταν και ξαδέρφη του βασιλιά Όθωνα. Στην Κέρκυρα βρήκε ένα από τα σημαντικότερα προσωπικά της καταφύγια. Εκεί δημιουργήθηκε για λογαριασμό της, στα τέλη του 19ου αιώνα, το περίφημο «Αχίλλειο», κοντά στο Γαστούρι. Το νεοκλασικό ανάκτορο ήταν αφιερωμένο στον Αχιλλέα, μια μορφή που την γοήτευε βαθιά από τα νεανικά της χρόνια και σε όλη τη ζωή της.

Επιστολικό δελτάριο εποχής με τη Σίσσυ και το Αχίλλειον

Στους κήπους του Ανακτόρου δεσπόζει ο «Θνήσκων Αχιλλεύς», το γλυπτό του Έρνστ Χέρτερ που παρουσιάζει τον ήρωα όχι ως θριαμβευτή, αλλά πληγωμένο από βέλος στο μόνο τρωτό σημείο του, την φτέρνα του, και ετοιμοθάνατο. Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι η θλιμμένη αυτοκράτειρα επέλεξε ακριβώς αυτή την εικόνα του Αχιλλέα για να φιλοτεχνήσει το άγαλμά του που έγινε τοπόσημο του ανακτορικού κήπου και έμεινε στην ιστορία.

Η Ελισάβετ και ο Φραγκίσκος Ιωσήφ στο Αχίλλειο

Η σκηνή στο Αχίλλειον από την κινηματογραφική παραγωγή

10 Σεπτεμβρίου 1898: Η δολοφονία στη Γενεύη

Το τέλος της Σίσσυ ήρθε επίσης βίαια και εντελώς απροσδόκητα. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1898, νωρίς το απόγευμα, η 60χρονη Ελισάβετ βρισκόταν στη Γενεύη. Έκανε τον περίπατό της αμέριμνη στη λίμνη της πόλης με τη συνοδεία της κόμισσας Sztáray, κατευθυνόμενη προς την προκυμαία για να επιβιβαστεί σε ένα ατμόπλοιο. Οι δύο γυναίκες περπατούσαν χωρίς να συνοδεύονται από υπασπιστές καθώς η Ελισάβετ περιφρονούσε τις βασιλικές ακολουθίες. Τότε ανάμεσα από το συγκεντρωμένο πλήθος στις αποβάθρες ξεχώρισε ο Ιταλός αναρχικός Luigi Lucheni (Λουίτζι Λουκένι), ο οποίος πλησίασε την Ελισάβετ σε απόσταση αναπνοής και την μαχαίρωσε κάτω από το στήθος της στα αριστερά, με ένα στιλέτο τεσσάρων ιντσών που έφερε ξύλινη λαβή.

Αρχικά η Αυτοκράτειρα δεν αντιλήφθηκε πόσο σοβαρά είχε τραυματιστεί. Παρέμεινε όρθια και συνέχισε να βαδίζει. Κατάφερε να διανύσει τραυματισμένη τα περίπου 100 μέτρα που απέμεναν και να επιβιβαστεί στο ατμόπλοιο που αναχωρούσε. Τελικά το πλοίο επέστρεψε στην ακτή, αφού η κόμισσα Sztáray παρατήρησε έντρομη ότι η Ελισάβετ αιμορραγούσε. Οι δύο γυναίκες αποβιβάστηκαν και η Αυτοκράτειρα μεταφέρθηκε με ένα αυτοσχέδιο φορείο στο ξενοδοχείο, όπου διέμενε. Εκεί δύο γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό της μέσα σε μία ώρα περίπου μετά την επίθεση.

Η Αυτοκράτειρα Ελισάβετ νεκρή

Η Σίσσυ ήταν νεκρή… Η δολοφονία της Αυτοκράτειρας Ελισσάβετ συγκλόνισε την κοινή γνώμη της εποχής και έθρεψε ακόμη περισσότερο τον μύθο που είχε ήδη δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπό της και τη ζωή της.

Παρά το γεγονός ότι η δολοφονική επίθεση είχε ως θύμα την Αυτοκράτειρα της Αυστρίας, τα έγγραφα της αυτοψίας καταστράφηκαν. Ο Λουκένι συνελήφθη ενώ τρεπόταν σε φυγή από την αποβάθρα και το φονικό όπλο του βρέθηκε την επόμενη ημέρα. Στις αρχές δήλωσε πως ήταν αναρχικός και πως είχε μεταβεί στη Γενεύη με σκοπό να σκοτώσει όποιο μέλος Βασιλικής οικογένειας θα συναντούσε εκεί και να παραδειγματίσει κάθε βασιλικό γόνο.

Η δίκη του ξεκίνησε τον επόμενο μήνα, τον Οκτώβριο του 1898. Του επιβλήθηκε θανατική ποινή, ο ίδιος όμως διαμαρτυρήθηκε σθεναρά, όταν διαπίστωσε πως η θανατική ποινή είχε καταργηθεί στη Γενεύη και συνέγραψε μια επιστολή προς τις αρμόδιες αρχές, απαιτώντας να δικαστεί σε άλλο καντόνι, ώστε να μπορέσει να πεθάνει ως μάρτυρας. Αντ’ αυτού καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Στη φυλακή συνέγραψε τα απομνημονεύματά του. Στις 19 Οκτωβρίου 1910 βρέθηκε στο κελί του κρεμασμένος.

Και μετά ήρθε η Ρόμι Σνάιντερ

Περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, η Ελισάβετ απέκτησε μια δεύτερη ζωή. Αυτή τη φορά στη μεγάλη οθόνη.

Ο Karlheinz Böhm και η Romy Schneider στην ταινία «Sissi» (1955)

Το 1955 ο σκηνοθέτης Ερνστ Μαρίσκα δημιούργησε την ταινία «Sissi», με πρωταγωνίστρια μια πανέμορφη, άγνωστη ακόμη στο διεθνές κοινό νεαρή ηθοποιό: τη Ρόμι Σνάιντερ. Ήταν μόλις 17 ετών. Στον ρόλο του Φραγκίσκου Ιωσήφ ο Καρλχάιντς Μπεμ, ενώ μια υπέροχη λεπτομέρεια είναι ότι τη μητέρα της Σίσσυ, πριγκίπισσα Λουδοβίκα, υποδυόταν η Μάγκντα Σνάιντερ, η πραγματική μητέρα της Ρόμι Σνάιντερ, η οποία υπήρξε και εκείνη ηθοποιός.

Romy και Magda Schneider

Η επιτυχία της ταινίας ήταν τεράστια, πέρα από κάθε προσδοκία. Την πρώτη ταινία ακολούθησαν άλλες δυο: «Sissi – The Young Empress» (Σίσσυ η νεαρή Αυτοκράτειρα) το 1956 και «Sissi – Fateful Years of an Empress» (Σίσσυ – Τα μοιραία χρόνια μιας αυτοκράτειρας) το 1957. Η τριλογία έκανε τη Ρόμι Σνάιντερ παγκόσμιο αστέρι και συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του γερμανόφωνου κινηματογράφου όλων των εποχών. Η πρώτη ταινία υπολογίζεται ότι πούλησε περισσότερα από 20 εκατομμύρια εισιτήρια, αριθμό αδιανόητο για ευρωπαϊκή κινηματογραφική ταινία εκείνης της εποχής.

Ρόμι Σνάιντερ

Η Σίσσυ της οθόνης δεν ήταν όμως ακριβώς η Σίσσυ της Ιστορίας. Και ίσως εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον… Οι ταινίες παρουσίασαν μια εξιδανικευμένη, ρομαντική Σίσσυ: αυθόρμητη, χαρισματική, χαριτωμένη, χαμογελαστή, ερωτευμένη, μια πριγκίπισσα που βγήκε από παραμύθι. Η πραγματική Ελισάβετ ήταν όμως πολύ πιο σύνθετη και έζησε υπό την αφόρητη πίεση του βαρυσήμαντου ρόλου της και του πολυτάραχου πεπρωμένου της. Ήταν ανήσυχη, αντισυμβατική, μελαγχολική, συχνά απομονωμένη, ασφυκτιούσε από το πρωτόκολλο και πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της ταξιδεύοντας μακριά από τη Βιέννη βυθισμένη στη θλίψη, στο πένθος και στην οδύνη.

Η ίδια η Ρόμι Σνάιντερ προσπάθησε αργότερα να ξεφύγει από την εικόνα της που είχε δημιουργήσει η τριλογία. Η καριέρα της εξελίχθηκε εντυπωσιακά στη Γαλλία, όπου έζησε και συνεργάστηκε με σπουδαίους δημιουργούς του κινηματογράφου (Λουκίνο Βισκόντι, Ζακ Ντερέ, Όρσον Γουέλς, Κλοντ Σαμπρόλ, Ρενέ Κλεμάν κ.ά.), δίπλα σε κορυφαίους ηθοποιούς που άφησαν εποχή (Αλέν Ντελόν, Ζαν Λουί Τρεντινάν, Μισέλ Πικολί, Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, Άντονι Πέρκινς κ.ά.).

Το 1973 η Σνάιντερ υπήρξε ίσως η μοναδική Ευρωπαία ηθοποιός που ερμήνευσε για δεύτερη φορά στη ζωή της τον ίδιο ρόλο, μέσα όμως από διαφορετικές ταινίες, αφού ξαναέγινε Αυτοκράτειρα Ελισάβετ, αυτή τη φορά στην ταινία «Ludwig» του Λουκίνο Βισκόντι. Ωστόσο, τώρα πια δεν ήταν η παραμυθένια «Σίσσυ» του 1955, αλλά μια ώριμη, σκοτεινή, σύνθετη και μυστηριώδης αυτοκράτειρα, πολύ πιο κοντά στην πραγματική προσωπικότητα της Ελισάβετ.

Η Ρόμι Σνάιντερ με τον γιο της Νταβίντ

Ο περισσότερος κόσμος ωστόσο, ακόμα και σήμερα, όταν ακούει το όνομα «Σίσσυ», δυσκολεύεται να διακρίνει την πραγματική Αυτοκράτειρα από την ηθοποιό που την υποδύθηκε. Τόσο πολύ ταυτίστηκαν οι δύο αυτές διάσημες γυναίκες μεταξύ τους. Μέσα από τις ταινίες οι εικόνες τους ενώθηκαν για πάντα, σαν να επρόκειτο για την ίδια γυναίκα, για την ίδια ζωή.

Η Ρόμι Σνάιντερ ως Ελισάβετ στην ταινία «Ludwig» του Βισκόντι (1973)

Ωστόσο, η ταύτιση των δύο γυναικών δεν προκλήθηκε μόνο μέσα από τις πασίγνωστες ταινίες για τη ζωή της Αυτοκράτειρας. Στην αληθινή ζωή ούτε η πραγματική Σίσσυ έζησε ποτέ το παραμύθι που μας έδειξε ο κινηματογράφος, αλλά και η κινηματογραφική Σίσσυ, η Ρόμι Σνάιντερ, είχε μία πολυκύμαντη ζωή που κατέληξε σε μια αβάσταχτη τραγωδία, όπως ακριβώς συνέβη με την Ελισάβετ. Έτσι η σχέση της Σίσσυ με την ηθοποιό που την υποδύθηκε, τη Ρόμι Σνάιντερ, διαμορφώθηκε και μέσα από μια σειρά από συμπτώσεις, αλληλουχίες και εκπληκτικές ομοιότητες, που αξίζει να μνημονεύσουμε:

Η Σίσσυ, αν και Γερμανίδα στην καταγωγή, βασίλεψε στη Βιέννη ως Αυτοκράτειρα της Αυστρίας. Η Ρόμι Σνάιντερ γεννήθηκε στην Αυστρία και συγκεκριμένα στη Βιέννη, σχεδόν έναν αιώνα μετά τη Σίσσυ, στις 23 Σεπτεμβρίου 1938. Το πραγματικό της όνομα ήταν Rosemarie Magdalena Albach.

Και οι δύο γυναίκες γνώρισαν παγκόσμια φήμη, λάμψη, προβολή, αναγνώριση και ευρύτατη αποδοχή. Η μία ως απαστράπτουσα, περίφημη για την ομορφιά και τη γοητεία της, αυτοκράτειρα της Αυστρο-ουγγαρίας. Η άλλη ως μία από τις ομορφότερες και πιο σαγηνευτικές κινηματογραφικές σταρ που έλαμψαν ποτέ στο παγκόσμιο στερέωμα.

Στην ταινία «Sissi» η Ρόμι Σνάιντερ εντυπωσίασε για τη φυσική γλυκύτητα και την καλλονή της, μεταξύ άλλων, και για τα πλούσια μακριά μαλλιά της και τα περίτεχνα στολισμένα χτενίσματα, με τα οποία εμφανίζεται. Οι περισσότεροι θα πίστευαν πως η πλούσια καστανόξανθη κόμη της ηθοποιού ήταν αποτέλεσμα πρόσθετων μαλλιών και καλλιτεχνικών postiche για τις ανάγκες της ταινίας. Κι όμως πρόκειται για τα φυσικά μαλλιά της νεαρής τότε Ρόμι Σνάιντερ, τα οποία ήταν το ίδιο πλούσια, μακριά και λαμπερά με της πραγματικής Σίσσυ, προσδίδοντας ακόμα μεγαλύτερη πιστότητα στην ταύτιση της εξωτερικής εμφάνισης των δύο γυναικών και κάνοντας ακόμα πιο εκθαυμβωτική την εικόνα της Σίσσυ, όπως καθιερώθηκε μέσα από την κινηματογραφική μεταφορά της ζωής της περίφημης Αυτοκράτειρας από τη Ρόμι Σνάιντερ.

Η αυτοκράτειρα Ελισάβετ πέθανε βίαια στα 60 της χρόνια. Η Ρόμι Σνάιντερ πέθανε επίσης πρόωρα, το 1982, σε ηλικία μόλις 43 ετών.

Και οι δύο, ως μητέρες, χτυπήθηκαν σκληρά από τη μοίρα. Και οι δύο έχασαν τους μοναχογιούς τους που βρήκαν τραγικό θάνατο και η απώλεια των παιδιών τους στάθηκε αιτία και για τη δική τους καταστροφή. Η μεν Ελισάβετ έζησε τον τραγικό θάνατο του μοναχογιού της και διαδόχου του θρόνου στο Μάγιερλινγκ, γεγονός που την οδήγησε στην κατάρρευση και τη βύθισε στη μοναξιά και στη σιωπή καθιστώντας τη στο εξής «ζωντανή νεκρή». Η δε Ρόμι βίωσε τον αιφνίδιο και ακαριαίο θάνατο του 14χρονου μοναχογιού της Νταβίντ, όταν εκείνος, ενώ έπαιζε στον κήπο του σπιτιού τους, γλίστρησε και καρφώθηκε στα κάγκελα του φράχτη. Εξαιτίας του σοκ που υπέστη η ηθοποιός νοσηλεύτηκε τότε σε ψυχιατρική κλινική στο Παρίσι. Έναν χρόνο αργότερα, στις 29 Μαΐου 1982, βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της από κατανάλωση υπερβολικής δόσης βαρβιτουρικών χαπιών σε συνδυασμό με αλκοόλ.

Το άγαλμα της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ στο Αχίλλειο

Ουσιαστικά τόσο η Ρόμι όσο και η αυτοκράτειρα Σίσσυ, παρά την λαμπερή και άνετη ζωή τους, δεν ξεπέρασαν ποτέ τον τραγικό χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. Και οι δύο γυναίκες πέρασαν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους απομονωμένες και απαρηγόρητες, βυθισμένες στο πένθος και στη θλίψη, έχοντας βιώσει ολοκληρωτικά, στην πιο σκληρή μορφή της, τη συντριβή του πεπρωμένου τους που σάρωσε και καθόρισε όλη τη μετέπειτα μοίρα τους και τη ζωή τους.

Ίσως ακριβώς γι’ αυτό η ιστορία της Σίσσυ δεν θα πάψει ποτέ να συνδέεται αλληλένδετα με εκείνην της Ρόμι Σνάιντερ και για τούτο, εξακολουθεί να μας συναρπάζει τόσα χρόνια μετά τον θάνατο τους.

Άποψη του Μουσείου Sissi στη Βιέννη

Πηγή: huffingtonpost.gr, el.wikipedia.org