Νάξος – Παναγία Δροσιανή

Η «ευωδία της Αναστάσεως» είναι ένας ύμνος στη φύση που βρίσκεται στο αποκορύφωμα της ομορφιάς, της χαράς και της δημιουργίας της μέσα στην ανοιξιάτικη και λαμπριάτικη ευφρόσυνη ατμόσφαιρα των ημερών. Ο Κόντογλου δίνει στα δέντρα, στα φυτά, στα λουλούδια, στα βότανα του τόπου μας και στα στοιχεία που συνθέτουν το τοπίο της ελληνικής υπαίθρου ρόλο πρωταγωνιστών στην εκπληκτική μυσταγωγία της φύσης που περιγράφει. Όλα τα πλάσματα της γης συμμετέχουν στο ατέλειωτο πανηγύρι της ζωής, μέσα στο κατανυκτικό κλίμα της Μεγαλοβδομάδας που ολοκληρώνεται με το ανέσπερο φως της Ανάστασης του Χριστού και με τη νίκη της ζωής πάνω στο σκοτάδι του θανάτου. Χωρίς την ευωδία που βγαίνει από τον μυστικό κήπο του Χριστού δεν μπορεί να νιώσει ο Έλληνας Χριστιανός την ευωδία της άνοιξης. Μέσα στην ψυχή του η φυσική άνοιξη γίνεται ένα με το πνευματικό έαρ και έτσι αισθάνεται τη χαροποιό πνοή της αιώνιας ζωής, ψέλνοντας με ανεκλάλητη χαρά και αγαλλίαση: «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άλλης βιωτής, της αιωνίου, απαρχήν». Ένα κείμενο που, όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν παύει να γεννά συγκίνηση και ομορφιά! Χριστός ανέστη! Χρόνια πολλά!

Η Παλαιά Χώρα ή αλλιώς ο «Μυστράς της Αίγινας» στέκει ερειπωμένη και τυλιγμένη σε μιαν απόκοσμη σιωπή στην ορεινή ενδοχώρα του νησιού, στην αντικρινή πλαγιά πάνω στη διαδρομή που ακολουθεί αμέσως μετά την ιερά Μονή του Αγίου Νεκταρίου. Με τη μοναδική ομορφιά της συνεπαίρνει τον οδοιπόρο που θα περιπλανηθεί στα πέτρινα μονοπάτια της και με κατάνυξη θα διαβεί το χορταριασμένο κατώφλι των αρχαίων εκκλησιών της. Ο οικισμός διαμορφώθηκε στα Μεσαιωνικά χρόνια από τους Αιγινήτες που μετοίκησαν εκεί για να προστατευτούν από τις συχνές επιδρομές των πειρατών. Η παράδοση θέλει τις εκκλησίες της Παλαιάς Χώρας να είναι 365, όσες και οι μέρες του έτους. Ιστορικές μελέτες αναφέρουν ωστόσο ότι στην πραγματικότητα οι εκκλησίες της Παλαιάς Χώρας υπήρξαν περίπου 50. Από αυτές σήμερα μπορούμε να επισκεφτούμε τις 33 που αντέχουν ακόμα στον χρόνο.

Το πασχαλινό μήνυμα του Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αγιάς κ. Ιγνατίου

«Τήν ἀνάστασίν σου, Χριστέ Σωτήρ, Ἄγγελοι ὑμνοῦσιν ἐν οὐρανοῖς, καί ἡμᾶς τούς ἐπί γῆς καταξίωσον ἐν καθαρᾷ καρδία σέ δοξάζειν»

«Ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου πρὸς σέ, ὁ Θεός,
διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς»

(από τα «Ἀλληλουϊάρια» της Ακολουθίας του Νυμφίου)

Νέα αρχαιολογική ανακάλυψη στον τόπο της Ανάστασης του Ιησού επιβεβαιώνει τη Βίβλο. Βρέθηκαν υπολείμματα ενός αρχαίου κήπου κάτω από τα θεμέλια της Εκκλησίας του Παναγίου Τάφου

Δράμα: Το έθιμο της λιτανευτικής πομπής στην Καλή Βρύση, μια διαδρομή ευλάβειας στη φύση

Πιστοί στη μακραίωνη παράδοση του τόπου τους και στη διατήρηση ηθών και εθίμων που χάνονται στα βάθη των χρόνων, οι κάτοικοι της Καλής Βρύσης Δράμας αναβίωσαν και φέτος, την Πέμπτη της Διακαινησίμου (δηλαδή την πέμπτη μέρα μετά το Πάσχα), το έθιμο της λιτάνευσης της ιερής εικόνας της Αναστάσεως. Διανύοντας μια απόσταση 18 χιλιομέτρων, το έθιμο αυτό αποτυπώνει με το πιο καταλυτικό τρόπο πώς η παράδοση και η λαογραφία «δένουν» αρμονικά με την αναγέννηση της φύσης και την Ανάσταση του Θεανθρώπου.

Η μαγειρική είναι και αυτή μέρος του πολιτισμού μιας κοινωνίας. Στην Άνδρο δύο είναι τα χαρακτηριστικά φαγητά που κυριαρχούν στην τοπική κουζίνα: το ένα η περίφημη φρουτάλια και το άλλο ο πατροπαράδοτος Λαμπριάτης, το αρνάκι της Λαμπρής που μαγειρεύεται την ημέρα του Πάσχα σε όλο το νησί! Η διαδικασία του είναι πολύπλοκη και χρονοβόρα, όπως προδίδουν και τα υπερβολικά (για μια οικογένεια) σε ποσότητα υλικά, αλλά ήταν ανέκαθεν ένα ιδιαίτερο δείγμα της αξιοσύνης της νοικοκυράς που τον ετοίμαζε με περισσή αγάπη και φροντίδα για την οικογένειά της και τους καλεσμένους της! Η συνταγή που παρατίθεται δεν είναι ακριβώς η παραδοσιακή που θέλει μόνο ένα είδος τυριού (το κλασικό ανδριώτικο πετρωτό), αλλά μια ποικιλία η οποία κάνει την εμφάνιση του εδέσματος ακόμα πιο εντυπωσιακή. Όπως σε κάθε φαγητό, η κεντρική ιδέα των συνταγών που χρησιμεύουν για την παρασκευή του είναι μία, αλλά οι παραλλαγές της άπειρες. Η συνταγή ανήκει στην Ανδριώτισσα κα Αννα Γρ. Εξαδακτύλου.

Τα τσουρέκια είναι ο εξελιγμένος τύπος του πασχαλινού ψωμιού, της Λαμπροκουλούρας ή του Λαμπρόψωμου. Δοκιμάστε την εκπληκτική Αγιορείτικη συνταγή. Καλή Ανάσταση!

«Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἴνα μὴ
εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν» (Μάτθ. κστ’ 42)

Ένα χωριό του Νέστου που πήρε το όνομά του από το φυτό του Πάσχα, την υπέροχη Πασχαλιά!

Η Πασχαλιά (ή αλλιώς Μπαϊραμλί, όπως λεγόταν επί Τουρκοκρατίας) είναι ένα από τα Νεστοχώρια του Νομού Ξάνθης στις όχθες του ποταμού Νέστου. Παλαιότερα, πριν κατασκευαστεί η γέφυρα, η μεταφορά των κατοίκων εκτός χωριού γινόταν αποκλειστικά με μια βάρκα και για τον λόγο αυτό υπήρχαν «διορισμένοι» βαρκάρηδες.

Ιωάννα Ξέρα, Σάββατο του Λαζάρου στο χωριό

Η «Παιδική Πασχαλιά» συγκαταλέγεται στα πασχαλινά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Το διήγημα μας μιλάει για την ιστορία δυο μικρών παιδιών που έχουν χάσει τη μητέρα τους και μένουν μαζί με την άρρωστη γιαγιά τους, γιατί ο πατέρας τους είναι ναυτικός. Η γιαγιά είναι φιλάργυρη, δεν ξοδεύει χρήματα για να προσλάβει κάποια γυναίκα να τη φροντίζει, παρ’ όλο που την έχει ανάγκη, και όλες τις βαριές δουλειές τις έχει αναθέσει στην οκτάχρονη εγγονή της, τη Μόρφω. Το μικρό κορίτσι αναπολεί με νοσταλγία και πίκρα την περσινή Πασχαλιά, όταν ακόμα η μητέρα της ζούσε, και συνειδητοποιεί πως δεν θα την ξαναδεί…

Το Πάσχα πλησιάζει και τα τσουρέκια θα έχουν και πάλι την πρώτη θέση στην κουζίνα μας και στο Αναστάσιμο τραπέζι! Φέτος μπορείτε να ετοιμάσετε Πασχαλινά τσουρέκια για όλους με μια υπέροχη, πατροπαράδοτη συνταγή για γαλατερά (ή κορδονάτα) τσουρέκια που θα μοσχοβολήσουν και θα στολίσουν ξεχωριστά το σπιτικό σας και θα αποτελέσουν ένα όμορφο δώρο για βαφτιστήρια και φίλους! Καλή επιτυχία και καλή Ανάσταση!