Το καθεστώς, που έμεινε γνωστό ως «Δικτατορία των Συνταγματαρχών» ή ως «Χούντα* των Συνταγματαρχών» ή «Επταετία», προχώρησε από τις πρώτες ώρες της 21ης Απριλίου 1967 σε κήρυξη στρατιωτικού νόμου για αόριστο χρονικό διάστημα, καθώς επίσης και σε απαγόρευση κάθε πολιτικής δραστηριότητας και στην καθιέρωση αυστηρής λογοκρισίας. Κάθε άρθρο εφημερίδας, κάθε έργο τέχνης, έπρεπε να έχει την έγκριση των αξιωματικών της αρμόδιας επιτροπής που έδρευε στο Υπουργείο Τύπου, επί της οδού Ζαλοκώστα.

Γκέλυ Μαυροπούλου
(21 Οκτ. 1932 – 19 Ιουλ. 2021)

Γεννημένη σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον και προικισμένη από τη φύση με ξεχωριστή φυσική ομορφιά, η Γκέλυ Μαυροπούλου διήνυσε μια σπουδαία, εμπνευσμένη και καρποφόρα πορεία στα καλλιτεχνικά μας δρώμενα. Ήρθε στον κόσμο στη Θεσσαλονίκη, στις 21 Οκτωβρίου του 1932. Γονείς της ήταν οι επίσης ηθοποιοί Άγγελος Μαυρόπουλος (1901-1979) και Μαρίκα Κρεβατά (1910-1994). Από την πλευρά της μητέρας της ηθοποιοί υπήρξαν και η γιαγιά και η προγιαγιά της. Οι γονείς της χώρισαν, όταν η Γκέλυ ήταν μόλις τριών μηνών, τραβώντας ο καθένας τον δικό του δρόμο. Η Μαρίκα διατηρούσε δεσμό με τον συνάδελφό της Γιώργο Γαβριηλίδη, κάτι δεν είχε αποκαλύψει σε κανέναν. Ακόμη και η κόρη της το έμαθε ύστερα από πολλά χρόνια, όταν ήταν πλέον ενήλικη και είχε φύγει από το σπίτι.

Η ταυτότητα της Λεμεσού ορίζεται από τη σχέση της με τη θάλασσα. Γι’ αυτό και οι αλλαγές στο παραλιακό μέτωπο της πόλης, αποτελούν σταθμούς της εξέλιξής της μέσα στις δεκαετίες. Καθοριστική ήταν η κατασκευή του μώλου, ενός έργου που άλλαξε την εικόνα της πόλης και ιδιαίτερα του πιο χαρακτηριστικού σημείου της, του παραλιακού μετώπου.

2 Ιουλίου 2021

Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ελληνικού κινηματογράφου, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του σε σημαντικές ταινίες, ο διευθυντής φωτογραφίας Άγγελος Βισκαδουράκης, έφυγε από τη ζωή το πρωί, σε ηλικία 59 ετών, προδομένος από την καρδιά του. Από το 2011 αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία τον ανάγκασαν να παραμείνει καθηλωμένος και να εγκαταλείψει την τέχνη του κινηματογράφου που τόσο αγαπούσε.

Πιερότοι και κολομπίνες, αρλεκίνοι και κλόουν, πριγκίπισσες, σπανιόλες, ιππότες και Ρωμαίοι αποτέλεσαν συχνά το αγαπημένο θέμα των δημιουργών στην ελληνική μουσική σκηνή, αλλά και στον κινηματογράφο της «χρυσής» κυρίως δεκαετίας του ’60. Τα χρώματα, το κέφι, ο χορός και το άφθονο γλέντι του καρναβαλιού ή ενός μπαλ μασκιέ, καθώς και οι ίδιοι οι αποκριάτικοι ήρωες έγιναν έτσι το σκηνικό και οι ρόλοι, μέσα από τους οποίους θα θυμόμαστε για πάντα μερικούς από τους πλέον δημοφιλείς Έλληνες ηθοποιούς!

Έχουμε διαβάσει το βιβλίο, έχουμε δει την ταινία περισσότερες από μια φορές! Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις, που η ταινία -στη μνήμη μας τουλάχιστον- υπερτερεί του ίδιου του βιβλίου. Κλείνουμε τα μάτια, γυρίζουμε στο παρελθόν και τη σκέψη μας γεμίζουν τα υπέροχα μάτια της Λάρα.

Μ’ ένα αμαξάκι στην Πόλη και στην Πρίγκηπο…

Στον κόσμο της Έβδομης Τέχνης, η πιο επιτυχημένη συνεργασία Ελλήνων και Τούρκων είναι η παλιά πασίγνωστη και αγαπημένη, σε γενιές και γενιές, ταινία της Αλίκης Βουγιουκλάκη «Χτυποκάρδια στο θρανίο», του 1963. Εκείνη την εποχή οι Τούρκοι άφησαν για λίγο τις βλέψεις τους στο Αιγαίο και στα νησιά μας και απέκτησαν βλέψεις ..στη θρυλική Αλίκη, η οποία, στο απόγειο της καλλιτεχνικής πορείας της και πιο λαμπερή από ποτέ, «χάλαγε κόσμο» στην Τουρκία!

Καλὸ ταξίδι, ἀλαργινὸ καράβι μου, στοῦ ἀπείρου
καὶ στῆς νυχτὸς τὴν ἀγκαλιὰ, μὲ τὰ χρυσὰ σου φῶτα!
Νἄμουν στὴν πλώρη σου ἤθελα, γιὰ νὰ κοιτάζω γύρου
σὲ λιτανεία νὰ περνοῦν τὰ ὀνείρατα τὰ πρῶτα…
Κώστας Καρυωτάκης

Από την ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, «Το βλέμμα του Οδυσσέα» (1995)

Ένα πανέμορφο τραγούδι και μια ταινία από έναν κόσμο αγαπημένο και ονειρικό

Η Έλλη Λαμπέτη έφυγε στις 3 Σεπτέμβρη 1983