Ερυθροπόταμος, Διδυμότειχο Έβρος
Ένα αναγεννησιακό τραγούδι, με μιά σπάνια μελωδία, που μας μεταφέρει την ατμόσφαιρα της ομορφιάς των ποταμών, όπως αποτυπώνεται στην ανθρώπινη ψυχή:
ΣυνέχειαΚοντά στο ποτάμι (1530)
Μουσική
Κι έλεγαν οι αγγέλοι νάτη, σκαλί σκαλί, την πιο μικρή μας αδερφή
Λυγμός αγγέλων
Λυγμός αγγέλων
Έχεις ακούσει λυγμό αγγέλων
ξημερώματα Δευτέρας
στην άκρη της καρδιάς μου;
Θρηνούν την Κυριακή
που πέρασε απούσα
εν μέσω χορών ολονυκτίων,
με άδεια φτερά να κόβουν βόλτες
στο κλειστό παράθυρό σου.
Λυγμός αγγέλων
Έχεις ακούσει λυγμό αγγέλων
ξημερώματα Δευτέρας
στην άκρη της καρδιάς μου;
Θρηνούν την Κυριακή
που πέρασε απούσα
εν μέσω χορών ολονυκτίων,
με άδεια φτερά να κόβουν βόλτες
στο κλειστό παράθυρό σου.
Νοέμβρης μήνας με ένα από τα ωραιότερα τραγούδια μας
Το τρένο φεύγει στις οκτώ
Το τρένο φεύγει στις οκτώ
ταξίδι για την Κατερίνη
Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει
να μη θυμάσαι στις οκτώ
να μη θυμάσαι στις οκτώ
το τρένο για την Κατερίνη
Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει.
Σοφία Βέμπο, H τραγουδίστρια της νίκης
Σοφία Βέμπο (1910-1978)
«Εγώ θα σας αφηγηθώ τη ζωή μου με απλότητα. Είναι μια απλή ζωή που αμφιβάλλω αν θα σας ενθουσιάσει, όπως αμφιβάλλω για το συγγραφικό μου τάλαντο. Ίσως θα προτιμούσατε αντί να διαβάζετε αυτές τις γραμμές να σας έλεγα ένα τραγούδι…» (Σοφία Βέμπο)
Σύμβολο ενός ολόκληρου λαού, απόλυτα ταυτισμένη με το έπος του ’40, η Σοφία Βέμπο κατόρθωσε να συνδέσει το όνομά της με τη νεότερη ιστορία του Έθνους μας. Η εθνική μας φωνή με την ξεχωριστή χροιά και την ισχυρή προσωπικότητα, τραγούδησε με λεβεντιά, σατίρισε με θάρρος τους κατακτητές και εμψύχωσε τους Έλληνες φαντάρους μας στο ελληνοαλβανικό μέτωπο, με τραγούδια που έγιναν πατριωτικοί ύμνοι.
ΣυνέχειαΣ’ ένα γεφύρι πέτρινο
Γεφύρι Καμπέρ Αγά, Ανατολικό Ζαγόρι, Ήπειρος
Σ’ ένα γεφύρι πέτρινο
θα χτίσω την καρδιά μου,
όταν περνάς τον ποταμό
ν’ ακούς τον αναστεναγμό
και τα παράπονά μου.
Δόμνα αηδόνα, μια αγαπημένη μορφή του παραδοσιακού τραγουδιού
Η Δόμνα Σαμίου γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή της Αθήνας. Οι γονείς της ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες από το Μπαϊντίρι, χωριό της περιοχής της Σμύρνης. H μητέρα της ήρθε στην Ελλάδα το 1922, ο πατέρας της, αιχμάλωτος στρατιώτης, λίγο αργότερα, με την Ανταλλαγή. Έζησε τα παιδικά της χρόνια μέσα στις συνθήκες της προσφυγιάς, κι εκεί απέκτησε τα λαϊκά ερείσματα της προσωπικότητάς της. Στο περιβάλλον αυτό είχε τα πρώτα μουσικά της ακούσματα απ’ τα οποία και πήγασε η αγάπη της για την παραδοσιακή μουσική.
ΣυνέχειαΚανελόριζα
Αλατσατιανές με τις παραδοσιακές φορεσιές
του τόπου τους στο Ηράκλειο Κρήτης το 1937
Κανελόριζα
Κάτω στο γιαλό, κάτω στο περιγιάλι
κόρην αγαπώ
Κόρην αγαπώ ξανθή και μαυρομάτα
δώδεκα χρονών
Δώδεκα χρονών κι ο ήλιος δεν την είδε
μόνο’ η μάνα της
Μόνο η μάνα της Κανέλα την φωνάζει
Κανελόριζα
Κανελόριζα, και άνθος της Κανέλας
φούντα της μηλιάς
Φούντα της μηλιάς τα μήλα φορτωμένη
τ’ άκουσα και εγώ
Τ’ άκουσα κι εγώ. Πήγα να κλέψω μήλα
μήλα κόκκινα
Μήλα κόκκινα, και τον καημό της πήρα
βαριαρρώστησα.
Φέρτε το γιατρό.
Παραδοσιακό Μικρασίας
Αντικριστός χορός (Καρσιλαμάς)
Ερμηνεία: Τζίμης Πανούσης
Ύστατο χαίρε στον Μίκη Θεοδωράκη
9 Σεπτεμβρίου 2021
Βουβά σε κλαίνε τα βουνά, οι έμορφες Μαδάρες
Γλυκά κοιμήσου Μίκη μας στης Κρήτης τση αγκάλες
Στη γη των προγόνων του ο Μίκης Θεοδωράκης
Η Κρήτη τον αποχαιρέτησε όπως ξέρει. Με τα τραγούδια της και τη λεβεντιά της… Στο ταπεινό χωριό του Γαλατά, έξι χιλιόμετρα από τα Χανιά, πάνω από τη θάλασσα του Αιγαίου προς το ύψωμα: αυτή τη γη επέλεξε ο Μίκης Θεοδωράκης για να ξαποστάσει. Στη γη των προγόνων του, σε μια κοινότητα προοδευτικών Βενιζελικών και Κομμουνιστών, δίπλα από τους τάφους του πατέρα, της μητέρας και του αδελφού του. Εκεί και η τελευταία πράξη σε μία ζωή πλούσια σε βιώματα, πλήρη σε δημιουργία και γεμάτη από χαρές και πίκρες, βάσανα και χειροκρότημα, πόνο, δάκρυα, αίμα αλλά και περισσή ευχαρίστηση. Έτσι όπως πρέπει να είναι η ζωή.
ΣυνέχειαΑλ Πατσίνο: «Ο Θεοδωράκης έδωσε πνοή στο Σέρπικο – Θα τον θυμόμαστε για πάντα …»
Ο κορυφαίος ηθοποιός Αλ Πατσίνο συνδέθηκε με τον μεγάλο μας συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη μέσα από την κλασσική πλέον ταινία «Σέρπικο». Σήμερα τον αποχαιρετά συγκινημένος και μοιράζεται αναμνήσεις από την ταινία…
ΣυνέχειαΚλαίνε τ’ άστρα κι η μυρτιά…
Ο λόφος του Λυκαβηττού σήμερα, με το εκκλησάκι του Αη-Γιώργη και τη μεσίστια
σημαία του, από το άλσος της Σχολής Ευελπίδων (8 Σπετ. 2021)
Ο «Ανδρέας» του Μίκη Θεοδωράκη
Ο «Ανδρέας» είναι ένα τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη, που γράφτηκε για τον αγωνιστή Ανδρέα Λεντάκη (1935-1997), ο οποίος κατά τη διάρκεια της επταετίας κρατήθηκε στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών και βασανίστηκε φρικτά στην ταράτσα του κτηρίου της οδού Μπουμπουλίνας 18. Όντας κρατούμενος κατήγγειλε τη βαναυσότητα της χούντας στον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, ενώ η περίπτωσή του έγινε θέμα συζήτησης και στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Η δράση, οι αγώνες του και η αντοχή του ενέπνευσαν στον συγκρατούμενό του, στο διπλανό κελί, Μίκη Θεοδωράκη, μερικά από τα ωραιότερα επαναστατικά τραγούδια του.
ΣυνέχειαΑπό το παράθυρό σου πέρασε το καλοκαίρι
Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! – Το μεγάλο αντίο στον Μίκη Θεοδωράκη
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών ο Μίκης Θεοδωράκης, μία από τις σημαντικότερες και πιο πολυσυζητημένες προσωπικότητες της νεότερης Ελλάδας. Συνθέτης, στιχουργός, ποιητής, πεζογράφος, πολιτικός, ακτιβιστής και αγέραστος αγωνιστής της ζωής και της δημοκρατίας, ο Μίκης συμπυκνώνει την ιστορία της Ελλάδας από την Κατοχή έως σήμερα.
ΣυνέχειαΒραβεύεται στις Κάννες η «Απέραντη Αγάπη» των νεαρών κινηματογραφιστών του Άργους
Η ταινία αφηγείται μια υπέροχη ιστορία αγάπης και ανθρωπιάς μέσα από τα μάτια ενός Ιταλού στρατιώτη, στο Άργος του πολέμου 1941-1944
ΣυνέχειαΤο Κυπαρισσάκι
Ανάφη
«Κυπαρισσάκι μην αργείς
Σαν θέλεις σκύψε να με δεις
Είμαι μικρή κι είσαι ψηλό
Το βράδυ θα σ’ ονειρευτώ»
Μάνος Χατζιδάκις, 1960
kimintenia 