Ο άγνωστος 3ψήφιος αριθμός γίνεται σύμβολο Δημοκρατίας και Ελευθερίας μιας ολόκληρης γενιάς
Ο άγνωστος αριθμός 114 που έγινε σύνθημα της νεολαίας το ’60. Το αίτημα «15% για την παιδεία» και οι συγκρούσεις με την αστυνομία για περισσότερα δικαιώματα
Πέθανε, σε ηλικία 92 ετών, η σπουδαία ηθοποιός Μάρω Κοντού, η οποία έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα και το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας».
Η Μαριάνθη (Μάρω) Κοντού καταγόταν από τα Ψαρά και αποφοίτησε από το 3ο Γυμνάσιο Θηλέων Μακρυγιάννη. Παράλληλα σπούδασε χορό στην Κρατική Σχολή Χορού, εξασφαλίζοντας υποτροφία για τη σχολή HLADEK στη Γερμανία, ενώ ολοκλήρωσε και σπουδές στο Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ.
Η καλλιτεχνική της διαδρομή ξεκίνησε το 1954 στο Εθνικό Θέατρο, όταν συμμετείχε στον χορό αρχαίων τραγωδιών. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1959, έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο δίπλα στον Δημήτρη Χορν με το έργο «Ρομανσέρο» του Ζακ Ντεβάλ. Έκτοτε, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 60 κινηματογραφικές ταινίες και 90 θεατρικά έργα, ερμηνεύοντας ρόλους που σημάδεψαν γενιές θεατών. Η Μάρω Κοντού συνδέθηκε με μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου: Από την ταινία «Αλίμονο στους νέους» και η «Γυνή να φοβήται τον άνδρα» έως το «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», οι ερμηνείες της συνδύαζαν κομψότητα, χιούμορ και συγκίνηση.
Στα δεξιά στον χορό της παράστασης Ιππόλυτος στην Επίδαυρο 1954
Πέρα από την τέχνη, η Μάρω Κοντού υπηρέτησε τη δημόσια ζωή με συνέπεια. Υπήρξε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α’ Περιφέρεια Αθηνών, με θητεία από το 1999 έως το 2000 και εκ νέου από τον Ιανουάριο του 2007. Είχε προηγουμένως διατελέσει δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων (1994-2002), επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου, και πρόεδρος του ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 9,84. Η κοινωνική της δράση περιελάμβανε και τη θητεία της ως προέδρου του κέντρου βρεφών «ΜΗΤΕΡΑ» (2004-2006), επιβεβαιώνοντας το ενδιαφέρον της για θέματα πρόνοιας και κοινωνικής προσφοράς.
Η Μάρω Κοντού ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική, παρουσιάζοντας το 1993 έκθεση στη γκαλερί «Αντήνωρ», ενώ έργο της εκτίθεται στο Μουσείο Βορρέ. Στην τηλεόραση συμμετείχε σε πλήθος σειρών, από τη «Χαρούμενη Κυριακή» και το «Λούνα Παρκ» έως τη σύγχρονη παραγωγή «Η Γη της Ελιάς». Υπήρξε παντρεμένη με τον διευθυντή φωτογραφίας της Φίνος Φιλμ, Αριστείδη Καρύδη – Φουκς καθώς και με τον διαφημιστή Γιώργο Δόξα. Η ζωή και το έργο της Μάρως Κοντού αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της νεότερης ελληνικής πολιτιστικής ιστορίας. Η απώλειά της αφήνει πίσω ένα τεράστιο καλλιτεχνικό αποτύπωμα και μια παρακαταθήκη ήθους, ευαισθησίας και δημιουργικότητας που θα συνεχίσει να εμπνέει τις επόμενες γενιές.
Η Μάρω Κοντού είχε λάβει πληθώρα βραβεύσεων που επιβεβαιώνουν τη δημιουργικότητά της και τη συμβολή της στην τέχνη και τον πολιτισμό και αναγνωρίζουν όχι μόνο την υποκριτική της ικανότητα, αλλά και την καινοτόμο προσέγγισή της στη σκηνοθεσία και στην παραγωγή θεατρικών έργων. Το έργο της έχει αναγνωριστεί από έγκριτους φορείς της τέχνης, υποδεικνύοντας ότι η επιρροή της ξεπερνά τα σύνορα της Ελλάδας.
Με τον Μάνο Χατζιδάκι και τη Ρένα Βλαχοπούλου το καλοκαίρι της «Οδού Ονείρων»
Ένα από τα πιο σημαντικά βραβεία που είχε κερδίσει είναι το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου, το οποίο αναγνώρισε τη συνεισφορά της στη θεατρική παραγωγή στην Ελλάδα. Αυτή η διάκριση αποτελεί σημαντική αναγνώριση για τους καλλιτέχνες που προάγουν την ποιότητα και την καινοτομία στο θέατρο. Η Μάρω Κοντού, μέσω αυτών των βραβεύσεων, είχε αναδείξει τον εαυτό της ως πρότυπο για τη νέα γενιά καλλιτεχνών.
Για τη Μάρω Κοντού, μεταξύ άλλων καλλιτεχνών, συγκινητική είναι η ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Γιώργου Κωνσταντίνου, του παρτενέρ της στην αγαπημένη ταινία «Η γυνή να φοβείται τον άνδρα». Ο ηθοποιός, κοινοποιώντας μια φωτογραφία τους, έγραψε για την αγαπημένη φίλη, τη συμπρωταγωνίστριά του κυρία Κοκοβίκου: «Αντίο Ελενίτσα μου. Άλλα είχαμε συμφωνήσει. Μεγάλη παράκληση. Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω σε όλα αυτά τα τηλεφωνήματα. Καταλαβαίνω απόλυτα τη δουλειά σας, αλλά παρακαλώ να καταλάβετε κι εμένα. Έφυγε μια σπουδαία φίλη. Μια σπουδαία κυρία. Όλα τα άλλα δεν έχουν κανένα νόημα. Ούτε οι βαρύγδουπες δηλώσεις ούτε τίποτα. Η Μάρω ήταν και θα είναι ένα αγαπημένο πρόσωπο».
Εμείς την αποχαιρετούμε με την αγαπημένη μας ταινία της: «Οικογένεια Χωραφά» του 1968, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Κώστα Ασημακόπουλου, με πρωταγωνιστές τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τη Μάρω Κοντού και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο. Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τις δυσκολίες μιας φτωχής, πολύτεκνης οικογένειας (13 παιδιά) που έρχεται σε δύσκολη θέση, όταν η μητέρα γεννάει τρίδυμα (σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή: Κώστας Ασημακόπουλος. Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης. Πρωταγωνιστές: Αλέκος Αλεξανδράκης, Μάρω Κοντού, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Τάκης Μηλιάδης, Βίλμα Κύρου, Αλέκα Μακρή, Βασιλάκης Καΐλας).
Για τον αντίκτυπο της τουρκικής εισβολής του 1974 στις γυναίκες και στα κορίτσια της Κύπρου και για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε την 8η Ιουλίου 2026 το υπ’ αριθ. P10_TA(2026)0262 [2026/2617(RSP)] Ψήφισμά του σχετικά με τον αντίκτυπο της τουρκικής εισβολής του 1974 στις γυναίκες και τα κορίτσια της Κύπρου, τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τις τουρκικές δυνάμεις και τις συνέπειες για την ισότητα των φύλων. Το Ψήφισμα καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τη στρατιωτική εισβολή της Δημοκρατίας της Τουρκίας και τη συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία διανύει πλέον το 52ο έτος της, ως σοβαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου και εμπόδιο στην ειρήνη, τη σταθερότητα και τις σχέσεις ΕΕ – Τουρκίας και επισημαίνει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει το μόνο κράτος μέλος της ΕΕ, του οποίου το έδαφος τελεί εν μέρει υπό παράνομη στρατιωτική κατοχή από τρίτη χώρα. Καλεί την Τουρκία να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο, να απέχει από κάθε μονομερή ενέργεια που θα εδραίωνε τη μόνιμη κατοχή της νήσου, καθώς και από ενέργειες που αλλοιώνουν τη δημογραφική ισορροπία, να παράσχει πλήρη και απρόσκοπτη πρόσβαση σε όλα τα σχετικά επίσημα αρχεία που σχετίζονται με την εισβολή του 1974 και τις συνέπειές της, να συνεργαστεί πλήρως με τις διεθνείς αρχές και να παράσχει αποτελεσματική αποζημίωση στα θύματα και στις επιζώσες σεξουαλικής βίας στο πλαίσιο συγκρούσεων και άλλων σοβαρών παραβιάσεων που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια και μετά την εισβολή του 1974.
Η Κυρία Θεοτόκος, η Παναγία μας, όταν φανερώθηκε στον πρώτο ερημίτη του Άθωνα, τον Άγιο Πέτρο (655-681) και μετά από τέσσερις ως πέντε αιώνες στον ηγούμενο της Μεγίστης Λαύρας Νικόλαο και στον ένα και στον άλλο είπε:
Το άγχος είναι του διαβόλου. Όταν βλέπετε άγχος, να ξέρετε ότι εκεί έχει βάλει την ουρά του. Ο διάβολος δεν πηγαίνει κόντρα. Αν υπάρχει μια τάση, σπρώχνει και αυτός, για να ταλαιπωρήσει και να πλανήσει τον άνθρωπο.
Σύμφωνα με ανακοίνωση των οικείων της, η Μπόνι Τάιλερ έφυγε από τη ζωή «απρόσμενα», το βράδυ της Τετάρτης 8/7, σε νοσοκομείο της Πορτογαλίας, όπου είχε εισαχθεί «για θεραπεία προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε».
Είτε ως ευωδιαστό κυρίως πιάτο είτε ως συνοδευτικό στο τραπέζι μας, στη δουλειά, στην εκδρομή και στο σχολείο, τα παραδοσιακά στριφτάρια με σπανάκι, τυριά και φρέσκα μυρωδικά προσφέρουν μια γευστική απόλαυση που θα θέλετε να γευτείτε ξανά και ξανά! Δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε! Καλή σας όρεξη!
Ο Νάνος Βαλαωρίτης, εμβληματική φυσιογνωμία των ελληνικών γραμμάτων, γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1921, στη Λωζάννη. Σπούδασε φιλολογία και νομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Λονδίνου και Σορβόννης. Υπήρξε ο πρώτος που μετέφρασε Έλληνες ποιητές της γενιάς του ’30, ενώ εξέδωσε πληθώρα ποιητικών συλλογών, πεζογραφημάτων, δοκιμίων και κριτικών και επιμελήθηκε σημαντικά λογοτεχνικά περιοδικά και ανθολογίες
Ο Νάνος Βαλαωρίτης για τη σχέση της Ελλάδας με την Ευρώπη, την Αμερική, τη Δύση:
Ανήκουμε συγχρόνως σ’ έναν κόσμο ανατολικό και σ’ έναν δυτικό, που εμείς δημιουργήσαμε. Κι οι δυο τους μας πολεμούν και μας αρνούνται. Γιατί; Ίσως γιατί η οφειλή είναι μεγάλη, ώστε να την αναγνωρίζουν δίχως δυσαρέσκεια, αντιδράσεις, δυσανασχέτηση. Είναι η «μοίρα» μας εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια, όπως λέει ο ποιητής. Μας αγνοούν, μας αποσιωπούνε ή μας πατρονάρουνε. Το ίδιο όμως κι εμείς -αγνοούμε και λησμονούμε τους εαυτούς μας. Όπως λέει ο Χάιντεγκερ, το πιο λησμονημένο πράγμα είναι το πιο κοντινό, ο εαυτός μας.
Ο Άγιος Αθανάσιος κατήγετο από τα μέρη της Ανατολής, από την Τραπεζούντα. Μόλις ετελείωσε την έξωθεν παιδεία -ήτο φιλόλογος- ελκυσθείς υπό της Θείας Χάριτος, εγκατέλειψε τα εγκόσμια και προσεχώρησε στο μοναχισμό από νεαράς ηλικίας, υπό την πρόνοια του κατά σάρκα θείου του, του οσιωτάτου πατρός Μιχαήλ του Μαλεήνου.
Ο χριστιανός άγιος του έρωτα που γιορτάζεται στα Ανώγεια
«Ο Άγιος Υάκινθος ξυπνάει τα μεσημέρια παίρνει την Κρήτη στα φτερά, τον έρωτα στα χέρια Κατηφορίζει το βουνό, το μονοπάτι παίρνει κι ο ήλιος μόλις τον κοιτά χαμογελά και γέρνει Ο Άγιος Υάκινθος ανοίγει παραθύρια, σμίγει τα στήθια, τα κορμιά και χτίζει τα γιοφύρια Ν’ αγαπηθούν οι άνθρωποι, να ομορφύνει ο κόσμος, ν’ ανθίσει ο βασιλικός, η ρίγανη κι ο δυόσμος!»
Καυτός, ερωτικός, ξένοιαστος και ποθητός, ο Ιούλιος είναι ο αγαπημένος μήνας των καλοκαιρινών διακοπών, της χαράς και των αποδράσεων! Η επαφή με τη φύση και οι ευκαιρίες για ταξίδια που προσφέρει απλόχερα, στάθηκαν ανέκαθεν πηγή ανεξάντλητης έμπνευσης και δημιουργίας για τους ποιητές μας
Στις 30 Ιουνίου η Εκκλησία μας εορτάζει τη Σύναξη των αγίων ενδόξων δώδεκα Αποστόλων του Χριστού. Οι άγιοι Δώδεκα Απόστολοι είναι εκείνοι που τους επέλεξε ο Κύριός μας, για ν’ αποτελέσουν τον πυρήνα της Εκκλησίας και να γίνουν οι συνεχιστές του απολυτρωτικού έργου Του στον κόσμο. Το Αποστολικό αξίωμα είναι το πιο τιμητικό αξίωμα στην Εκκλησία και υπερέχει από κάθε άλλο. Οι άγιοι Απόστολοι έφεραν εις πέρας την τιμητική αποστολή τους με τη βοήθεια και τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, που έλαβαν κατά την ημέρα της Πεντηκοστής. Είναι αυτοί που αφιέρωσαν τη ζωή τους κοντά στον Χριστό. Είναι οι αφοσιωμένοι μαθητές του Κυρίου, που Τον ακολούθησαν μέχρι το τέλος της επίγειας πορείας Του. Είναι εκείνοι οι οποίοι έδωσαν και την ίδια τους τη ζωή για την αγάπη του Χριστού. Όλο το είναι τους ήταν αφιερωμένο στον Χριστό.
Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, 1747 μ.Χ. Mονή Ξηροποτάμου, Άγιον Όρος
Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος Ο Μείζων εν γεννητοίς γυναικών
Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ανήκει στη χωρία των μεγάλων προφητών και ομολογητών της πίστεώς μας. Ο Ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός τον χαρακτήρισε ως το μέγιστο άνθρωπο που φάνηκε στον κόσμο: «αμήν λέγω υμίν, ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου του βαπτιστού» (Ματθ. 11,11). Η αγία μας Εκκλησία τον έθεσε σε τιμή μετά τη Θεοτόκο, μάλιστα στην εικονογραφία παριστάνεται μαζί με την Παναγία μας να ικετεύει για τη σωτηρία του κόσμου. Είναι η γνωστή εικονογράφηση της «δεήσεως». Ο μεγάλος αυτός άνδρας πάνω απ’ όλα είναι ο πρόδρομος της εμφανίσεως του Χριστού στον κόσμο, αυτός που άνοιξε το δρόμο να περάσει ο Λυτρωτής μας. Είναι ο μεγάλος αγγελιοφόρος της πιο χαρμόσυνης και ελπιδοφόρας αγγελίας όλων των εποχών: της εν Χριστώ απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους. Είναι ο κομιστής και ο διαπρύσιος κήρυκας της μετάνοιας και ο άτεγκτος ελεγκτής της ανομίας και της αμαρτίας.
Την παραμονή του Αη Γιαννιού (23/6) οι ανύπανδρες κοπέλες μαζεύονται σε ένα από τα σπίτια του χωριού, όπου αναθέτουν σε κάποια ή σε κάποιες από αυτές να φέρουν από το πηγάδι ή την πηγή το «αμίλητο νερό». Επιστρέφοντας στο σπίτι όπου τελείται ο κλήδονας, το νερό μπαίνει σε πήλινο δοχείο, την υδροφόρο, στο οποίο η κάθε κοπέλα ρίχνει ένα αντικείμενο (μήλο πράσινο ή κόκκινο, κόσμημα, κλειδί κ.ά.), το λεγόμενο ριζικάρι. Στη συνέχεια το δοχείο σκεπάζεται με κόκκινο ύφασμα, το οποίο δένεται γερά με ένα κορδόνι («κλειδώνεται») και τοποθετείται σε ταράτσα ή άλλο ανοιχτό χώρο. Εκεί παραμένει όλη τη νύχτα υπό το φως των άστρων. Οι κοπέλες επιστρέφουν ύστερα στα σπίτια τους. Λέγεται ότι τη νύχτα αυτή θα δουν στα όνειρά τους το μελλοντικό τους σύζυγο.
Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]