Παντζαροσαλάτα σκορδάτη με λαδόξιδο

Συνέχεια

Πεσκανδρίτσα σούπα

Η πεσκανδρίτσα (ή σκλεμπού) είναι ένα εξαιρετικά άσχημο ψάρι. Μαγειρεμένο όμως έχει απίστευτα ωραία γεύση, ειδικά στην ψαρόσουπα. Στην κεντρική ψαραγορά θα τη βρείτε σημαντικά φθηνότερη από άλλα, φημισμένα ψάρια για σούπα. Για τη συνταγή που δίνουμε εδώ θα χρειαστείτε μία πεσκανδρίτσα περίπου 2 κιλών. Καλό είναι να ζητήσετε από τον ψαρά να σας την καθαρίσει και να την κόψει σε τέσσερα (4) κομμάτια: δύο κομμάτια την ουρά και το σώμα και δύο κομμάτια το τεράστιο κεφάλι της. Αν δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε όλο το ψάρι για τη σούπα σας, μπορείτε να φυλάξετε κάποιο μέρος στην κατάψυξη για άλλη φορά. Η συνταγή είναι για 5-6 άτομα.

Συνέχεια

Η παραδοσιακή Φαρμακευτική του χωριού μας

Η φαρμακευτική είναι μια σχετικά σύγχρονη βιομηχανία καθώς από αρχαιοτάτων χρόνων τα φάρμακα τα παρασκεύαζαν «εμπειρικά» αυτοί που τα χρησιμοποιούσαν. Η καθημερινή τριβή στη φύση έκανε τους ανθρώπους να γνωρίζουν καλά τα βότανά της. Όλα είχαν όνομα και ιδιότητες που δεν ήταν γραμμένες σε βιβλία, άλλωστε οι περισσότεροι δεν γνώριζαν ανάγνωση, αλλ’ από στόμα σε στόμα, μέσα από γενιά σε γενιά, περνούσαν αυτές οι ιδιότητες και η χρήση τους.

Συνέχεια

Χοιρινή τηγανιά

Συνέχεια

Πλιγούρι κοκκινιστό

Ένα απλούστατο αλλά ιδιαίτερα νόστιμο και θρεπτικό φαγητό είναι το πλιγούρι. Μία συνταγή που παρασκευάζεται σε ελάχιστο χρόνο με λίγα και λιτά υλικά και αποτελεί ένα πλήρες κύριο πιάτο ή ιδανικό συνοδευτικό κυρίως για κρεατικά τόσο στο καθημερινό όσο και στο γιορτινό σας τραπέζι! Αν θέλουμε το πλιγούρι μας νηστίσιμο, αντικαθιστούμε το φρέσκο βούτυρο με φυτικό και έχουμε ένα γευστικό Σαρακοστιανό πιάτο. Η συνταγή προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη όπου το πλιγούρι χρησιμοποιείται ως βασικό φαγητό ή ως γέμιση σε πολλά πιάτα της περίφημης και αγαπημένης Πολίτικης κουζίνας.

Συνέχεια

Ανθισμένη αμυγδαλιά!

Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς να είσαι σαν τη μυγδαλιά!

Σύμβολο ελπίδας, τύχης και μακροζωίας, η αμυγδαλιά ανθίζει μες στη βαρυχειμωνιά. Δεν φοβάται ούτε το κρύο, ούτε τον χιονιά και τ’ αγριοκαίρια. Η φύση της είναι η δύναμη της αγάπης. Αποστολή της να χαρίζει ελπίδα. Προορισμός της να υμνεί τη Ζωή! Η αμυγδαλιά δεν κάνει μόνο έναν από τους ωραιότερους καρπούς, αλλά γεμίζει και με τα ομορφότερα άνθη. Τα περίφημα λευκά και ροζ άνθη της αμυγδαλιάς που δίνουν το δικό τους προμήνυμα για την άνοιξη. Όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα ολόγυρα μας!

Συνέχεια

Σαβαρέν (μπαμπάς) ταψιού!

Σαβαρέν: Το αγαπημένο και ρετρό γλύκισμα των παλαιών ζαχαροπλαστείων, σε μια εύκολη εκδοχή, χωρίς φορμάκια ή καλούπια, που ετοιμάζεται και σιροπιάζεται στο ταψί και γαρνίρεται με άφθονη μαρμελάδα και γλυκειά σαντιγί!

Συνέχεια

Σουτζουκάκια με κόκκινη σάλτσα και πιλάφι

Αν υπάρχει μία συνταγή λατρεμένη από όλη την οικογένεια, αυτή είναι τα παραδοσιακά σουτζουκάκια μαγειρεμένα με κόκκινη σάλτσα και συνοδεία από σπυρωτό και αρωματικό ρύζι. Μπορεί η διαδικασία να απαιτεί λίγο παραπάνω χρόνο, το τελικό αποτέλεσμα όμως, στο τραπέζι, δικαιώνει κάθε προσπάθεια!

Συνέχεια

Χοιρινό με λάχανο αυγολέμονο

Συνέχεια

Αγιορείτικοι λαχταριστοί λουκουμάδες

Συνέχεια

Φιλετάκια κοτόπουλου με τσιγαριαστά χόρτα

Μαγειρέψτε τα φιλετάκια κοτόπουλου με εναλλακτικό τρόπο προσθέτοντας νόστιμα και θρεπτικά χόρτα κάθε εποχής: Τον χειμώνα άγρια χόρτα ή σταμναγκάθι και το καλοκαίρι βλίτα, γλιστρίδα και μαϊντανό!

Συνέχεια

Παραδοσιακή Οματιά Μεσσηνίας

Ένας σπάνιος, σχεδόν δυσεύρετος μεζές στις μέρες μας. Γινόταν τα παλιά τα χρόνια, μια φορά τον χρόνο, την εποχή που κάνουν τις γουρνοσφαξιές. Ένα έθιμο που περιελάμβανε την παρασκευή καπνιστών λουκάνικων με πορτοκάλι και κρασί και το λιώσιμο του χοιρινού κρέατος για την παρασκευή του παστού. Το τσίκνισμα δηλαδή του κρέατος, που κορυφωνόταν την ημέρα της Τσικνοπέμπτης!

Συνέχεια

Παστουρμαδοπιτάκια, μια συνταγή από την Καππαδοκία

Πιτάκια ταυτόσημα με την κουζίνα της ανατολής, όπως τα έφτιαχναν παλιά. Η γεύση τους κερδίζει μικρούς και μεγάλους! Ο παστουρμάς (ή παστριμάς) είναι παστό κρέας πολύ διαδεδομένο στην Ασία. Το όνομά του σημαίνει «πεπιεσμένο κρέας» εξαιτίας της συνήθειας να έχουν οι καβαλάρηδες μαζί στα ταξίδια τους παστό κρέας, που το «έκρυβαν» σε ειδικές τσέπες της σέλας. Είναι εκλεκτός μεζές που πίνεται με ούζο ή ρακί. Πρώτες αναφορές του παστουρμά συναντάμε το 1624, στην Κωνσταντινούπολη.

Συνέχεια

Κουνουπίδι τουρσί, μια ξεχωριστή χειμωνιάτικη γεύση!

Συνέχεια

Αητάκια (Καμπαγάτς)

Χιονισμένη Σμύρνη των αρχών του 20ού αιώνα

Η φλόγα που έκαιγε στο εσωτερικό της ψυχής μας οδήγησε σ’ αυτά που αγαπήσαμε να θυμόμαστε από τις διηγήσεις των γονιών και των παππούδων μας, αυτές που ξεδιπλώνονταν στα σπίτια και στις εκκλησίες τις γιορτινές μέρες, στα έθιμα που οδηγούσαν στην καρδιά των εορτών. Σεβόμενοι τα πατροπαράδοτα έθιμα των πατρίδων τους τα μετέφεραν, το 1922, στη Μητέρα Ελλάδα διατηρώντας τα ακέραια και ανέπαφα, όπως πέρασαν από την Αρχαιότητα στο Βυζάντιο και από κει στη νεότερη δική τους εποχή.

Συνέχεια

Ατσμάδες, τα αφράτα, πεντανόστιμα ψωμάκια της Ανατολής

Συνέχεια