kimintenia

Το να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου είναι ένα «ταξίδι» προσωπικής ανάπτυξης

Οι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε με τελείως διαφορετικό τρόπο τη ζωή και τι είναι αυτό που την κάνει ξεχωριστή. Ακριβώς το ίδιο, συμβαίνει και όταν αναφερόμαστε στο κομμάτι της προσωπικής ανάπτυξης και εξέλιξης. Ο καθένας από εμάς δίνει ένα άλλο νόημα στο δικό του ταξίδι αυτοβελτίωσης. Όμως πάντα, βαθιά μέσα μας, όλοι επιθυμούμε ν’ αναπτυχθούμε και να εξελιχθούμε. Με διαφορετικούς, αλλά και ίδιους τρόπους.

Συχνά, η εξέλιξη δεν έχει να κάνει με το να γίνουμε διαφορετικοί άνθρωποι, αλλά με το ν’ αποκαλύψoυμε το «πρόσωπο» που θέλουμε να είμαστε, να βρούμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Και σύμφωνα με την ψυχολογία, υπάρχουν ορισμένα σημάδια που δείχνουν ότι βρίσκεσαι και εσύ σε αυτό το μονοπάτι προσωπικής ανάπτυξης, σημάδια που δεν είναι πάντα εμφανή, αλλ’ όταν μάθεις να τα εντοπίζεις, μπορεί να είναι απίστευτα ενδυναμωτικά. Θα τα βρεις όλα παρακάτω:

1. «Αγκαλιάζεις» την αλλαγή

Η ζωή είναι μια συνεχής ροή αλλαγών. Η ικανότητά σου να προσαρμόζεσαι σε αυτές διαδραματίζει καθοριστικό παράγοντα στην προσωπική σου ανάπτυξη. Και ναι, το να αποδέχεσαι την αλλαγή και το ότι μερικές φορές πρέπει να βγαίνεις από τη «ζώνη» ασφαλείας σου, είναι ένα από τα σημάδια που αποδεικνύουν πως εξελίσσεσαι στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, όσοι ασπάζονται την αλλαγή είναι πιο πιθανό να είναι και περισσότερο ανθεκτικοί και λιγότερο πιθανό να βιώσουν άγχος και στρες.

2. Κατανοείς τους στόχους και τις αξίες σου

Η κατανόηση των αξιών και των πεποιθήσεών σου είναι σαν μια πυξίδα που καθοδηγεί τις επιλογές και τις ενέργειές σου. Έχει να κάνει με το να ξέρεις τι πραγματικά έχει σημασία για σένα και να στέκεσαι δίπλα του, ακόμα και όταν τα πράγματα είναι δύσκολα. Η βαθιά κατανόηση των βασικών σου αξιών είναι καθοριστική και πάντα αποτελεί ένα θετικό σημάδι ανάπτυξης.

3. Θέτεις υγιή όρια

Αυτό ξεκινά πάντα από τα να σέβεσαι τις δικές σου ανάγκες και να τις επικοινωνείς στους άλλους. Δεν είναι εύκολο. Συχνά, μπορεί ν’ ανησυχήσεις μήπως φανείς εγωιστής ή ακόμα και αγενής, αλλά ο καθορισμός ορίων είναι ένα κρίσιμο μέρος της αυτοφροντίδας και της προσωπικής ανάπτυξης. Εάν αρχίσεις να βάζεις υγιή όρια στη ζωή σου, αυτό είναι ένα σαφές σημάδι ότι γίνεσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, γιατί απλώς ξεκινάς να εκτιμάς τον εαυτό σου.

4. Επιδιώκεις να μαθαίνεις συνεχώς

Η αναζήτηση της γνώσης δεν τελειώνει ποτέ. Υπάρχει πάντα κάτι καινούργιο να μάθεις, μια νέα προοπτική που πρέπει να λάβεις υπόψη, μια μοναδική δεξιότητα που πρέπει να κατακτήσεις. Εάν βρίσκεις τον εαυτό σου ν’ αναζητά συνεχώς νέες γνώσεις και εμπειρίες, είναι ένα ενδεικτικό σημάδι ότι γίνεσαι η καλύτερη εκδοχή σου. Δεν είσαι ικανοποιημένος μόνο με αυτά που γνωρίζεις και ανυπομονείς να διευρύνεις τους ορίζοντές σου και ν’ αναπτυχθείς.

5. Αποδέχεσαι την αποτυχία

Όχι, η αποτυχία δεν είναι κάτι που πρέπει ν’ αποφεύγεις. Στην πραγματικότητα, η αποτυχία μπορεί να είναι ένας από τους μεγαλύτερους «δασκάλους» σου στη ζωή. Κάθε αποτυχία είναι μια ευκαιρία να μάθεις, να αναπτυχθείς και να γίνεις καλύτερος. Εάν «βλέπεις» την αποτυχία ως ένα σκαλοπάτι προς την επιτυχία και όχι ως οπισθοδρόμηση, τότε σίγουρα είσαι ένα βήμα πιο κοντά στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

6. Δίνεις προτεραιότητα στον εαυτό σου

Η αυτοφροντίδα επικεντρώνεται σε πολλά περισσότερα από όσα νομίζεις. Έχει να κάνει με τη φροντίδα της σωματικής, ψυχικής και συναισθηματικής υγείας σου. Έχει να κάνει με το ότι αναγνωρίζεις τις ανάγκες σου και αφιερώνεις χρόνο για να τις εκπληρώσεις. Εάν θεωρείς ότι η αυτοφροντίδα αποτελεί προτεραιότητα, αυτό είναι ένας δείκτης ότι εξελίσσεσαι στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Αναγνωρίζεις ότι για να είσαι εκεί για τους άλλους, πρέπει αρχικά να είσαι εκεί για σένα.

7. Σταματάς να είσαι επικριτικός με τον εαυτό σου

Το να γίνεις ο πιο σκληρός κριτής του εαυτού σου είναι πολύ εύκολο. Τις περισσότερες φόρες όλοι πιέζουμε τον εαυτό μας σκληρά και συχνά ξεχνάμε να δείξουμε σε εμάς την ίδια καλοσύνη και κατανόηση που εκφράζουμε στους άλλους. Και εδώ έρχεται η τεράστια αξία της αυτοσυμπόνιας. Όταν «σκοντάφτεις» ή κάνεις λάθη, αντί να επικρίνεις τον εαυτό σου, προσπάθησε να του προσφέρεις μερικά συμπονετικά λόγια.

8. Εξασκείς την ευγνωμοσύνη

Είναι εύκολο να επικεντρωθείς σε αυτά που σου λείπουν, παρά να επικεντρωθείς σε όσα έχεις. Ωστόσο η εξάσκηση της ευγνωμοσύνης είναι ένας ισχυρός τρόπος για ν’ αλλάξει αυτή η οπτική. Είναι εκείνο που κυρίως σου επιτρέπει να εκτιμήσεις τα καλά στη ζωή σου και να αναγνωρίσεις τις θετικές πλευρές, ακόμα και μπροστά στις αντιξοότητες. Εάν κάνεις μια συνειδητή προσπάθεια να αναγνωρίσεις και να εκτιμήσεις τα καλά στη ζωή σου, τότε αυτό σίγουρα είναι ένα ακόμη σημάδι προσωπικής ανάπτυξης.

Η Ελληνίδα Μητέρα

Διονύσιος Σολωμός

Κρέμεται το σπαθί κοντά στην κούνια σου, καλό μου,
αλλά το χέρι δεν είναι που το ’σφιγγε στη νίκη.
Μακρύς ο λάκκος π’ άνοιξε και κλει το γίγαντά μου.
Κάμπους, βουνά, χωρίς αυτόν μάχης καπνοί σκεπάζουν.

Συνέχεια →

Όταν ο Ιησούς αναστήθηκε από τον τάφο, παρουσιάστηκε στους μαθητές Του που ήταν συγκεντρωμένοι στο υπερώο, με κλειστές τις πόρτες, για το φόβο των Ιουδαίων. Ο Θωμάς δεν ήταν τότε μαζί τους και, όταν οι υπόλοιποι μαθητές του διηγήθηκαν ότι είδαν τον αναστάντα Κύριο, δε θέλησε να τους πιστέψει. Έλεγε, ότι θα πιστέψει μόνο αν ψηλαφήσει τον Αναστάντα. Αλλ’ ο Κύριος εμφανίστηκε ξανά, οκτώ ημέρες αργότερα, ενώπιον των μαθητών, και προέτρεψε τον Θωμά να ψηλαφήσει τις πληγές από τα καρφιά και την πλευρά που είχε τρωθεί από τη λόγχη. Έκθαμβος ο Θωμάς, προσκύνησε και ανεβόησε: «Ο Κύριός μου και Θεός μου!».

Η απάντηση του Κυρίου ήταν τέτοια, που θα διδάσκει όλους όσους θέλουν να δυσπιστούν στην αλήθεια του Ευαγγελίου. Είπε, λοιπόν, ο Κύριος: «Ότι εώρακάς με, πεπίστευκας, μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες» (Ιω. 20,26). Δηλαδή, λέει ο Κύριος στο Θωμά: «Πίστεψες επειδή με είδες. Μακαριότεροι και περισσότερο καλότυχοι είναι εκείνοι, που αν και δεν με είδαν, πίστεψαν». Επανόρθωσε έτσι ο Κύριος την ολιγοπιστία του Θωμά και μας δίδαξε ότι και εμείς καλούμαστε να θέσουμε τον δάκτυλο -όχι σωματικά, αλλά πνευματικά- στην πλευρά Του, για να ποτιστούμε από την αναβλύζουσα Χάρη.

Γι’ αυτό το λόγο, η Εκκλησία όχι μόνο δεν καταδικάζει τον Θωμά, αλλά τιμά την «μακαρία αυτού απιστία» την πρώτη Κυριακή μετά το Πάσχα, αφού με αυτήν ο Θωμάς έγινε ο πρώτος κήρυκας της Αναστάσεως. Η Εκκλησία ψάλλει ότι η νομιζόμενη απιστία του Θωμά «πίστιν βεβαίαν εγέννησε». Και πραγματικά η αξίωση του μαθητή να δει και να ψηλαφήσει τον αναστάντα Διδάσκαλο είναι η πρώτη βεβαίωση και απόδειξη της Ανάστασης του Χριστού.

Χριστός ανέστη! Χρόνια πολλά!