Crème brûlée (Κρεμ μπρουλέ)

Η Κρεμ μπρουλέ είναι ένα από τα πιο νόστιμα γλυκά. Συνήθως το βρίσκουμε σε επιλεγμένα ζαχαροπλαστεία, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να τη φτιάξουμε εύκολα και γρήγορα στο σπίτι!

Συνέχεια

Πρώτη Μαΐου: Η ιστορία πίσω από το τραγούδι του Μάνου Λοΐζoυ

Κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι, τον Μάη του 1968

Το θρυλικό τραγούδι «Πρώτη Μαΐου» σε στίχους και μουσική του Μάνου Λοΐζoυ, κρύβει μια ιστορία. Αλλά και κάτι ακόμη.

Συνέχεια

Η Πρωτομαγιά στη ζωγραφική

Kate Greenaway, Ο χορός των λουλουδιών, ιδιωτική συλλογή

Η Πρωτομαγιά είμαι η μέρα των λουλουδιών της Άνοιξης. Τα πολύχρωμα λουλούδια των αγρών και η άνοιξη της φύσης ενέπνευσαν πολλούς ζωγράφους που αποτύπωσαν στην Τέχνη τους την ομορφιά και τη χαρά αυτής της ημέρας.

Συνέχεια

Το Μαγιάτικο στεφάνι

Το πιο δημοφιλές και αγαπημένο έθιμο της Πρωτομαγιάς είναι το Μαγιάτικο στεφάνι, που συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης. Αποτελεί ένα όμορφο έθιμο φτιαγμένο από λουλούδια μαζεμένα την ημέρα αυτή από την ολάνθιστη ελληνική ύπαιθρο, τα χωράφια και τις αυλές.

Συνέχεια

Παράξενη Πρωτομαγιά

Παράξενη Πρωτομαγιά
με αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια
Ήρθε ο καιρός του «έχε γεια»
τι να την κάνεις πια την περηφάνια;

Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιά
σκοτάδι πέφτει και συννεφιά
Ποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχές
σε κουρασμένες νεκρές ψυχές;

Παράξενη Πρωτομαγιά
ο ήλιος καίει το πέλαγο στη δύση
Μα της καρδιάς την πυρκαγιά
πού θα βρεθεί ποτάμι να τη σβήσει;

Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιά
σκοτάδι πέφτει και συννεφιά
Ποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχές
σε κουρασμένες νεκρές ψυχές;

Παράξενη Πρωτομαγιά
με αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια
Ήρθε ο καιρός του «έχε γεια»
Τι να την κάνεις πια την περηφάνια;

(Στίχοι: Νίκος Γκάτσος, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις,
Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς, Δήμητρα Γαλάνη)

Άγιος Δονάτος επίσκοπος Ευροίας Ηπείρου

Ο Άγιος Δονάτος έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου (379-395 μ.Χ.). Γεννήθηκε περί το 330 μ.Χ. στην Εύροια και μορφώθηκε στο Βουθρωτό της Ηπείρου. Σε ηλικία τριάντα ετών χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ευροίας και αρχιεράτευσε επί εξήντα χρόνια. Μετείχε στη Β’ Οικουμενική Σύνοδο.

Συνέχεια

Το βαλς του Απρίλη

Μπήκε ο Απρίλης με τις μεθυστικές ευωδιές του, τα λουλούδια και το φως του που μας κρατάει πια συντροφιά ως αργά, προετοιμάζοντας την πλάση για το επερχόμενο καλοκαιράκι. Αυτή η ελαφράδα του Απρίλη και η διάθεση για να βγούμε στη φύση και στο φως, αλλά και το κάλεσμα της αγάπης που φέρνει πάντα μαζί της αυτή η εποχή του χρόνου, αποτυπώνονται μοναδικά στο «Βαλς του Απρίλη». Το υπέροχο αυτό τραγούδι του Λάζαρου Σαμαρά σε στίχους Σοφίας Καραχάλιου, με την ιδιαίτερη φωνή της Φωτεινής Βελεσιώτου, μας βάζει κατευθείαν στην Απριλιάτικη ατμόσφαιρα και μας καλεί σε ένα αισθαντικό βαλσάκι γεμάτο ανοιξιάτικη δροσιά και νοσταλγία!

Συνέχεια

Τριζόνια, το μοναδικό νησί του Κορινθιακού που κατοικείται

Τα Τριζόνια είναι άγνωστο σε πολλούς νησάκι που απέχει μόλις 500 μέτρα από τις ακτές της Φωκίδας. Είναι καταπράσινο και έχει έκταση μόλις 2,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αποτελεί ιδανικό προορισμό για όσους αναζητούν τη γαλήνη και τις ήρεμες, απλές διακοπές και τις εξορμήσεις στη φύση.

Συνέχεια

Κυριακή των Μυροφόρων

«…Πρῶτον λοιπόν ζήτημα ἔχομεν πόσες ἦταν οἱ Μυροφόρες γυναῖκες οἱ ὁποῖες ἐπῆγαν εἰς τόν Τάφον τοῦ Χριστοῦ μέ τά μύρα; Καί λέγομεν εἰς αὐτό ὅτι πολλές καί διάφοροι εἶναι αἱ Μυροφόρες πλήν οἱ κυριώτερες Μυροφόρες γυναῖκες ἦταν ἑπτά. Αὐτές δέ ἦταν οἱ ἑξῆς:

Συνέχεια

Οι χώρες και τα λουλούδια τους

Σε πολλές περιοχές του κόσμου η εικόνα του τοπίου συνδέεται άμεσα με συγκεκριμένα λουλούδια που ανθίζουν για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα. Οι ανθοφορίες αυτές δεν επηρεάζουν μόνο την όψη του τοπίου, αλλά διαμορφώνουν και τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται κάθε εποχή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν γίνει τόσο χαρακτηριστικές, ώστε προσελκύουν επισκέπτες που ταξιδεύουν με βασικό σκοπό να δουν από κοντά τα ανθισμένα τοπία.

Συνέχεια

Η παραμυθένια Ζάχολη και ο Άη Γιώργης

Κυριακάτικο πρωινό του Μαΐου, έχοντας αφήσει πίσω μας το Δερβένι, ξεκινάμε την ανάβαση προς το χωριό Ευρωστίνη ή Ζάχολη, που κρατά ακόμη πολλά στοιχεία της παλαιάς μορφής του, με τις βρύσες, τα αλώνια και τα ξωκλήσια του, μα πιο πολύ από όλα με τον υπέροχο ναό του Αγίου Γεωργίου με τους δεκαεπτά τρούλους του που δεσπόζει πάνω από το χωριό μέσα σε πυκνά δάση και άφθονα τρεχούμενα νερά.

Συνέχεια

Πέθανε ο σπουδαίος θεατράνθρωπος Στέφανος Ληναίος

Συνέχεια

Η μακρινή ηχώ της αγάπης: Τα παιδιά μου με αγαπούν, αλλά δεν με έχουν ανάγκη

Είμαι 70 ετών. Ο γιος μου τηλεφωνεί κάθε Κυριακή στις 4 το απόγευμα. Θα μπορούσες να ρυθμίσεις το ρολόι σου με βάση αυτό.

Η συζήτηση ακολουθεί ένα σενάριο που έχουμε αποστηθίσει και οι δύο: Πώς είναι η υγεία σου; Καλά. Πώς πάει η δουλειά; Πώς είναι τα παιδιά; Μεγαλώνουν γρήγορα. Μετά από ακριβώς δεκαπέντε λεπτά, βρίσκει έναν λόγο να κλείσει. Έχω αρχίσει να το χρονομετρώ. Την περασμένη εβδομάδα, προσπάθησα να του πω για το κοτσύφι που έρχεται στον κήπο μου, πώς μιμείται τέλεια τον συναγερμό του αυτοκινήτου του γείτονά μου. «Ωραίο αυτό, μαμά», είπε, ήδη αφηρημένος. Μπορούσα να ακούσω την πραγματική του ζωή στο βάθος, τη ζωή όπου εγώ είμαι ένα κουτάκι προς τσεκάρισμα, όχι ένας άνθρωπος για να γνωρίσει.

Συνέχεια

Η «Νομοθεσία» της επταετίας

Μια εικόνα χίλιες λέξεις… Από τη στρατοκρατούμενη Αθήνα του Νοέμβρη του 1973

Η περίοδος 1967-1974 υπήρξε η πιο επώδυνη θεσμικά περίοδος της συνταγματικής μας ιστορίας και πρέπει να μας υπενθυμίζει πάντα την αξία της περιφρούρησης και της διαφύλαξης του θεμελιώδους νόμου της Πολιτείας. Το Σύνταγμα και η δημοκρατική αρχή, οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες, ο δικαστικός έλεγχος, οι ατομικές ελευθερίες, η πολιτική ισότητα καθώς και κάθε έννοια δημοκρατικής νομιμότητας παραβιάσθηκαν, καταλύθηκαν, καταστρατηγήθηκαν και αποστεώθηκαν από το καθεστώς που επιβλήθηκε στη χώρα μας την 21η Απρίλη 1967 και πέρασε στην ιστορία ως «η χούντα των συνταγματαρχών».

Συνέχεια

Ερωτικό (Τάσος Λειβαδίτης)

Τάσος Λειβαδίτης

Ναι αγαπημένη μου. Πολύ πριν να σε συναντήσω, εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα. Σαν ήμουνα παιδί και μ’ έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου, έσκυβε και με ρωτούσε: τι έχεις αγόρι μου; Δε μίλαγα. Μονάχα κοίταζα πίσω απ’ τον ώμο της έναν κόσμο άδειο από σένα, και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι ήταν για να μάθω να σου γράφω τραγούδια. Όταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής ήταν που αργούσες ακόμα. Όταν τη νύχτα κοίταζα τ’ αστέρια ήταν γιατί μου λείπανε τα μάτια σου. Κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου κι άνοιγα δεν ήτανε κανείς.

Συνέχεια