Συντάκτης: kimintenia

Πλιγούρι κοκκινιστό

kiminteniaΣχολιάστε

Ένα απλούστατο αλλά ιδιαίτερα νόστιμο και θρεπτικό φαγητό είναι το πλιγούρι. Μία συνταγή που παρασκευάζεται σε ελάχιστο χρόνο με λίγα και λιτά υλικά και αποτελεί ένα πλήρες κύριο πιάτο ή ιδανικό συνοδευτικό κυρίως για κρεατικά τόσο στο καθημερινό όσο και στο γιορτινό σας τραπέζι! Αν θέλουμε το πλιγούρι μας νηστίσιμο, αντικαθιστούμε το φρέσκο βούτυρο με φυτικό και έχουμε ένα Σαρακοστιανό πιάτο. Η συνταγή προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη όπου το πλιγούρι χρησιμοποιείται ως βασικό φαγητό ή ως γέμιση σε πολλά πιάτα της περίφημης και αγαπημένης Πολίτικης κουζίνας.

Συνέχεια →
Χωρίς κατηγορία

Λίγο ακόμα θα ιδούμε τις αμυγδαλιές να ανθίζουν

kiminteniaΣχολιάστε

Ιω. Σιφναίος, Βάζο με αμυγδαλιές

Γ. Σεφέρης

«Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα». Οι λέξεις του Γιώργου Σεφέρη πετούν σαν χελιδόνια πάνω από το κεφάλι μας, γνώριμα και αγαπημένα -αλλά και παντοτινά ζητούμενα. Σε αυτά τα χρόνια του φόβου, της κόπωσης, του πάγου και των απανωτών αδιεξόδων, τα λόγια αυτά μπορεί ν’ ακούγονται απόκοσμα ή και σαρκαστικά.. Μπορεί, όμως, με την απόλυτη απλότητά τους, να είναι και σημαία ομορφιάς και αισιοδοξίας σε τούτη τη σκοτεινή και δύσκολη εποχή της απραξίας και της μεγάλης μελαγχολίας. «Λίγο ακόμα / θα ιδούμε τις αμυγδαλιές να ανθίζουν / τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο / τη θάλασσα να κυματίζει». Η χώρα μας είναι και η χαρά μας, και έχουμε το προνόμιο να μπορούμε να τη χαρούμε. Αλλ’ αυτή είναι και η μεγάλη πρόκληση -να αγωνιστούμε για να φθάσουμε εκεί όπου μπορούμε να δούμε τι έχουμε: τη φύση, τον ρου της Ιστορίας και των εποχών. Για να δούμε, πρέπει να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα. Όταν δούμε, ίσως αλλάξουμε. Ίσως η προσπάθεια είναι αυτό που μας λείπει. Ίσως η έλλειψη προσπάθειας είναι αυτό που μας λυγίζει, μας γονατίζει…

Συνέχεια →

Μάρτιος 1943: Η ακύρωση της πολιτικής επιστράτευσης

kiminteniaΣχολιάστε

Επί 10 ημέρες ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά ήταν στο πόδι. Τα σχολεία, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές είχαν απεργία, ώσπου ανεστάλη η πολιτική επιστράτευση. Στη μάχη αυτή ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά έδωσε θύματα 20 νεκρούς και 100 τραυματίες περίπου. Οι επισιτιστές είχαν έναν νεκρό και δύο τραυματίες από σφαίρες και από τα γκλομπς. Υπό το βάρος της κοινωνικής έκρηξης ο κατοχικός πρωθυπουργός Κ. Λογοθετόπουλος παύτηκε αντικατασταθείς από τον Ιωάννη Ράλλη, ενώ η πολιτική επιστράτευση ακυρώθηκε στις 10/3/1943. Το γεγονός αποτελεί κορυφαίο δείγμα αποτελεσματικότητας της εθνικής αντίστασης, καθώς η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα στην κατεχόμενη Ευρώπη που πέτυχε την εξαίρεση του λαού της από την γενική πολιτική επιστράτευση που είχαν επιβάλει οι Ναζί.

Συνέχεια →

Hellelil & Hildebrand: Το τελευταίο φιλί

kimintenia1 σχόλιο

Fr. W. Burton, The Meeting on the Turret Stairs, 1864

Η δραματική απεικόνιση της τελευταίας συνάντησης της Hellelil και του Hildebrand (Χέλελιλ και Χίλντεμπραντ) από τον Frederic William Burton, ψηφίστηκε από το ιρλανδικό κοινό ως ο πλέον αγαπημένος πίνακας του Ιρλανδικού έθνους το έτος 2012, ενώ έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου δεν σταματά να κερδίζει ολοένα και νέους θαυμαστές παγκοσμίως, που περιγράφουν τον πίνακα ως «μια στιγμή που σου κόβει την ανάσα» και «που σου αλλάζει τη ζωή».

Συνέχεια →

Ο Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης και η ιερά Μονή του στην έρημο της Ιεριχούς

kiminteniaΣχολιάστε

4 Μαρτίου

«Ὑπηρέτης θὴρ τῷ Γερασίμῳ γέρας,
Θῆρας παθῶν κτείναντι πρὶν λῆξαι βίου.
Τῇ δὲ τετάρτῃ Γεράσιμος βιότοιο ἀπέπτη»

Παιδικὰ καὶ νεανικὰ χρόνια τοῦ Ὁσίου Γερασίμου

Στὰ πολὺ παλιὰ χρόνια, πρὶν περάσουν τετρακόσια χρόνια ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, γεννήθηκε στὰ Μύρα τῆς Λυκίας ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ἁγίους τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Ὅσιος Γεράσιμος ὁ Ἰορδανίτης. Τὰ Μύρα ἦταν ἀρχαῖα πόλη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ποὺ ἦταν Ἑλληνικὴ ἀπὸ τὰ πανάρχαια χρόνια. Τὴν ἐποχὴ τοῦ Βυζαντίου τὰ Μύρα ἔγιναν πρωτεύουσα τῆς ἐπαρχίας τῆς Λυκίας καὶ μέχρι τὸν 17ο αἰώνα ἦταν ἕδρα ἐπισκόπου. Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους των Μύρων, ἦταν καὶ ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ προστάτης τῶν θαλασσῶν. Ὁ Ἅγιος Νικόλαος λάμπρυνε μὲ τὴν παρουσία του τὸν ἐπισκοπικὸ θρόνο τῶν Μύρων κατὰ τὸν 4ο αἰώνα καὶ πέθανε λίγα χρόνια πρὶν γεννηθεῖ ὁ Ὅσιος Γεράσιμος. Τὰ ἐρείπια ποὺ σώζονται δείχνουν ὅτι τὰ Μύρα βρίσκονται τέσσερα χιλιόμετρα μακριὰ ἀπὸ τὴν θάλασσα.

Συνέχεια →

Ο πόλεμος μέσα από τα μάτια του Don McCullin

kiminteniaΣχολιάστε

Όσα είπε ο θρύλος Don McCullin στην «Τεχνόπολη»

Sir Donald McCullin, Shell shocked US Marine, 1968
Αμερικανός πεζοναύτης στη μάχη της Χουέ, Βιετνάμ 1968

«Ο πόλεμος είναι το πιο άσχημο πράγμα στο οποίο μπορεί να εμπλακεί ο άνθρωπος». Τα λόγια ανήκουν στον Sir Donald McCullin, έναν από τους σημαντικότερους φωτορεπόρτερ του 20ού αιώνα, που μίλησε το Σάββατο, στην κατάμεστη αίθουσα της «Τεχνόπολης» στο Γκάζι, για μια ζωή γεμάτη πολεμικά μέτωπα, ερείπια, ενοχές, ομορφιά και σιωπή. Την ίδια στιγμή που οι ειδήσεις μιλούν για επιθέσεις στη Μέση Ανατολή και ένας ακόμη κύκλος αίματος ανοίγει για την ανθρωπότητα, συναντήσαμε τον άνθρωπο που έχει περάσει έξι δεκαετίες της ζωής του κοιτάζοντας τον πόλεμο κατάματα…

Συνέχεια →

Υμνώντας την ομορφιά στο έργο του ποιητή Γεωργίου Δροσίνη

kiminteniaΣχολιάστε

Sophie Anderson, «Portrait of girl»

Ἡ Πίστη

Δέν ἔχεις Πίστη, ὅταν τά στάχυα σου
προσμένεις νά γενοῦν σιτάρι,
κι ἀπ’ τ’ ἄκαρπο δεντρί πού κέντρωσες,
προσμένεις καρπερό βλαστάρι.

Συνέχεια →

Οι Χαιρετισμοί στην Παναγία

kiminteniaΣχολιάστε

Η Παναγία μας, το Αμάραντο ρόδο της Οικουμένης

Ο «Ακάθιστος Ύμνος» («Χαιρετισμοί της Υπεραγίας Θεοτόκου») είναι ένα μεγάλο και σπουδαίο ποίημα, γραμμένο τον 6ο αιώνα μ.Χ., που απευθύνεται στην Παναγία μας και της αποδίδει επαίνους, ευχαριστίες και προσευχές. Στους στίχους του, σε ποιητική μορφή με πανέμορφα λόγια, υπάρχουν όλες οι βασικές διδασκαλίες της Ορθοδοξίας για τον Χριστό, την ενανθρώπισή του, τον ρόλο της Παναγίας για τη σωτηρία του ανθρώπου, την αγνότητα και την αγιότητά Της, αλλά και για τον αγώνα του ανθρώπου για την ένωσή του με το Θεό και τη βοήθεια που ζητάει από το Χριστό και την Παναγία γι’ αυτό.

Συνέχεια →

Φάβα… ο πλούτος της απλότητας!

kiminteniaΣχολιάστε

Η φάβα είναι η ευρύτερα διαδεδομένη ονομασία του μαγειρεμένου όσπριου λαθούρι. Ως φαγητό η φάβα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και είναι χαμηλή σε λιπαρά, αφού περιέχει μόνον ένα γραμμάριο λίπους ανά 350 θερμίδες (1.500 kJ) μερίδας. Οι περισσότερες από τις θερμίδες της προέρχονται από πρωτεΐνες και σύνθετους υδατάνθρακες. Είναι κυρίως γνωστή ως μία από τις φυσικές τροφές με την υψηλότερη περιεκτικότητα διαιτητικών ινών, που βοηθούν στην καλή λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος, προσφέροντας ταυτόχρονα το αίσθημα του κορεσμού, που μας κρατάει χορτάτους για πολλές ώρες!

Συνέχεια →

Η ιστορία της Καθαράς Δευτέρας

kimintenia1 σχόλιο

Καθαρά Δευτέρα: Πώς πήρε το όνομά της; Γιατί πετάμε χαρταετό; Tι σηματοδοτεί η μέρα αυτή για τους Χριστιανούς; Πώς την υποδέχονται στα νησιά και στα χωριά μας;

Η «Καθαρά Δευτέρα» ή «τα Κούλουμα» σηματοδοτούν την αφετηρία της Μεγάλης Σαρακοστής και από τους λαογράφους θεωρείται ο επίλογος των βακχικών εορτών της Αποκριάς. Στην Ελλάδα η Καθαρά Δευτέρα εορτάζεται πάνδημα, κατά κύριο λόγο με το Σαρακοστιανό τραπέζι και μια σειρά από αντιπροσωπευτικά νηστίσιμα εδέσματα, με βασικό στοιχείο την πατροπαράδοτη «λαγάνα», την ταραμοσαλάτα, τα τουρσιά, τον χαλβά, τα φασόλια, τα θαλασσινά, τις ελιές.

Συνέχεια →

Γιάννης Βόγλης: Συγκλονιστική μαρτυρία για τις εκτελέσεις στην Καισαριανή

kimintenia3 Σχόλια

Ο ηθοποιός Γιάννης Βόγλης είχε μιλήσει στο πλαίσιο της έρευνας για την κρίση που δημοσιεύτηκε στο tvxs το 2010. Μεγαλωμένος στον Βύρωνα, σε μικρή απόσταση από την Καισαριανή, θυμάται ως παιδί τις ριπές από τα πολυβόλα και την παγωμένη σιωπή της γειτονιάς και καταθέτει τη μαρτυρία του από την ατμόσφαιρα εκείνων των ημερών… Την επαναφέρουμε με αφορμή τη δημοσίευση των νέων φωτογραφικών ντοκουμέντων από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Συνέχεια →

Στον τοίχο της Καισαριανής: Αδημοσίευτες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά του ’44

kimintenia1 σχόλιο

«Η γενιά του ’40 εξαγόρασε με το αίμα της
το δικαίωμα να ζει ελεύθερη» (Κώστας Μπαλάφας)

Καισαριανή, 1η Μαΐου 1944: Μπροστά στο απόσπασμα λίγο πριν την εκτέλεση…

Οι φωτογραφίες που έρχονται για πρώτη φορά στη δημοσιότητα, είναι τραβηγμένες λίγα λεπτά πριν την εκτέλεση των 200 Ελλήνων πατριωτών στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944

Συνέχεια →

Το γαϊτανάκι

kiminteniaΣχολιάστε

Από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αυτούσια ως τις μέρες μας, το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που δένει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της αποκριάς. Το γαϊτανάκι πέρασε στην Ελλάδα από πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας και έδεσε απόλυτα με τα άλλα τοπικά έθιμα, αφού η δεξιοτεχνία των χορευτών αλλά και ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο!

Συνέχεια →

Γενίτσαροι και Μπούλες στην αποκριάτικη Νάουσα

kiminteniaΣχολιάστε

Αστείρευτο κέφι, πειράγματα, μεταμφιέσεις και αστεία, αυθόρμητα γλέντια με χάλκινα και ζουρνάδες και φιλόξενη διάθεση. Την περίοδο της Αποκριάς όλη η Νάουσα γιορτάζει και με απόλυτη προσήλωση αναβιώνει το έθιμο με τις βαθιές ρίζες «Γενίτσαροι και Μπούλες». Στην Ηρωική πόλη της Νάουσας, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ημαθίας, στην Κεντρική Μακεδονία, ήδη από την αρχή του Τριωδίου, στους δρόμους, τις πλατείες, τα μπαράκια και τις ταβέρνες κυριαρχούν το κέφι, οι αστεϊσμοί, τα πειράγματα, αλλά κυρίως οι μεταμφιέσεις.

Συνέχεια →

Άγιος Βαλεντίνος: Η ιστορία του ιερού λειψάνου του που βρίσκεται στην Ελλάδα!

kiminteniaΣχολιάστε

14 Φεβρουαρίου

Τα ιερά λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου βρίσκονταν μέχρι το 1990 στην «Φραγκοκκλησιά» της οδού Ερμού της Μυτιλήνης, κάτω από την Αγία Τράπεζα. Πώς όμως βρέθηκαν εκεί από την Ιταλία;

Ο Δημήτριος Παπαδάκης – Περαθωράκης, ο οποίος έγραφε άρθρα εκκλησιαστικής ιστορίας στη «Χανιώτικη Ελευθεροτυπία», κυκλοφόρησε κάποτε ένα βιβλίο για την ιστορία ενός Αγίου Βαλεντίνου και την πορεία που ακολούθησαν τα ιερά λείψανά του μέχρι που βρέθηκαν στην Ελλάδα.

Συνέχεια →

Τσικνοπέμπτη με τηγανιά συκώτι

kimintenia1 σχόλιο

Το τηγανιτό μοσχαρίσιο συκώτι (τζιγιέρι) είναι ένα παραδοσιακό πιάτο με ρίζες στη μικρασιατική κουζίνα, που αποτελεί έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς γευστικούς θησαυρούς της ελληνικής παράδοσης. Καλή Τσικνοπέμπτη! Καλή Αποκριά!

Συνέχεια →