Γιώργος Μιχαλακόπουλος
(1938-2023)
Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος, ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ηθοποιούς, σκηνοθέτες και δασκάλους, που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στον πολιτισμό τεσσάρων δεκαετιών, έφυγε σήμερα για τη γειτονιά των αγγέλων, σε ηλικία 85 ετών
Στην «Ωραία του Κουρέα» του Ντίνου Δημόπουλου, το 1969,
με μια ομάδα αγαπημένων ηθοποιών
Ήταν ο αξεπέραστος Τιμολέων Φανφάρας στο «Ξύπνα Βασίλη!» του Γιάννη Δαλιανίδη. Ο εμβληματικός Νίκος, αποκλεισμένος κάπου σε ένα σημείο μηδέν στα Βαλκάνια, στο «Βλέμμα του Οδυσσέα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ο σαν λογοτεχνικός ήρωας που υπήρχε σαν από πάντα «Κύριος με τα Γκρι» στη δεύτερη ταινία του Περικλή Χούρσογλου. Και φυσικά ο Σόλωνας στο τηλεοπτικό «Εκείνος κι Εκείνος», αλησμόνητο δίδυμο με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο. Αλλά και τόσοι άλλοι ήρωες στο θέατρο που ήταν και το δικό του «πλατό».
Στον ρόλο του Μαλβόλιο με τη Μαριάνθη Τεχριτζόγλου (Ολίβια)
στη «Δωδεκάτη Νύχτα» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Εθνικό Θέατρο, 1990
Ήταν ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος με το μεγάλο εκτόπισμα, τον σπάνιο (και -ευτυχώς- σε συχνότητα, αλλά -ακόμη πιο ευτυχώς- και σε πλούτο θέσεων και επι-θέσεων για τα κακώς κείμενα στον πολιτισμό και τη χώρα) λόγο, τη θεατρική προσωπικότητα που ξεκίνησε από το Θέατρο Τέχνης για να αυτονομηθεί διασχίζοντας σπουδαίους θιάσους, αλλά και την αγάπη του για το νεοελληνικό θέατρο.
Στο «Ξύπνα Βασίλη!» του Γιάννη Δαλιανίδη, το 1969,
με τον Γιώργο Κωνσταντίνου και την Τασσώ Καββαδία
Μοναδικός στον ρόλο του δικηγόρου δίπλα στην υπέροχη Τζένη Καρέζη
στην ταινία «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», του Γ. Δαλιανίδη, 1968
Μετά την αποφοίτησή του από το «Θέατρο Τέχνης» και τις πρώτες του συνεργασίες με τον Κάρολο Κουν, ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος συνέχισε τη θεατρική του καριέρα με το θίασο του Μουσούρη, με το «Θέατρο Λυκαβηττού – Άννας Συναδινού», με το θίασο του Δημήτρη Χορν, της Τζένης Καρέζη, της Έλλης Λαμπέτη κ.ά.
Με τον Περικλή Χούρσογλου και την Ειρήνη Ιγγλέση στην παρουσίαση
του «Κύριου με τα Γκρι», Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, 1997
Το 1973 ίδρυσε το «Θέατρο Σάτιρας», ανεβάζοντας ως το 1975 εξαιρετικά έργα με πρώτη παράσταση το έργο του Κώστα Μουρσελά «Ω, τι κόσμος μπαμπά». Από το 1975 συνεργάστηκε με άλλους εκλεκτούς θιάσους, σε ποιοτικές παραστάσεις, μέχρι το 1985 που ξεκίνησε η συνεργασία του με το Εθνικό Θέατρο, παίζοντας από έργα του Σαίξπηρ μέχρι και του Ιονέσκο, αλλά και αρχαία δράματα και αριστοφανικές κωμωδίες στα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Από τα ελάχιστα αποσπάσματα που διασώθηκαν από τη θρυλική τηλεοπτική σειρά «Εκείνος και Εκείνος» του Κώστα Μουρσελά, που προβαλλόταν την περίοδο της χούντας, με πρωταγωνιστές τον Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο. Η σειρά έγινε ριμέικ, το 1989, με τους ίδιους πρωταγωνιστές:
Αρκετές από τις παραστάσεις που έπαιξε, σκηνοθετούσε ο ίδιος, όπως έργα των: Αριστοφάνη, Ορτον, Κρόκερ, Ιονέσκο, Πίντερ, Τομπίας, Μπάρον και άλλων. Από το 1999 συνεργάστηκε ξανά με τα θέατρα «Μουσούρη», «Κάπα», «Διαδρομή», «Ροές» κ.ά. Την περίοδο 2013-2014 σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί, για τρίτη χρονιά, στο πολυβραβευμένο έργο του Τζεφ Μπάρον, «Κάθε Πέμπτη, κύριε Γκρην», ένα έργο που είχε πρωτοανεβάσει, με επιτυχία, πριν αρκετά χρόνια.
Με τον Χάρβεϊ Καϊτέλ στο «Βλέμμα του Οδυσσέα»
του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, 1995
Ο κύριος με τα γκρι, 1997
Ύστερα από 30 χρόνια υπηρεσίας στην Εταιρεία Υδάτων, ο κύριος Λεωνίδας Χρύσης παίρνει τη σύνταξή του. Όπως κάθε καλοκαίρι, θα πάει στα Ιαματικά Λουτρά Πλατυστόμου μόνος, χωρίς την οικογένειά του. Θα συναντήσει και θα ερωτευθεί μια γυναίκα, τη Χριστίνα. Η Χριστίνα θα τον ερωτευθεί κι αυτή. Ένα βαθύ ένστικτο ζωής τους σπρώχνει σ’ ένα πάθος σαν αυτό των νεανικών τους χρόνων. Όμως η Χριστίνα ζει στην Ελβετία, πρέπει να φύγει, θα χωρίσουν. Παρά τις τύψεις για την οικογένειά του που έχει διαλύσει, τη γυναίκα του, την κόρη του, το γιο του κυρίως, o Λεωνίδας θα πάει να τη βρει στην Ελβετία. Σαν τοίχος υψώνεται η ζωή της Χριστίνας στον ξένο τόπο. Θα καταλάβει τότε ο Λεωνίδας πως η Βέρνη είναι μακριά, θα γυρίσει στην οικογένειά του. …Απόγευμα. Ο Λεωνίδας διαβάζει το αγαπημένο του βιβλίο, στην αγαπημένη του θέση στη βεράντα. Χτυπά το τηλέφωνο, το σηκώνει κι ακούει από την άλλη τη φωνή της Χριστίνας να του λέει: «Ήρθα, ήρθα για σένα». Τώρα; Μια ταινία σχέσεων και συναισθημάτων. Το «πέρασμα» από τα παραγωγικά χρόνια στα χρόνια της σύνταξης. Οδηγείται ο Λεωνίδας στην «έξοδο» της ζωής του, μα οδηγείται με έναν μικρό παφλασμό:
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1964 στην ταινία «Οι Φτωχοδιάβολοι» του Γιάννη Χριστοδούλου. Έπαιξε σε σχετικά λίγες κινηματογραφικές ταινίες, όμως πάντοτε σε ρόλους που έχουν αφήσει το σημάδι τους, όπως ο ρόλος του ποιητή Φανφάρα στην ταινία «Ξύπνα Βασίλη» (1968), ο ρόλος του δικηγόρου στην ταινία «Ένας Ιππότης για τη Βασούλα» (1968), του δοσίλογου στην ταινία «Ένα Γελαστό Απόγευμα» του Ανδρέα Θωμόπουλου (1979), του ηθοποιού στην ταινία «Το Φράγμα» (1982), καθώς και αυτός του δημοσιογράφου στο «Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995) του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Τελευταία του κινηματογραφική συμμετοχή του ήταν το 2006 στην ταινία «Απόστολος και Μόνος» που σκηνοθέτησε ο ίδιος μαζί με τον Νίκο Καβουκίδη.
Από την ταινία του Ανδρέα Θωμόπουλου «Ένα γελαστό απόγευμα», 1979
Στην τηλεόραση όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά αφού, από το 1972 και έως το 1974, αποτελούσαν μαζί με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, τα δύο πρόσωπα της θρυλικής σειράς «Εκείνος κι Εκείνος», του Κώστα Μουρσελά, στην οποία και έγινε γνωστό το μεγαλείο του ταλέντου του στο ευρύ κοινό. Μια σειρά που έγραψε ιστορία και δυστυχώς δεν διασώθηκε από τα αρχεία της κρατικής τηλεόρασης, γι’ αυτό και το 1987 γυρίστηκαν σε ριμέικ κάποια επεισόδια με τους ίδιους ηθοποιούς. Ακολούθησαν περίπου 15 εκλεκτές τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έπαιξε, με τελευταία τον «Ψεύτη Παππού» το 2006, την οποία και σκηνοθέτησε.
Αξέχαστος ποιητής Φανφάρας στο «Ξύπνα Βασίλη!» του Γιάννη Δαλιανίδη, 1969
Γνωστός για τις κοινωνικές του ευαισθησίες, ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος ίδρυσε το 1981 το θεατρικό εργαστήρι στις φυλακές Κορυδαλλού στο οποίο και δίδαξε. Ακόμη διετέλεσε αντιπρόεδρος στο Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων. Έχει διατελέσει καθηγητής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, του τμήματος Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων (1974-1986).
O Γιώργος Μιχαλακόπουλοςλ, σε ένα ρεσιτάλ ηθοποιίας, αποδίδει τρία διαμάντια του θεατρικού λόγου, τρεις «σκιές ανθρώπων», μέσα από τα τρία κλασσικά αριστουργήματα: «Αυτός και το πανταλόνι του» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, «Ο Άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα» του Λουίτζι Πιραντέλο» και «Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού» του Αντόν Τσέχωφ. Τρεις ήρωες μοναχικοί και καταπιεσμένοι, ανήμποροι να συγκρουστούν με την ανελέητη πραγματικότητα μονολογούν και εξομολογούνται:
«Πολλά τα δέντρα, πολλοί κι οι κεραυνοί,
που τα χτυπάνε και τ’ αφήνουν μισά…»
Σύντομο βιογραφικό
Ηθοποιός σημαίνει φως…
Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος γεννήθηκε το 1938, στην Αθήνα, και σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1959 ως πρωτοετής σπουδαστής της Σχολής στη θρυλική παράσταση του Καρόλου Κουν, «Όρνιθες», στο Ηρώδειο. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 στον θίασο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ και αργότερα συνεργάστηκε με τον θίασο του Κώστα Μουσούρη ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους μεγάλων συγγραφέων, όπως ο Τσέχωφ και ο Μολιέρος. Ειδικά στην παράσταση «Δον Ζουάν», το 1968, εντυπωσίασε με την ερμηνεία του στον ρόλο του Σγαναρέλο.
Το 1973 ίδρυσε το «Θέατρο Σάτιρας» και έπαιξε μεταξύ άλλων στα έργα: «Ω, τι κόσμος μπαμπά» του Κώστα Μουρσελά, «Συνεργός» του Φρ. Ντύρεμαντ, «Βλαβερές συνέπειες του καπνού» του Τσέχωφ. Το 1981, οργάνωσε στις φυλακές Κορυδαλλού το θεατρικό εργαστήρι με κρατούμενους. Στο θέατρο είχε εμφανιστεί σε παραστάσεις όπως: «Έγκλημα και Τιμωρία», «Ο θάνατος του εμποράκου», «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν» και «Το τίμημα». Ως θεατρικός σκηνοθέτης, σκηνοθέτησε αρκετά έργα, ανάμεσα στα οποία: «Τα παιδιά στο Δάσος του Ρομπέν» του Τζ. Κρόκερ, «Εκκλησιάζουσες» και «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη, «Ο θάνατος του Εμποράκου» του Άρθουρ Μίλερ, «Επιστάτης» του Χάρολντ Πίντερ.
Με τον καλό του φίλο Γιώργο Μοσχίδη και την Κατερίνα Μαραγκού
Το τηλεοπτικό κοινό τον γνώρισε και τον λάτρεψε στην εμβληματική σειρά του Κώστα Κουτσομύτη «Εκείνος και Εκείνος» (1972), όπου ο Γ. Μιχαλακόπουλος ερμήνευσε με απαράμιλλο χιούμορ τον ρόλο του «Σόλωνα» πλάι στον «Λουκά» του Βασίλη Διαμαντόπουλου.
Στον κινηματογράφο έπαιξε σε αρκετά έργα, κάνοντας το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1964, ερμηνεύοντας δεύτερους ρόλους στις ταινίες «Οι Φτωχοδιάβολοι», «Ο πολύτεκνος» και «Φεύγω με πίκρα στα ξένα». Ένας από τους χαρακτηριστικούς ρόλους του ήταν ο ποιητής Φανφάρας στην ταινία «Ξύπνα Βασίλη» του Γιάννη Δαλιανίδη (1969). Συμμετείχε επίσης, μεταξύ άλλων, στις ταινίες «Η ωραία του κουρέα» του Ντίνου Δημόπουλου (1969), «Ένας ιππότης για τη Βασούλα» του Γιάννη Δαλιανίδη (1968), «Ένα γελαστό απόγευμα» του Ανδρέα Θωμόπουλου (1979), «Το βλέμμα του Οδυσσέα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου (1995), το «Φράγμα» του Δημήτρη Μακρή (1982). Αξέχαστη ήταν επίσης η ερμηνεία του στην βραβευμένη ταινία «Ο Κύριος με τα Γκρι» του Περικλή Χούρσογλου το 1997.
Διετέλεσε καθηγητής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Θεάτρου. Υπήρξε Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων κατά την περίοδο 1974-1986, και Αντιπρόεδρος ΚΕ.Θ.Ε.Α. Ήταν παντρεμένος με την, επίσης ηθοποιό, Αθηνά Μιχαλακοπούλου με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Ιωάννα που είναι σκηνοθέτιδα, με την οποία συνεργάστηκε σε αρκετές παραστάσεις, και την Ελένη που είναι ζωγράφος.
Καλή ανάπαυση. Αιωνία η μνήμη
Θέατρο
«Ω, τι κόσμος μπαμπά» του Κώστα Μουρσελά
«Ας παίξουμε τους δολοφόνους»
«Σάκκο και Βαντζέττι»
«Συνεργός» του Ντύρεμαντ
«Αίτηση σε γάμο»
«Βλαβερές συνέπειες του καπνού» του Τσέχωφ.
Παιδική σκηνή
«Τα παιδιά στο δάσος του Ρομπέν» (Τζον Κρόκερ).
Σκηνοθεσία
«Τα παιδιά στο Δάσος του Ρομπέν» (Τζον Κρόκερ)
«Εκκλησιάζουσες», Θέατρο Διαδρομή
«Λυσιστράτη», Θέατρο Διαδρομή
«Ο Θάνατος του Εμποράκου, Θέατρο Διαδρομή.
Φιλμογραφία
Οι φτωχοδιάβολοι (1964) (Χριστόφορος Τουφεξιάδης)
Ο εαυτούλης μου (1964) )Αλεξίου)
Μερικές το προτιμούν χακί (1965)
5 γυναίκες για έναν άνδρα (1967) )Τάκης Δεληγιώργης)
Ο κόσμος τρελλάθηκε… (1967) )Διονύσης Φιορεντίνος)
Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968) )Θεόδωρος «Ντορής» Πλάτωνος Μπερέτας)
Η ωραία του κουρέα (1969) (Στέφανος)
Ξύπνα Βασίλη (1969) (Τιμολέων Φανφάρας)
Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι εμείς (1972)
Ένα γελαστό απόγευμα (1979)
Το αίμα των αγαλμάτων (1981)
Το φράγμα (1982)
Ο γύρος του θανάτου (1983) (Μαξ Κόλμαν)
Ο κλοιός (1987) (Δημακόπουλος)
Καπετάν Μεϊντάνος (1987)
Από το μοναδικό στο πολλαπλό (1993) (αφηγητής)
Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995) (Φίλος και δημοσιογράφος)
Ο κύριος με τα γκρι (1997) (Λεωνίδας Χρύσης)
Παρά λίγο παρά πόντο παρά τρίχα (2002) (Ανδρέας)
Εγκώμιο βραδύτητας (2002) (αφηγητής)
Απόστολος και μόνος (2006)
kimintenia 