Λένγκω, Λένγκω μάνα!

Η μητέρα μου Ελένη, το 1963

Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου
με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς
Χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου
κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς.

Τ’ άνθη στολίζαν το αγέρωχο κεφάλι
μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη
κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει
εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή.

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα
στο καμίνι της φωτιάς
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα
πες μας πάλι τι ζητάς.

Χρόνια πολλά μάνα μας, με το τραγούδι σου, με το τραγούδι μας!
Χρόνια πολλά! Σ’ αγαπώ

Η «Λένγκω» είναι ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του Γιάννη Μαρκόπουλου, που γράφτηκε στα χρόνια της δικτατορίας. Ο τίτλος ήταν μια έμπνευση του συνθέτη, προκειμένου να περάσει το τραγούδι του από τη λογοκρισία της χούντας. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε μετά την επταετία δύο φορές, την ίδια χρονιά, το 1975. Η πρώτη είναι μια ζωντανή ηχογράφηση με τον ίδιο τον συνθέτη στον δίσκο «Ανεξάρτητα» και η δεύτερη με τη νεαρή τότε Χάρις Αλεξίου, στον δίσκο «12 λαϊκά τραγούδια», όπου δίνει μία από τις κορυφαίες ερμηνείες της. Στο σπάνιο βίντεο που παρατίθεται πιο πάνω, η Χάρις Αλεξίου ερμηνεύει ανεπανάληπτα τη «Λένγκω», με τον συνθέτη στο πιάνο. Από την εκπομπή της ΕΡΤ «Μουσική βραδυά» του (1976) με τον Γιώργο Παπαστεφάνου (πηγή: Σπύρος Γκάλτσας, noizy.gr).

Το τραγούδι αυτό το τραγουδούσε συχνά, σε μένα και την αδερφή μου, η μητέρα μας, στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Επειδή δεν κατανοούσαμε το νόημά του, συνέχεια τη διακόπταμε και τη ρωτούσαμε τι θα πει το ένα και το άλλο… Κι εκείνη, ακούραστη, μας εξηγούσε. Έτσι μέσα από τη «Λένγκω» του Μαρκόπουλου μάθαμε σχεδόν όλη τη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας, για τη χούντα, την αποστασία, τη λογοκρισία, το Πολυτεχνείο, τη Γυάρο, τον Λαμπράκη, τον Παναγούλη, τον Μήνη και τον Μουστακλή, τους φοιτητές, το λαό μας, τους αγώνες του και τη μοίρα της πατρίδας μας:

Στην κυρά μάνα μας μη δίνετε βοήθεια
ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά
γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της
κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά
κι αν δέρνει κάθε που γουστάρει τα παιδιά της
θα καταντήσουνε εμπόροι δουλικοί
τα νιάτα χάνονται στα βρόμικα σοκάκια
για να μετρήσουν με το μπόι τους τη γη

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
πάψε να με κυβερνάς
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
πάψε να με τυραννάς.

Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου
με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς
χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου
κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς
ρε μπάρμπα κάτσε να μας πεις μιά ιστορία
πως ήταν τότες η μανούλα μας παλιά
έπεφτε ξύλο σα γινόταν φασαρία
ή σας νανούριζε με χάδια και φιλιά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
μου σπαράζεις την καρδιά
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
μου πληγώνεις τη χαρά

Κι ο μπάρμπας τότε σοβαρεύτηκε λιγάκι
τη κούτρα ξύνει και παράγγειλε καφέ
η μητέρα είπε ήταν ένα κοριτσάκι
που ορφανό μάζευε άνθη σε μπαξέ
τα άνθη στόλιζαν το αγέρωχο κεφάλι
μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη
κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει
εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
μου΄χεις φάει τη ψυχή
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω
φίλοι θα βρεθούμε όλοι μαζί

Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα
ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές
το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα
κι απ΄τα κουρέλια του φαινότανε οι πληγές
κι αν μας χτυπάει με μανία και φωνάζει
τη βάζουν άλλοι με συμφέροντα πολλά
το όνειρο που φεύγει την τρομάζει
να αναζητάει μιά χαμένη ελευτεριά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα
στο καμίνι της φωτιάς
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα
πες μας πάλι τί ζητάς

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Λένγκω, Λένγκω μάνα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s