Την τελευταία της πνοή άφησε σήμερα το πρωί η σπουδαία ερμηνεύτρια Λιζέτα Νικολάου μετά από σοβαρό ατύχημα που είχε δυο ημέρες πριν, όταν χτύπησε στο κεφάλι από πτώση σε σκάλες καταστήματος. Την είδηση του θανάτου της δημοσιοποίησε συντετριμμένη η συνάδελφος και φίλη της Ελένη Δήμου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Με τον Γιάννη Μαρκόπουλο του οποίου τα τραγούδια ερμήνευσε ξεχωριστά

Η Λιζέτα γεννήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης το 1951 και ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί της οικογένειας Κατικαρίδου. Από μικρή της άρεσε η μουσική και το τραγούδι. Μαθήτρια ακόμα, κέρδιζε τα πρώτα της χρήματα -150 δραχμές- τραγουδώντας κάθε Σαββατοκύριακο σε κλαμπ της Θεσσαλονίκης.

Με τον Λάκη Χαλκιά, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τη Βίκυ Μοσχολιού,
τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη, δεκ. ‘70

Το 1973 ξεκίνησε το ταξίδι της στο πεντάγραμμο με δυο τραγούδια του Τάκη Σούκα και ακολούθησαν συνεργασίες με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Δήμο Μούτση, τον Γιάννη Σπανό, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Στράτο Διονυσίου. Μετά από μια σειρά επιτυχημένων εμφανίσεων σε κέντρα και συναυλίες, ήρθε ο πρώτος της προσωπικός δίσκος, με τίτλο «Το χαμόγελο της Λιζέτας».

Στο τραγούδι «Της Γερακίνας γιος» η φωνή που ακούγεται,
μαζί με του Βασίλη Τσιτσάνη, είναι της Λιζέτας Νικολάου

Τα ποντιακά τραγούδια υπήρξαν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην καριέρα της Λιζέτας λόγω και της Ποντιακής καταγωγής της οικογένειάς της. Εκτός από τους δύο ποντιακούς δίσκους, συμμετείχε στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ για τον Ποντιακό Ελληνισμό με τίτλο «Το μεγάλο χρέος», ενώ έχει τραγουδήσει σε άπειρες εκδηλώσεις για τον Πόντο. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε εβδομαδιαίο περιοδικό που να μην κοσμούσε το εξώφυλλό του το πρόσωπο της Λιζέτας!

Γιώργος Νταλάρας, Λιζέτα Νικολάου, Χάρις Αλεξίου, Άννα Βίσση,
Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Μπουάτ «Διαγώνιος», Αθήνα 1977

Ο γάμος της με τον Γιώργο Λιάνη ήταν το γεγονός της χρονιάς στην Καλαμαριά. Η Λιζέτα ήταν ήδη γνωστή και πολυαγαπημένη τραγουδίστρια με αποτέλεσμα, 7.500 άνθρωποι να παραβρεθούν στον γάμο τους! Χαρακτηριστική φωτογραφία με το νιόπαντρο ζευγάρι και το πλήθος κόσμου έξω από την εκκλησία.

Την ημέρα του γάμου της με τον Γιώργο Λιάνη

Με τον νεογέννητο μοναχογιό της Αλέξανδρο

Μετά τον χωρισμό της από τον Γιώργο Λιάνη, η Λιζέτα αφοσιώθηκε στην ανατροφή του γιου της και στο τραγούδι. Δεν έκανε εκπτώσεις στη δουλειά της, είπε πολλά «όχι» σε συνεργασίες που δεν την αφορούσαν και υπηρέτησε μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής της το καλό λαϊκό τραγούδι. Δεν έμεινε ποτέ στο παρελθόν αλλά ήξερε να ζει και να χαίρεται το «τώρα». Άλλωστε το είχε προφητικά τραγουδήσει πρώτη με τους στίχους του Γιώργου Κανελλόπουλου σε μουσική Δήμου Μούτση: «Μη ζητάς τα περασμένα, πάνε μια φορά κι έναν καιρό. Τώρα γι’ άλλα τραγουδάμε, γι’ άλλα πολεμάμε, γι’ άλλονε σκοπό…».

Στο σπίτι της, το 2018

Θα τη θυμόμαστε πάντα μέσα από τις αξέχαστες, μοναδικές ερμηνείες της!
Καλό Παράδεισο…

Πηγές: cosmopoliti.com, ogdoo.gr, ethnos.gr

Αμοργός, Αιγιάλη

Η μουσική του διατρέχει τους αιώνες της ελληνικής ιστορίας, του αρχαίου μύθου και της παράδοσης. Είναι η συλλογική φωνή και η μνήμη του τόπου μας. Το έργο του ανέδειξε την Ελλάδα ως σύμβολο, στην αρχετυπική της υπόσταση μέσα στον κόσμο

Συνέχεια →

Συνέχεια →

Το «Πόσο σ’ αγαπώ» είναι ένα υπέροχο και τρυφερό ερωτικό τραγούδι, γεμάτο βαθιά αγάπη. Η ζεστασιά και η ευαισθησία χαρακτηρίζουν κάθε του λέξη. Οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου ξεχειλίζουν από συναισθήματα και από αγάπη… είναι γεμάτοι εικόνες έρωτα και στοργής για το αγαπημένο πλάσμα. Εξ άλλου όταν είμαστε ερωτευμένοι και ζούμε με τον άνθρωπό μας, τα πάντα γύρω μας μάς φαίνονται πιο όμορφα, πιο έντονα, πιο δημιουργικά. Είναι σαν να μας δίνουν όλα αφορμές για να εξερευνήσουμε τον κόσμο, τη φύση μαζί με τον άλλο, σαν να πρόκειται ν’ ανακαλύψουμε εκ νέου ολόκληρο τον κόσμο μαζί, έστω και αν τελικά είναι κάτι τόσο γνωστό και οικείο. «Έλα να σου δείξω τις τριανταφυλλιές, τα πράσινα, τα κόκκινα, τα σπίτια, τις αυλές…». Και τελικά το μόνο που  μπορούμε να πούμε είναι το «Πόσο σ’ αγαπώ», από το βάθος της καρδιάς μας, γιατί οι λέξεις είναι λίγες για να εκφράσουν τελικά αυτό που νιώθουμε στο σύνολό του…

Συνέχεια →

Είναι η μέρα, είναι οι απώλειες, είναι η περιρρέουσα οξύμωρη φτώχεια μέσα στην τόση ευμάρεια και τον «πολιτισμό», είναι κι αυτή η αγιάτρευτη, επίμονη εθνική μας μοναξιά …που φέρνουν και πάλι σήμερα στον νου τούτο το παλιό, χιλιοειπωμένο τραγούδι με την αγαπημένη, μοναδική φωνή του Γιώργου Νταλάρα. Σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς που ό,τι κατακτούσε ήταν καρπός συλλογικότητας, ξεσηκωμού και μαζικών κινητοποιήσεων, αλλά και γεμάτο παράπονο για όλα εκείνα που μας λείπουν και που πάντα είναι τόσο κοντά μας αλλά και τόσο ξένα από μας. Μπλέκεται με την αξέχαστη μελωδία και τους στίχους του Κουγιουμτζή ξανά στα χείλη και στην καρδιά μας μαζί με την ανάμνηση κείνης της μαγικής εποχής της μεταπολίτευσης που το γέννησε, της τόσα πολλά υποσχόμενης και τόσο προδομένης…

Συνέχεια →

Τα «Μωρά στη Φωτιά», μετά το ιδιαίτερα επιτυχημένο live τους τον περασμένο Νοέμβρη στο «Κύτταρο» επιστρέφουν για ένα ακόμη, την Παρασκευή 17 Μαρτίου. Η σχέση του γκρουπ και του κόσμου πάντα ήταν και παραμένει άμεση. Σαν τα χέρια που σηκώνουν τον Στέλιο Σαλβαδόρ στον αέρα, όταν σολάρει στο κόκκινο μπάσο του και η «Αδρεναλίνη» γίνεται τραγούδι και ζωντανή εμπειρία μαζί… Συναντήσαμε τον τραγουδιστή στις πρόβες για το live στο «Κύτταρο» και μας μίλησε για τη διαδρομή τους, τη ροκ μουσική, τις καλλιτεχνικές συναντήσεις τους από το ’80 έως σήμερα, αλλά και το πώς αντιμετωπίζει η πολιτεία τους καλλιτέχνες…

Συνέχεια →