Τα σκαλτσούνια έχουν την τιμητική τους καθ’ όλη τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή και τη Μεγάλη Εβδομάδα. Απλά, αφράτα και μελένια, έχουν τον τρόπο να κερδίζουν όποιον τα γευτεί!
ΣυνέχειαΠαραδοσιακά Σκαλτσούνια
Η Πασχαλιά
Προετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για τον ερχομό της σπουδαιότερης γιορτής της Άνοιξης, το Πάσχα. Η φύση φορά τα γιορτινά της πανέμορφα λουλούδια ανθίζουν συμμετέχοντας κ εκείνα με το άρωμα και τα χρώματά τους στη λαμπρή αυτή γιορτή. Ένα από αυτά τα λουλούδια είναι και η πασχαλιά η οποία έχει συνδεθεί με την περίοδο του Πάσχα.
ΣυνέχειαΙδού ανεβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα..
Μεγάλο Μετέωρο – Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
Πάσχα 2016
«Ἐρχόμενος ὁ Κύριος, πρὸς τὸ ἑκούσιον Πάθος, τοῖς Ἀποστόλοις ἔλεγεν ἐν τῇ ὁδῷ. Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ παραδοθήσεται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καθώς γέγραπται περὶ αὐτοῦ. Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῷ, καὶ συσταυρωθῶμεν, καὶ νεκρωθῶμεν δι’ αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς, ἵνα καὶ συζήσωμεν αὐτῷ, καὶ ἀκούσωμεν βοῶντος αὐτοῦ, οὐκέτι εἰς τὴν ἐπίγειον Ἱερουσαλήμ, διὰ τὸ παθεῖν· ἀλλὰ ἀναβαίνω πρὸς τὸν Πατέρά μου, καὶ Πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου, καὶ Θεὸν ὑμῶν, καὶ συνανυψῶ ὑμᾶς εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».
ΣυνέχειαΟ Αλιβάνιστος (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης)
Ουμβέρτος Αργυρός, Τοπίο με εκκλησάκι στη Μύκονο
Ἀφοῦ ἐβάδισαν ἐπί τινα ὥραν, ἀνὰ τὴν βαθεῖαν σύνδενδρον κοιλάδα, ἡ θεια-Μολώτα, κ᾽ ἡ Φωλιὼ τῆς Πέρδικας, κ᾽ ἡ Ἀφέντρα τῆς Σταματηρίζαινας, τέλος ἔφθασαν εἰς τὸ Δασκαλειό. Αἱ τελευταῖαι ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου ἐχρύσωναν ἀκόμη τὰς δύο ράχεις, ἔνθεν καὶ ἔνθεν τῆς κοιλάδος. Κάτω, εἰς τὸ δάσος τὸ πυκνόν, βαθεῖα σκιὰ ἡπλοῦτο. Κορμοὶ κισσοστεφεῖς καὶ κλῶνες χιαστοὶ ἐσχημάτιζον ἀνήλια συμπλέγματα, ὅπου μεταξὺ τῶν φύλλων ἠκούοντο ἀτελείωτοι ψιθυρισμοὶ ἐρώτων. Εὐτυχῶς τὸ δάσος ἐνομίζετο κοινῶς ὡς στοιχειωμένον, ἄλλως θὰ τὸ εἶχε καταστρέψει κι αὐτὸ πρὸ πολλοῦ ὁ πέλεκυς τοῦ ὑλοτόμου. Αἱ τρεῖς γυναῖκες ἐπάτουν πότε ἐπὶ βρύων μαλακῶν, πότε ἐπὶ λίθων καὶ χαλίκων τοῦ ἀνωμάλου ἐδάφους. Ἡ ψυχὴ κ᾽ ἡ καρδούλα των ἐδροσίσθη, ὅταν ἔφθασαν εἰς τὴν βρύσιν τοῦ Δασκαλειοῦ.
ΣυνέχειαΗμερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου
Οδυσσέας Ελύτης
«Βρήκα μια μικρή εκκλησία όλο τρεχούμενα νερά και την κρέμασα στον τοίχο.
Τα μανουάλια της είναι πήλινα και μοιάζουν με τα δάχτυλά μου όταν γράφω.
Από το πώς αστράφτουν τα τζάμια καταλαβαίνω αν πέρασε άγγελος.
Και συχνά κάθομαι τ’ απογέματα έξω στο πεζούλι
και κρατιέμαι στις κακοκαιρίες όπως το γεράνι»
Τώρα ειν’ αγιά Σαρακοστή!
Σαντορίνη 1955, Robert McCabe
Tώρα ειν’ αγιά Σαρακοστή
«Tώρα ειν’ αγιά Σαρακοστή, τώρα ειν’ άγιες μέρες
που λειτουργούν οι εκκλησιές και ψέλνουν οι παπάδες
και λένε τ’ άγιος ο Θεός και τ’ άγιο Ευαγγέλιο.
Όποιος το λέγει σώζεται κι όποιος τ’ ακούει αγιάζει
κι όποιος το καλοφουγκραστεί παράδεισο θα λάβει»
Λαδένια Κιμώλου: Η νοστιμιά είναι απλή!
Πέρα από τις μοναδικές φυσικές ομορφιές της και το ξεχωριστό τοπίο της, η Κίμωλος διαθέτει μια ιδιαίτερη θέση στη γευστική παλέτα των Κυκλάδων, με τις απλές αλλά νοστιμότατες παραδοσιακές συνταγές της!
Ανάμεσα σε πολλά υπέροχα φαγητά και μεζέδες που μπορεί κανείς να απολαύσει στο νησί, πρωτοστατεί η περίφημη «Λαδένια», ένα είδος πίτσας που βασίζεται σε ελάχιστα, αντιπροσωπευτικά υλικά της Μεσογειακής κουζίνας. Η Λαδένια σερβίρεται παντού στο νησί, σε όλες τις εποχές του έτους. Αποτελεί ένα ελαφρύ καθημερινό γεύμα, αλλά και μια πολύ καλή επιλογή για την περίοδο της νηστείας. Συνοδεύεται ιδανικά με τυρί και λευκό κρασί. Καλή επιτυχία και καλή απόλαυση!
Λαδένια Κιμώλου
ΥΛΙΚΑ
500 γρ. αλεύρι για ψωμί
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 φλιτζάνι νερό χλιαρό
2 μέτρια κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
2 μέτριες ντομάτες ώριμες σε λεπτές φέτες
1 ½ φλιτζάνι του τσαγιού ελιές μαύρες χωρίς κουκούτσι κομμένες στη μέση
1 φλιτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
Αλάτι, πιπέρι, ρίγανη
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Διαλύουμε τη μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό και προσθέτουμε τη ζάχαρη και λίγο αλεύρι. Αφήνουμε στην άκρη μέχρι να αρχίζει να φουσκώνει. Κρατάμε στην άκρη ένα φλιτζάνι αλεύρι και ανακατεύουμε σε μεγάλο μπολ το υπόλοιπο με 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι και 4 κουταλιές της σούπας λάδι. Προσθέτουμε τη διαλυμένη μαγιά και το νερό και ζυμώνουμε προσθέτοντας όσο αλεύρι χρειάζεται μέχρι να γίνει μια ελαστική και μαλακιά ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια. Σκεπάζουμε τη ζύμη με μια πετσέτα και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος, περίπου μία ώρα να διπλασιαστεί σε όγκο. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς. Λαδώνουμε ένα στρογγυλό ταψί διαμέτρου 38 εκ. Τοποθετούμε στη μέση τη ζύμη και την ανοίγουμε απαλά με τις παλάμες μας, να γεμίσει το ταψί. Αλατίζουμε καλά τα κρεμμύδια και τα τρίβουμε με τα χέρια μας να βγάλουν το ζουμί τους. Τα στύβουμε καλά και τα ανακατεύουμε με 3-4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, λίγο αλάτι και πιπέρι. Στρώνουμε το μίγμα των κρεμμυδιών ομοιόμορφα πάνω στη ζύμη. Πάνω από τα κρεμμύδια στρώνουμε σπειροειδώς τις φέτες της ντομάτας καλύπτοντας όλη την επιφάνεια. Αλατίζουμε ελαφρώς και σκορπάμε από πάνω τις ελιές. Πασπαλίζουμε με τη ρίγανη την επιφάνεια του φαγητού και περιχύνουμε με το υπόλοιπο λάδι. Ψήνουμε στον φούρνο για 45-50 λεπτά περίπου. Καλή όρεξη!
Η Βάγια, ένα έθιμο του βορείου Έβρου
«Πεντάλoφoς τρανό χωριό στo Tρίγωνo χτισμένo»!
Έτσι αρχίζει τo γνωστό, κυρίως για τoυς Πενταλoφιώτες, τραγoύδι πoυ αναφέρεται στo χωριό τoυς αλλά και στoυς κατoίκoυς τoυ. O Πεντάλoφoς, χωριό της επαρχίας Oρεστιάδoς, είναι ένα από τα δεκαεπτά χωριά τoυ Τριγώνoυ (Βόρειoυ Έβρoυ). Oι κάτoικoί τoυ είναι περήφανoι για την Κωνσταντινoυπoλίτικη καταγωγή τoυς. Τo Tρίγωνo έχει 17 χωριά: Πλάτη, Ελιά, Πεντάλoφoς, Πετρωτά, Δίκαια, Δίλoφoς, Πάλλη, Κριός, Άρζoς, Καναδάς, Σπήλαιo, Κόμαρα, Θεραπειό, Μηλιά, Μαράσια, Oρμένιo και Φτελιά.
ΣυνέχειαΜεγαλοβδόμαδο, ζύγωσε η Ανάσταση!
Ανάφη, 1961
Με τη φράση αυτή του Νίκου Καζαντζάκη, από τον «Καπετάν Μιχάλη» του, με το αιώνιο παράδειγμα της «τελείας αγάπης» του Ιωσήφ του Παγκάλου και τα σπουδαία διδάγματα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ας ξεκινήσουμε και εμείς την προσωπική μας ανάβαση εις την «Άνω Ιερουσαλήμ», όπως οι ιερές Ακολουθίες των ημερών αυτών τόσο όμορφα μας προτρέπουν…
ΣυνέχειαΠαραδοσιακά Λαζαράκια
Η Ανάσταση του Λαζάρου
Για την ψυχή του Λαζάρου οι γυναίκες ζυμώνουν, ανήμερα το πρωί του Σαββάτου, ειδικά κουλουράκια που ονομάζονται «Λαζαράκια», «Λαζάρηδες» ή «Λαζαρούδια». «Λαζαράκια για τον Λάζαρο αν δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις», συνήθιζαν να λένε παλαιότερα, αφού σύμφωνα με την παράδοση, ο αναστημένος φίλος του Χριστού είχε παραγγείλει: «Όποιος ζυμώσει και δε με πλάσει, το φαρμάκι μου να πάρει …».
ΣυνέχειαΑγιορείτικες συνταγές για τη Σαρακοστή
Στη νοστιμιά των πιάτων της αγιορείτικης κουζίνας υποκλίνεται όλος ο κόσμος, με εστιατόρια να κάνουν συχνά αφιερώματα και γνωστούς σεφ να εμπνέονται από τα περίφημα πιάτα των μοναχών. Στο Περιβόλι της Παναγιάς, όπως συχνά αποκαλείται το Άγιον Όρος, οι μοναχοί ετοιμάζουν καθημερινά μοναδικής νοστιμιάς πιάτα, ανάμεσά τους και αρκετά γλυκά, με χιλιάδες συνταγές που χάνονται στα βάθη των χρόνων και ξεχωρίζουν για τις άριστες πρώτες ύλες τους. Άλλωστε, στο Άγιον Όρος καλλιεργούνται τα πάντα και όσο για τα ψάρια και τα θαλασσινά, μπορείς να πεις χωρίς υπερβολή ότι η χερσόνησος του Άθω έχει ευλογημένα νερά!
ΣυνέχειαΗ κόρη του Ηλία Βενέζη θυμάται τον πατέρα της
«Γι’ αυτό και οι πικραμένοι άνθρωποι είναι στο βάθος οι πιο αισιόδοξοι:
επειδή σ’ αυτούς έμεινε ακόμα το προνόμιο ν’ αγαπούν, να πιστεύουν
στον άνθρωπο και στη ζωή, το προνόμιο να κυνηγούνε χίμαιρες»
Ηλίας Βενέζης
Η Άννα Βενέζη – Κοσμετάτου
Χειμωνιάτικο απόγευμα και φτάνω στην πολυκατοικία, όπου ο μεγάλος συγγραφέας, Ηλίας Βενέζης πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, στην οδό Ηροδότου. Με υποδέχεται η κόρη του Άννα Βενέζη – Κοσμετάτου. Στο διαμέρισμα κυριαρχεί η εμβληματική φυσιογνωμία του μεγάλου συγγραφέα και ακαδημαϊκού. Φωτογραφίες τοποθετημένες παντού στον χώρο, βιβλιοθήκες σε κάθε σημείο, τα προσωπικά του αντικείμενα, αφίσες από παραστάσεις και φυσικά τα βιβλία του.
ΣυνέχειαΣαν σήμερα γεννήθηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
3 Απριλίου 1770
«Πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνει, εμείς δεν προσκυνούμε.
Μόνον ένας Έλληνας να μείνει εμείς θα πολεμούμε
και μην ελπίζεις πως την γην μας θα την κάμεις δικήν σου».
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης προς τον Ιμπραήμ, 1825
Καλωσορίσματα!
Είναι κάπου, σ’ ένα υποστατικό της Ανατολής,
κάτω απ’ τα βουνά που τα λένε Κιμιντένια,
ένας κυνηγός, που έχει στο κεφάλι του
μαντίλα με κίτρινα άστρα…
