Σπύρος Φωκάς: Ένα πέρασμα…

Σπύρος Φωκάς
(Πάτρα 1937 – Ελευσίνα 2023)

Ένα πέρασμα…

«Βλέπω σιγά σιγά τις σελίδες να συμπληρώνονται… Βλέπω σιγά σιγά ο χρόνος που μου έχει δοθεί να τελειώνει… Κάποτε αυτή η βιογραφία θα συμπληρωθεί σε τρίτο πρόσωπο. Πέρασα μιαν όμορφη ζωή. Γνώρισα ενδιαφέροντες ανθρώπους, είδα πολλά μέρη, μπήκα σε σαλόνια που πολλοί ονειρεύονται και λίγοι μπαίνουν. Έκανα μια δουλειά που μου άρεσε και που θα μπορούσα να την κάνω και τσάμπα. Γιατί για μένα το σινεμά ήταν έρωτας και ψώνιο και δεν ήταν σαν την αγάπη της Τιτίκας που ποτέ δεν έμαθε ότι την αγαπώ. Το σινεμά το αγάπησα και του το έδειξα. Εκεί όμως είχα και ανταπόκριση. Με αγάπησε κι εκείνο. Μπορεί να μην ήμουν πάντα πρωταγωνιστής. Όμως, πιστέψτε με, ακόμα και σαν κομπάρσος αν υπηρετήσεις αυτήν την τέχνη, πάλι θα σε μαγέψει. Και όταν παίρνεις μέρος με οποιονδήποτε ρόλο σε μια ταινία, πάλι αυτές οι φράσεις-κλισέ θα σε μαγέψουν: “Πάμε”… ”Γυρίζουμε”… “Ησυχία”… ”Κατ”… “Πάμε πάλι”… Και ο ξερός κρότος της κλακέτας θα σε συνοδεύει σε όλες τις σκηνές της ζωής σου σαν να είναι κι αυτή σινεμά μέχρι να φτάσεις στους τίτλους του τέλους… Και αρκεί να γραφτεί το όνομά σου πάνω σε αυτούς τους τίτλους… Δεν παίζει κανέναν ρόλο η σειρά… Πρωταγωνιστής; δεύτερος; τρίτος; ένα πέρασμα; Όχι… Πιστέψτε με … Δεν παίζει κανέναν ρόλο… Φτάνει που έκανες ένα πέρασμα…».

Σπύρος Φωκάς

* Επίλογος από το βιβλίο του Δημήτρη Μπούκουρα, «Σπύρος Φωκάς – Ένα πέρασμα», βιογραφία, εκδ. Όστρια Βιβλίο, 2018.

O Σπύρος Ανδρουτσόπουλος (Πάτρα, 17 Αυγούστου 1937- Ελευσίνα, 10 Νοεμβρίου 2023) καλλιτεχνικά γνωστός ως Σπύρος Φωκάς, ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Είχε μια σημαντική καριέρα στο εξωτερικό, με συμμετοχή σε ταινίες, όπως «Ο Ρόκο και τ’ Αδέλφια του» του Λουκίνο Βισκόντι και «Το διαμάντι του Νείλου». Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1959, στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Ματωμένο Ηλιοβασίλεμα». Η ταινία προβλήθηκε την ίδια χρονιά στο Φεστιβάλ των Καννών και ήταν η αφετηρία για τη διεθνή καριέρα του.

Μετά από αυτή τη διάκριση, όντας και απόφοιτος της δραματικής σχολής του Κωστή Μιχαηλίδη, ο Σπύρος Φωκάς πήρε το ρίσκο και πήγε στην Ιταλία, στα στούντιο της Τσινετσιτά, όπου εκμεταλλεύτηκε τις οντισιόν και τις ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν. Συμμετείχε σε διεθνείς παραγωγές, όπως στις ταινίες «Όταν θέλει η γυναίκα» του Βιντσέντε Μινέλι, πλάι στην Λάιζα Μινέλι και «Ο Ρόκο και τα Αδέλφια του» του Λουκίνο Βισκόντι, πλάι στην Κατίνα Παξινού.

Σε όλη την κινηματογραφική καριέρα του έπαιξε με επιτυχία σε πάνω από 30 ταινίες, οι περισσότερες στην Ιταλία και στις ΗΠΑ. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός και από τις εμφανίσεις του σε γνωστά θέατρα του εξωτερικού. Σημαντική, τέλος, ήταν και η παρουσία του στην ελληνική τηλεόραση, όπου πρωταγωνίστησε σε πολλές κοινωνικές και δραματικές σειρές. Παντρεύτηκε τέσσερις φορές όμως δεν απέκτησε βιολογικά παιδιά. Ωστόσο ήταν πατριός της κόρης της τέταρτης συζύγου του, Λίλιαν Παναγιωτοπούλου Φωκά, με την οποία ήταν παντρεμένος από το 2013. Απεβίωσε μετά από προβλήματα υγείας στις 10 Νοεμβρίου 2023, σε ηλικία 86 ετών. Νοσηλευόταν σε κέντρο αποκατάστασης στην Ελευσίνα από το καλοκαίρι του 2023.