Πάρε ένα κοχύλι απ’ το Αιγαίο

Πάρε ένα κοχύλι απ’ το Αιγαίο
να ‘χεις στο ταξίδι συντροφιά
Κι από το φιλί το τελευταίο
κράτησε στα χείλη τη δροσιά

Συνέχεια

Έφυγε από τη ζωή η Λιζέτα Νικολάου

Την τελευταία της πνοή άφησε σήμερα το πρωί η σπουδαία ερμηνεύτρια Λιζέτα Νικολάου μετά από σοβαρό ατύχημα που είχε δυο ημέρες πριν, όταν χτύπησε στο κεφάλι από πτώση σε σκάλες καταστήματος. Την είδηση του θανάτου της δημοσιοποίησε συντετριμμένη η συνάδελφος και φίλη της Ελένη Δήμου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Με τον Γιάννη Μαρκόπουλο του οποίου τα τραγούδια ερμήνευσε ξεχωριστά

Η Λιζέτα γεννήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης το 1951 και ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί της οικογένειας Κατικαρίδου. Από μικρή της άρεσε η μουσική και το τραγούδι. Μαθήτρια ακόμα, κέρδιζε τα πρώτα της χρήματα -150 δραχμές- τραγουδώντας κάθε Σαββατοκύριακο σε κλαμπ της Θεσσαλονίκης.

Με τον Λάκη Χαλκιά, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τη Βίκυ Μοσχολιού,
τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη, δεκ. ‘70

Το 1973 ξεκίνησε το ταξίδι της στο πεντάγραμμο με δυο τραγούδια του Τάκη Σούκα και ακολούθησαν συνεργασίες με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Δήμο Μούτση, τον Γιάννη Σπανό, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Στράτο Διονυσίου. Μετά από μια σειρά επιτυχημένων εμφανίσεων σε κέντρα και συναυλίες, ήρθε ο πρώτος της προσωπικός δίσκος, με τίτλο «Το χαμόγελο της Λιζέτας».

Στο τραγούδι «Της Γερακίνας γιος» η φωνή που ακούγεται,
μαζί με του Βασίλη Τσιτσάνη, είναι της Λιζέτας Νικολάου

Τα ποντιακά τραγούδια υπήρξαν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην καριέρα της Λιζέτας λόγω και της Ποντιακής καταγωγής της οικογένειάς της. Εκτός από τους δύο ποντιακούς δίσκους, συμμετείχε στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ για τον Ποντιακό Ελληνισμό με τίτλο «Το μεγάλο χρέος», ενώ έχει τραγουδήσει σε άπειρες εκδηλώσεις για τον Πόντο. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε εβδομαδιαίο περιοδικό που να μην κοσμούσε το εξώφυλλό του το πρόσωπο της Λιζέτας!

Γιώργος Νταλάρας, Λιζέτα Νικολάου, Χάρις Αλεξίου, Άννα Βίσση,
Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Μπουάτ «Διαγώνιος», Αθήνα 1977

Ο γάμος της με τον Γιώργο Λιάνη ήταν το γεγονός της χρονιάς στην Καλαμαριά. Η Λιζέτα ήταν ήδη γνωστή και πολυαγαπημένη τραγουδίστρια με αποτέλεσμα, 7.500 άνθρωποι να παραβρεθούν στον γάμο τους! Χαρακτηριστική φωτογραφία με το νιόπαντρο ζευγάρι και το πλήθος κόσμου έξω από την εκκλησία.

Την ημέρα του γάμου της με τον Γιώργο Λιάνη

Με τον νεογέννητο μοναχογιό της Αλέξανδρο

Μετά τον χωρισμό της από τον Γιώργο Λιάνη, η Λιζέτα αφοσιώθηκε στην ανατροφή του γιου της και στο τραγούδι. Δεν έκανε εκπτώσεις στη δουλειά της, είπε πολλά «όχι» σε συνεργασίες που δεν την αφορούσαν και υπηρέτησε μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής της το καλό λαϊκό τραγούδι. Δεν έμεινε ποτέ στο παρελθόν αλλά ήξερε να ζει και να χαίρεται το «τώρα». Άλλωστε το είχε προφητικά τραγουδήσει πρώτη με τους στίχους του Γιώργου Κανελλόπουλου σε μουσική Δήμου Μούτση: «Μη ζητάς τα περασμένα, πάνε μια φορά κι έναν καιρό. Τώρα γι’ άλλα τραγουδάμε, γι’ άλλα πολεμάμε, γι’ άλλονε σκοπό…».

Στο σπίτι της, το 2018

Ενδεικτική δισκογραφία: Σκοπευτήριο, 1975 / Αφιέρωμα, 1975 / Το Χαμόγελο της Λιζέττας, 1977 / Σ’ Αγάπησα, Μ’ Αγάπησες, 1980 / Βενετιά και Φανάρι, 1982 / Ποντιακά τραγούδια με τη Λιζέττα Νικολάου, 1985 / Τα Κέφια της Λιζέττας, 1985 / Έτσι χάνονται οι αγάπες, 1986 / Θέλω ν’ αντισταθώ, 1989 / Νυχτερινοί έρωτες, 1990 / Τέρεν μάνα πως χορεύω, 1992 / Τα τραγούδια του πατέρα μου, 1995 / Ποντιακή ραψωδία, 1997.

Πηγές: cosmopoliti.com, ogdoo.gr, ethnos.gr

Πάνω από σύννεφα, πάνω από θάλασσες κι από στεριές…

Αμοργός, Αιγιάλη

Έλα μαζί μου

Έλα μαζί μου
κάπου να πάμε,
χέρι με χέρι.
Σ’ ένα άσπρο σύννεφο
σ’ έναν παράδεισο,
σε κάποιο αστέρι

Συνέχεια

Έφυγε ο συνθέτης της αρχετυπικής Ελλάδας

Η μουσική του διατρέχει τους αιώνες της ελληνικής ιστορίας, του αρχαίου μύθου και της παράδοσης. Είναι η συλλογική φωνή και η μνήμη του τόπου μας. Το έργο του ανέδειξε την Ελλάδα ως σύμβολο, στην αρχετυπική της υπόσταση μέσα στον κόσμο

Συνέχεια

Δροσοσταλιά τ’ Απρίλη

Δροσοσταλιά τ’ Απρίλη

Ζουμπούλι μοσχομυριστό, δροσοσταλιά τ’ Απρίλη
κι αυγή λουσμένη στ’ άρωμα τα δυο γλυκά σου χείλη.
Την ομορφιά σου προσκυνώ, τα κάλλη σου δοξάζω
κι ένα σου βλέμμα με τση γης τα πλούτη δεν αλλάζω.

(Στίχοι: Γιώργης Καρατζής, Μουσική και ερμηνεία: Γιώργης Στιβακτάκης)

Χορός: Συρτός Χανιώτης

Συνέχεια

Πόσο σ’ αγαπώ

Το «Πόσο σ’ αγαπώ» είναι ένα υπέροχο και τρυφερό ερωτικό τραγούδι, γεμάτο βαθιά αγάπη. Η ζεστασιά και η ευαισθησία χαρακτηρίζουν κάθε του λέξη. Οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου ξεχειλίζουν από συναισθήματα και από αγάπη… είναι γεμάτοι εικόνες έρωτα και στοργής για το αγαπημένο πλάσμα. Εξ άλλου όταν είμαστε ερωτευμένοι και ζούμε με τον άνθρωπό μας, τα πάντα γύρω μας μάς φαίνονται πιο όμορφα, πιο έντονα, πιο δημιουργικά. Είναι σαν να μας δίνουν όλα αφορμές για να εξερευνήσουμε τον κόσμο, τη φύση μαζί με τον άλλο, σαν να πρόκειται ν’ ανακαλύψουμε εκ νέου ολόκληρο τον κόσμο μαζί, έστω και αν τελικά είναι κάτι τόσο γνωστό και οικείο. «Έλα να σου δείξω τις τριανταφυλλιές, τα πράσινα, τα κόκκινα, τα σπίτια, τις αυλές…». Και τελικά το μόνο που  μπορούμε να πούμε είναι το «Πόσο σ’ αγαπώ», από το βάθος της καρδιάς μας, γιατί οι λέξεις είναι λίγες για να εκφράσουν τελικά αυτό που νιώθουμε στο σύνολό του…

Συνέχεια

Aimez-vous Brahms…?

Ο Γιοχάνες Μπραμς (Johannes Brahms, 7 Μαΐου 1833 – 3 Απριλίου 1897) ήταν Γερμανός συνθέτης και πιανίστας, ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες του 19ου αιώνα. Η μουσική του συνδυάζει τη δραματική δύναμη και τη λυρική ένταση μαζί με μία ανακουφιστική ζεστασιά. Ο Μπραμς ήταν ριζοσπαστικός ως προς την αρμονική του τόλμη και την εκφραστική του δεινότητα, αλλά συντηρητικός στη χρήση των μουσικών δομών.

Συνέχεια

Και πού σοκάκι να τραγουδήσεις…

Είναι η μέρα, είναι οι απώλειες, είναι η περιρρέουσα οξύμωρη φτώχεια μέσα στην τόση ευμάρεια και τον «πολιτισμό», είναι κι αυτή η αγιάτρευτη, επίμονη εθνική μας μοναξιά …που φέρνουν και πάλι σήμερα στον νου τούτο το παλιό, χιλιοειπωμένο τραγούδι με την αγαπημένη, μοναδική φωνή του Γιώργου Νταλάρα. Σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς που ό,τι κατακτούσε ήταν καρπός συλλογικότητας, ξεσηκωμού και μαζικών κινητοποιήσεων, αλλά και γεμάτο παράπονο για όλα εκείνα που μας λείπουν και που πάντα είναι τόσο κοντά μας αλλά και τόσο ξένα από μας. Μπλέκεται με την αξέχαστη μελωδία και τους στίχους του Κουγιουμτζή ξανά στα χείλη και στην καρδιά μας μαζί με την ανάμνηση κείνης της μαγικής εποχής της μεταπολίτευσης που το γέννησε, της τόσα πολλά υποσχόμενης και τόσο προδομένης…

Συνέχεια

Στη χώρα μας, οι καλλιτέχνες είναι σαν μην υπάρχουμε… (Στέλιος Σαλβαδόρ)

Τα «Μωρά στη Φωτιά», μετά το ιδιαίτερα επιτυχημένο live τους τον περασμένο Νοέμβρη στο «Κύτταρο» επιστρέφουν για ένα ακόμη, την Παρασκευή 17 Μαρτίου. Η σχέση του γκρουπ και του κόσμου πάντα ήταν και παραμένει άμεση. Σαν τα χέρια που σηκώνουν τον Στέλιο Σαλβαδόρ στον αέρα, όταν σολάρει στο κόκκινο μπάσο του και η «Αδρεναλίνη» γίνεται τραγούδι και ζωντανή εμπειρία μαζί… Συναντήσαμε τον τραγουδιστή στις πρόβες για το live στο «Κύτταρο» και μας μίλησε για τη διαδρομή τους, τη ροκ μουσική, τις καλλιτεχνικές συναντήσεις τους από το ’80 έως σήμερα, αλλά και το πώς αντιμετωπίζει η πολιτεία τους καλλιτέχνες…

Συνέχεια

Δανάη Στρατηγοπούλου, το αηδόνι του Αττίκ

Δανάη Στρατηγοπούλου
(8 Φεβρουαρίου 1913 – 18 Ιανουαρίου 2009)

Η Δανάη Στρατηγοπούλου γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1913, κατ’ άλλους το 1911, στο Μεταξουργείο στην Αθήνα. Ο πατέρας, Ιππόλυτος Στρατηγόπουλος υπήρξε μηχανικός αλλά και δημοσιογράφος, η μητέρα της Τίμω, αρσακειάδα και ο παππούς της Ιδομενεύς Στρατηγόπουλος ήταν θεατρικός συγγραφέας. Η οικογένεια εύπορη, αριστοκρατική. Η μικρή Δανάη περνάει τα παιδικά της χρόνια στη Γαλλία, όπου σπούδασε οικονομικά και πολιτικές επιστήμες.

Συνέχεια

Τραγούδι λέω δυνατά… Αποχαιρετισμός στον Νότη Μαυρουδή

Με ένα από τα πιο όμορφα και αγαπημένα τραγούδια του, τον «Παλιάτσο» αποχαιρετούμε τον μεγάλο καλλιτέχνη που έφυγε χθες τόσο αιφνίδια από τη ζωή, στα 77 του χρόνια, μετά από ατύχημα που συνέβη στο σπίτι του στο Πήλιο

Άστο το χεράκι σου… Εσίγησε η τρυφερή φωνή που το τραγούδησε

Με βαθιά θλίψη ανακοινώθηκε σήμερα ο θάνατος του τραγουδιστή Δημήτρη Μουζά, που ερμήνευσε μοναδικά, στην ταινία «Το δόλωμα», το τραγούδι «Άστο το χεράκι σου», ένα από τα λυρικότερα και πιο τρυφερά τραγούδια μας που γράφτηκαν ποτέ…

Συνέχεια

Σου γράφω πάλι από ανάγκη…

Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο
και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία…
Οδυσσέας Ελύτης, «Μαρία Νεφέλη»

Στίχοι που ακινητούν στον χρόνο και στις καρδιές μας το σύντομο και φευγαλέο πέρασμα από τη ζωή ενός τρυφερού ποιητή, μουσικού και ερμηνευτή, του Παύλου Σιδηρόπουλου, που έφυγε σαν σήμερα, στις 6 Δεκεμβρίου 1990. Μικρό αφιέρωμα και η μεγάλη αλήθεια του σε μια προσωπική του κατάθεση για τα ναρκωτικά…

Πέρασε από τη ζωή και άφησε το στίγμα του βαθιά χαραγμένο στην ελληνική μουσική σκηνή. Ήταν αυτός που συνδύασε το ροκ και το μπλουζ με την παραδοσιακή μουσική της Ελλάδας. Όπως και με τα ρεμπέτικα. Άφησε πίσω του αξιοσημείωτη μουσική κληρονομιά, παρ’ όλο που έζησε μόλις μέχρι την ηλικία των 42 ετών. Μια κληρονομιά με αντοχή στον χρόνο και επιρροή στους καλλιτέχνες που ακολούθησαν τα βήματά του. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος πήρε τη ροκ και την έκανε ένα βαθύτατα προσωπικό μουσικό ιδίωμα, γινόμενος ένας από τους πρωτεργάτες της ελληνικής μουσικής σκηνής.

Συνέχεια

Θεσσαλονίκη (Νίκος Καββαδίας)

Θεσσαλονίκη

Ήταν εκείνη τη νυχτιά που φύσαγε ο Βαρδάρης
το κύμα η πλώρη εκέρδιζεν οργιά με την οργιά
σ’ έστειλε ο πρώτος τα νερά να πας για να γραδάρεις
μα εσύ θυμάσαι τη Σμαρώ και την Καλαμαριά

Συνέχεια

The Wall, το θρυλικό άλμπουμ που γεννήθηκε σαν σήμερα…

Σαν σήμερα, στις 30 Νοεμβρίου 1979, κυκλοφορεί στη Μεγάλη Βρετανία ένα από τα θρυλικά άλμπουμ της ροκ, το «The Wall» των Pink Floyd και πουλάει μέσα σε δύο εβδομάδες 6 εκατομμύρια αντίτυπα. Το The Wall είναι μια επική ροκ όπερα των Pink Floyd, που επηρέασε πολλούς κατοπινούς ροκ μουσικούς. Κριτικοί και φανς το ανέδειξαν ως το καλύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος και το κατέταξαν δίπλα στα επίσης αριστουργήματά του «Dark side of the moon» και «Wish you were here». Η υπόθεση που πραγματεύεται το άλμπουμ είναι η φανταστική ζωή ενός αντιήρωα, του Pink, ο οποίος δέχεται το ράπισμα της κοινωνίας από τα νεανικά του χρόνια. Σε αντίδραση για την καταπίεση από το οικογενειακό και σχολικό του περιβάλλον, φτιάχνει τον δικό του φανταστικό κόσμο. Το συγκεκριμένο άλμπουμ μεταφέρθηκε και στη μεγάλη οθόνη το 1982, ενώ ανέβηκε και ως μιούζικαλ.

Συνέχεια

Βίκτορ Χάρα, η φωνή της ελευθερίας στη Χιλή

Victor Jara
(28 Σεπτεμβρίου 1932 – 16 Σεπτεμβρίου 1973)

Ο Βίκτορ Χάρα υπήρξε Χιλιανός ποιητής, τραγουδιστής, συνθέτης, θεατρικός σκηνοθέτης και συγγραφέας, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του μουσικού – πολιτικού κινήματος «Nueva Canción Chilena», που αποτέλεσε τη φωνή των φτωχών και των δημοκρατών στη Χιλή της δεκαετίας του 1960 και των αρχών του ’70. Με την επικράτηση του πραξικοπήματος του στρατηγού Πινοσέτ, στις 11 Σεπτέμβρη 1973, ο εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας, Σαλβαδόρ Αλιέντε ανετράπη, ενώ ο Χάρα συνελήφθη την επομένη του πραξικοπήματος, μεταφέρθηκε στο Στάδιο της Χιλής, μαζί με πολλούς ακόμα πολιτικούς κρατουμένους, και αφού υπέστη βασανιστήρια, δολοφονήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1973.

Συνέχεια