
Η παραλία της Λάμπης στην Πάτμο
Άσπρη πετρούλα του γιαλού
Μήλο κυλώ στη θάλασσα, μήνυμα στο Νησί μου
Άσπρη πετρούλα του γιαλού, σώσε τη θύμησή μου!

Η παραλία της Λάμπης στην Πάτμο
Άσπρη πετρούλα του γιαλού
Μήλο κυλώ στη θάλασσα, μήνυμα στο Νησί μου
Άσπρη πετρούλα του γιαλού, σώσε τη θύμησή μου!

Ανάφη
«Κυπαρισσάκι μην αργείς
Σαν θέλεις σκύψε να με δεις
Είμαι μικρή κι είσαι ψηλό
Το βράδυ θα σ’ ονειρευτώ»
Μάνος Χατζιδάκις, 1960

René Burri, «Η χαρά του καλοκαιριού», Μύκονος 1957
«Περαστικός ένας μικρός Ιούλιος
μoίραζε τους Νόμους: ο καθείς και
η λυγαριά του διαλαλούσε»..

Γλυκοχάραμα στη Σίκινο
«Χαράζει» θα πει η «χαρά ζει», θα πει πως ο κόσμος ηχεί,
θα πει ότι φωτίζεται η εικόνα της γης από το διάχυτο καντήλι του ήλιου.
Έχεις δει πρόσωπο χαρούμενο; είναι σαν Ανατολή!
Μήν εἴδατε τὴν ὀμορφιά ποὺ τὴν Κοιλάδα ἁγιάζει;
Διονύσιος Σολωμός


Στ’ ακρογιάλια του Αιγαίου η άνοιξη βγαίνει από τη θάλασσα. Ένα πρωί ο αγέρας φέγγει πιο γαλάζιος, τα κύματα ξεδιπλώνουν στον άμμο το νέο ρυθμό με κοντές αναπνοές. Το πέλαγο μυρίζει φρεσκάδα, παντού το κεντάνε σύντομες απανωτές αστραψιές. Τότες ανοίγουν πάνω στα τρεμουλιάρικα νερά κύκλοι ασημένιοι, μ’ ένα χρώμα σαν το στήθος του παγονιού. Είναι αμέτρητοι, ο ένας μέσα στον άλλον, ο ένας κυνηγά τον άλλον. Έτσι ως τον ορίζοντα. Από τη μέση, από την καρδιά του ανθού της θάλασσας, βγαίνει η άνοιξη του Αιγαίου. Η Αναδυόμενη. Παντού πεταρίζουν άσπρες, γαλανές φτερούγες. Γιορτάζει ο αγέρας, η στεριά, τα λαφριά σύννεφα κι ο μεταξωτός ουρανός. Τα καράβια μέσα στο λιμάνι ισάρουν όλα τα πανιά να στεγνώσουν, κ’ είναι να κάθεσαι να τα βλέπεις. Στις ρηχοπατιές σειούνται, πιασμένα από τις μαλλιασμένες πέτρες του βυθού, λιγνά, μακριά τσουνιά από νερολούλουδα.
Συνέχεια
Σαντορίνη 1955, Robert McCabe
Tώρα ειν’ αγιά Σαρακοστή
«Tώρα ειν’ αγιά Σαρακοστή, τώρα ειν’ άγιες μέρες
που λειτουργούν οι εκκλησιές και ψέλνουν οι παπάδες
και λένε τ’ άγιος ο Θεός και τ’ άγιο Ευαγγέλιο.
Όποιος το λέγει σώζεται κι όποιος τ’ ακούει αγιάζει
κι όποιος το καλοφουγκραστεί παράδεισο θα λάβει»

Πέρα από τις μοναδικές φυσικές ομορφιές της και το ξεχωριστό τοπίο της, η Κίμωλος διαθέτει μια ιδιαίτερη θέση στη γευστική παλέτα των Κυκλάδων, με τις απλές αλλά νοστιμότατες παραδοσιακές συνταγές της!
Ανάμεσα σε πολλά υπέροχα φαγητά και μεζέδες που μπορεί κανείς να απολαύσει στο νησί, πρωτοστατεί η περίφημη «Λαδένια», ένα είδος πίτσας που βασίζεται σε ελάχιστα, αντιπροσωπευτικά υλικά της Μεσογειακής κουζίνας. Η Λαδένια σερβίρεται παντού στο νησί, σε όλες τις εποχές του έτους. Αποτελεί ένα ελαφρύ καθημερινό γεύμα, αλλά και μια πολύ καλή επιλογή για την περίοδο της νηστείας. Συνοδεύεται ιδανικά με τυρί και λευκό κρασί. Καλή επιτυχία και καλή απόλαυση!

Λαδένια Κιμώλου
ΥΛΙΚΑ
500 γρ. αλεύρι για ψωμί
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 φλιτζάνι νερό χλιαρό
2 μέτρια κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
2 μέτριες ντομάτες ώριμες σε λεπτές φέτες
1 ½ φλιτζάνι του τσαγιού ελιές μαύρες χωρίς κουκούτσι κομμένες στη μέση
1 φλιτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
Αλάτι, πιπέρι, ρίγανη
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Διαλύουμε τη μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό και προσθέτουμε τη ζάχαρη και λίγο αλεύρι. Αφήνουμε στην άκρη μέχρι να αρχίζει να φουσκώνει. Κρατάμε στην άκρη ένα φλιτζάνι αλεύρι και ανακατεύουμε σε μεγάλο μπολ το υπόλοιπο με 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι και 4 κουταλιές της σούπας λάδι. Προσθέτουμε τη διαλυμένη μαγιά και το νερό και ζυμώνουμε προσθέτοντας όσο αλεύρι χρειάζεται μέχρι να γίνει μια ελαστική και μαλακιά ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια. Σκεπάζουμε τη ζύμη με μια πετσέτα και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος, περίπου μία ώρα να διπλασιαστεί σε όγκο. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς. Λαδώνουμε ένα στρογγυλό ταψί διαμέτρου 38 εκ. Τοποθετούμε στη μέση τη ζύμη και την ανοίγουμε απαλά με τις παλάμες μας, να γεμίσει το ταψί. Αλατίζουμε καλά τα κρεμμύδια και τα τρίβουμε με τα χέρια μας να βγάλουν το ζουμί τους. Τα στύβουμε καλά και τα ανακατεύουμε με 3-4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, λίγο αλάτι και πιπέρι. Στρώνουμε το μίγμα των κρεμμυδιών ομοιόμορφα πάνω στη ζύμη. Πάνω από τα κρεμμύδια στρώνουμε σπειροειδώς τις φέτες της ντομάτας καλύπτοντας όλη την επιφάνεια. Αλατίζουμε ελαφρώς και σκορπάμε από πάνω τις ελιές. Πασπαλίζουμε με τη ρίγανη την επιφάνεια του φαγητού και περιχύνουμε με το υπόλοιπο λάδι. Ψήνουμε στον φούρνο για 45-50 λεπτά περίπου. Καλή όρεξη!
"Γρηγορείτε και προσεύχεσθε..."
ΙΔΕΕΣ. ΚΡΙΤΙΚΗ. ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.
τα βιβλία, η μουσική, οι τέχνες, οι καλλιτέχνες, η πολιτική & ο ορθός λόγος, τα social media
Iconography and Hand painted icons
Αγιογράφος - Συγγραφέας - Δάσκαλος Αγιογραφίας
Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]
Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι
Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …
«Συμβαίνει. Απλώς συμβαίνει η αγάπη. Όπως συμβαίνει η θάλασσα». (Παντελής Μπουκάλας, "Ρήματα")
Just another WordPress.com weblog
κατ' ευφημισμόν
dragatis.gr ■ Λόγος | Εικόνα | Επικοινωνία
ιστολόγιο του συγγραφέα βασίλειου χριστόπουλου
το blog του Κωστή Παπαϊωάννου περί ανέμων και δικαιωμάτων
:: notes from a notebook's backyard ::
Μια προσπάθεια ανθολόγησης του παγκόσμιου ποιητικού λόγου.
Ιστορίες από την Επανάσταση του 1821, τον αγώνα των Ελλήνων για Ανεξαρτησία
«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)
A blog on stories about people and Greek Songs by Avi Nishri
kefalonia-Ionian Island / Tο e-mail μας είναι: paliavlahata2010@hotmail.com Κλικ στην ενότητα "BLOG"
Μια άλλη ματιά στη πόλη των θρύλων και των παραδόσεων
Ανεξάρτητη ενημέρωση
Ασημίνα Ντέλιου/ Asimina Nteliou συγγραφέας/writer
το νησί που πάει παντού, όπως ο Πέτρος Χαριτάτος
για τα παλιά και τα καινούργια
Μυθολογικά, Ἀρχαιολογικά, Ἱστορικὰ & Λαογραφικὰ γιὰ τὴν Θράκη.