Ο Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου
(βημόθυρο Ι.Ν. Αγίας Μαρίνης Καραβά Πειραιώς)

Η Αναμαρτησία της Παναγίας

Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινού, Καθηγουμένου Ι.Μ. Βατοπαιδίου

Στα ευαγγέλια μόνο λίγα μας αποκαλύπτονται για τη ζωή της Παναγίας μας. Πολλά όμως άλλα, όπως και την σημασία και έννοια των ευαγγελικών αναφορών, τα διδάσκει το Άγιο Πνεύμα με την Παράδοση της Εκκλησίας μας και τα αποκαλύπτει, πολλές φορές, η ίδια η Θεοτόκος στους πιστούς δούλους Της, στους Πατέρες της Εκκλησίας. Τούτοι μαρτυρούν εν Πνεύματι Αγίω ότι «η Θεοτόκος ουδέποτε ήμαρτεν, ουδέ διά σκέψεως». Ο Χριστός δεν αμάρτησε, γιατί ως θεία Υπόσταση δεν μπορούσε να αμαρτήσει. Είχε την απόλυτη και κατά φύση αναμαρτησία. Το «ουδείς αναμάρτητος, ει μη ο Θεός» αναφέρεται σε αυτήν την κατά φύση αναμαρτησία της Αγίας Τριάδος, και φυσικά του Χριστού ως δευτέρου προσώπου Της. Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε, αν και μπορούσε να αμαρτήσει. Δεν ήταν αναμάρτητη κατά φύση αλλά κατά θέληση. Διακηρύττουν επίσης οι Άγιοι Πατέρες ότι ακόμα και αν, υποθετικώς, όλοι οι άνθρωποι και τα λοιπά κτίσματα ήθελαν να καταστούν κακά, η Κυρία Θεοτόκος θα ήταν ικανή από μόνη Της να ευχαριστήση τον Θεό και ότι όλος ο νοητός και αισθητός κόσμος έγινε κατατείνοντας σε Εκείνην, δηλαδή στην Κυρίαν Θεοτόκον, αλλά και η Κυρία Θεοτόκος έγινε για τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν. Με την Χάρη του Θεού ο γέρων Εφραίμ Βατοπαιδινός αναπτύσσει αυτό το τόσο λεπτό και σημαντικό θέμα, που άπτεται του προσώπου της Παναγίας μας, αλλά έχει σχέση και με τη δική μας πνευματική ζωή.

Συνέχεια →

Β’ Κυριακή Νηστειών

Η Β’ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, έναν από τους Μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας και κορυφαίο Οικουμενικό διδάσκαλο. Η διδασκαλία του για τη θέωση του ανθρώπου και τη μετοχή του στις άκτιστες ενέργειες του Θεού εκφράζει την ουσία της Ορθόδοξης πνευματικής ζωής σε πλήρη αντίθεση με την εκκοσμικευμένη θεολογία της εποχής του που διαμορφώθηκε με την επίδραση του σχολαστικιστικού ανθρωποκεντρισμού του ρωμαιοκαθολικισμού. Αποτελεί σπάνια περίπτωση θεολόγου θεόπτη που εκφράζει την ουσία της ορθόδοξης πνευματικής ζωής με μοναδικό συνθετικό τρόπο. Έχει ως θεμέλιο της πνευματικής του κατάρτισης τη βίωση της θείας χάριτος και τη θέωση μέσα στο φως των ακτίστων ενεργειών του Θεού. Προικισμένος με οξύ νου μπόρεσε να κινηθεί άνετα στον χώρο της θεολογίας και να εκφράσει ακραιφνή τριαδολογία με τα σημαντικά έργα του.

Συνέχεια →

Ο Άγιος Διονύσιος σώζει τον φονιά του αδερφού του

Τα μικρά παιδιά και ο Άγγελός τους

– Έχω παρατηρήσει, Γέροντα, ότι τα μωρά μερικές φορές την ώρα της Θείας Λειτουργίας χαμογελούν.

Αυτό δεν το κάνουν μόνο στην Θεία Λειτουργία. Τα μωρά είναι σε συνεχή επαφή με τον Θεό, επειδή δεν έχουν μέριμνες. Τι είπε ο Χριστός για τα μικρά παιδιά; «Οι Άγγελοι αυτών εν ουρανοίς διά παντός βλέπουσι το πρόσωπον τον Πατρός μου τον εν ουρανοίς». Έχουν επικοινωνία και με τον Θεό και με τον Φύλακα Άγγελό τους, που είναι συνέχεια δίπλα τους. Στον ύπνο τους πότε γελούν, πότε κλαίνε, γιατί βλέπουν διάφορα. Άλλοτε βλέπουν τον Φύλακα Άγγελό τους και παίζουν μαζί του -τα χαϊδεύει, τα πειράζει, κουνάει τα χεράκια τους, και αυτά γελούν-, άλλοτε πάλι βλέπουν καμμιά σκηνή του πειρασμού και κλαίνε.

Συνέχεια →

Η Παναγία Σηλυβριανή του Αγίου Νεκταρίου

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ
ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μαρκ. η’34-θ’1)

«Όποιος θέλει να έρθει μαζί μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του
και σηκώνοντας τον σταυρό του ας με ακολουθήσει» (Μαρκ. η’34-θ’1)

Με το επιβλητικό Καστρομονάστηρο του 1241 -αφιερωμένο στην Παναγία Παντοχαρά και τόπο ασκήσεως του Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου- και τον μοναχικό τους φάρο, τα Στροφάδια πήραν το όνομά τους από τους θυελλώδεις ανέμους που επικρατούσαν ανέκαθεν στην περιοχή

Συνέχεια →

Συνέχεια →

3 Οκτωβρίου

Ο Άγιος Διονύσιος καταγόταν από την πόλη των Αθηνών. Μαρτύρησε το 96 μ.Χ., στα χρόνια του αυτοκράτορα Δομετιανού. Διακρίθηκε για τη φιλοσοφική του κατάρτιση και τη βαθιά του καλλιέργεια. Αρχικά υπήρξε ειδωλολάτρης δικαστής, μέλος της Βουλής του Αρείου Πάγου. Το κήρυγμα όμως του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα άγγιξε την παιδευμένη και ευαίσθητη ψυχή του και βαπτίσθηκε χριστιανός. Διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών τον ευσεβή Άγιο Ιερόθεο και επιτέλεσε εν ζωή πολλά θαύματα.

Συνέχεια →

31 Ιουλίου

Ο Όσιος Ευδόκιμος γεννήθηκε στην Καππαδοκία και έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Θεόφιλου (829-842 μ.Χ.). Οι γονείς του Βασίλειος και Ευδοκία ήταν άνθρωποι πλούσιοι και ευσεβείς. Η ορθόδοξη οικογένειά του τον ανέθρεψε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου και γρήγορα ο Ευδόκιμος διακρίθηκε για το ήθος και τις αρετές του. Ο ηθικός βίος του και η φιλάνθρωπη δράση του εκτιμήθηκαν από τον αυτοκράτορα Θεόφιλο, ο οποίος τον διόρισε στρατοπεδάρχη της Καππαδοκίας και αργότερα όλης της αυτοκρατορίας. Κατά την τέλεση των καθηκόντων του ο Ευδόκιμος ήταν πάντα δίκαιος και ταπεινόφρων, ενώ δεν σταμάτησε στιγμή να επιδίδεται στο φιλάνθρωπο έργο του.

Συνέχεια →

Άγιος Παΐσιος: Όποιος θάβει τα δικά του χαρίσματα, αρχίζει και ζηλεύει τους άλλους και βασανίζεται…

Συνέχεια →