Η Παναγία μας οδηγεί στον Χριστό

Παναγία Οδηγήτρια – Μελικιώτισσα, Ημαθία

† Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Καθηγούμενος Ι.Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους

π. Γ. Καψάνης

Οφείλουμε πάρα πολλά στην Παναγία μας, διότι είναι η πνευματική μας Μητέρα. Και όλοι γνωρίζουμε τι ιερό πρόσωπο είναι στη ζωή μας η μητέρα. Η σαρκική μας μητέρα είναι ένα πρόσωπο ιερό και άγιο, που όλοι το έχουμε ανάγκη στη ζωή μας. Κι αυτοί που πεθαίνουν 90 και 100 χρονών αναζητούν ενίοτε τη μάνα τους. Κι ας έχει πεθάνει η μάνα τους πριν 60 χρόνια ή κι ας μη τη γνώρισαν ποτέ! Τόσο πολύ ο άνθρωπος νοιώθει την ανάγκη της μάνας του. Κι αυτό είναι δώρο από τον Θεό. Την ευλογία από τον Θεό να έχει μία μητέρα, και όλοι να έχουμε μία μητέρα. Και μάλιστα όταν αυτή η μητέρα είναι και ευσεβής, η ευλογία είναι μεγαλύτερη. Αλλά κάθε μητέρα είναι πρόσωπο ιερό και άγιο για εμάς.

Συνέχεια

Ο γλυκασμός των Αγγέλων

Παναγία Τατάρνα, Ευρυτανία (1810)

Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν έχουμε πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη, αλλά μόνον από τα κείμενα των αγίων Πατέρων. Την ευσεβή αυτή παράδοση της Εκκλησίας μας συνοψίζει άριστα το εξαποστειλάριο της εορτής της Κοιμήσεως

Ἀπόστολοι ἐκ περάτων, συναθροισθέντες ἐνθάδε, Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ, κηδεύσατέ μου τὸ σῶμα, καὶ σύ, Υἱὲ καὶ Θεέ μου, παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα.

Συνέχεια

Ο Πόρος του Γιώργου Σεφέρη

«Σήμερα κρέμασα πάνω από το γραφείο μου τη μοναδική φωτογραφία ενός ελληνικού τοπίου που βρέθηκε, ολωσδιόλου τυχαία, μέσα σε κάτι χαρτιά. Τη φωτογραφία της μεγάλης άγκυρας του Πόρου. Την είχα κάνει ένα πρωί της άνοιξης του ‘40. Καθώς την κοιτάζω τώρα αισθάνομαι την ψυχή μου πλημμυρισμένη. Αλλά δεν είναι αυτά που μου χρειάζουνται: πελεκώντας τον εαυτό μας, έτσι γράφουμε»

Γιώργος Σεφέρης

Συνέχεια

Σεμπρεβίβα, το κίτρινο και αμάραντο λουλουδάκι των Κυθήρων

Το μικρό κίτρινο λουλούδι Sempreviva πήρε το όνομά του από την ιταλική λέξη «sempre» που σημαίνει «πάντοτε» και τη μετοχή του ρήματος «vivere» που σημαίνει «ζω». Δηλαδή, σε ελεύθερη μετάφραση, σημαίνει το λουλούδι που «ζει παντοτινά»… Οι Βενετσιάνοι κατακτητές χάρισαν αυτό το όνομα στο μικρό, αμάραντο λουλούδι που μοιάζει αποξηραμένο και διατηρεί το χρώμα του για πολλά χρόνια χωρίς καθόλου νερό! Στην πραγματικότητα, αυτό που διατηρείται για πάντα δεν είναι το μικροσκοπικό άνθος, το οποίο μαραίνεται, αλλά τα μικρά, κίτρινα αχυρώδη φύλλα, που το περιβάλλουν.

Συνέχεια

Ναυτάκι του περιβολιού (Οδυσσέας Ελύτης)

Με όρτσα ψυχή με άρμη στα χείλια
Με ναυτικά και με σαντάλια κόκκινα
Σκαλώνει μες στα σύννεφα
Πατάει τα φύκια τ’ ουρανού.
Η αυγή σφυρίζει στην κοχύλα της
Μια πλώρη έρχεται αφρίζοντας
Άγγελοι! Σία τα κουπιά
Ν’ αράξει εδώ η Ευαγγελίστρια!

Συνέχεια

Η Παναγία στα Τρομάρχια

Τα Τρομάρχια είναι τοποθεσία στη νοτιοανατολική Άνδρο. Επιβλητικοί γκρεμνοί, πλαγιές σπαρμένες αιμασιές και βράχια που επικρέμονται στο πέλαγος, στο στενό θαλάσσιο πέρασμα μεταξύ Άνδρου και Τήνου. Γεμάτα αφοβιά στέκουν αιώνες ενάντια στα κύματα και στους ανέμους του Αιγαίου, κρατώντας στον κόρφο τους -μονάκριβο στολίδι και πολύτιμο φυλαχτό- το μοναστήρι της Παναγίας της Τρομαρχιανής.

Συνέχεια

Μου αναλογεί το λευκό (Οδυσσέας Ελύτης)

Σαντορίνη

Ανάμεσα στα «υλικά» που καθόρισαν την Ποίηση και την εν γένει γραφή του Οδυσσέα Ελύτη, ξεχωριστή θέση κατέχουν αναμφίβολα τα χρώματα, αυτά τα αθώα και πρωτογενή πλάσματα που έντυσαν μοναδικά τους στίχους και τα τοπία του κορυφαίου Ποιητή μας. Κυρίαρχο, μεταξύ των υπολοίπων χρωμάτων, στάθηκε στην Ποίηση του Ελύτη το λευκό, που ενσάρκωσε την κομβική στο έργο του ιδέα της «καθαρότητας», αυτή την πεμπτουσία της ζωής και της ύπαρξης προς την οποία έτεινε πάντοτε ολάκερη η ποιητική του παρακαταθήκη. Ακολούθως παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα από το έργο του, όπου «αποτυπώθηκε» χαρακτηριστικά το λευκό.

Συνέχεια

Ο Τάφος της Παναγίας στη Γεσθημανή

Παναγία Ιεροσολυμίτισσα

Ο τόπος όπου ετάφη η Παναγία μας, ο Κήπος της Γεσθημανής, αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα προσκυνήματα στα Ιεροσόλυμα και δεύτερο ιερότερο τόπο μετά τον Πανάγιο Τάφο. Η ευρύτερη περιοχή της Γεσθημανής πήρε το όνομά της από τις πολλές ελιές που υπήρχαν εκεί. Στο μνημείο του Τάφου της Παναγίας φυλάσσεται και η θαυμαστή εικόνα της Παναγίας της Ιεροσολυμίτισσας. Μέσα στον Κήπο της Γεσθημανής διαδραματίστηκαν τα σημαντικότερα γεγονότα πριν από τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού. Επίσης, εκεί βρίσκεται η Χρυσή Πύλη η οποία παραμένει κλειστή και λέγεται ότι θα ανοίξει όταν στην περιοχή θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία. Από αυτή την Πύλη, πέρασε ο Χριστός πάνω στο γαϊδουράκι κατά την είσοδό του στα Ιεροσόλυμα την Κυριακή των Βαΐων.

Συνέχεια

Τοπία της άμμου και της τέφρας στο μοναδικό Σίγρι

Ένα ξεχωριστό ψαροχώρι βρίσκεται στα δυτικά της Λέσβου με μοναδικά χρώματα άγριας ομορφιάς που δημιούργησε η ηφαιστειακή δραστηριότητα πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια. Στον δρόμο προς το Σίγρι απολαμβάνεις μόνο απολιθώματα και τεράστια «γυμνά» βουνά με ευωδιές θυμαριού και ρίγανης. Είναι το τέλος μίας μακρινής διαδρομής 92 χλμ. από την πρωτεύουσα του νησιού που ο επισκέπτης αξίζει να την πραγματοποιήσει. Θα τον αποζημιώσει μεταξύ άλλων η μοναδική θέα που θ’ αντικρίσει από το μοναστήρι του Υψηλού και σίγουρα θα θελήσει να έρθει ξανά.

Συνέχεια

Παιδί με το γρατζουνισμένο γόνατο

Πέτρος Μπρούσαλης, Μύκονος 1960
(Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη)

Παιδί με το γρατζουνισμένο γόνατο

Παιδί με το γρατζουνισμένο γόνατο
κουρεμένο κεφάλι όνειρο ακούρευτο
ποδιά με σταυρωμένες άγκυρες.
Μπράτσο του πεύκου γλώσσα του ψαριού
αδερφάκι του σύννεφου!

Συνέχεια

Να μιμηθούμε την ταπεινότητα της Παναγίας μας

«Τίμιος ὡς ἀληθῶς ὁ θάνατος τῶν ὁσίων Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν δυνάμεων∙
ὑπέρτιμος τῆς τοῦ Θεοῦ μητρός ἡ μετάστασις. Νῦν οὐρανοί εὐφραινέσθωσαν∙
νῦν ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ καί σκιρτάτωσαν ἄνθρωποι»
Ἰωάννης Δαμασκηνός, Ἐγκώμιον εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου, PG96, 728

Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί τη μεγαλύτερη από τις θεομητορικές εορτές του ορθοδόξου εορτολογίου. Η Εκκλησία μας τιμά και ευλαβείται ιδιαιτέρως το πρόσωπο της Μητέρας του Κυρίου μας, διότι είναι το αγιότερο και ιερότερο πρόσωπο που παρουσίασε ποτέ το ανθρώπινο γένος. Άλλωστε, η ολοκλήρωση του μυστηρίου της θείας Οικονομίας δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί δίχως την ελεύθερη βούληση και κατάφαση της Παναγίας μας. Αν η Παναγία δεν είχε προσφέρει με την υπακοή Της την ελευθερία Της στον Θεό, δεν θα μπορούσε να σαρκωθεί ο Χριστός μας.

Συνέχεια

Λαδένια Κιμώλου: Η νοστιμιά είναι απλή!

Κίμωλος, το ασπρονήσι των Κυκλάδων!

Πέρα από τις μοναδικές φυσικές ομορφιές της και το ξεχωριστό τοπίο της, η Κίμωλος διαθέτει μια ιδιαίτερη θέση στη γευστική παλέτα των Κυκλάδων, με τις απλές αλλά νοστιμότατες παραδοσιακές συνταγές της! Ανάμεσα σε πολλά υπέροχα φαγητά και μεζέδες που μπορεί κανείς να απολαύσει στο νησί, πρωτοστατεί η περίφημη «Λαδένια», ένα είδος πίτσας που βασίζεται σε ελάχιστα, αντιπροσωπευτικά υλικά της Μεσογειακής κουζίνας. Η Λαδένια σερβίρεται παντού στο νησί, σε όλες τις εποχές του έτους. Αποτελεί ένα ελαφρύ καθημερινό γεύμα, αλλά και μια πολύ καλή επιλογή για την περίοδο της νηστείας. Συνοδεύεται ιδανικά με τυρί και λευκό κρασί. Καλή επιτυχία και καλή απόλαυση!

Συνέχεια

Έφυγε από τη ζωή η Λιζέτα Νικολάου

Την τελευταία της πνοή άφησε σήμερα το πρωί η σπουδαία ερμηνεύτρια Λιζέτα Νικολάου μετά από σοβαρό ατύχημα που είχε δυο ημέρες πριν, όταν χτύπησε στο κεφάλι από πτώση σε σκάλες καταστήματος. Την είδηση του θανάτου της δημοσιοποίησε συντετριμμένη η συνάδελφος και φίλη της Ελένη Δήμου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Με τον Γιάννη Μαρκόπουλο του οποίου τα τραγούδια ερμήνευσε ξεχωριστά

Η Λιζέτα γεννήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης το 1951 και ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί της οικογένειας Κατικαρίδου. Από μικρή της άρεσε η μουσική και το τραγούδι. Μαθήτρια ακόμα, κέρδιζε τα πρώτα της χρήματα -150 δραχμές- τραγουδώντας κάθε Σαββατοκύριακο σε κλαμπ της Θεσσαλονίκης.

Με τον Λάκη Χαλκιά, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τη Βίκυ Μοσχολιού,
τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη, δεκ. ‘70

Το 1973 ξεκίνησε το ταξίδι της στο πεντάγραμμο με δυο τραγούδια του Τάκη Σούκα και ακολούθησαν συνεργασίες με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Δήμο Μούτση, τον Γιάννη Σπανό, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Στράτο Διονυσίου. Μετά από μια σειρά επιτυχημένων εμφανίσεων σε κέντρα και συναυλίες, ήρθε ο πρώτος της προσωπικός δίσκος, με τίτλο «Το χαμόγελο της Λιζέτας».

Στο τραγούδι «Της Γερακίνας γιος» η φωνή που ακούγεται,
μαζί με του Βασίλη Τσιτσάνη, είναι της Λιζέτας Νικολάου

Τα ποντιακά τραγούδια υπήρξαν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην καριέρα της Λιζέτας λόγω και της Ποντιακής καταγωγής της οικογένειάς της. Εκτός από τους δύο ποντιακούς δίσκους, συμμετείχε στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ για τον Ποντιακό Ελληνισμό με τίτλο «Το μεγάλο χρέος», ενώ έχει τραγουδήσει σε άπειρες εκδηλώσεις για τον Πόντο. Εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε εβδομαδιαίο περιοδικό που να μην κοσμούσε το εξώφυλλό του το πρόσωπο της Λιζέτας!

Γιώργος Νταλάρας, Λιζέτα Νικολάου, Χάρις Αλεξίου, Άννα Βίσση,
Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Μπουάτ «Διαγώνιος», Αθήνα 1977

Ο γάμος της με τον Γιώργο Λιάνη ήταν το γεγονός της χρονιάς στην Καλαμαριά. Η Λιζέτα ήταν ήδη γνωστή και πολυαγαπημένη τραγουδίστρια με αποτέλεσμα, 7.500 άνθρωποι να παραβρεθούν στον γάμο τους! Χαρακτηριστική φωτογραφία με το νιόπαντρο ζευγάρι και το πλήθος κόσμου έξω από την εκκλησία.

Την ημέρα του γάμου της με τον Γιώργο Λιάνη

Με τον νεογέννητο μοναχογιό της Αλέξανδρο

Μετά τον χωρισμό της από τον Γιώργο Λιάνη, η Λιζέτα αφοσιώθηκε στην ανατροφή του γιου της και στο τραγούδι. Δεν έκανε εκπτώσεις στη δουλειά της, είπε πολλά «όχι» σε συνεργασίες που δεν την αφορούσαν και υπηρέτησε μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής της το καλό λαϊκό τραγούδι. Δεν έμεινε ποτέ στο παρελθόν αλλά ήξερε να ζει και να χαίρεται το «τώρα». Άλλωστε το είχε προφητικά τραγουδήσει πρώτη με τους στίχους του Γιώργου Κανελλόπουλου σε μουσική Δήμου Μούτση: «Μη ζητάς τα περασμένα, πάνε μια φορά κι έναν καιρό. Τώρα γι’ άλλα τραγουδάμε, γι’ άλλα πολεμάμε, γι’ άλλονε σκοπό…».

Στο σπίτι της, το 2018

Ενδεικτική δισκογραφία: Σκοπευτήριο, 1975 / Αφιέρωμα, 1975 / Το Χαμόγελο της Λιζέττας, 1977 / Σ’ Αγάπησα, Μ’ Αγάπησες, 1980 / Βενετιά και Φανάρι, 1982 / Ποντιακά τραγούδια με τη Λιζέττα Νικολάου, 1985 / Τα Κέφια της Λιζέττας, 1985 / Έτσι χάνονται οι αγάπες, 1986 / Θέλω ν’ αντισταθώ, 1989 / Νυχτερινοί έρωτες, 1990 / Τέρεν μάνα πως χορεύω, 1992 / Τα τραγούδια του πατέρα μου, 1995 / Ποντιακή ραψωδία, 1997.

Πηγές: cosmopoliti.com, ogdoo.gr, ethnos.gr