Ο Νυμφίος

«Ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμά μου πρὸς σέ, ὁ Θεός,
διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς»

(από τα «Ἀλληλουϊάρια» της Ακολουθίας του Νυμφίου)

Συνέχεια

Η μοναξιά του σταυρού

Φέτος Κύριέ μου, σε αφήσαμε μόνο Σου πάνω στον Σταυρό. Ξέρω ότι δεν μας κρατάς κακία. Πολλά από τα παιδιά Σου βρίσκονται κι αυτά πάνω στον προσωπικό τους Γολγοθά και πασχίζουν να σηκώσουν τον βαρύ τους σταυρό, αυτόν της ασθενείας και του πόνου. Τους ξέρεις. Τους βοηθάς.

Συνέχεια

Ο στολισμός του Επιταφίου

Οι βιολέτες και τα ολάνθιστα κρίνα, τα εγκώμια, οι μυροφόρες, τα φαναράκια, η περιφορά, η γλυκειά προσμονή της Ανάστασης.. Απόψε ζούμε ξανά όλα εκείνα, που συνθέτουν το βίωμα της πιο κατανυκτικής βραδιάς του έτους, «ίσαμε τη στιγμή που η αναπνοή μας θα ενωθεί με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι του επιταφίου», όπως τραγούδησε ο Μ. Χατζιδάκις..

Συνέχεια

Ανθίζουν τα θαύματα στο μικρό Μαρμακέτω Λασιθίου!

«καί σὺ Βηθλεέμ, … οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ …» (Ματθ. 2,6)

Στο Μαρμακέτω, ένα μικρό χωριό με πενήντα κατοίκους στο Οροπέδιο Λασιθίου, το θαύμα των λουλουδιών του επιταφίου συντελείται αδιάκοπα, κάθε χρόνο κι η φήμη του ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του νησιού.

Συνέχεια

Η Πασχαλιά

Προετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για τον ερχομό της σπουδαιότερης γιορτής της Άνοιξης, το Πάσχα. Η φύση φορά τα γιορτινά της πανέμορφα λουλούδια ανθίζουν συμμετέχοντας κ εκείνα με το άρωμα και τα χρώματά τους στη λαμπρή αυτή γιορτή. Ένα από αυτά τα λουλούδια είναι και η πασχαλιά η οποία έχει συνδεθεί με την περίοδο του Πάσχα.

Συνέχεια
Χωρίς κατηγορία

Ιδού ανεβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα..

Μεγάλο Μετέωρο – Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
Πάσχα 2016

«Ἐρχόμενος ὁ Κύριος, πρὸς τὸ ἑκούσιον Πάθος, τοῖς Ἀποστόλοις ἔλεγεν ἐν τῇ ὁδῷ. Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ παραδοθήσεται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καθώς γέγραπται περὶ αὐτοῦ. Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῷ, καὶ συσταυρωθῶμεν, καὶ νεκρωθῶμεν δι’ αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς, ἵνα καὶ συζήσωμεν αὐτῷ, καὶ ἀκούσωμεν βοῶντος αὐτοῦ, οὐκέτι εἰς τὴν ἐπίγειον Ἱερουσαλήμ, διὰ τὸ παθεῖν· ἀλλὰ ἀναβαίνω πρὸς τὸν Πατέρά μου, καὶ Πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου, καὶ Θεὸν ὑμῶν, καὶ συνανυψῶ ὑμᾶς εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».

Συνέχεια

Ο Αλιβάνιστος (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης)

Ουμβέρτος Αργυρός, Τοπίο με εκκλησάκι στη Μύκονο

Ἀφοῦ ἐβάδισαν ἐπί τινα ὥραν, ἀνὰ τὴν βαθεῖαν σύνδενδρον κοιλάδα, ἡ θεια-Μολώτα, κ᾽ ἡ Φωλιὼ τῆς Πέρδικας, κ᾽ ἡ Ἀφέντρα τῆς Σταματηρίζαινας, τέλος ἔφθασαν εἰς τὸ Δασκαλειό. Αἱ τελευταῖαι ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου ἐχρύσωναν ἀκόμη τὰς δύο ράχεις, ἔνθεν καὶ ἔνθεν τῆς κοιλάδος. Κάτω, εἰς τὸ δάσος τὸ πυκνόν, βαθεῖα σκιὰ ἡπλοῦτο. Κορμοὶ κισσοστεφεῖς καὶ κλῶνες χιαστοὶ ἐσχημάτιζον ἀνήλια συμπλέγματα, ὅπου μεταξὺ τῶν φύλλων ἠκούοντο ἀτελείωτοι ψιθυρισμοὶ ἐρώτων. Εὐτυχῶς τὸ δάσος ἐνομίζετο κοινῶς ὡς στοιχειωμένον, ἄλλως θὰ τὸ εἶχε καταστρέψει κι αὐτὸ πρὸ πολλοῦ ὁ πέλεκυς τοῦ ὑλοτόμου. Αἱ τρεῖς γυναῖκες ἐπάτουν πότε ἐπὶ βρύων μαλακῶν, πότε ἐπὶ λίθων καὶ χαλίκων τοῦ ἀνωμάλου ἐδάφους. Ἡ ψυχὴ κ᾽ ἡ καρδούλα των ἐδροσίσθη, ὅταν ἔφθασαν εἰς τὴν βρύσιν τοῦ Δασκαλειοῦ.

Συνέχεια

Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου

Οδυσσέας Ελύτης

«Βρήκα μια μικρή εκκλησία όλο τρεχούμενα νερά και την κρέμασα στον τοίχο.
Τα μανουάλια της είναι πήλινα και μοιάζουν με τα δάχτυλά μου όταν γράφω.
Από το πώς αστράφτουν τα τζάμια καταλαβαίνω αν πέρασε άγγελος.
Και συχνά κάθομαι τ’ απογέματα έξω στο πεζούλι
και κρατιέμαι στις κακοκαιρίες όπως το γεράνι»

Συνέχεια

Τώρα ειν’ αγιά Σαρακοστή!

Σαντορίνη 1955, Robert McCabe

Tώρα ειν’ αγιά Σαρακοστή

«Tώρα ειν’ αγιά Σαρακοστή, τώρα ειν’ άγιες μέρες
που λειτουργούν οι εκκλησιές και ψέλνουν οι παπάδες
και λένε τ’ άγιος ο Θεός και τ’ άγιο Ευαγγέλιο.
Όποιος το λέγει σώζεται κι όποιος τ’ ακούει αγιάζει
κι όποιος το καλοφουγκραστεί παράδεισο θα λάβει»

Συνέχεια

Λαδένια Κιμώλου: Η νοστιμιά είναι απλή!

Πέρα από τις μοναδικές φυσικές ομορφιές της και το ξεχωριστό τοπίο της, η Κίμωλος διαθέτει μια ιδιαίτερη θέση στη γευστική παλέτα των Κυκλάδων, με τις απλές αλλά νοστιμότατες παραδοσιακές συνταγές της!

Ανάμεσα σε πολλά υπέροχα φαγητά και μεζέδες που μπορεί κανείς να απολαύσει στο νησί, πρωτοστατεί η περίφημη «Λαδένια», ένα είδος πίτσας που βασίζεται σε ελάχιστα, αντιπροσωπευτικά υλικά της Μεσογειακής κουζίνας. Η Λαδένια σερβίρεται παντού στο νησί, σε όλες τις εποχές του έτους. Αποτελεί ένα ελαφρύ καθημερινό γεύμα, αλλά και μια πολύ καλή επιλογή για την περίοδο της νηστείας. Συνοδεύεται ιδανικά με τυρί και λευκό κρασί. Καλή επιτυχία και καλή απόλαυση!

Λαδένια Κιμώλου

ΥΛΙΚΑ

500 γρ. αλεύρι για ψωμί

1 φακελάκι ξηρή μαγιά

1 φλιτζάνι νερό χλιαρό

2 μέτρια κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα

2 μέτριες ντομάτες ώριμες σε λεπτές φέτες

1 ½ φλιτζάνι του τσαγιού ελιές μαύρες χωρίς κουκούτσι κομμένες στη μέση

1 φλιτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο

1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη

Αλάτι, πιπέρι, ρίγανη

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Διαλύουμε τη μαγιά σε λίγο χλιαρό νερό και προσθέτουμε τη ζάχαρη και λίγο αλεύρι. Αφήνουμε στην άκρη μέχρι να αρχίζει να φουσκώνει. Κρατάμε στην άκρη ένα φλιτζάνι αλεύρι και ανακατεύουμε σε μεγάλο μπολ το υπόλοιπο με 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι και 4 κουταλιές της σούπας λάδι. Προσθέτουμε τη διαλυμένη μαγιά και το νερό και ζυμώνουμε προσθέτοντας όσο αλεύρι χρειάζεται μέχρι να γίνει μια ελαστική και μαλακιά ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια. Σκεπάζουμε τη ζύμη με μια πετσέτα και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος, περίπου μία ώρα να διπλασιαστεί σε όγκο. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς. Λαδώνουμε ένα στρογγυλό ταψί διαμέτρου 38 εκ. Τοποθετούμε στη μέση τη ζύμη και την ανοίγουμε απαλά με τις παλάμες μας, να γεμίσει το ταψί. Αλατίζουμε καλά τα κρεμμύδια και τα τρίβουμε με τα χέρια μας να βγάλουν το ζουμί τους. Τα στύβουμε καλά και τα ανακατεύουμε με 3-4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, λίγο αλάτι και πιπέρι. Στρώνουμε το μίγμα των κρεμμυδιών ομοιόμορφα πάνω στη ζύμη. Πάνω από τα κρεμμύδια στρώνουμε σπειροειδώς τις φέτες της ντομάτας καλύπτοντας όλη την επιφάνεια. Αλατίζουμε ελαφρώς και σκορπάμε από πάνω τις ελιές. Πασπαλίζουμε με τη ρίγανη την επιφάνεια του φαγητού και περιχύνουμε με το υπόλοιπο λάδι. Ψήνουμε στον φούρνο για 45-50 λεπτά περίπου. Καλή όρεξη!

Η Βάγια, ένα έθιμο του βορείου Έβρου

«Πεντάλoφoς τρανό χωριό στo Tρίγωνo χτισμένo»!

Έτσι αρχίζει τo γνωστό, κυρίως για τoυς Πενταλoφιώτες, τραγoύδι πoυ αναφέρεται στo χωριό τoυς αλλά και στoυς κατoίκoυς τoυ. O Πεντάλoφoς, χωριό της επαρχίας Oρεστιάδoς, είναι ένα από τα δεκαεπτά χωριά τoυ Τριγώνoυ (Βόρειoυ Έβρoυ). Oι κάτoικoί τoυ είναι περήφανoι για την Κωνσταντινoυπoλίτικη καταγωγή τoυς. Τo Tρίγωνo έχει 17 χωριά: Πλάτη, Ελιά, Πεντάλoφoς, Πετρωτά, Δίκαια, Δίλoφoς, Πάλλη, Κριός, Άρζoς, Καναδάς, Σπήλαιo, Κόμαρα, Θεραπειό, Μηλιά, Μαράσια, Oρμένιo και Φτελιά.

Συνέχεια

Μεγαλοβδόμαδο, ζύγωσε η Ανάσταση!

Ανάφη, 1961

Με τη φράση αυτή του Νίκου Καζαντζάκη, από τον «Καπετάν Μιχάλη» του, με το αιώνιο παράδειγμα της «τελείας αγάπης» του Ιωσήφ του Παγκάλου και τα σπουδαία διδάγματα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ας ξεκινήσουμε και εμείς την προσωπική μας ανάβαση εις την «Άνω Ιερουσαλήμ», όπως οι ιερές Ακολουθίες των ημερών αυτών τόσο όμορφα μας προτρέπουν…

Συνέχεια

Παραδοσιακά Λαζαράκια

Η Ανάσταση του Λαζάρου

Για την ψυχή του Λαζάρου οι γυναίκες ζυμώνουν, ανήμερα το πρωί του Σαββάτου, ειδικά κουλουράκια που ονομάζονται «Λαζαράκια», «Λαζάρηδες» ή «Λαζαρούδια». «Λαζαράκια για τον Λάζαρο αν δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις», συνήθιζαν να λένε παλαιότερα, αφού σύμφωνα με την παράδοση, ο αναστημένος φίλος του Χριστού είχε παραγγείλει: «Όποιος ζυμώσει και δε με πλάσει, το φαρμάκι μου να πάρει …».

Συνέχεια
Χωρίς κατηγορία