Τα θρυλικά «Μαθήματα Πιάνου» στον Δαναό

Μία από τις πιο σπαρακτικές, δυνατές και εμβληματικές ταινίες όλων των εποχών, τα θρυλικά «Μαθήματα πιάνου» απέσπασαν τρία βραβεία Όσκαρ και τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών το 1993, παραμένοντας έκτοτε ένας παντοτινός ύμνος στην ανθρώπινη ευαισθησία και στο θαύμα της αγάπης

Η αγαπημένη ενότητα προβολών «Fundamentals of Cinema: Love Is Strange» παρουσιάζει τα αξέχαστα «Μαθήματα πιάνου» (The Piano, 1993) της Τζέιν Κάμπιον, ένα από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα των κινηματογραφικών 90s.

Η ειδική προβολή της πολυβραβευμένης ταινίας

Στην προβολή στην Αθήνα, τη Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου (20:00), στον κινηματογράφο «Δαναό», θα είναι παρών ο story editor της ταινίας Μπίλι ΜακΚίνον, για να μοιραστεί με το κοινό ιστορίες από τη δημιουργία της εμβληματικής ταινίας και τη συνεργασία του με τη Τζέιν Κάμπιον. Η ταινία θα προβληθεί και στον κινηματογράφο «Σταύρος Τορνές» στη Θεσσαλονίκη, απόψε 5 Φεβρουαρίου, στις 20:00.

Μία από τις πιο σπαρακτικές, δυνατές και εμβληματικές ιστορίες αγάπης που έχουμε δει ποτέ στη μεγάλη οθόνη, τα «Μαθήματα πιάνου» απέσπασαν το 1993 τρία βραβεία Όσκαρ («Α’ Γυναικείου Ρόλου» για τη Χόλυ Χάντερ, «Β’ Γυναικείου Ρόλου» για την Άννα Πάκουιν και «Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου» για την Τζέιν Κάμπιον), κερδίζοντας και τον «Χρυσό Φοίνικα» στο Φεστιβάλ Καννών της χρονιάς εκείνης. Μάλιστα, η συγκεκριμένη βράβευση κατέστη ορόσημο για τον θεσμό του Φεστιβάλ Καννών καθώς η Τζέιν Κάμπιον υπήρξε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του -46 ολόκληρα χρόνια μετά την καθιέρωσή του- που βραβεύτηκε με την ύψιστη τιμητική διάκριση της διοργάνωσης. Η Χόλυ Χάντερ βραβεύτηκε επίσης για τον ρόλο της στην ταινία με το βραβείο «BAFTA» και τη «Χρυσή Σφαίρα» Α’ Γυναικείου Ρόλου.

Η ταινία ξεχώρισε και για μερικές ακόμα ιδιαιτερότητές της, καθώς η Χόλυ Χάντερ αποτελεί τη μία από τις τρεις γυναίκες ηθοποιούς στην ιστορία του κινηματογράφου -οι άλλες δύο είναι η Μάρλυ Μάτλιν στην ταινία «Παιδιά ενός κατώτερου Θεού» (Children of a Lesser God, 1986) και η Τζέιν Γουάιμαν στην ταινία «Σιωπηλή Τραγωδία» (Johnny Belinda, 1948), οι οποίες έχουν κερδίσει Όσκαρ Α’ Γυναικείου ρόλου για τις συγκλονιστικές ερμηνείες τους σε μη ομιλούντες ρόλους. Αλλά και η μικρή τότε Άννα Πάκουιν αποτελεί τη δεύτερη νεαρότερη ηθοποιό που απέσπασε, σε ηλικία μόλις 11 ετών, το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για τον ρόλο της Φλώρας, της ανήλικης κόρης της πρωταγωνίστριας. Αξέχαστη υπήρξε και η εκπληκτική μουσική της ταινίας, την οποία έγραψε ο Μάικλ Νάιμαν και έκτοτε παραμένει κλασική.

Η ταινία

(Νέα Ζηλανδία – Αυστραλία – Γαλλία, 1993)
Σκηνοθεσία – Σενάριο: Τζέιν Κάμπιον (Jane Campion). Πρωταγωνιστούν: Holly Hunter, Harvey Keitel, Sam Neill, Anna Paquin. Γλώσσες: Αγγλικά, Μαορί, βρετανική νοηματική γλώσσα. Έγχρωμη, διάρκεια: 117’.

Η ιστορία της Άντας

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Άντα Μαγκράθ (Χόλυ Χάντερ), μια Σκοτσέζα που πάσχει από αλαλία, μεταβαίνει στη μακρινή Νέα Ζηλανδία μαζί με τη μικρή της κόρη Φλώρα (Άννα Πάκουιν), προκειμένου να παντρευτεί με προξενιό τον Άλιστερ Στιούαρτ (Σαμ Νηλ), έναν έποικο γαιοκτήμονα. Η Άντα κουβαλάει μέσα της πληγές και τραύματα που δεν μας αποκαλύπτονται στην ταινία, βρίσκει ωστόσο διέξοδο στη μουσική και στο πολυαγαπημένο της πιάνο, το μόνο αξιόλογο αντικείμενο που έφερε μαζί της από την πατρίδα της. Η Άντα και η Φλώρα αποβιβάζονται, μαζί με το πιάνο και τα λιγοστά υπάρχοντά τους, σε μια έρημη παραλία της Νέας Ζηλανδίας. Καθώς δεν βρίσκουν κανέναν να τις περιμένει, θα περάσουν την υγρή και παγωμένη νύχτα στην ερημιά, πλάι στα αγριεμένα κύματα του απέραντου ωκεανού. Την επομένη φτάνουν στην ακτή ο Άλιστερ με το πλήρωμά του και τον φίλο του Τζωρτζ Μπέινς (Χάρβεϊ Καϊτέλ), έναν φαινομενικά άξεστο πρώην ναυτικό που έχει αποσυρθεί στην περιοχή και έχει ενσωματωθεί στον τρόπο ζωής των ιθαγενών Μαορί.

Ο Άλιστερ ξεκαθαρίζει κυνικά στην Άντα ότι δεν υπάρχει χώρος για το πιάνο της στο σπίτι του και έτσι το πιάνο εγκαταλείπεται στην έρημη παραλία. Η Άντα βρίσκεται σε απόγνωση και προσπαθεί με κάθε τρόπο να πάρει πίσω το πιάνο της. Χωρίς δυνατότητα να επικοινωνήσει με τον Άλιστερ, πηγαίνει με τη Φλώρα στο σπίτι του Τζωρτζ και του ζητάει να την πάει στο πιάνο. Ο Τζωρτζ δέχεται και οι τρεις τους περνούν ολόκληρη την ημέρα πλάι στο κύμα ακούγοντας την Άντα να παίζει πιάνο. Ο Τζωρτζ έλκεται δυνατά από την Άντα. Αποφασίζει να πάρει το πιάνο στο δικό του σπίτι και προσκαλεί την Άντα να έρχεται να του κάνει μαθήματα με αντάλαγμα να της επιστρέψει το πιάνο στο τέλος.

Η Άντα, μολονότι στην αρχή δείχνει να φοβάται τον Τζωρτζ και να τον αποστρέφεται, τελικά καταφέρνει να ισορροπήσει, βρίσκει σε εκείνον την ηρεμία, τη φυσικότητα, την τρυφερότητα και την αποδοχή που δεν είχε γνωρίσει ποτέ στη ζωή της ως τότε και έρχεται συναισθηματικά ολοένα και περισσότερο κοντά του καθώς τα μαθήματα πιάνου προχωρούν. Βιώνοντας μιαν ανυπόφορη πραγματικότητα στη νέα της ζωή στην ξένη γη και στην καθημερινή της σχέση με τον αυταρχικό σύζυγό της, αθόρυβα αλλά συνειδητά αφήνεται στην ιδιαίτερη επικοινωνία που καλλιεργείται σταδιακά ανάμεσα σε εκείνη και τον Τζωρτζ και μια βαθιά, δυνατή ερωτική σχέση γεννιέται μεταξύ τους. Ο δεσμός τους θα σταθεί και για τους δυο μια αποκάλυψη που θα οδηγήσει αρχικά στη συντριβή και τελικά στην αυτογνωσία, στην ενδυνάμωση και στην πολυπόθυτη λύτρωση.