Η Αγία Μαρκέλλα, ένα αιώνιο σύμβολο κατά της βίας και της διαστροφής

22 Ιουλίου

Ανάμεσα στους πολυάριθμους Αγίους, που κοσμούν το τοπικό αγιολόγιο και τη μακρόχρονη εκκλησιαστική ιστορία του μυροβόλου νησιού της Χίου είναι και η Αγία Παρθενομάρτυς Μαρκέλλα, που αποτελεί το ευλαβικό καύχημα των απανταχού της Γης Χίων και τον πολύτιμο πνευματικό θησαυρό για χιλιάδες προσκυνητές, που συρρέουν στον τόπο του μαρτυρίου της για να αποδώσουν τον οφειλόμενο σεβασμό στο μεγαλείο και τον ηρωισμό της, αλλά και για να ζητήσουν τη θαυματουργική της χάρη για την επίλυση σωματικών και ψυχικών ασθενειών.

Συνέχεια →

Αγία Κυριακή, το εκκλησάκι του βράχου στη Λευκάδα

Απέναντι από το κοσμοπολίτικο Νυδρί, στη βόρεια απόληξη που δημιουργεί η χερσόνησος στο Γένι του Βλυχού, είναι χτισμένο ένα μικρό ξωκλήσι, το «εκκλησάκι του βράχου», αφιερωμένο στην Αγία μεγαλομάρτυρα Κυριακή.

Συνέχεια →

Σώμα του Καλοκαιριού (Οδυσσέας Ελύτης)

Νικόλαος Λύτρας, Το ψάθινο καπέλο

Σώμα του Καλοκαιριού

Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχή
Πάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρες
Τώρα ο ουρανός καίει απέραντος
Τα φρούτα βάφουνε το στόμα τους
Της γης οι πόροι ανοίγουνται σιγά σιγά
Και πλάι απ’ το νερό που στάζει συλλαβίζοντας
Ένα πελώριο φυτό κοιτάει κατάματα τον ήλιο.
Ποιος είναι αυτός που κείτεται στις πάνω αμμουδιές
Ανάσκελα φουμέρνοντας ασημοκαπνισμένα ελιόφυλλα
Τα τζιτζίκια ζεσταίνονται στ’ αυτιά του
Τα μυρμήγκια δουλεύουνε στο στήθος του
Σαύρες γλιστρούν στη χλόη της μασχάλης
Κι από τα φύκια των ποδιών του αλαφροπερνά ένα κύμα
Σταλμένο απ’ τη μικρή σειρήνα που τραγούδησε:

Συνέχεια →

Ο Όσιος Ονούφριος ο Αιγύπτιος

12 Ιουνίου

«Καὶ τὴν ἑνὸς χιτῶνος ἐντολήν, Πάτερ,
Ὑπερβέβηκας, γυμνητεύσας εἰς τέλος.
Δωδεκάτῃ ἀχίτωνα Ὀνούφριον ἐκ βίου ἦραν»

Οι Άγιοι της Εκκλησίας δεν είναι μερικές χιλιάδες∙ είναι αρκετά εκατομμύρια. Κάθε προσπάθεια βέβαια να τους μετρήσει κάποιος θα ήταν μάλλον μια ματαιοπονία. Και αν κάποιος, υποθετικά, ενδιαφερόταν να μετρήσει όλους τους Αποστόλους, τους Προφήτες, τους Ιεράρχες, τους Ιερομάρτυρες, τους Οσίους, τούς Οσιομάρτυρες, τους Ομολογητές και απλά όλους τους αγίους άνδρες και γυναίκες μαζί θα εύρισκε να ίναι περισσότεροι από την άμμο της θάλασσας.

Συνέχεια →

Τα Ψυχοσάββατα

Ποιὰ εἶναι, πότε καὶ γιατί τελοῦνται;

Μέσα στὴν ἰδιαίτερη μέριμνά της γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ἡ ἁγία Ὀρθόδoξη Ἐκκλησία μας ἔχει καθορίσει ξεχωριστὴ ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος γι᾿ αὐτούς. Κάθε Σάββατο δηλαδή. Ὅπως ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἔτσι καὶ τὸ Σάββατο εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν κεκοιμημένων, γιὰ νὰ τοὺς μνημονεύουμε καὶ νὰ ἔχουμε (ἐπι)κοινωνία μαζί τους. Σὲ κάθε προσευχὴ καὶ ἰδιαίτερα στὶς προσευχὲς τοῦ Σαββάτου ὁ πιστὸς μνημονεύει τοὺς οἰκείους, συγγενεῖς καὶ προσφιλεῖς, ἀλλὰ ζητᾶ καὶ τὶς προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας γι᾿ αὐτούς.

Συνέχεια →

Ο Τριαδικός Θεός μας και η Πεντηκοστή

«Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας,
ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν,
ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός·
ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καί καθάρισον ἡμᾶς ἀπό πάσης κηλῖδος,
καί σῶσον, ἀγαθέ, τάς ψυχάς ἡμῶν»

Συνέχεια →

Παγωμένο τσάι

Το παγωμένο τσάι είναι από τα ροφήματα που έχουν την τιμητική τους την περίοδο των διακοπών. Στο εμπόριο μπορείτε ένα βρείτε ice tea σε διάφορες γεύσεις, σίγουρα όμως κάθε τι σπιτικό είναι πιο υγιεινό. Μια εύκολη συνταγή για παγωμένο τσάι με υπέροχη γεύση και άρωμα φρούτων για τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού!

Συνέχεια →

Πόσο σ’ αγαπώ – Αποχαιρετώντας τον Νίκο Γαλανό

«Έλα να σου δείξω τις τριανταφυλλιές, τα πράσινα, τα κόκκινα, τα σπίτια, τις αυλές…». Και τελικά το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι το «Πόσο σ’ αγαπώ», από το βάθος της καρδιάς μας, γιατί οι λέξεις είναι λίγες για να εκφράσουν τελικά αυτό που νιώθουμε στο σύνολό του…

Το τραγούδι σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και με την αξέχαστη μουσική του Μάνου Λοΐζου, αποτέλεσε το μουσικό θέμα της ταινίας «Η Αλίκη δικτάτωρ», που γυρίστηκε το 1972, σε σκηνοθεσία Τάκη Βουγιουκλάκη και σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη, με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη σε μία από τις ωραιότερες και πιο πηγαίες ερμηνείες της καριέρας της στον ελληνικό κινηματογράφο. Το φιλμ -αρκούντως αντιχουντικό- κακοπάθησε από τη λογοκρισία των Συνταγματαρχών και τελικά προβλήθηκε με σημαντικές περικοπές. Στην ταινία, η νεαρή Αλίκη, μετά τον θάνατο του πατέρα της, του κυρίου Νέστορα (Λαυρέντης Διανέλος), που ήταν αρχηγός σε ένα θεατρικό μπουλούκι, παίρνει τον δρόμο για την Αθήνα με μοναδική συντροφιά τον σκύλο της, τον Αράπη. Για να ζήσει δίνει παραστάσεις του δρόμου, παριστάνοντας τον Σαρλώ στον ρόλο του δικτάτορα από την ομώνυμη ταινία. Η γνωριμία της μ’ έναν τυφλό φοιτητή της Νομικής, τον Πέτρο που υποδύεται ο νεαρός τότε Νίκος Γαλανός και ο θάνατος του σκύλου της, του Αράπη, φέρνει τους δύο νέους πιο κοντά και ένας άδολος έρωτας ανθίζει ανάμεσά τους.

Είτε ως Πέτρο – φοιτητή της Νομικής στο «Σαρλώ δικτάτωρ», είτε ως Αλέκο – γιο εφοπλιστή στο «Ένα αστείο κορίτσι», είτε ως τον αξεπέραστο Χούλιο Μπάλμας – τον άσσο της μπάλας στην ταινία «Η Ρένα είναι οφ σάιντ», πάντα θα θυμόμαστε τον Νίκο Γαλανό για τους ρόλους του που ξεχώρισαν και ταυτίστηκαν για πάντα με το πρόσωπό του. Καλή Ανάπαυση… Αιωνία η μνήμη…

Το «Πόσο σ’ αγαπώ» είναι ένα υπέροχο και τρυφερό ερωτικό τραγούδι, γεμάτο βαθιά αγάπη. Η ζεστασιά και η ευαισθησία χαρακτηρίζουν κάθε του λέξη. Οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου ξεχειλίζουν από συναισθήματα και από αγάπη… είναι γεμάτοι εικόνες έρωτα και στοργής για το αγαπημένο πλάσμα. Εξ άλλου όταν είμαστε ερωτευμένοι και ζούμε με τον άνθρωπό μας, τα πάντα γύρω μας μάς φαίνονται πιο όμορφα, πιο έντονα, πιο δημιουργικά. Είναι σαν να μας δίνουν όλα αφορμές για να εξερευνήσουμε τον κόσμο, τη φύση μαζί με τον άλλο, σαν να πρόκειται ν’ ανακαλύψουμε εκ νέου ολόκληρο τον κόσμο μαζί, έστω και αν τελικά είναι κάτι τόσο γνωστό και οικείο. «Έλα να σου δείξω τις τριανταφυλλιές, τα πράσινα, τα κόκκινα, τα σπίτια, τις αυλές…». Και τελικά το μόνο που  μπορούμε να πούμε είναι το «Πόσο σ’ αγαπώ», από το βάθος της καρδιάς μας, γιατί οι λέξεις είναι λίγες για να εκφράσουν τελικά αυτό που νιώθουμε στο σύνολό του…

Συνέχεια →

Η κόλαση στον Άγιο Γεώργιο τον Πάτλαμα

Στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Πάτλαμα, μία εικόνα κολάσεως

Έχουμε διαβάσει πολλά ντοκουμέντα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Το παρακάτω αξίζει να διαβαστεί από όλους. Αποτελεί ένα από τα συγκλονιστικότερα κεφάλαια της γενοκτονίας του Ποντιακού ελληνισμού. Ελάτε να παρακολουθήσουμε την ιστορία μιας μεγάλης εκκλησίας που το όνομά της έγινε συνώνυμο με την κόλαση…

Συνέχεια →

Μαργαριταρένια μου (Μικρασιάτικο νανούρισμα)

Μαργαριταρένια μου

Παραδοσιακό νανούρισμα Μικράς Ασίας

Όσα άστρα είναι στον ουρανό, μαργαριταρένια μου
και λάμπουν ένα – ένα και λάμπουν ένα – ένα
Τόσες φορές τα μάτια μου μαργαριταρένια μου
δακρύσανε για σένα, δακρύσανε για σένα

Συνέχεια →

Μαργαριταρένια μου

Παραδοσιακό νανούρισμα Μικράς Ασίας

Όσα άστρα είναι στον ουρανό, μαργαριταρένια μου
και λάμπουν ένα – ένα και λάμπουν ένα – ένα
Τόσες φορές τα μάτια μου μαργαριταρένια μου
δακρύσανε για σένα, δακρύσανε για σένα

Συνέχεια →

Πανακότα φράουλα!

Η πανακακότα είναι ελαφριά και δροσερή και συνοδεύεται ιδανικά με σιρόπι από φρέσκιες φράουλες που είναι η εποχή τους! Ένα κέρασμα γεμάτο από την ευωδιά και τα χρώματα της Άνοιξης, που ξετρελαίνει όποιον το γεύεται!

Συνέχεια →

Η ηρωική θυσία του Αθανασίου Διάκου (24 Απριλίου 1821)

Αθανάσιος (Διάκος) Μασσαβέτας
(Άνω Μουσουνίτσα Φωκίδος, 4 Ιανουαρίου 1788 – Λαμία, 24 Απριλίου 1821)

Ο Αθανάσιος Διάκος υπήρξε ένας από του επιφανέστερους Έλληνες ήρωες – οπλαρχηγούς του πρώτου έτους της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1788 στην Άνω Μουσουνίτσα, ένα πανέμορφο χωριό στις πλαγιές των Βαρδουσίων που, με το ΦΕΚ Α’ 5/7.1.1959, μετονομάστηκε προς τιμήν του ήρωα: «Αθανάσιος Διάκος». 

Συνέχεια →

Άγιος Γεώργιος ο Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος

Ο λαοφιλής Άγιος Γεώργιος, ο Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος, γεννήθηκε περίπου το 275 μ.Χ., στην Καππαδοκία, από γονείς χριστιανούς. Ο πατέρας του μάλιστα πέθανε μαρτυρικά για τον Χριστό, όταν ο Γεώργιος ήταν δέκα ετών. Η μητέρα του τότε τον πήρε μαζί της στην πατρίδα της την Παλαιστίνη, όπου είχε τα κτήματά της. Όταν ο Γεώργιος έγινε 18 χρονών, στρατεύθηκε στον ρωμαϊκό στρατό. Αν και νέος στην ηλικία, διεκπεραίωνε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις τέλεια. Όλοι τον θαύμαζαν για το παράστημά του. Γρήγορα τον προήγαγαν σε ανώτερα αξιώματα και του έδωσαν τον τίτλο του κόμη, ο δε αυτοκράτορας Διοκλητιανός τον εκτιμούσε πολύ.

Συνέχεια →

Το Ολοκαύτωμα της Νάουσας (22 Απριλίου 1822)

Νάουσα, πόλη ηρωική, κτισμένη σ’ ένα ψηλό αντέρεισμα του Ανατολικού Βερμίου, σχηματισμένο από το άνοιγμα δύο άγριων φαραγγιών που χαμηλώνουν απότομα προς τον κάμπο της Ημαθίας, στα σύνορα Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Στεριώνει τις πλάτες της στο δασωμένο Βέρμιο, ενώ μπροστά της απλώνονται καταπράσινες πλαγιές και κάμπος γεμάτος αμπέλια, ροδακινιές και μηλιές. Δεξιά και αριστερά της πόλης κυλούν με βρόντο σκουρόχρωμα νερά που έχουν τις φλέβες τους στην καρδιά του Βερμίου.

Συνέχεια →