Ανοιξιάτικη βροχούλα
Με τις τσέπες αδειανές κι έναν φόβο στην καρδιά
απ’ του κόσμου τις φωνές μες στη γιορτινή βραδιά
Σε περίμενα κι απόψε σαν το μάννα τ’ ουρανού
μα ξημέρωσα μονάχος με το φως του αυγερινού.
Ανοιξιάτικη βροχούλα
Με τις τσέπες αδειανές κι έναν φόβο στην καρδιά
απ’ του κόσμου τις φωνές μες στη γιορτινή βραδιά
Σε περίμενα κι απόψε σαν το μάννα τ’ ουρανού
μα ξημέρωσα μονάχος με το φως του αυγερινού.
Ανοιξιάτικη βροχούλα
Με τις τσέπες αδειανές κι έναν φόβο στην καρδιά
απ’ του κόσμου τις φωνές μες στη γιορτινή βραδιά
Σε περίμενα κι απόψε σαν το μάννα τ’ ουρανού
μα ξημέρωσα μονάχος με το φως του αυγερινού.

Ανοιξιάτικη βροχούλα
Με τις τσέπες αδειανές κι έναν φόβο στην καρδιά
απ’ του κόσμου τις φωνές μες στη γιορτινή βραδιά
Σε περίμενα κι απόψε σαν το μάννα τ’ ουρανού
μα ξημέρωσα μονάχος με το φως του αυγερινού.

Το παγωμένο τσάι είναι από τα ροφήματα που έχουν την τιμητική τους την περίοδο των διακοπών. Στο εμπόριο μπορείτε ένα βρείτε ice tea σε διάφορες γεύσεις, σίγουρα όμως κάθε τι σπιτικό είναι πιο υγιεινό. Μια εύκολη συνταγή για παγωμένο τσάι με υπέροχη γεύση και άρωμα φρούτων για τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού!
ΣυνέχειαΦεβρουάριος 313 μ.Χ.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος (27 Φεβρ. 272 – 22 Μαΐου 337 μ.Χ.) λεπτομέρεια
από ψηφιδωτό στην είσοδο του ναού της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως
Το Διάταγμα των Μεδιολάνων αποτελεί το επίσημο κείμενο, με το οποίο καθιερώθηκε η ανεξιθρησκεία στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Υπεγράφη τον Φεβρουάριο του 313 μ.Χ., στον χώρο του σημερινού Κάστρου Σφόρτσα του Μιλάνου, όπου τις ημέρες εκείνες τελέστηκε και ο γάμος του Αυγούστου Λικίνιου με την Κωνσταντία, αδελφή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Με την υπογραφή του Διατάγματος ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο Αύγουστος Λικίνιος έθεσαν τέλος στους διωγμούς των χριστιανών και νομιμοποίησαν τη χριστιανική Εκκλησία ως «επιτρεπόμενη θρησκεία» (Religio licita), οι οπαδοί της οποίας έπρεπε να προσεύχονται στον δικό τους θεό για την ευτυχία του κράτους.
Συνέχεια
«Έλα να σου δείξω τις τριανταφυλλιές, τα πράσινα, τα κόκκινα, τα σπίτια, τις αυλές…». Και τελικά το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι το «Πόσο σ’ αγαπώ», από το βάθος της καρδιάς μας, γιατί οι λέξεις είναι λίγες για να εκφράσουν τελικά αυτό που νιώθουμε στο σύνολό του…
Το τραγούδι σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και με την αξέχαστη μουσική του Μάνου Λοΐζου, αποτέλεσε το μουσικό θέμα της ταινίας «Η Αλίκη δικτάτωρ», που γυρίστηκε το 1972, σε σκηνοθεσία Τάκη Βουγιουκλάκη και σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη, με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη σε μία από τις ωραιότερες και πιο πηγαίες ερμηνείες της καριέρας της στον ελληνικό κινηματογράφο. Το φιλμ -αρκούντως αντιχουντικό- κακοπάθησε από τη λογοκρισία των Συνταγματαρχών και τελικά προβλήθηκε με σημαντικές περικοπές. Στην ταινία, η νεαρή Αλίκη, μετά τον θάνατο του πατέρα της, του κυρίου Νέστορα (Λαυρέντης Διανέλος), που ήταν αρχηγός σε ένα θεατρικό μπουλούκι, παίρνει τον δρόμο για την Αθήνα με μοναδική συντροφιά τον σκύλο της, τον Αράπη. Για να ζήσει δίνει παραστάσεις του δρόμου, παριστάνοντας τον Σαρλώ στον ρόλο του δικτάτορα από την ομώνυμη ταινία. Η γνωριμία της μ’ έναν τυφλό φοιτητή της Νομικής, τον Πέτρο που υποδύεται ο νεαρός τότε Νίκος Γαλανός και ο θάνατος του σκύλου της, του Αράπη, φέρνει τους δύο νέους πιο κοντά και ένας άδολος έρωτας ανθίζει ανάμεσά τους.
Είτε ως Πέτρο – φοιτητή της Νομικής στο «Σαρλώ δικτάτωρ», είτε ως Αλέκο – γιο εφοπλιστή στο «Ένα αστείο κορίτσι», είτε ως τον αξεπέραστο Χούλιο Μπάλμας – τον άσσο της μπάλας στην ταινία «Η Ρένα είναι οφ σάιντ», πάντα θα θυμόμαστε τον Νίκο Γαλανό για τους ρόλους του που ξεχώρισαν και ταυτίστηκαν για πάντα με το πρόσωπό του. Καλή Ανάπαυση… Αιωνία η μνήμη…

Το «Πόσο σ’ αγαπώ» είναι ένα υπέροχο και τρυφερό ερωτικό τραγούδι, γεμάτο βαθιά αγάπη. Η ζεστασιά και η ευαισθησία χαρακτηρίζουν κάθε του λέξη. Οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου ξεχειλίζουν από συναισθήματα και από αγάπη… είναι γεμάτοι εικόνες έρωτα και στοργής για το αγαπημένο πλάσμα. Εξ άλλου όταν είμαστε ερωτευμένοι και ζούμε με τον άνθρωπό μας, τα πάντα γύρω μας μάς φαίνονται πιο όμορφα, πιο έντονα, πιο δημιουργικά. Είναι σαν να μας δίνουν όλα αφορμές για να εξερευνήσουμε τον κόσμο, τη φύση μαζί με τον άλλο, σαν να πρόκειται ν’ ανακαλύψουμε εκ νέου ολόκληρο τον κόσμο μαζί, έστω και αν τελικά είναι κάτι τόσο γνωστό και οικείο. «Έλα να σου δείξω τις τριανταφυλλιές, τα πράσινα, τα κόκκινα, τα σπίτια, τις αυλές…». Και τελικά το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι το «Πόσο σ’ αγαπώ», από το βάθος της καρδιάς μας, γιατί οι λέξεις είναι λίγες για να εκφράσουν τελικά αυτό που νιώθουμε στο σύνολό του…
Συνέχεια
Στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Πάτλαμα, μία εικόνα κολάσεως
Έχουμε διαβάσει πολλά ντοκουμέντα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Το παρακάτω αξίζει να διαβαστεί από όλους. Αποτελεί ένα από τα συγκλονιστικότερα κεφάλαια της γενοκτονίας του Ποντιακού ελληνισμού. Ελάτε να παρακολουθήσουμε την ιστορία μιας μεγάλης εκκλησίας που το όνομά της έγινε συνώνυμο με την κόλαση…
Συνέχεια
Η Αρετσού (αρχαία Αρέθουσα, Ρύσιον) (Darıca Ντάριτζα, της επαρχίας Kocaeli, Κοτζάελι τουρκ.) ήταν Ελληνική παραλιακή κωμόπολη της Μικράς Ασίας, στην είσοδο του Κόλπου της Νικομήδειας (Ιζμίτ), στη θάλασσα του Μαρμαρά. Απείχε μόλις 40 χλμ. από την Κωνσταντινούπολη, ενώ κοντά της βρισκόταν η αρχαία Νικομήδεια. Θεωρείται η πατρίδα του Αδαμάντιου Κοραή.
Συνέχεια
Η Μάνα
Γεώργιος Μαρτινέλλης
Είπαν του ήλιου, «γιορτάζει η Μάνα»
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.
Μαργαριταρένια μου
Παραδοσιακό νανούρισμα Μικράς Ασίας
Όσα άστρα είναι στον ουρανό, μαργαριταρένια μου
και λάμπουν ένα – ένα και λάμπουν ένα – ένα
Τόσες φορές τα μάτια μου μαργαριταρένια μου
δακρύσανε για σένα, δακρύσανε για σένα

Μαργαριταρένια μου
Παραδοσιακό νανούρισμα Μικράς Ασίας
Όσα άστρα είναι στον ουρανό, μαργαριταρένια μου
και λάμπουν ένα – ένα και λάμπουν ένα – ένα
Τόσες φορές τα μάτια μου μαργαριταρένια μου
δακρύσανε για σένα, δακρύσανε για σένα
5 Μαΐου

Ο Άγιος Εφραίμ, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μόρφης, γεννήθηκε στα Τρίκαλα, στις 14 Σεπτεμβρίου 1384 μ.Χ. σε ειδυλλιακή τοποθεσία, κοντά στον Ληθαίο ποταμό. Έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία μαζί με τα άλλα εφτά αδέλφια του, τη δε φροντίδα τους, μετά τον Θεό, ανέλαβε η ευσεβής μητέρα τους. Σε ηλικία 14 ετών, για ν’ αποφύγει τον εξισλαμισμό και τα γενιτσαρικά σώματα, εισήλθε στην ακμάζουσα τότε σταυροπηγιακή Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου του Όρους των Αμώμων (Καθαρών) στην περιοχή της Νέας Μάκρης Αττικής.
Συνέχεια
Fred Boissonnas, Μέτσοβο 1913
Εἶναι νὰ γίνεις ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου,
εἶναι νὰ φτιάχνεις, κοριτσάκι,
τὴν εὐτυχία τοῦ κόσμου.
Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.
Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι.
Γιάννης Ρίτσος, «Πρωινό άστρο» (απόσπασμα)

Ο Αλέκος Παναγούλης έγραφε ποιήματα στη φυλακή ακόμα και χωρίς γραφική ύλη, χρησιμοποιώντας για μελάνι το αίμα του και για χαρτί τους τοίχους του κελιού του. Το «Αύριο Φως» είναι ένα από τα ποιήματα εκείνα…
Ο Αλέκος Παναγούλης σκοτώθηκε την Πρωτομαγιά του 1976, σε ηλικία 38 ετών, κατόπιν τροχαίου δυστυχήματος στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, όταν το αυτοκίνητό του που οδηγούσε έπεσε σε υπόγειο κατάστημα κάθετα στην πορεία του, λίγες ημέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις σε βάρος πολιτικών προσώπων που συνεργάστηκαν με τη χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε στην κατοχή του. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει ωστόσο κανένα τεκμήριο για όλες αυτές τις θέσεις…
Αιωνία η μνήμη του. ΑΘΑΝΑΤΟΣ!
Συνέχεια
Το Μαγισσάκι
Από τους χρόνους τους παλιούς το ‘χω βαθύ μεράκι,
να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι.
Τ’ άπιαστο σαν αερικό, στην εμορφιά του Μάης,
που αν κάνεις να τον μυριστείς, αλίμονό σου εκάεις!
Έβγα, έβγα μαγισσάκι χτύπα χτύπα το ραβδάκι.
Ντο και ρε και μι και φα μες στα ροζ τα σύννεφα.
Τι ζουμπούλια και τι κρίνα, τι και τούτα τι κι εκείνα!
Ντο και ρε και φα και μι, φούχτα μου και δύναμη.
Ποιος θα μου δώκει δύναμη κι ένα μακρύ καμάκι,
να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι.
Που ‘ναι σπηλιά του ο ουρανός, άγγελος η μαμά του
κι αφρός το φουστανάκι του, στην άκρια του κυμάτου.

Χτύπα, χτύπα το ραβδάκι, γίνε το νερό στ’ αυλάκι.
Φα και ρε και μι και ντο, μες στο μπλε το ξάγναντο.
Τα παπιά και τα βαπόρια, παν μαζί και πάνε χώρια.
Έξι, τέσσερα κι οχτώ, γούρι μου και φυλαχτό!
Ανοίξτε πύλες κι εκκλησιές, ν’ ανάψω ένα κεράκι.
Να κάνει θαύμα στα κρυφά για με το μαγισσάκι.
Που να κοιμάμαι ξυπνητός, να τρέχω ξαπλωμένος
και να με λεν χωρίς καρδιά, μα να ‘μαι ερωτευμένος.
Έβγα, έβγα μαγισσάκι, χτύπα χτύπα το ραβδάκι.
Ντο και ρε και μι και φα, μες στα ροζ τα σύννεφα.
Τα παπιά και τα βαπόρια, παν μαζί και πάνε χώρια.
Έξι, τέσσερα κι οχτώ, γούρι μου και φυλαχτό!
(Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης, Μουσική – Ερμηνεία: Νένα Βενετσάνου)


Καλωσορίζουμε τον Μάη με τους «μαγιάτικους» αγαπημένους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη και το εισαγωγικό σημείωμα που έγραψε ο ίδιος ο Ποιητής για την ποιητική συλλογή του «Τα ρω του έρωτα», στην οποία ανήκει το «Μαγισσάκι» ενταγμένο στην ενότητα «Τ’ αφανέρωτα». Ποιήματα της συλλογής αυτής μελοποιήθηκαν από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Λίνο Κόκοτο και τον Μάνο Χατζιδάκι. Ειδικά το «Μαγισσάκι» μελοποιήθηκε το 1996 από τη Νένα Βενετσάνου που ήταν και εκείνη που το πρωτοερμήνευσε. Καλό μήνα Μάη! Καλή Πρωτομαγιά!

«Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε ανάσταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα λόγια και να ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό. Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βαστάει στη ζωή. Γι’ αυτό, κοντά στα ποιήματά μου, δοκίμασα να γράψω και μερικά τραγούδια, χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Έτσι ή αλλιώς, μιλά κανείς για τα ίδια πράγματα που αγαπά, και από ‘κει και πέρα το λόγο έχουν αυτοί που θα τ’ ακούσουν. Λένε πως το είδος έχει ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και δεν ενδιαφέρθηκα ή δεν μπορούσα ίσως να τους ακολουθήσω. Δουλεύει ο καθένας όπως νιώθει. Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λόγια, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν»
(Οδυσσέας Ελύτης)
Πηγή: pagkritiogymnasio.wordpress.com
🌹🌿🌼🌿🌷🌿 Καλό μήνα Μάη! Καλή Πρωτομαγιά! 🌷🌿🌼🌿🌹🌿

Ο Μάιος είναι ο πέμπτος μήνας του ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών. Αρχικά ήταν ο τρίτος μήνας του δεκάμηνου Ρωμαϊκού ημερολογίου (Majus) και πήρε το όνομά του, κατά την επικρατέστερη εκδοχή, από τη θεότητα Μαία (λατινικά Μάγια), μητέρα του θεού Ερμή. Ήταν η θεά της γονιμότητας και ετιμάτο με θυσίες χοιριδίων στο βωμό της.
Συνέχεια
Η πανακακότα είναι ελαφριά και δροσερή και συνοδεύεται ιδανικά με σιρόπι από φρέσκιες φράουλες που είναι η εποχή τους! Ένα κέρασμα γεμάτο από την ευωδιά και τα χρώματα της Άνοιξης, που ξετρελαίνει όποιον το γεύεται!
ΣυνέχειαΠαρασκευή της Διακαινησίμου

Το προσκύνημα της Ζωοδόχου Πηγής στο Μπαλουκλί, η «Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα», περιλαμβάνει το μοναστήρι, την εκκλησία και το αγίασμα της Ζωοδόχου Πηγής και βρίσκεται στα δυτικά της Κωνσταντινουπόλεως, έξω από τα χερσαία τείχη. Ο εικονογραφικός τύπος της Θεοτόκου Ζωοδόχου Πηγής διαδόθηκε σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο. Η παράσταση είναι γνωστή από τις αρχές του 14ου αιώνα και απαντά κυρίως στην κρητική ζωγραφική.
Συνέχεια
Αθανάσιος (Διάκος) Μασσαβέτας
(Άνω Μουσουνίτσα Φωκίδος, 4 Ιανουαρίου 1788 – Λαμία, 24 Απριλίου 1821)
Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες
Κ.Π. Καβάφης
Ο Αθανάσιος Διάκος υπήρξε ένας από του επιφανέστερους Έλληνες ήρωες – οπλαρχηγούς του πρώτου έτους της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1788 στην Άνω Μουσουνίτσα, ένα πανέμορφο χωριό στις πλαγιές των Βαρδουσίων που, με το ΦΕΚ Α’ 5/7.1.1959, μετονομάστηκε προς τιμήν του ήρωα: «Αθανάσιος Διάκος».
Συνέχεια"Γρηγορείτε και προσεύχεσθε..."
ΙΔΕΕΣ. ΚΡΙΤΙΚΗ. ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.
τα βιβλία, η μουσική, οι τέχνες, οι καλλιτέχνες, η πολιτική & ο ορθός λόγος, τα social media
Iconography and Hand painted icons
Αγιογράφος - Συγγραφέας - Δάσκαλος Αγιογραφίας
Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]
Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι
Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …
«Συμβαίνει. Απλώς συμβαίνει η αγάπη. Όπως συμβαίνει η θάλασσα». (Παντελής Μπουκάλας, "Ρήματα")
Just another WordPress.com weblog
κατ' ευφημισμόν
dragatis.gr ■ Λόγος | Εικόνα | Επικοινωνία
ιστολόγιο του συγγραφέα βασίλειου χριστόπουλου
το blog του Κωστή Παπαϊωάννου περί ανέμων και δικαιωμάτων
:: notes from a notebook's backyard ::
Μια προσπάθεια ανθολόγησης του παγκόσμιου ποιητικού λόγου.
Ιστορίες από την Επανάσταση του 1821, τον αγώνα των Ελλήνων για Ανεξαρτησία
«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)
A blog on stories about people and Greek Songs by Avi Nishri
kefalonia-Ionian Island / Tο e-mail μας είναι: paliavlahata2010@hotmail.com Κλικ στην ενότητα "BLOG"
Μια άλλη ματιά στη πόλη των θρύλων και των παραδόσεων
Ανεξάρτητη ενημέρωση
Ασημίνα Ντέλιου/ Asimina Nteliou συγγραφέας/writer
το νησί που πάει παντού, όπως ο Πέτρος Χαριτάτος
για τα παλιά και τα καινούργια
Μυθολογικά, Ἀρχαιολογικά, Ἱστορικὰ & Λαογραφικὰ γιὰ τὴν Θράκη.