
Οι φόβοι του μεσημεριού
Οι γρίλιες μου φέρνουν την αντηλιά
από το απέναντι σοκάκι
Σιωπή… ακόμα και η βρύση σταμάτησε να στάζει,
όλα είναι λουσμένα στο μεσημέρι,
όλα είναι σιωπή και φόβος
Μόνο μια μύγα δεν κουράστηκε να φέρνει κύκλους
Μες το καυτό το απομεσήμερο, με μάτια ορθάνοιχτα
παρακολουθώ μηχανικά τους επίμονους περίπατους της.
Μες το δωμάτιο πλανιέται ακόμα η μυρουδιά του δεκαπενταύγουστου.
Η Μαρία ήρθε αμέσως μετά την εκκλησία ντυμένη στα κόκκινα
και φεύγοντας ξέχασε πάνω στην καρέκλα της
ένα ματσάκι βασιλικό και ριζμαρί
που συνήθιζε να βάζει μες στα σφιχτά της στήθη.
Τα μάτια μου έπεσαν στο ασυμμάζευτο ακόμα τραπέζι της Κυριακής,
Κανείς δεν είχε την δύναμη την ώρα τούτη
την περίεργη να το συμμαζέψει
Όλοι περιμέναμε να έρθει το απόγευμα
Όλοι περιμέναμε να σβήσει το μεσημέρι.
Οι φόβοι που με κυρίευαν
άρχιζαν πέρα από την κλεισμένη πόρτα του δωματίου
Πιο κει ήταν το δέος, η άγνοια, η ακατανόητη πίκρα
που σου άφηνε η ζωή στα άπλετο φως του καλοκαιριού.
Η σκιά του απογεύματος μεγάλωνε,
οι αυλές γεμίζανε δροσιά, οι πόρτες άνοιγαν.
Οι φόβοι του μεσημεριού ξεθώριαζαν
έτσι καθώς δινόμουνα σιγά σιγά στην αγκαλιά της νύχτας.
Ήσουνα πάντα με την παρέα του Γιάννη
και όταν σε έβλεπα από μακριά
μία χαρά πρωτόγνωρη γέμιζε την καρδιά μου.
Οι χτύποι της δυνάμωναν
και όταν πια συναντιόμασταν
τα μάτια σου γινόντουσαν πελώρια
και ένα παίξιμο στα χείλη σου πρόδιδε την αγάπη…
Ήταν η ώρα που η σκιά έφτανε μέχρι τις γέρικες ελιές του θείου Γιώργου.
Δε θυμούμαι πια πότε σταμάτησα να σε συναντώ.
Ξέχασα ακόμη και το όνομα σου!
Την ώρα τούτη που η βρύση σταμάτησε να στάζει
και που η μάνα δεν ονειρεύεται στο διπλανό κρεβάτι
Μόνο μια μύγα βουίζει επίμονα μέσα σε ένα δωμάτιο
Όπου πια δεν υπάρχει παρά το κενό…

Στίχοι: Γιώργος Σταυριανός, Απαγγελία: Κάτια Δανδουλάκη
Ένα από τα πρώτα λογοτεχνικά κείμενα αυτού του ιστολογίου ήταν οι αγαπημένοι «Φόβοι του μεσημεριού» του Γιώργου Σταυριανού και με αυτό τον αποχαιρετάμε στο μεγάλο ταξίδι του που ξεκίνησε σήμερα.
Ο συνθέτης και λογοτέχνης Γιώργος Σταυριανός άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή σε ηλικία 77 ετών. Γεννήθηκε το 1948 στο Ηράκλειο της Κρήτης και σπούδασε ελληνική και γαλλική φιλολογία. Ήταν κάτοχος Master στη Σύγχρονη Φιλοσοφία, ενώ αναγορεύτηκε και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Νανσύ στη Γαλλία τον Οκτώβριο του 1991. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Φλώρινα ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας με ενεργό δράση στα κοινά και πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής.

Γιώργος Σταυριανός
(1948-2026)
Στη δισκογραφία ο Γιώργος Σταυριανός εμφανίστηκε το καλοκαίρι του 1982 με την «Έρημη πόλη», με τη μοναδική ερμηνεία της Μαρίας Δημητριάδη και τις συμμετοχές του Ανδρέα Μικρούτσικου και του Κώστα Θωμαΐδη. Ακολούθησαν πάνω από δέκα δισκογραφικές δουλειές με τη συμβολή μεγάλων προσωπικοτήτων της ελληνικής μουσικής σκηνής, μεταξύ των οποίων του Γιάννη Μαρκόπουλου, του Μάνου Χατζιδάκι και του Νότη Μαυρουδή.
Συνεργάστηκε με κορυφαίες προσωπικότητες από τον χώρο της μουσικής και του θεάματος, όπως η Μαρία Δημητριάδη, η Ελένη Βιτάλη, η Γλυκερία, η Νένα Βενετσάνου, η Αναστασία Μουτσάτσου, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Πάνος Κατσιμίχας, ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο Βασίλης Λέκκας, ο Παντελής Θεοχαρίδης κ.ά.
«Η Ελένη», «Ήσουνα φεγγάρι», «Ώρες μου χρωματιστές», «Ο καημός της φυσαρμόνικας», «Στα ξανθά σου μαλλιά», «Το πιο μεγάλο ψέμα», «Μα εσύ γελάς σαν πρώτα», είναι λίγα μόνο από τα τραγούδια του Γιώργου Σταυριανού που το κοινό λάτρεψε. Είχε ακόμα εκδώσει τα μυθιστορήματα: «Μητροπόλεις» (εκδ. Καστανιώτης), «Το τρυφερό παραμύθι του κόσμου» (εκδ. Καστανιώτης), «Πόρτες μισάνοιχτες» (εκδ. Ηρόδοτος) και τη μονογραφία «Η δυναμική των πολιτισμών».
Αιωνία η μνήμη. Καλό Παράδεισο
Κι ένα μεγάλο Ευχαριστώ!

Προσωπική Δισκογραφία
1982: Έρημη πόλη, Γιώργος Σταυριανός, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μαρία Δημητριάδη, Ανδρέας Μικρούτσικος, Κώστας Θωμαΐδης.
1985: Δέκα παιδικοί καϋμοί, Γιώργος Σταυριανός, Αργύρης Κούκας, Πένυ Ξενάκη.
1986: Οι φόβοι του μεσημεριού, Γιώργος Σταυριανός, Μαρία Δημητριάδη, Γ. Μητρόπουλος, Λίνα Νικολακοπούλου, Φίλιππος Σοφιανός, Μαρία Κανελλοπούλου, Κάτια Δανδουλάκη, Μαρία Αριστοπούλου.
1990: Άνεμος είναι, Ελένη Βιτάλη, Φίλιππος Γράψας, Χρήστος Τσιαμούλης, Βασίλης Λέκκας.
1993: Καθαρός Ουρανός, Ισιδώρα Σιδέρη, Κώστας Γανωτής, Χρήστος Τσιαμούλης, Κώστας Μάντζιος, Γιάννης Παπαζαχαριάκης, Κάτια Δανδουλάκη, Οπισθοδρομικοί.
1995: Στην πολιορκία πέφτει πάντα η Τροία, Γιώργος Σταυριανός, Κώστας Μάντζιος, Οδυσσέας Ιωάννου, Σωτηρία Μπαβέλου, Μυρτώ Κοντοβά, Αρετή Μπέλλου.
1996: Secrets, Γιώργος Σταυριανός.
1998: Το πιο μεγάλο ψέμα, Γ. Σταυριανός, Μ. Μητσιάς, Π. Θαλασσινός, Ν. Βενετσάνου, Τσαϊρέλη, Καλλιφατίδης, Γεωργία Λάκη.
1999: Μέρα Νύχτα, Γιώργος Σταυριανός, Κώστας Μάντζιος.
2000: Πού να τελειώνει η θάλασσα, Γιώργος Σταυριανός, Φίλιππος Γράψας, Κώστας Μάντζιος, Παντελής Θεοχαρίδης.
2003: Το χρώμα της μνήμης, Διονύσιος Σολωμός, Μυρτώ Παπαδοπούλου, Γιώργος Σταυριανός, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Παντελής Θαλασσινός, Βασίλης Λέκκας, Καλλιόπη Βέττα, Κατερίνα Βλάχου, Σάκης Μέλιτος.
2003: Τα αυθεντικά εποχή Ι, Έρημη πόλη & Οι φόβοι του μεσημεριού, Γιώργος Σταυριανός.
2003: Τα αυθεντικά εποχή ΙΙ, Στην πολιορκία πέφτει πάντα η Τροία & Καθαρός ουρανός, Γιώργος Σταυριανός.
2005: Έλληνες συνθέτες, Γιώργος Σταυριανός.
2005: Ώρες μου χρωματιστές, Γιώργος Σταυριανός, Γιώργος Νταλάρας, Γλυκερία, Παντελής Θαλασσινός, Πάνος Κατσιμίχας, Αναστασία Μουτσάτσου, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μυρτώ Κοντοβά, Στέλιος Χατζημιχαήλ, Παιδική Χορωδία Ωδείου Kodaly.
2006: Codes, Γιώργος Σταυριανός, Κάτια Δανδουλάκη.
2010: Και η κολοκύθα έγινε πάλι άμαξα, Μανώλης Μητσιάς, Παντελής Θαλασσινός, Σοφία Αβραμίδου, Ντίνα Γιακουμάκου.
2017: Η πηγή των θαυμάτων, Μίλτος Πασχαλίδης, Φοίβος Δεληβοριάς, Νένα Βενετσάνου, Κώστας Παρίσσης, Βασίλης Γισδάκης, Σοφία Παπάζογλου, Νότης Μαυρουδής.
2021: Λύκε, Λύκε είσαι εδώ; Μουσική, στίχοι: Γιώργος Σταυριανός, Κωνσταντίνος Μουδάτσος, Μάκης Τσίτας, Πάνος Μπούσαλης, Ερμηνεία: Παντελής Θαλασσινός, Δώρος Δημοσθένους, Βασίλης Γισδάκης, Πάνος Μπούσαλης.
Πηγές: faretra.info