
Η Κοίμηση της Θεοτόκου (Παναγία Σπηλιανή) του Ρεθεμνιώτη
ζωγράφου Α. Βεβελάκη, Σπήλι Ν. Ρεθύμνου, 1887
«Ο Άγιος περιμένει έως και 40 χρόνια το τάμα του…». Τι σημαίνει αυτή η φράση;
Τάμα. Προφανώς προέκυψε στην παράδοσή μας από καθαρά ευλαβικά κίνητρα. Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Αν το 1870, κάποιος έκανε τάμα να πάει να προσκυνήσει στην χάρη ενός Αγίου σε πολύ μακρινό προσκύνημα, ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο -και οικονομικά και πρακτικά- να το εκπληρώσει. Σήμερα βέβαια με τα μέσα συγκοινωνίας και όλες τις ανέσεις, που υπάρχουν, μας φαίνεται απλό, αλλά τότε ήταν δύσκολο πράγμα η μετακίνηση.



α. Παναγία Λαγκουβάρδα Κεφαλονιάς, β. Παναγία
Μεγαλόχαρη Τήνου, γ. Παναγία Γιάτρισσα Λουτρακίου
Σκεφτείτε να είχε τάξει κάποιος να πάει σ’ ένα πολύ μακρινό μέρος, π.χ. στα Ιεροσόλυμα… Οπότε, για να υπάρχει άφθονος χρόνος για την δυνατότητα εκπλήρωσης ενός τέτοιου τάματος και για να μην απελπίζεται ο κόσμος, που πάνω στην ανάγκη του έταζε δύσκολα πράγματα, υπήρξε αυτή η προφορική (ανθρώπινη) παράδοση, που όμως δεν έβλαπτε πουθενά. Αυτό βέβαια μετά επεκτάθηκε και παρέμεινε έτσι και για απλά τάματα, με ό,τι αρνητικό μπορεί να συνεπάγεται αυτό.



Ασημένια τάματα ναυτικών, Παναγία Τήνου
Τώρα πια δυστυχώς, έχουν όλα υποβιβασθεί και έχουν χάσει το πραγματικό τους νόημα… Έτσι, έχει γίνει και με το τάμα. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι, όταν προσφέρουμε υλικά, τα προσφέρουμε έχοντας καθαρή καρδιά και πνευματικότητα. Όταν προσφέρουμε «κόπο», τον προσφέρουμε με επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας. Σε κάθε περίπτωση, σε ένα τάμα, η προσφορά πρέπει να γίνεται με πνεύμα ταπείνωσης, ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης προς τον Θεό, και για τα καλά και για τα «ανάποδα».



α. Άγιος Γεώργιος Κουδουνάς (Πρίγκηπος), β. Ταξιάρχης Μιχαήλ
Μανταμάδου, γ. Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης
Ο Άγιος «δεν παρεξηγεί», ούτε «θυμώνει». Αλλά περιμένει και μεσιτεύει για μας σε κάθε περίπτωση. Έτσι, σήμερα, μια ωραία ερμηνεία των 40 χρόνων, μπορεί να είναι αυτή: Ότι ο Άγιος, στον οποίο τάξαμε κάτι, περιμένει μέχρι και σαράντα χρόνια (δηλαδή μια ζωή ουσιαστικά), την επιστροφή μας και την μετάνοιά μας, περιμένει την ουσιαστική μας προσπάθεια και την αγωνιστική μας διάθεση, να πολεμήσουμε πάθη και αδυναμίες, να ενισχυθούμε στην πίστη μας, αναγνωρίζοντας πρωτίστως ότι τα πάντα, γίνονται «Χάριτι και φιλανθρωπία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ω η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων».
Πηγή: ieramonopatia.gr
kimintenia.wordpress.com