Η Αναμαρτησία της Παναγίας (Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ο Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου
(βημόθυρο Ι.Ν. Αγίας Μαρίνης Καραβά Πειραιώς)

Αρχιμ. Εφραίμ Βατοπαιδινού, Καθηγουμένου Ι.Μ. Βατοπαιδίου

Στα ευαγγέλια μόνο λίγα μας αποκαλύπτονται για τη ζωή της Παναγίας μας. Πολλά όμως άλλα, όπως και την σημασία και έννοια των ευαγγελικών αναφορών, τα διδάσκει το Άγιο Πνεύμα με την Παράδοση της Εκκλησίας μας και τα αποκαλύπτει, πολλές φορές, η ίδια η Θεοτόκος στους πιστούς δούλους Της, στους Πατέρες της Εκκλησίας. Τούτοι μαρτυρούν εν Πνεύματι Αγίω ότι «η Θεοτόκος ουδέποτε ήμαρτεν, ουδέ διά σκέψεως». Ο Χριστός δεν αμάρτησε, γιατί ως θεία Υπόσταση δεν μπορούσε να αμαρτήσει. Είχε την απόλυτη και κατά φύση αναμαρτησία. Το «ουδείς αναμάρτητος, ει μη ο Θεός» αναφέρεται σε αυτήν την κατά φύση αναμαρτησία της Αγίας Τριάδος, και φυσικά του Χριστού ως δευτέρου προσώπου Της. Η Θεοτόκος δεν αμάρτησε, αν και μπορούσε να αμαρτήσει. Δεν ήταν αναμάρτητη κατά φύση αλλά κατά θέληση. Διακηρύττουν επίσης οι Άγιοι Πατέρες ότι ακόμα και αν, υποθετικώς, όλοι οι άνθρωποι και τα λοιπά κτίσματα ήθελαν να καταστούν κακά, η Κυρία Θεοτόκος θα ήταν ικανή από μόνη Της να ευχαριστήση τον Θεό και ότι όλος ο νοητός και αισθητός κόσμος έγινε κατατείνοντας σε Εκείνην, δηλαδή στην Κυρίαν Θεοτόκον, αλλά και η Κυρία Θεοτόκος έγινε για τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν. Με την Χάρη του Θεού ο γέρων Εφραίμ Βατοπαιδινός αναπτύσσει αυτό το τόσο λεπτό και σημαντικό θέμα, που άπτεται του προσώπου της Παναγίας μας, αλλά έχει σχέση και με τη δική μας πνευματική ζωή.

Συνέχεια