Ζούμε για να ποστάρουμε ή ζούμε για να ζούμε;

Αλλάζει η εμπειρία της θέασης από την πλευρά του δέκτη και του πομπού μέσω των ΜΚΔ;

Ο καλλιτέχνης αγγίζει τη Μούσα για να κοινωνήσει την τέχνη του με το κοινό του στο παρόν ή με τους άπειρους αναμεταδότες που προκαλούν μια δευτερογενή εμπειρία μέσα από το φιλτράρισμα μιας μηχανής (από ΖΕΝΙΤ Α5 μέχρι iPad);

Συνέχεια

Γράμματα και αναμνήσεις… Η ζωή ενός ταχυδρόμου από την Ποταμούλα Αγρινίου

Στο χωριό Ποταμούλα της Αιτωλοακαρνανίας συναντάμε τον κύριο Γιώργο. Για 34 χρόνια, από το 1973 έως το 2007, υπηρέτησε ως ταχυδρόμος διανύοντας αμέτρητα χιλιόμετρα με τα πόδια, διανέμοντας γράμματα, δέματα και νέα σε κάθε γωνιά της περιοχής. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από τη φτώχεια. Μεγάλωσε σε μια παράγκα, με λιγοστό φαγητό και ό,τι ρούχα έβρισκε. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να σκαρφαλώσει προς τα πάνω. Μετά τη θητεία του στο στρατό, ακολούθησε το επάγγελμα του ταχυδρόμου, μιας εποχής όπου η στολή, η τσάντα και η σφυρίχτρα αποτελούσαν αναπόσπαστα κομμάτια του.

Συνέχεια