Οι καλοκαιρινές διακοπές, όπως τις αποτύπωσε
ο Ελληνικός Κινηματογράφος, τη δεκαετία του ’60
Συντάκτης: kimintenia
Το θέρος από τον Πόντο στη Νέα Χηλή – Εικόνες και μνήμες
«Έρθεν και ο Χορτοθέρτς, έπαρ’ το καγάν (δρεπάνι) σο χέρ’ τ’ς»…
Θεριστές στη Νέα Χηλή, 1956
«Χορτοθέρτς» αποκαλούσαν οι Πόντιοι τον Ιούλιο, ο οποίος φέρει και την επωνυμία αλωνάρης ή θεριστής. Λέγεται αλωνάρης γιατί την περίοδο αυτή αλωνίζουν τα σιτηρά. Η λέξη παράγεται από το ουσιαστικό «χόρτο» και το ρήμα «θερίζω».
ΣυνέχειαΣφουγγάτο, η νοστιμιά του καλοκαιριού!
Μια απίθανη λιτή συνταγή, ιδανική για το καλοκαίρι
Μια διαφορετική συνταγή πάντα μας κινεί την περιέργεια να τη φτιάξουμε και κυρίως να τη δοκιμάσουμε. Τα πιάτα της πατρίδας μας είναι πολλά, για να διαλέξουμε αυτό που μας ταιριάζει. Αγνά υλικά, πρωτότυπες ιδέες, όλες πλασμένες με αγάπη και μεράκι. Ένα από αυτά είναι το σφουγγάτο. Είναι κάτι μεταξύ ομελέτας, πίτας και φρουτάλιας, όμως ξεχωριστό και μοναδικό πιάτο. Το σφουγγάτο το συναντάμε σε πολλά νησιά της Ελλάδας, όπως στην Κρήτη, στη Σαντορίνη και στη Λέσβο. Είναι ένα ιδανικό καλοκαιρινό πιάτο, που μπορούμε να απολαύσουμε όλη την ημέρα, βασισμένο σε μια λιτή συνταγή με παραδοσιακά υλικά της Μεσογειακής κουζίνας.
ΣυνέχειαΤοπίο από όνειρο στη μαγευτική Γέρα
Μυτιλήνη, Γέρα 1977
«Κοίταζαν ανάμεσα απ’ τα λιόδεντρα
τα χαλίκια της ακτής να βγάζουνε ασημένιες άχνες»
Τάσος Αθανασιάδης, «Η Αίθουσα του Θρόνου»
Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1969
Ο Δίσκος της Φαιστού, το άλυτο αίνιγμα
Ο δίσκος της Φαιστού
(2η χιλιετία π.Χ., Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου)
Στις 3 Ιουλίου 1908 ο ιταλός αρχαιολόγος Luigi Pernier (1874-1937) ανακάλυψε, στο υπόγειο του δωματίου XL-101 του Μινωικού ανακτόρου της Φαιστού, τον περίφημο δίσκο της Φαιστού. Ο πήλινος αμφιπρόσωπος ενεπίγραφος δίσκος (με διάμετρο 16 εκ. και πάχος 2,1 εκ.) χρονολογείται πιθανώς στη Μέση Εποχή του Χαλκού (αρχές Νεοανακτορικών Χρόνων, 17ος αιώνας π.Χ.).
ΣυνέχειαΦώκαια, το γλυκό φως της Ιωνίας
Η Παλαιά Φώκαια της Μικράς Ασίας στις αρχές του 20ού αιώνα
Το φιλμ ντοκιμαντέρ «Γεγονότα στη Φώκαια 1914» αποτελεί ένα σπάνιο, συγκλονιστικό ντοκουμέντο για την καταστροφή της Φώκαιας της Μικράς Ασίας, στις 12-13 Ιουνίου 1914, όπως την κατέγραψε ο Γάλλος αρχαιολόγος Félix Sartiaux (Φελίξ Σαρτιώ).
ΣυνέχειαΟ Άγιος Νεομάρτυρας Γεράσιμος ο Μεγαλοχωρίτης
3 Ιουλίου
«Χωρίου Μεγάλου τὸν πρεσβευτὴν καὶ Νεομαρτύρων
τὸν νεώτατον ἀθλητήν, τὸν ἐν τῇ ἀσκήσει καὶ τῇ ὁμολογίᾳ
Χριστὸν δοξολογοῦντα, ὕμνοις τιμήσωμεν»
Η αγιοτόκος Ευρυτανία μας καυχάται εν Κυρίω για το πλήθος των αγίων της. Στη χορεία αυτή σπουδαία θέση κατέχει ο άγιος Γεράσιμος, ο εκ Μεγάλου Χωρίου καταγόμενος, που μαρτύρησε δι’ αποκεφαλισμού στην Κωνσταντινούπολη, την 3η Ιουλίου του 1812.
ΣυνέχειαΣτενός ο δρόμος -τον πλατύ δε γνώρισα ποτέ (Οδ. Ελύτης)
Στενός ο δρόμος -τον πλατύ δε γνώρισα ποτέ
Ανίσως κι ήταν μια φορά μονάχα
τότες που σε φιλούσα κι άκουα θάλασσα
Οδ. Ελύτης, «Μαρία Νεφέλη»
Η Παναγία των Βλαχερνών
2 Ιουλίου
Ο Ιερός Ναός της Παναγίας των Βλαχερνών ή Βλαχερνίτισσας είναι από τα γνωστότερα ιερά Προσκυνήματα της Παναγίας και ένα από τα σημαντικότερα Ορθόδοξα της Πόλης. Βρίσκεται στις Βλαχέρνες, στην περίφημη συνοικία της Κωνσταντινούπολης, όπου εκτός του ναού υπήρχε και βασιλικό παλάτι. Ο Ναός έγινε γνωστός από την παλαιότατη και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας των Βλαχερνών, που παριστάνει την Θεοτόκο όρθια δεομένη με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό, έχοντας στο στήθος της εγκόλπιο με τον Ιησού. Είναι η Υπέρμαχος Στρατηγός και σε ανάμνηση της βοηθείας της προς τους υπερασπιστές του Βυζαντίου εναντίον των Περσών και Ρώσων, γράφηκε ο γνωστός σε όλους Ακάθιστος Ύμνος. Από Βυζαντινούς συγγραφείς μαθαίνουμε για το απαράμιλλο κάλλος του Ναού καθώς και τα άπειρα θαύματα της Παναγίας.
ΣυνέχειαΟδηγίαι προς λουομένους
Χρήσιμες οδηγίες του τότε Υπουργείου Κρατικής Υγιεινής και Αντίληψης
για τα αερόλουτρα, τα θαλασσόλουτρα και τα ηλιόλουτρα του Ελληνικού λαού
Άσπρη πετρούλα του γιαλού (Στρατής Μυριβήλης)
Η παραλία της Λάμπης στην Πάτμο
Άσπρη πετρούλα του γιαλού
Μήλο κυλώ στη θάλασσα, μήνυμα στο Νησί μου
Άσπρη πετρούλα του γιαλού, σώσε τη θύμησή μου!
Ο Ύμνος της Αγάπης
Απ. Παύλος, Προς Κορινθίους Α’ (ΙΓ,1-13)
Ο Απόστολος Παύλος συνέταξε την πρώτη προς Κορινθίους επιστολή του μεταξύ των ετών 53-55 μ.Χ., ενώ βρισκόταν στην Έφεσο, επιδιώκοντας να συμβάλει στην αντιμετώπιση προβλημάτων που είχαν ανακύψει στην εκκλησία της Κορίνθου (κεφ. 1-6), αλλά και για ν’ απαντήσει σε ερωτήματα που του είχαν απευθύνει οι Κορίνθιοι με επιστολή τους (κεφ. 7-15.) Ως προς τη μορφή ακολουθεί τους κανόνες της ελληνικής επιστολογραφίας, έχει όμως επίσης δεχτεί την επίδραση των διατριβών (έργων που αποτύπωναν σε γραπτή μορφή το περιεχόμενο προφορικών ρητορικών επιδείξεων και έφεραν την σφραγίδα της κυνικής – στωικής φιλοσοφίας).
ΣυνέχειαΑγιορείτικη γαριδόσουπα
Ο Μοναχός Νικήτας ο Αγιορείτης, περίφημος μάγειρας στο Άγιον Όρος, ασκητεύει στο κελί της Παναγίας Πορταΐτισσας το οποίο κτίστηκε το 1518 και υπάγεται στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου. Έχει αναλάβει το διακόνημα του μάγειρα εδώ και 17 χρόνια στο Άγιον Όρος, έχοντας μυηθεί στα μυστικά της μακραίωνης Αγιορείτικης μαγειρικής τέχνης από τους παλαιούς πατέρες, οι οποίοι την εμπλούτισαν και την εξέλιξαν παράλληλα από τις επιρροές που είχαν από τον τόπο καταγωγής του ο καθένας.
ΣυνέχειαΕλληνικό σουβλατζίδικο στη λίστα με τα 50 «θρυλικά εστιατόρια» του κόσμου
Δεν αποτελεί πλέον είδηση, περισσότερο… καθημερινότητα. Αναφερόμαστε στις γαστρονομικές διακρίσεις της Ελλάδας και ιδιαιτέρως στην ιστοσελίδα Taste Atlas, η οποία ασχολείται με τις κουζίνες ανά τον κόσμο.
ΣυνέχειαΤο έθιμο του Αη-Γιάννη Φουργκαλά στο Καπνοχώρι Κοζάνης
Το έθιμο το έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες από το Πάνιδο της Ραιδεστού της Ανατολικής Θράκης. Οι συμμετέχοντες ανάβουν φωτιές και αφού κάψουν τα μαγιάτικα στεφάνια, πηδάνε από πάνω τους, για να έχουν υγεία και καλοτυχία
ΣυνέχειαΤο Ολοκαύτωμα του Φούλατζικ (23 Ιουνίου 1920)
Κ. Ευστρατιάδης – Ερκέκογλου, Εφέτης (Θράκη)
Το Φούλατζικ είναι ένα χωριό 20 χλμ. βόρειοανατολικά της Νίκαιας στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας. Πριν την καταστροφή ήταν γνωστό στους Τούρκους ως «Μικρή Ελλάδα» (Κιουτσούκ Γιουνανιστάν). Η σφαγή των Ελλήνων του Φούλατζικ έγινε στις 23 Ιουνίου του 1920 από μία ομάδα τσετών, με σκοπό να προλάβουν την προέλαση του Ελληνικού στρατού στη Μικρασία. Αφού μάζεψαν λεφτά και τιμαλφή από τους κατοίκους, στοίβαξαν όλους τους άρρενες άνω των 14 μέσα στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η οποία παραδόθηκε στις φλόγες. Περίπου 300 άντρες κάηκαν ζωντανοί. Ο διοικητής έβαλε ένα σχοινί γύρω από τον λαιμό του ιερέα Φιλίππου Καλοκίδη και τον καβάλησε σαν να ήταν άλογο. Όταν ο πατήρ Φίλιππος έχασε τις αισθήσεις του, κατακρεούργησε το σώμα του και τον πέταξαν δίπλα σε ένα ποτάμι. Οι υπόλοιποι κάτοικοι κρύφτηκαν σε ένα διπλανό βουνό για πολλές μέρες χωρίς τροφή, ενώ όλο το χωριό καταστράφηκε ολοκληρωτικά.
Συνέχεια
