Rest in peace Country Joe McDonald

«Το όνειρό μου για ειρήνη και αγάπη στον πλανήτη Γη δεν θα επιτευχθεί ποτέ όσο ζω, αλλά θα το υπηρετήσω όσο μπορώ και όταν φύγω, κάποιος άλλος θα αναλάβει και έτσι θα πάνε τα πράγματα. Αν κάτι θα μείνει για μένα είναι ότι έκανα το χρέος μου για τη μουσική και τον πολιτισμό της γενιάς μου και ότι πρόσθεσα ένα πολιτικό, κοινωνικό, ηθικό στοιχείο εκεί που δεν υπήρχε» (Country Joe McDonald, 2007)

May you rest in peace for which you always sang so lovely…

Έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 84 ετών, ο θρύλος του Woodstock Country Joe McDonald, ο οποίος υπήρξε ο frontman των «Country Joe and the Fish» και έγραψε τον ύμνο της διαμαρτυρίας κατά του πολέμου του Βιετνάμ «I-Feel-Like-I’m-Fixin’-to-Die Rag».

Η είδηση του θανάτου του επιβεβαιώθηκε από τη σύζυγο του τραγουδιστή, Kathy, η οποία έδωσε στη δημοσιότητα την ακόλουθη ανακοίνωση: «Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε τον θάνατο του Country Joe McDonald, ο οποίος πέθανε χθες, 7 Μαρτίου, σε ηλικία 84 ετών, στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια, λόγω επιπλοκών από τη νόσο του Πάρκινσον. Αυτή τη στιγμή, η οικογένεια McDonald ζητά σεβασμό στην ιδιωτικότητά της κατά τη διάρκεια αυτής της πολύ δύσκολης περιόδου. Μη διστάσετε να αφήσετε τα συλλυπητήριά σας, τις αναμνήσεις και τις φωτογραφίες σας εδώ σε αυτήν την ανάρτηση. Ευχαριστώ».

Γεννημένος ως Joseph Allen McDonald στην Ουάσινγκτον το 1942, ο Country Joe υπηρέτησε για τρία χρόνια στο Ναυτικό πριν φοιτήσει στο πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες. Μετά από ένα χρόνο, τα παράτησε και μετακόμισε στο Μπέρκλεϊ, ελπίζοντας να γίνει μέρος της ακμάζουσας φολκ σκηνής, όπου ίδρυσε το συγκρότημα Country Joe and the Fish μαζί με τον Barry «The Fish» Melton.

Country Joe & the Fish

Οι αντιπολεμικοί και αντικαθεστωτικοί στίχοι του συγκροτήματος άγγιξαν το κοινό, με το I-Feel-Like-I’m-Fixin’-to-Die Rag, το εναρκτήριο κομμάτι του EP Rag Baby Talking Issue No. 1 του συγκροτήματος να γίνεται το 1965 ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια στην ιστορία της αντιπολεμικής κουλτούρας και τελικά ένα από τα highlights της ταινίας Woodstock, πριν από το εμβληματικό «fuck cheer», καθώς το κοινό, παρακινημένο από τον McDonald, φώναζε τα γράμματα «F-U-C-K».

«Το λατρεύω», δήλωσε ο McDonald στο Rolling Stone. «Είναι υπέροχο και πραγματικά διαπερνά τις ανοησίες της πολιτικής και όλα τα άλλα. Ξέρετε, μου απαγορεύτηκε η είσοδος σε όλα τα δημοτικά αμφιθέατρα στην Αμερική εξ αιτίας αυτών των ζητωκραυγών. Μου δημιούργησε πολλά προβλήματα. Φυσικά, δεν μπορούσες να το παίξεις στο ραδιόφωνο, ξέρεις; Έτσι, το πιο διάσημο τραγούδι μου δεν μπορούσε να παιχτεί στο ραδιόφωνο. Κάποιοι έχασαν τις δουλειές τους επειδή το έπαιξαν στο ραδιόφωνο, αλλά είναι υπέροχο. Είναι μια υπέροχη στιγμή. Είμαι χαρούμενος και περήφανος που μπόρεσα να εκπροσωπήσω τον πόλεμο του Βιετνάμ και τους βετεράνους του Βιετνάμ εκείνη τη στιγμή».

Με την Janis Joplin, 1967

Οι «Country Joe and the Fish» κυκλοφόρησαν πέντε άλμπουμ πριν διαλυθούν το 1971, αν και η αρχική σύνθεση ανασχηματίστηκε το 1977 για το τελευταίο άλμπουμ τους με τίτλο «Reunion». Ο Country Joe κυκλοφόρησε επίσης περισσότερα από 30 ηχογραφημένα και live άλμπουμ ως σόλο καλλιτέχνης. Το πιο πρόσφατο κυκλοφόρησε το 2017.

Ο McDonald επέστρεψε στο Woodstock για το φεστιβάλ της 25ης επετείου το 1994 και συμμετείχε στην περιοδεία «Heroes of Woodstock» το 2009. Ήταν επίσης προγραμματισμένο να εμφανιστεί στο φεστιβάλ της 50ής επετείου το 2019, αλλά η εκδήλωση τελικά αναβλήθηκε. Η τελευταία συναυλία του McDonald’s έγινε την ίδια χρονιά στο Surrealistic Summer Solstice Jam στο Golden Gate Park, στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, όπου οι Country Joe and the Fish είχαν παίξει μαζί με τους Jefferson Airplane, Big Brother and the Holding Company και Quicksilver Messenger Service στο ιστορικό Human Be-In, 52 χρόνια νωρίτερα.

Country Joe McDonald opening his solo set on the second day of the Woodstock festival

«Το όνειρό μου για ειρήνη και αγάπη στον πλανήτη Γη δεν θα επιτευχθεί ποτέ όσο ζω», δήλωσε στο NBC το 2007, «αλλά θα το υπηρετήσω όσο μπορώ και όταν φύγω, κάποιος άλλος θα αναλάβει και έτσι θα πάνε τα πράγματα. Αν κάτι θα μείνει για μένα είναι ότι έκανα το χρέος μου για τη μουσική και τον πολιτισμό της γενιάς μου και ότι πρόσθεσα ένα πολιτικό, κοινωνικό, ηθικό στοιχείο εκεί που δεν υπήρχε» (Country Joe McDonald, 2007).

Πηγή: loudersound.com

Σχολιάστε