Δημήτρης Βύζας, έφυγε ο ανήσυχος λαϊκός ερευνητής

Η όμορφη Φυτειά στο Βέρμιο Ημαθίας

Έφυγε πριν λίγες μέρες από τη ζωή ο Δημήτρης Βύζας στα 79 του χρόνια. Πνεύμα ανήσυχο, εργάτης αφανής της πένας, ένας άνθρωπος που νοιαζόταν για την παράδοση και την ιστορία του τόπου του. Άνθρωπος, που παρά την ηλικία του, είχε την έγνοια να φωτίσει στιγμές ιστορικές του τόπου του, να διατηρήσει το γλωσσάρι του χωριού του, της Φυτειάς, να προβάλει προσωπικότητες ξεχασμένες για τους πολλούς, όπως ο λαϊκός αγωνιστής από το Δάσκιο, ο Βασίλης Πατρίκας. Βλέμμα διεισδυτικό, που σε διαπερνούσε, κουβέντες λίγες, βάθος πολύ.

Θύμα της τραγικής κατάληξης του Εμφυλίου, γνώρισε τους γονείς του στα 22 του χρόνια στη Βουδαπέστη, όπου και σπούδασε στο Πολυτεχνείο της πόλης ηλεκτρονικός μηχανικός (BME-Budapest University of Technology and Economics). Γυρνώντας στην Ελλάδα εργάστηκε ως ηλεκτρονικός και απέκτησε με την αγαπημένη του Μαρία δύο κόρες.

Συνεργάστηκε με την Εταιρεία Μελετών Ιστορίας και Πολιτισμού Νομού Ημαθίας και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της το βιβλίο του «Τσόρνοβο – Φυτειά Ημαθίας», το 2015. Λόγος ουσιαστικός. Στην αρχή τα κείμενά του ήταν μικρά, αλλά έδεναν πάντα το παρελθόν με το παρόν. Σχολίαζε λιγόλογα, αλλά με ευθυκρισία και τόλμη τα κακώς κείμενα της εποχής μας, ή γύριζε με νοσταλγία, αλλά χωρίς ωραιοποιήσεις, στο παρελθόν.

Ζήτησε να φιλοξενήσουμε κείμενα του Βασίλη Πατρίκα, που ο ίδιος είχε ανασύρει από το σκοτάδι, με τη ντοπιολαλιά τους και με δικές του παρεμβάσεις, που τα ξαναζωντάνευαν. Ήταν μια εξαιρετική παρακαταθήκη Τοπικής Ιστορίας, που άρεσε πολύ. Είχε εκείνη την μακρυγιαννική ανησυχία να καταγράψει το παρελθόν, ως παρακαταθήκη, για το παρόν και το μέλλον. Του χρωστούμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ», με την υπόσχεση πως θα τον θυμόμαστε. Γιατί οι ιδιαίτεροι άνθρωποι δεν ξεχνιούνται…

Αιωνία η μνήμη του. Τη συμπαράστασή μας στους αγαπημένους του…

Πηγή: faretra.info

Σχολιάστε